niedrożność przewodu żółciowego
Niedrożność przewodu żółciowego to stan chorobowy polegający na zablokowaniu przepływu żółci z wątroby do dwunastnicy. Żółć, wytwarzana przez wątrobę, magazynowana w pęcherzyku żółciowym i transportowana przez przewód żółciowy wspólny, jest niezbędna do trawienia tłuszczów i wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
Do najczęstszych przyczyn niedrożności przewodu żółciowego należą: kamienie żółciowe, które przemieszczają się z pęcherzyka żółciowego do przewodu żółciowego wspólnego, zwężenie dróg żółciowych (często w wyniku stanu zapalnego lub blizn), nowotwory (rak trzustki, rak dróg żółciowych, przerzuty), zapalenie trzustki, a także pasożyty dróg żółciowych.
Objawy niedrożności obejmują: żółtaczkę (zażółcenie skóry i białkówek oczu), ciemny mocz, jasny (acholiczny) stolec, świąd skóry, ból brzucha (zwłaszcza w prawym górnym kwadrancie), nudności i wymioty, a także gorączkę, jeśli dochodzi do infekcji. Długotrwała niedrożność może prowadzić do marskości żółciowej i niewydolności wątroby.
Diagnostyka niedrożności przewodu żółciowego obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone wartości bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, GGTP, aminotransferaz), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego – MRCP, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna – ERCP) oraz badania histopatologiczne w przypadku podejrzenia procesu nowotworowego.
Leczenie zależy od przyczyny niedrożności. W przypadku kamicy może być skuteczna ERCP z papillotomią i usunięciem złogów. Przy zwężeniach stosuje się rozszerzanie mechaniczne i zakładanie stentów. Zmiany nowotworowe mogą wymagać interwencji chirurgicznej lub paliatywnego założenia stentu. Niezależnie od przyczyny, niedrożność przewodu żółciowego wymaga szybkiego leczenia ze względu na ryzyko rozwoju zagrażającego życiu zapalenia dróg żółciowych, zapalenia trzustki i niewydolności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biofibrat
Biofibrat, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami hiperlipidemii, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci, czy spożywanie alkoholu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki przyjmujące estrogeny, u których hiperlipidemia może mieć charakter wtórny. Monitorowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest kluczowe – badania co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii oraz okresowo po tym czasie, z przerwaniem leczenia przy wzroście AspAT i AlAT powyżej 3-krotności górnej granicy normy lub pojawieniu się objawów zapalenia wątroby. Ryzyko zapalenia trzustki wymaga uwagi, zwłaszcza przy nieskutecznym leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii lub obecności kamieni żółciowych.
AlAT, aminotransferazy wątrobowe, antykoncepcja estrogenowa, AspAT, białkomocz, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, dysproteinemia, EGFR, fenofibrat mikronizowany, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica dróg żółciowych, kinaza kreatynowa, kreatynina, lek hipolipemizujący, miopatia, miotoksyczność, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niedrożność przewodu żółciowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, terapia skojarzona, wtórna hiperlipidemia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ursoxyn 250 mg
Przed wdrożeniem terapii kwasem ursodeoksycholowym w formie preparatu Ursoxyn (250 mg kapsułki twarde) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, niedrożnością dróg żółciowych (w tym przewodu żółciowego wspólnego i pęcherzykowego), częstymi epizodami kolki żółciowej, zwapniałymi kamieniami żółciowymi oraz zaburzeniami kurczliwości pęcherzyka żółciowego. W populacji pediatrycznej przeciwwskazaniem jest nieudana portoenterostomia lub brak poprawy przepływu żółci u dzieci z niedrożnością dróg żółciowych, co wyklucza skuteczność terapii i może opóźnić wdrożenie odpowiedniego leczenia.