zgięcie kolana
Zgięcie kolana (fleksja kolana) to ruch, podczas którego kąt pomiędzy udem a podudziem zmniejsza się. Fizjologiczny zakres zgięcia w stawie kolanowym wynosi od 0° (pozycja wyprostna) do około 140°. Ruch ten jest możliwy dzięki złożonej biomechanice stawu kolanowego, który łączy w sobie cechy stawu zawiasowego i obrotowego.
Za zgięcie kolana odpowiadają głównie mięśnie grupy tylnej uda: dwugłowy uda, półbłoniasty i półścięgnisty, wspomagane przez mięśnie podkolanowy i brzuchaty łydki. Prawidłowe zgięcie kolana jest niezbędne do wykonywania codziennych czynności, takich jak chodzenie, wchodzenie po schodach czy siadanie.
Ograniczenie zgięcia kolana może wynikać z wielu przyczyn, m.in. zmian zwyrodnieniowych, urazów, stanów zapalnych, przykurczów lub zmian pooperacyjnych. Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe z oceną zakresu ruchu, badania obrazowe (RTG, USG, MRI) oraz specjalistyczne testy biomechaniczne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować fizjoterapię, farmakoterapię lub interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Uraz więzadła krzyżowego przedniego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Urazy więzadła krzyżowego przedniego (ACL) stanowią istotne wyzwanie kliniczne ze względu na wpływ na funkcję i jakość życia pacjentów. Kluczowymi fizycznymi czynnikami prognostycznymi są m.in. przedoperacyjny deficyt siły mięśnia czworogłowego uda ≥20%, ograniczenia zakresu ruchu kolana (zwłaszcza zgięcia), palenie tytoniu, współistniejące uszkodzenia łąkotki oraz wiotkość ACL lub kolana. Do predyktorów korzystnego wyniku zalicza się płeć męską, wiek <30 lat, prawidłowy BMI oraz zastosowanie autoprzeszczepu ze ścięgien mięśni grupy kulszowo-goleniowej. Czynniki takie jak czas od urazu do operacji, rodzaj przeszczepu czy współistniejące urazy wykazują wzajemne powiązania i wpływają na funkcjonalny wynik po rekonstrukcji ACL. Psychologiczna gotowość do powrotu do sportu, oceniana skalą ACL-RSI, poprawia się od średniej 44,4 przed operacją do 61,5 w 3-6 miesiącu i 70,7 w 2-5 lat po rekonstrukcji, przy czym płeć żeńska, starszy wiek i dłuższy czas do operacji mogą negatywnie wpływać na wyniki w okresie 12-24 miesięcy.