Interakcje leku
Atorvastatin Medreg 10 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjał interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podwyższają stężenia leku, co wymaga ostrożności i monitorowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Interakcje z inhibitorami transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga redukcji dawki i kontroli klinicznej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z fibratami i ezetymibem zwiększa ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek i monitorowania pacjenta.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem transporterów wątrobowych, w tym polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest również substratem pompy białka oporności wielolekowej (MDR1) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie atorwastatyny w jelitach oraz jej wydalanie z żółcią.1

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych będących inhibitorami CYP3A4 lub transporterami białek może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii. Ryzyko to może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi, które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu fibrynowego i ezetymib.2

Inhibitory cytochromu P450 3A4

Wykazano, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego podwyższenia stężenia atorwastatyny. O ile to możliwe, należy unikać równoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak: cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. elbaswir z grazoprewirem) i inhibitory proteazy HIV, w tym rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir.3

W przypadku, gdy nie można uniknąć jednoczesnego podawania powyższych produktów leczniczych z atorwastatyną, powinno się rozważyć użycie mniejszej dawki początkowej i maksymalnej atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta.4

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą podwyższać stężenie atorwastatyny w osoczu. Zwiększone ryzyko miopatii zaobserwowano w przypadku równoczesnego stosowania erytromycyny i statyn. Nie zostały przeprowadzone badania interakcji lekowych oceniające wpływ amiodaronu lub werapamilu na atorwastatynę. Zarówno amiodaron, jak i werapamil są znanymi inhibitorami aktywności CYP3A4 i ich równoczesne podawanie z atorwastatyną może doprowadzać do zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę.5

W takich przypadkach powinno się rozważyć stosowanie niższej maksymalnej dawki atorwastatyny i zaleca się odpowiednie kliniczne monitorowanie pacjenta. Monitorowanie kliniczne jest zalecane po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.6

Induktory cytochromu P450 3A4

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez ryfampicynę (indukcja cytochromu P450 3A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1 w hepatocytach) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia atorwastatyny w osoczu.7

Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach jest jednak nieznany, i w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować skuteczność działania tych produktów u pacjenta.8

Inhibitory transportera białek

Inhibitory transportera białek (np. cyklosporyna, letermowir) mogą zwiększać wpływ atorwastatyny na organizm. Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest znany. W przypadku, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się zmniejszenie dawki i właściwe monitorowanie pod względem skuteczności.9

Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.10

Interakcje z fibratami i ezetymibem

Stosowanie fibratów w monoterapii może być związane z wystąpieniem działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. W przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy stosować najniższe dawki atorwastatyny w celu osiągnięcia efektu terapeutycznego oraz kontrolować stan pacjenta.11

Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący ezetymib i atorwastatynę powinni być właściwie monitorowani.12

Interakcje z kolestopolem

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (stosunek stężenia atorwastatyny: 0,74), gdy kolestypol był podawany jednocześnie z atorwastatyną. Jednakże wpływ na lipidy był większy, kiedy atorwastatyna i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano tylko jeden lek.13

Interakcje z kwasem fusydowym

Ryzyko rozwoju miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas równoczesnego ogólnoustrojowego stosowania kwasu fusydowego ze statynami. Jednoczesne podawanie tych leków może powodować zwiększenie ich stężenia w osoczu. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny, farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny jak i farmakokinetyczny) jest dotąd nieznany.14

Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym kilka zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących produkty lecznicze w tym skojarzeniu. Jeżeli leczenie kwasem fusydowym jest konieczne, należy przerwać stosowanie atorwastatyny na czas leczenia kwasem fusydowym.15

Interakcje z kolchicyną

Pomimo, iż nie przeprowadzono badań interakcji między atorwastatyną i kolchicyną, podczas jednoczesnego stosowania tych dwóch produktów odnotowano przypadki wystąpienia miopatii. Z tego względu podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z kolchicyną należy zachować ostrożność.16

Wpływ atorwastatyny na inne produkty lecznicze stosowane jednocześnie

Interakcje z digoksyną

Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym nieznacznie zwiększyło się. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być właściwie monitorowani.17

Interakcje z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi

Jednoczesne podawanie produktu Atorvastatin Medreg i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.18

Interakcje z warfaryną

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących przewlekłą terapię warfaryną jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny, powodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu tych leków. Czas ten powrócił do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny.19

Chociaż odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie znaczących interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczyć przed zastosowaniem atorwastatyny u pacjentów stosujących kumarynę i odpowiednio często podczas leczenia początkowego, aby upewnić się, że czas protrombinowy nie ulegnie znaczącej zmianie. Kiedy czas protrombinowy zostanie ustabilizowany, może on być kontrolowany w odstępach czasowych zazwyczaj zalecanych pacjentom stosującym kumarynę.20

Jeśli dawkowanie atorwastatyny zostanie zmienione lub całkowicie przerwane, należy zastosować taką samą procedurę. Stosowanie atorwastatyny u pacjentów nieprzyjmujących leków przeciwzakrzepowych nie jest związane z wystąpieniem krwotoków lub ze zmianą czasu protrombinowego.21

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji u dzieci jest nieznany. W przypadku stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić powyższe interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.22

Interakcje atorwastatyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia atorwastatyną nie jest zalecane, gdyż może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a alkohol również jest metabolizowany przez ten narząd, co może potencjalnie prowadzić do nadmiernego obciążenia metabolicznego wątroby.

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie atorwastatyny może zwiększać ryzyko wystąpienia następujących działań niepożądanych:

  • Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych – zarówno atorwastatyna, jak i alkohol mogą powodować wzrost poziomu enzymów wątrobowych, co przy jednoczesnym stosowaniu może prowadzić do zwiększonego ryzyka uszkodzenia wątroby
  • Zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii – alkohol może nasilać działania niepożądane atorwastatyny związane z układem mięśniowym
  • Zmieniona farmakokinetyka atorwastatyny – alkohol może wpływać na metabolizm leku poprzez modyfikację aktywności enzymów CYP3A4

W przypadku konieczności spożycia alkoholu podczas terapii atorwastatyną, należy:

  • Ograniczyć ilość spożywanego alkoholu do minimum
  • Unikać jednoczesnego przyjmowania leku i alkoholu
  • Monitorować poziom enzymów wątrobowych częściej niż podczas standardowej terapii
  • Obserwować, czy nie występują objawy miopatii (bóle mięśniowe, osłabienie mięśni)

Tabela interakcji lekowych

Równocześnie stosowany produkt leczniczy Rodzaj interakcji Wpływ na farmakokinetykę atorwastatyny Zalecenia kliniczne Poziom ważności interakcji
Glekaprewir + pibrentaswir Inhibitory OATP1B1/3, inhibitory P-gp Wzrost AUC atorwastatyny o 8,3 razy Przeciwwskazane Bardzo wysoki
Typranawir/rytonawir Silne inhibitory CYP3A4 Wzrost AUC atorwastatyny o 9,4 razy Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne Bardzo wysoki
Telaprewir Silny inhibitor CYP3A4 Wzrost AUC atorwastatyny o 7,9 razy Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne Bardzo wysoki
Cyklosporyna Inhibitor OATP1B1, CYP3A4, P-gp Wzrost AUC atorwastatyny o 8,7 razy Nie przekraczać 10 mg atorwastatyny na dobę, monitorowanie kliniczne Bardzo wysoki
Lopinawir/rytonawir Silny inhibitor CYP3A4 Znaczący wzrost ekspozycji na atorwastatynę Stosować mniejsze dawki podtrzymujące, monitorowanie kliniczne Wysoki
Klarytromycyna Silny inhibitor CYP3A4 Znaczący wzrost ekspozycji na atorwastatynę Stosować mniejsze dawki podtrzymujące, przy dawkach >40 mg monitorowanie kliniczne Wysoki
Elbaswir + grazoprewir Inhibitory OATP1B1/3 Znaczący wzrost ekspozycji na atorwastatynę Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę Wysoki
Letermowir Inhibitor P-gp, BCRP Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę Wysoki
Diltiazem Umiarkowany inhibitor CYP3A4 Umiarkowany wzrost ekspozycji na atorwastatynę Monitorowanie kliniczne Średni
Erytromycyna Umiarkowany inhibitor CYP3A4 Umiarkowany wzrost ekspozycji na atorwastatynę Monitorowanie kliniczne Średni
Sok grejpfrutowy Inhibitor CYP3A4 w ścianie jelita Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Unikać jednoczesnego spożywania Średni
Gemfibrozyl Inhibitor OATP1B1 Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Mniejsza dawka początkowa, monitorowanie kliniczne Średni
Fenofibrat Inhibitor OATP1B1 Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Mniejsza dawka początkowa, monitorowanie kliniczne Średni
Boceprewir Inhibitor CYP3A4 Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Nie przekraczać 20 mg atorwastatyny na dobę Średni
Kwas fusydowy Nieznany Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Przerwać stosowanie atorwastatyny Wysoki
Ryfampicyna (podanie równoczesne) Induktor CYP3A4, inhibitor OATP1B1 Wzrost ekspozycji na atorwastatynę Monitorowanie kliniczne Średni
Ryfampicyna (dawki rozdzielone) Induktor CYP3A4 Spadek ekspozycji na atorwastatynę Monitorowanie kliniczne Średni
Efawirenz Induktor CYP3A4 Spadek ekspozycji na atorwastatynę Monitorowanie skuteczności Niski
Kolestypol Wiązanie w przewodzie pokarmowym Spadek stężenia atorwastatyny o 26% Brak specjalnych zaleceń Niski
Warfaryna Efekt antykoagulacyjny Skrócenie czasu protrombinowego o ok. 1,7 s Monitorowanie czasu protrombinowego Niski
Digoksyna Inhibicja P-gp Niewielki wzrost stężenia digoksyny Monitorowanie pacjentów przyjmujących digoksynę Niski
Doustne środki antykoncepcyjne Nieznany Wzrost stężenia noretysteronu i etynyloestradiolu Brak specjalnych zaleceń Niski
Alkohol Konkurencja o CYP3A4 Potencjalny wzrost ryzyka uszkodzenia wątroby Ograniczyć spożycie, monitorować enzymy wątrobowe Średni
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl