terapia antidotowa
Terapia antidotowa to specyficzna forma leczenia, polegająca na podaniu pacjentowi substancji neutralizującej lub zmniejszającej toksyczne działanie trucizny lub leku. Antidotum, zwane również odtrutką, działa poprzez różne mechanizmy: wiązanie toksyny, blokowanie jej receptorów, przyspieszanie metabolizmu lub wydalania, bądź konkurowanie z toksyną o miejsce wiązania.
W praktyce klinicznej stosuje się szereg specyficznych antidotów, takich jak N-acetylocysteina w zatruciu paracetamolem, flumazenil w zatruciu benzodiazepinami czy nalokson w zatruciu opioidami. Skuteczność terapii antidotowej zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę, dawki toksyny, rodzaju zastosowanego antidotum oraz stanu klinicznego pacjenta.
Wdrożenie terapii antidotowej powinno być poprzedzone dokładną diagnostyką i oceną stanu pacjenta. Często stanowi element kompleksowego postępowania w zatruciach, obejmującego także dekontaminację przewodu pokarmowego, wspomaganie eliminacji toksyny oraz leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. W niektórych przypadkach konieczne jest także monitorowanie stężenia toksyny we krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, pomimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi istotne zagrożenie ze względu na dominującą toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych odnotowano podawanie dawek nawet do 150 mg przy powtarzanym podawaniu oraz do 400 mg przy pojedynczej dawce, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne wynoszące od 2,5 mg do 25 mg na dobę. Główne objawy przedawkowania obejmują neutropenię, trombocytopenię oraz niedokrwistość, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji, krwawień oraz osłabienia pacjenta. Dodatkowo, przy znacznym przedawkowaniu mogą pojawić się objawy ze strony przewodu pokarmowego, neurologiczne oraz reakcje skórne, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących ich zależności od dawki.
ciężka neutropenia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dawka terapeutyczna, erytrocyty, G-CSF, hemoglobina, leczenie wspomagające, lenalidomid, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, niedokrwistość, parametry morfologiczne krwi, płytki krwi, powikłania hematologiczne, preparaty krwiopochodne, terapia antidotowa, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Przedawkowanie
Przedawkowanie glikopironium, substancji czynnej kremu Axhidrox (2,2 mg na jedną dawkę, tj. 270 mg kremu), jest rzadkie przy prawidłowej aplikacji miejscowej wyłącznie w dołach pachowych. Ryzyko wzrasta przy stosowaniu na inne obszary ciała, duże powierzchnie lub miejsca o zwiększonej potliwości, co prowadzi do zwiększonej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych antycholinergicznych. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum kliniczne, m.in. zaczerwienienie skóry, suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, zaburzenia psychiczne (od niepokoju do majaczenia), drżenia, tachykardię (>100/min), nadciśnienie, zmniejszenie perystaltyki, zatrzymanie moczu oraz gorączkę (>38°C). W skrajnych przypadkach może dojść do udaru cieplnego i zagrożenia życia.
acetylocholina, antycholinesteraza, Axhidrox, blokada cholinergiczna, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki miokloniczne, glikopironium, hipertermia, leczenie przeciwdrgawkowe, nadciśnienie tętnicze, neostygmina, niedrożność jelita, przedawkowanie ogólnoustrojowe, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, tachykardia zatokowa, terapia antidotowa, udar cieplny, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sterko 320 mg/kapsułkę
Produkt leczniczy Sterko, zawierający 320 mg wyciągu etanolowego gęstego z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum) w kapsułce miękkiej, charakteryzuje się dotychczas nieudokumentowanymi przypadkami przedawkowania ani zatrucia. Ekstrahentem jest etanol 96% (v/v), a wyciąg ma stosunek 9-11:1. Brak zgłoszeń o toksyczności sugeruje niski profil ryzyka, jednak ze względu na obecność śladowych ilości lecytyny sojowej (E 322), należy zachować ostrożność u pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne. W literaturze brak jest szczegółowych danych dotyczących objawów przedawkowania tego preparatu, co utrudnia określenie specyficznych symptomów klinicznych.