genetyczna CJD

Genetyczna postać choroby Creutzfeldta-Jakoba (gCJD) to dziedziczna forma prionowej choroby ośrodkowego układu nerwowego, wywoływana przez mutacje w genie PRNP kodującym białko prionowe. W przeciwieństwie do sporadycznej CJD, przypadki genetyczne stanowią około 10-15% wszystkich zachorowań i są przekazywane w sposób autosomalny dominujący.

Najczęstsze mutacje związane z gCJD to E200K, D178N i V210I. Choroba charakteryzuje się postępującym otępieniem, zaburzeniami koordynacji ruchowej, drgawkami, miokloniami oraz zmianami elektroencefalograficznymi. Przebieg kliniczny może różnić się w zależności od rodzaju mutacji, a wiek zachorowania jest zwykle niższy niż w przypadku sporadycznej CJD.

Diagnostyka genetycznej CJD opiera się na badaniach molekularnych DNA, identyfikacji specyficznych mutacji w genie PRNP oraz wykluczeniu innych przyczyn objawów neurologicznych. Badania obrazowe MRI mogą wykazać charakterystyczne zmiany w jądrach podstawy i korze mózgowej. Obecnie nie istnieje skuteczne leczenie przyczynowe, a opieka koncentruje się na łagodzeniu objawów i zapewnieniu komfortu pacjentom.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl