wstrzymanie oddechu

Wstrzymanie oddechu (apnea) to czasowe zatrzymanie procesu oddychania, które może występować fizjologicznie jako świadoma czynność lub patologicznie w przebiegu różnych schorzeń. W medycynie ma szczególne znaczenie diagnostyczne i kliniczne, zwłaszcza w przypadku występowania jako zaburzenie podczas snu.

Bezdech senny (obturacyjny bezdech senny, OSA) to najczęstsza forma patologicznego wstrzymania oddechu, charakteryzująca się wielokrotnymi epizodami zatrzymania przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas snu, trwającymi co najmniej 10 sekund. Schorzenie to wiąże się z istotnymi konsekwencjami zdrowotnymi, w tym nadciśnieniem tętniczym, chorobami sercowo-naczyniowymi i zaburzeniami metabolicznymi.

Wstrzymanie oddechu może również występować w różnych stanach klinicznych, takich jak zatrucia, zaburzenia neurologiczne czy podczas procedur diagnostycznych, jak próba Valsalvy. W diagnostyce obrazowej, kontrolowane wstrzymanie oddechu jest często stosowane dla uzyskania lepszej jakości obrazów, szczególnie w badaniach klatki piersiowej i jamy brzusznej.

Fizjologiczna zdolność do wstrzymywania oddechu jest wykorzystywana w medycynie sportowej i treningu oddechowym, jednak przedłużające się okresy bezdechu mogą prowadzić do hipoksji, hiperkapnii i kwasicy oddechowej. Ocena czasu wstrzymania oddechu może stanowić prosty test wydolnościowy układu oddechowego i krążenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl