farmakokinetyka atorwastatyny

Farmakokinetyka atorwastatyny obejmuje szereg procesów zachodzących po podaniu leku. Po doustnym przyjęciu atorwastatyna wykazuje niską biodostępność (około 14%) ze względu na efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga po 1-2 godzinach od podania, a pokarm zmniejsza szybkość i stopień wchłaniania o około 25%.

Atorwastatyna w ponad 98% wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 381 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Lek przenika przez barierę krew-mózg w ograniczonym stopniu, natomiast przechodzi przez łożysko i do mleka matki.

Metabolizm atorwastatyny odbywa się głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4. Powstające metabolity (orto- i parahydroksylowane pochodne oraz produkty beta-oksydacji) zachowują aktywność inhibicji reduktazy HMG-CoA, przyczyniając się do działania hipolipemizującego. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, jednak biologiczny czas działania jest dłuższy (20-30 godzin) dzięki aktywnym metabolitom.

Wydalanie atorwastatyny zachodzi głównie z żółcią i kałem (>98%), podczas gdy mniej niż 2% dawki jest wydalane z moczem. Ze względu na istotny udział CYP3A4 w metabolizmie, jednoczesne stosowanie inhibitorów tego enzymu (np. erytromycyna, klarytromycyna, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, sok grejpfrutowy) może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calipra 80 mg

Atorwastatyna w dawce 80 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność doustna wynosi 95-99%, jednak bezwzględna dostępność biologiczna to około 12%, a dostępność układowa aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%, co wynika z klirensu przedukładowego i efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres działania hamującego reduktazę to 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnego udziału krążenia jelitowo-wątrobowego. Transportery OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP odgrywają kluczową rolę w farmakokinetyce leku i mogą wpływać na interakcje lekowe.
beta-oksydacja, białko oporności raka piersi, biodostępność atorwastatyny, cytochrom P450 3A4, dojrzałość płciowa, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, glukuronidacja, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens przedukładowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, LDL-C, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, P-glikoproteina, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła poalkoholowa choroba wątroby, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA
Leksykon leków
Interakcje leku – Atoris 60 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna (zwiększenie AUC 8,7-krotnie), telaprewir (7,9-krotnie), czy rytonawir z typranawirem (9,4-krotnie), są przeciwwskazane lub wymagają znacznego obniżenia dawki atorwastatyny (np. do 10 mg/dobę) i ścisłej obserwacji klinicznej. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, flukonazol) również zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może wymagać monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
azole przeciwgrzybicze, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, działanie niepożądane, farmakokinetyka atorwastatyny, fibrat, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, kolchicyna, kwas fusydowy, lek antykoncepcyjny, lek przeciwzakrzepowy, miopatia, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, polipragmazja, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, uszkodzenie mięśnia, warfaryna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zentasta 10 mg + 80 mg

Zentasta, lek złożony z ezetymibu (10 mg) i atorwastatyny (10, 20, 40 lub 80 mg), wykazuje farmakokinetykę potwierdzającą biorównoważność z jednoczesnym podawaniem obu substancji w oddzielnych tabletkach. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i przekształcaniem do aktywnego glukuronidu fenolowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio w 1-2 godziny (glukuronid) oraz 4-12 godzin (niezmieniony ezetymib). Jego biodostępność nie jest możliwa do określenia ze względu na niską rozpuszczalność, jednak spożycie posiłków nie wpływa na wchłanianie. Atorwastatyna wykazuje liniową farmakokinetykę z Cmax osiąganym w 1-2 godziny po podaniu, biodostępnością całkowitą około 12% i wysoką biodostępnością tabletek powlekanych (95-99% względem roztworu). Niska dostępność ogólnoustrojowa wynika z eliminacji w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz efektu pierwszego przejścia wątrobowego.
atorwastatyna wapniowa trójwodna, biodostępność atorwastatyny, biodostępność ezetymibu, biorównoważność, dostępność ogólnoustrojowa, efekt pierwszego przejścia, ezetymib, ezetymib i atorwastatyna, farmakokinetyka atorwastatyny, glukuronid ezetymibu, glukuronid fenolowy, metabolizm i eliminacja, postać farmaceutyczna, reduktaza HMG-CoA, stężenie w osoczu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, tabletka powlekana, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne, Zentasta
Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg

Przedawkowanie atorwastatyny (Atorvox) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i monitorowania. Lek dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, a brak specyficznego antidotum wymusza stosowanie standardowych procedur leczenia przedawkowania statyn. Kluczowe jest leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), kinazy kreatynowej (CK), parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR, mioglobinuria), elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz równowagi kwasowo-zasadowej. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysokie powinowactwo atorwastatyny do białek osocza, co ogranicza eliminację leku z organizmu.
aminotransferazy, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka atorwastatyny, gazometria krwi, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, hiperkaliemia, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobinuria, nefrotoksyczność, powinowactwo do białek osocza, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, statyna, układ mięśniowy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip 80 mg 80 mg

Atorwastatyna, substancja czynna Tulip 80 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99%, jednak bezwzględna biodostępność leku to około 12%, co wynika z efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Dostępność ogólnoustrojowa aktywnego inhibitora reduktazy HMG-CoA wynosi około 30%, uwzględniając aktywne metabolity. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowanych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej HMG-CoA. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, natomiast aktywność farmakologiczna utrzymuje się 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnego udziału krążenia wątrobowo-jelitowego.
AUC, białko oporności raka piersi, biodostępność atorwastatyny, biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, cytochrom P450 CYP3A4, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor HMG-CoA, klirens doustny, metabolizm atorwastatyny, okres półtrwania, P-glikoproteina, polimorfizm genetyczny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompa efluksowa, profil lipidowy, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne w osoczu, transporter OATP1B1
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvasterol 40 mg

Atorwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmₐₓ) w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych Atorvasterol wynosi 95-99% względem roztworu, jednak bezwzględna biodostępność jest niska (~12%) z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie i usuwania przez komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych orto- i para-hydroksylowanych metabolitów, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Średni okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres działania farmakologicznego, uwzględniający metabolity, wynosi 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
bezwzględna biodostępność, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność atorwastatyny, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, hipercholesterolemia rodzinna, hydroksylowane pochodne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens atorwastatyny, maksymalne stężenie, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm wątrobowy, niewydolność wątroby, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Krka 30 mg

Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością tabletek powlekanych na poziomie 95-99%. Całkowita biodostępność leku wynosi około 12%, natomiast ogólnoustrojowa dostępność aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA to około 30%, co wynika z efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej enzym. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, natomiast działanie hamujące reduktazę HMG-CoA utrzymuje się 20-30 godzin dzięki obecności aktywnych metabolitów. Atorwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1, OATP1B3, P-gp oraz BCRP, co wpływa na jej wchłanianie i eliminację żółciową.
aniony organiczne, BCRP, białka osocza, biodostępność atorwastatyny, Cmax, cytochrom P450 3A4, farmakokinetyka atorwastatyny, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens atorwastatyny, masa ciała, metabolizm pierwszego przejścia, OATP1B1, OATP1B3, objętość dystrybucji, P-glikoproteina, pochodne hydroksylowe, polimorfizm SLCO1B1, pompy efluksowe, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skalowanie allometryczne, stężenie lipidów, wychwyt wątrobowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atractin 10 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Atractin, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99%, jednak całkowita biodostępność ogólnoustrojowa jest znacznie niższa i wynosi około 12%, co wynika z metabolizmu pierwszego przejścia i usuwania przez komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez cytochrom P4503A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania leku w osoczu wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania aktywności hamującej to 20-30 godzin, co ma znaczenie dla schematu dawkowania.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność, biotransformacja, cytochrom P4503A4, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka atorwastatyny, glukuronidacja, klasyfikacja Tannera, krążenie jelitowo-wątrobowe, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pierwszego przejścia, OATP1B1, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, pole pod krzywą stężenia leku, polimorfizm genetyczny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, profil farmakokinetyczny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia, stężenie maksymalne, substancja czynna
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 10 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjał interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podwyższają stężenia leku, co wymaga ostrożności i monitorowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Interakcje z inhibitorami transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga redukcji dawki i kontroli klinicznej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z fibratami i ezetymibem zwiększa ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek i monitorowania pacjenta.
białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, efekt antykoagulacyjny, enzym wątrobowy, farmakokinetyka atorwastatyny, fibrat, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, inhibitor transportera białek, interakcja lekowa, kolchicyna, kumaryna, kwas fusydowy, miopatia, monitorowanie kliniczne, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa białka oporności wielolekowej, rabdomioliza, transporter wątrobowy, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Medreg 20 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Atorvastatin Medreg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99% względem roztworu doustnego, jednak całkowita biodostępność leku jest niska (~12%) z powodu efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 L) oraz bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Atorwastatyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie przez izoenzym CYP3A4 do aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, natomiast okres działania hamującego reduktazę HMG-CoA jest dłuższy i wynosi 20-30 godzin, co jest efektem obecności aktywnych metabolitów. Eliminacja następuje głównie drogą żółciową, bez istotnego udziału krążenia wątrobowo-jelitowego.
aktywne metabolity, AUC, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność atorwastatyny, cytochrom P-450 3A4, dystrybucja tkankowa, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens żółciowy, LDL-C, metabolizm wątrobowy, OATP1B3, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm SLCO1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skala Tannera, stężenie maksymalne w osoczu, transporter OATP1B1, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Atostat 20 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wiąże się z wysokim ryzykiem miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia lub stosowanie obniżonych dawek i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenie leku, wymagając dostosowania dawki i kontroli klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać efekt terapeutyczny, dlatego konieczne jest monitorowanie skuteczności terapii. Hamowanie transportera OATP1B1 przez cyklosporynę zwiększa ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie fibratów i ezetymibu zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek i ścisłej kontroli pacjenta.
amiodaron, ból mięśniowy, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, farmakokinetyka atorwastatyny, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białek, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, miopatia i rabdomioliza, noretysteron i etynyloestradiol, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, transporter OATP1B1, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Medical Valley 40 mg

Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99% względem roztworu doustnego, jednak całkowita biodostępność leku jest niska (~12%) z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie i usuwania przez komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego. Lek wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%) oraz szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 381 L). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast działanie hamujące reduktazę utrzymuje się 20-30 godzin dzięki aktywnym metabolitom. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej wątrobowo-jelitowej recyrkulacji. Atorwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1, OATP1B3, P-gp oraz BCRP, co wpływa na jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe.
białko oporności raka piersi, biodostępność, cytochrom P-450 3A4, działanie hipolipemizujące, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, farmakokinetyka w grupach szczególnych, gospodarka lipidowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, LDL-C, metabolit atorwastatyny, metabolizm wątrobowy, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polimorfizm SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompa efluksowa, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skalowanie allometryczne, transporter wątrobowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Niezalecane jest także stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, litu (z ryzykiem neurotoksyczności), estramustyny oraz dantrolenu (wlew) z amlodypiną z powodu potencjalnych poważnych działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i toksyczności. Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą zwiększać biodostępność amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec, estramustyna, ewerolimus, farmakokinetyka atorwastatyny, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, racekadotryl, receptor alfa, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvagen 20 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, składnika aktywnego leku Atorvagen, obejmowała szeroki zakres badań genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy genotoksyczne in vitro i in vivo wykazały brak mutagennego i klastogennego działania atorwastatyny. W badaniach rakotwórczych na szczurach i myszach stwierdzono brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (AUC 0-24h). Wpływ na płodność był negatywny, a teratogenność nie stwierdzono u szczurów, królików i psów. Toksyczność dla płodu pojawiła się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, a rozwój postnatalny u szczurów był opóźniony przy wysokich dawkach atorwastatyny.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, farmakokinetyka atorwastatyny, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metabolit, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przezłożyskowe, rak wątrobowokomórkowy, rozwój postnatalny, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wpływ na płodność
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Torvalipin 40 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Torvalipin, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność z postaci tabletki powlekanej wynosi 95-99%, jednak bezwzględna biodostępność leku to około 12%, a układowa dostępność aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%, co wynika z intensywnego metabolizmu wątrobowego (cytochrom P-450 3A4) i usuwania przez komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego. Atorwastatyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) i silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolity orto- i parahydroksylowe, które stanowią około 70% efektu terapeutycznego, wykazują aktywność hamującą reduktazę HMG-CoA porównywalną z lekiem macierzystym. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania działania farmakodynamicznego to 20-30 godzin. Lek jest wydalany głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
białko oporności raka piersi, biodostępność leku, cytochrom P450 3A4, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, gruczolak wątrobowokomórkowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit hydroksylowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa efluksowa, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, skala Tannera, stężenie LDL-C, tabletka do rozgryzania i żucia, transportery wątrobowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Genoptim 80 mg

Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając Cmax w 1-2 godziny, z biodostępnością tabletek powlekanych na poziomie 95-99%, jednak całkowita biodostępność ogólnoustrojowa wynosi około 12% z powodu metabolizmu pierwszego przejścia i usuwania przez komórki błony śluzowej. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) i silne (>98%) wiązanie z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania działania farmakologicznego to 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest substratem transporterów OATP1B1, OATP1B3 oraz pomp efluksowych MDR1 i BCRP, co wpływa na jego farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe.
AUC, BCRP, beta-oksydacja, biodostępność, cholesterol LDL, CYP3A4, cytochrom P-450, dystrybucja leku, działanie niepożądane, farmakokinetyka atorwastatyny, glukuronidacja, hamowanie reduktazy HMG-CoA, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, MDR1, metabolizm wątrobowy, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, pochodne hydroksylowe, polimorfizm SLCO1B1, powinowactwo do białek, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, skala Child-Pugh, skalowanie allometryczne, stężenie w osoczu, układ enzymatyczny, wydzielanie żółciowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvasterol 10 mg

Atorwastatyna, będąca substancją czynną preparatu Atorvasterol dostępnym w dawkach 10, 20 i 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z Tmax wynoszącym 1-2 godziny. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99% w porównaniu do roztworu, jednak bezwzględna biodostępność jest niska i wynosi około 12%, co wynika z efektu pierwszego przejścia oraz usuwania leku w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Atorwastatyna wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 381 l) oraz silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowanych, które odpowiadają za około 70% ogólnej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania leku wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania efektu farmakologicznego to 20-30 godzin, co jest związane z aktywnością metabolitów. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią po metabolizmie wątrobowym, bez istotnej wątrobowo-jelitowej recyrkulacji.
BCRP, bezwzględna biodostępność, biodostępność, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens żółciowy, MDR1, metabolity atorwastatyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, o-hydroksyatorwastatyna, OATP1B1, OATP1B3, objętość dystrybucji, okres półtrwania, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, pompy efluksowe, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skalowanie allometryczne, stężenie maksymalne, transportery wątrobowe, wychwyt wątrobowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 40 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w terapii WZW C (elbaswir z grazoprewirem) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg/dobę i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) również podwyższają stężenie leku, zwiększając ryzyko miopatii. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, szczególnie ryfampicyna wykazuje podwójny mechanizm działania, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, inhibitory transporterów białkowych (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, farmakokinetyka atorwastatyny, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białek, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, miopatia, monitorowanie kliniczne, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, upośledzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sortis 10 10 mg

Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność całkowita wynosi około 12%, mimo że biodostępność względna tabletek powlekanych względem roztworu doustnego jest bardzo wysoka (95-99%). Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%) oraz dużą objętość dystrybucji (~381 l), co wskazuje na znaczne przenikanie do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania działania farmakologicznego to 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
ADME, atorwastatyna, AUC, BCRP, białka osocza, biodostępność leku, cholesterol LDL, Cmax, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, glikoproteina p, glukuronidacja, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens leku, metabolit atorwastatyny, metabolizm atorwastatyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, polimorfizm genetyczny, polimorfizm SLCO1B1, pompa efluksowa, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skala Tannera, stężenie maksymalne w osoczu, transportery wątrobowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Torvacard 10 10 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Torvacard, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99%, jednak całkowita biodostępność systemowa to około 12%, co wynika z efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%) oraz dużą objętość dystrybucji (~381 l). Metabolizm atorwastatyny odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowanych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania samej atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres działania hamującego enzym to 20-30 godzin, co jest związane z aktywnością metabolitów. Eliminacja leku odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cholesterol LDL, cytochrom P450 3A4, działanie hipolipemizujące, farmakokinetyka atorwastatyny, glukuronidacja, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hydroksylowane pochodne, klirens żółciowy, metabolizm wątrobowy, OATP1B1, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polimorfizm SLCO1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, transporter OATP1B1, wchłanianie jelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Genoptim 10 mg

Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10-80 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem Cmax w 1-2 godziny oraz wysoką biodostępnością tabletek (95-99%), choć całkowita biodostępność wynosi około 12% z powodu efektu pierwszego przejścia. Lek wykazuje rozległą dystrybucję (objętość dystrybucji ~381 l) i bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania substancji macierzystej wynosi około 14 godzin, natomiast działania farmakodynamicznego – 20-30 godzin, co umożliwia skuteczne obniżanie poziomu LDL-C i cholesterolu całkowitego. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u dzieci (6-17 lat) farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych po uwzględnieniu masy ciała, a różnice płciowe w Cmax i AUC nie mają istotnego wpływu klinicznego na skuteczność terapii.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność atorwastatyny, cholesterol LDL-C, cytochrom P-450 3A4, działanie hipolipemizujące, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na lek, farmakokinetyka atorwastatyny, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klasyfikacja Child-Pugh, klirens żółciowy, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, parametr farmakokinetyczny, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polimorfizm genetyczny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, rozpad mięśni prążkowanych, transporter wątrobowy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvasterol 80 mg

Atorwastatyna, substancja czynna leku Atorvasterol, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność względna w formie tabletek powlekanych wynosi 95-99%, natomiast bezwzględna biodostępność to około 12%, co wynika z efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Lek wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 381 l) oraz silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów hydroksylowanych, które odpowiadają za około 70% ogólnoustrojowej aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast działanie hamujące enzym utrzymuje się 20-30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, biodostępność, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka atorwastatyny, gen SLCO1B1, glukuronidacja, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens żółciowy, LDL-C, maksymalne stężenie w osoczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B3, poalkoholowa choroba wątroby, polimorfizm genetyczny, polipeptydy transportujące aniony organiczne 1B1, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA