nawrót blokady nerwowo-mięśniowej
Nawrót blokady nerwowo-mięśniowej (ang. recurarization lub residual neuromuscular blockade) to zjawisko ponownego wystąpienia objawów niedostatecznej przewodności nerwowo-mięśniowej po uprzednim przywróceniu prawidłowej funkcji nerwowo-mięśniowej. Stan ten może wystąpić po zniesieniu działania środków zwiotczających mięśnie szkieletowe stosowanych podczas znieczulenia ogólnego.
Mechanizm tego zjawiska związany jest najczęściej z redystrybucją leków zwiotczających z kompartmentów obwodowych do centralnych, metabolizmem leków odwracających blokadę (np. neostygminy) lub interakcją z innymi lekami. Czynniki ryzyka obejmują niewłaściwe dawkowanie środków odwracających blokadę, zaburzenia termoregulacji, niewydolność nerek lub wątroby oraz jednoczesne stosowanie leków potęgujących blokadę nerwowo-mięśniową.
Objawy nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej mogą obejmować osłabienie mięśni oddechowych, spadek pojemności życiowej płuc, nieefektywny kaszel, zaburzenia połykania oraz zwiększone ryzyko aspiracji treści żołądkowej. Klinicznie manifestuje się to dusznością, niemożnością utrzymania drożności dróg oddechowych i w skrajnych przypadkach niewydolnością oddechową.
Diagnostyka opiera się na monitorowaniu funkcji nerwowo-mięśniowej za pomocą stymulacji nerwu obwodowego (TOF – train of four, DBS – double burst stimulation) oraz ocenie klinicznej. Zapobieganie nawrotowi blokady obejmuje odpowiednie dawkowanie środków odwracających oraz stosowanie leków o krótkim czasie działania. W przypadku wystąpienia objawów, postępowanie polega na zapewnieniu wspomaganej wentylacji oraz podaniu odpowiednich leków odwracających blokadę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Kalceks
Sugammadex Kalceks (100 mg/ml) wymaga ścisłego monitorowania pacjentów po odwróceniu blokady nerwowo-mięśniowej, zwłaszcza w okresie pooperacyjnym, ze względu na ryzyko nawrotu blokady (0,20% w badaniach klinicznych). Zaleca się stosowanie wentylacji mechanicznej do czasu pełnego powrotu własnej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji – natychmiastowe zapewnienie wentylacji. Sugammadex wpływa na parametry krzepnięcia, powodując krótkotrwałe wydłużenie aPTT (do 22%) i PT/INR (do 22%) przy dawkach 4-16 mg/kg mc., jednak nie stwierdzono klinicznie istotnego wzrostu powikłań krwotocznych w dużych badaniach klinicznych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z INR >3,5, zwłaszcza przy dawce 16 mg/kg mc., z zaleceniem ścisłego monitorowania hemostazy.
Po zastosowaniu sugammadeksu obowiązują określone minimalne czasy odczekania przed ponownym podaniem środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe: 5 minut po rokuronium 1,2 mg/kg mc. przy dawce sugammadeksu do 4 mg/kg mc., 4 godziny po rokuronium 0,6 mg/kg lub wekuronium 0,1 mg/kg, a 24 godziny po dawce 16 mg/kg mc. Sugammadex nie jest zalecany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej niesteroidowymi lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe lub steroidowymi innymi niż rokuronium i wekuronium. W trakcie stosowania należy monitorować ryzyko bradykardii, która może prowadzić do zatrzymania krążenia, oraz być przygotowanym na reakcje anafilaktyczne. Produkt zawiera do 9,7 mg sodu/ml, co stanowi 0,5% maksymalnej dobowej dawki sodu według WHO.
atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dializoterapia, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niesteroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, pankuronium, parametr krzepnięcia, płytkie znieczulenie, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, receptor nikotynowy, rokuronium, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, steroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sugammadeks, wekuronium, wentylacja mechaniczna, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadex Noridem (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, takie jak tachykardia i bradykardia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą obejmować objawy od pokrzywki i wysypki po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, które mogą prowadzić do zgonu. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano sporadyczne przypadki znacznej bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku oraz skurczu oskrzeli u pacjentów z chorobami płuc w wywiadzie.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba płuc, klasyfikacja ASA, nadwrażliwość, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania płucne, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, spontaniczny oddech, sugammadeks, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Profil interakcji sugammadeksu opiera się na mechanizmach wyparcia i wychwytu leków, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej lub zmniejszenia skuteczności innych terapii. Wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem może nastąpić po podaniu toremifenu (wysokie powinowactwo, ryzyko nawrotu blokady, konieczne monitorowanie przez co najmniej 15 minut) oraz dożylnego kwasu fusydowego (umiarkowane ryzyko wydłużenia czasu powrotu stosunku T4/T1 do 0,9). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. zmniejsza ekspozycję na progestageny o 34% (AUC), co odpowiada pominięciu dawki doustnego środka antykoncepcyjnego i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni przy preparatach nieodoustnych. Ponadto, sugammadeks może krótkotrwale wydłużać aPTT (do 22%) i PT (INR do 22%) po dawkach do 16 mg/kg mc., co jest istotne przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K, heparyn i nowych doustnych antykoagulantów.
antagonista witaminy K, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas protrombinowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny lek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas fusydowy, lek anestetyczny, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, progestagen, rywaroksaban i dabigatran, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje mechanizm interakcji oparty na powinowactwie wiązania, prowadząc do wyparcia lub wychwytu innych leków, co może skutkować nawrotem blokady nerwowo-mięśniowej, zwłaszcza przy podaniu leków takich jak toremifen czy kwas fusydowy. Toremifen, ze względu na wysokie stężenia i powinowactwo do sugammadeksu, może wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta przez minimum 15 minut po podaniu w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu. Kwas fusydowy może nieznacznie wydłużyć ten czas w okresie przedoperacyjnym, jednak nie powoduje nawrotu blokady w fazie pooperacyjnej. Sugammadeks może także zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, redukując ekspozycję na progestagen o 34% AUC przy dawce 4 mg/kg mc., co jest klinicznie istotne i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni po podaniu sugammadeksu, zwłaszcza przy antykoncepcji niedoustnej.
antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja typu wychwyt, kwas fusydowy, lek przeciwkrzepliwy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, ośrodkowy układ nerwowy, progesteron, rokuronium, rywaroksaban, sugammadeks, toremifen, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Baxter
Sugammadex Baxter jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium, jednak wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do powrotu spontanicznej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji konieczne jest natychmiastowe zapewnienie wentylacji. Dawki niższe niż zalecane zwiększają ryzyko nawrotu blokady (0,20% przy dawkach dostosowanych). Sugammadex wpływa na parametry krzepnięcia – dawka 4 mg/kg mc. wydłuża aPTT o 17% i PT-INR o 11%, a dawka 16 mg/kg mc. odpowiednio o 22% i 22%, jednak efekt ten jest krótkotrwały (≤ 30 minut). U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z INR > 3,5, stosowanie sugammadeksu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania hemostazy. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, w tym dializowanych.
antagonista witaminy K, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, koagulopatia, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niesteroidowy lek blokujący, niesteroidowy środek blokujący, oddział intensywnej opieki medycznej, płytkie znieczulenie, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, ryzyko krwawienia, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sugammadeks, układ krzepnięcia, wentylacja mechaniczna, zaburzenia czynności nerek, znaczna bradykardia - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Interakcje
Sugammadeks wykazuje specyficzne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, zwłaszcza rokuronium i wekuronium, poprzez mechanizm wyparcia tych leków z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na toremifen i dożylny kwas fusydowy, które mogą wydłużać czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, odpowiednio umiarkowanie i nieznacznie, z koniecznością monitorowania pacjentów przez co najmniej 15 minut po podaniu toremifenu. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych, zwłaszcza zawierających progestagen, sugammadeks w dawce 4 mg/kg m.c. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co może obniżyć skuteczność antykoncepcji; zaleca się stosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez 7 dni oraz postępowanie zgodne z wytycznymi dotyczącymi pominięcia dawki. Ponadto, sugammadeks może powodować krótkotrwałe wydłużenie czasu aPTT (do 22%) i PT (INR) (do 22%) po podaniu dawek 4-16 mg/kg m.c., co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących antykoagulanty, takie jak antagoniści witaminy K, heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, rywaroksaban i dabigatran.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja wyparcia, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, progestagen, PT/INR, receptor GABA, rokuronium, rywaroksaban, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wydłużenie aPTT - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadeks działa poprzez wiązanie cząsteczek rokuronium i wekuronium, umożliwiając szybkie odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej. Potencjalne interakcje farmakologiczne wynikają z mechanizmu wyparcia lub wychwytu leków. Wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez leki takie jak toremifen (wysokie powinowactwo do sugammadeksu) może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, wymagającego monitorowania pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu oraz ewentualnej wentylacji mechanicznej i ponownego podania sugammadeksu. Dożylne podanie kwasu fusydowego może nieznacznie wydłużyć czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (T4/T1 do 0,9), jednak bez ryzyka nawrotu blokady w fazie pooperacyjnej. Sugammadeks może także wiązać inne leki, zmniejszając ich stężenie w osoczu i skuteczność, co wymaga rozważenia ponownego podania leku lub zastosowania alternatywnej terapii.
antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, doustny antykoagulant, ekspozycja na progestagen, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, parametry krzepnięcia, pole pod krzywą stężenia, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rywaroksaban, środki zwiotczające mięśnie, stężenie terapeutyczne, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadex Ranbaxy (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) jest wskazany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium i powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub pod jego nadzorem, z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy co najmniej 1-2 PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (około 2 min), a w sytuacjach nagłych 16 mg/kg po rokuronium (około 1,5 min). W przypadku nawrotu blokady zaleca się powtórne podanie 4 mg/kg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie pozostaje bez zmian. U osób starszych czas powrotu przewodnictwa może być wydłużony, jednak dawkowanie nie wymaga modyfikacji.
blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, klirens kreatyniny, koagulopatia, łagodne zaburzenia czynności nerek, lekarz anestezjolog, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, otyłość olbrzymia, podanie dożylne w bolusie, rokuronium, rzeczywista masa ciała, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wskaźnik masy ciała, wskaźnik T2 - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadex Noridem (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady, mierzonej skalą stymulacji tężcowej (PTC) lub obecnością T2 w monitorowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Rutynowo podaje się 4 mg/kg masy ciała przy 1-2 punktach PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minuty) lub 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (średni czas około 2 minuty). W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, stosuje się dawkę 16 mg/kg, co umożliwia odwrócenie blokady w około 1,5 minuty. Nie ma danych dotyczących natychmiastowego odwrócenia blokady po wekuronium. W przypadku nawrotu blokady po operacji zaleca się podanie dawki powtórnej 4 mg/kg i monitorowanie pacjenta. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund).
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, charakterystyka produktu leczniczego, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, pacjent dializowany, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, skala PTC, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, Sugammadex Noridem, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych faz I-III obejmujących 3519 pacjentów, z czego 1078 otrzymało sugammadex, a 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą obejmować objawy od pokrzywki i wysypki po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano sporadyczne przypadki znacznej bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, choroba płuc, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłanie oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie smaku, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem i 544 placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥ 1/100 do < 1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały rzadziej, ale mogą mieć charakter zagrażający życiu, manifestując się m.in. pokrzywką, obrzękiem języka, skurczem oskrzeli i wstrząsem anafilaktycznym. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wzrastała wraz z dawką: 6,6% przy 4 mg/kg mc. i 9,5% przy 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, bradykardia znaczna, choroba płuc, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, pokrzywka, powikłanie pozabiegowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium i wekuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadex Zentiva (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie badań fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem i 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą pojawić się nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na lek. Objawy obejmują m.in. pokrzywkę, obrzęk języka, skurcz oskrzeli i ciężkie niedociśnienie tętnicze, które mogą prowadzić do zgonu. W badaniach klinicznych odnotowano również sporadyczne przypadki bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, choroba płuc, nadwrażliwość, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, sugammadex, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zatrzymanie krążenia, znieczulenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml) jest wskazany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej rokuronium lub wekuronium i powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy co najmniej 1-2 punktach w skali PTC (średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 minut), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia po rokuronium 16 mg/kg (czas około 1,5 minuty). W przypadku nawrotu blokady po operacji zaleca się podanie dodatkowej dawki 4 mg/kg. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie nie różni się od standardowego, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane. U osób starszych (powyżej 65 lat) obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa, jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Dawkę u pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) należy obliczać na podstawie rzeczywistej masy ciała.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, dializoterapia, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, odwrócenie blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, rzeczywista masa ciała, skala PTC, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje interakcje lekowe głównie poprzez mechanizmy wyparcia i wychwytu, wpływając na skuteczność własną oraz innych leków. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem i dożylnym kwasem fusydowym, które mogą wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, co wiąże się z ryzykiem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej i koniecznością monitorowania pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu. Sugammadeks zmniejsza także ekspozycję na progestageny o około 34% (AUC) przy dawce 4 mg/kg, co może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, wymagając stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni oraz postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki antykoncepcyjnej. Ponadto, stosowanie leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową w okresie pooperacyjnym zwiększa ryzyko nawrotu blokady, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnego ponownego podania sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dabigatran, funkcja nerwowo-mięśniowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny produkt antykoncepcyjny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kompleks z sugammadeksem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, parametry koagulologiczne, płytka nerwowo-mięśniowa, powinowactwo wiązania, PT/INR, rokuronium, rywaroksaban, środek zwiotczający, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje specyficzne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez mechanizm wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególnie istotne są interakcje z toremifenem, który ma wysokie powinowactwo do sugammadeksu i może wydłużać czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, oraz dożylnym kwasem fusydowym, który może nieznacznie wydłużyć ten czas. Po podaniu sugammadeksu należy monitorować pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny, zwracając uwagę na objawy nawrotu blokady. Ponadto, sugammadeks może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, zmniejszając ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co jest klinicznie istotne i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni lub postępowania zgodnego z zaleceniami ulotki.
anestezja, antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja wychwytu, interakcja wyparcia, kwas fusydowy, lek anestetyczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, okres okołooperacyjny, okres pooperacyjny, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, progestagen, progesteron w surowicy, rokuronium, rywaroksaban, środek anestetyczny, środek antykoncepcyjny, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex wykazuje dwie główne kategorie interakcji farmakologicznych: wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez inne leki (np. toremifen, kwas fusydowy) oraz wychwyt innych leków (np. hormonalnych środków antykoncepcyjnych), co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności. W przypadku toremifenu istnieje wysokie ryzyko nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, wymagające ścisłego monitorowania pacjenta przez 15 minut po podaniu leku i gotowości do wentylacji mechanicznej. Dożylne stosowanie kwasu fusydowego może wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, jednak ryzyko nawrotu blokady pooperacyjnej jest niskie. Sugammadex w dawce 4 mg/kg mc. zmniejsza ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co może obniżać skuteczność antykoncepcji hormonalnej; zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych przez 7 dni po podaniu sugammadeksu, zwłaszcza przy pozadoustnym podaniu środków hormonalnych.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy PT, dabigatran, ekspozycja na progestagen, heparyna drobnocząsteczkowa, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja wyparcia, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, mięsień poprzecznie prążkowany, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niefrakcjonowana heparyna, progestagen, rokuronium, rywaroksaban, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna, wydłużenie aPTT, wydłużenie PT