Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe dotyczące sugammadeksu opierają się na mechanizmach powinowactwa wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, wynikach badań nieklinicznych, badań klinicznych oraz symulacjach uwzględniających farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Zasadniczo nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z większością leków, z wyjątkiem kilku specyficznych przypadków opisanych poniżej.¹

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

Mechanizm interakcji typu „wyparcie” polega na wypieraniu rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez inny lek podany po zastosowaniu sugammadeksu. Konsekwencją takiego działania może być nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co wymaga monitorowania pacjenta oraz potencjalnej konieczności wentylacji mechanicznej. W przypadku wystąpienia takiej interakcji należy natychmiast przerwać infuzję leku powodującego reakcję wyparcia.²

Pacjentów, u których istnieje ryzyko interakcji wyparcia, należy szczególnie dokładnie monitorować pod kątem oznak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej przez około 15 minut po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.³

Do leków, które mogą powodować interakcje wyparcia, należą:

• Toremifen – charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu. Może powodować wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem, co prowadzi do wydłużenia czasu potrzebnego do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Jest to szczególnie istotne u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji.⁴
• Kwas fusydowy – podawany dożylnie w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. W fazie pooperacyjnej nie przewiduje się jednak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego działanie w badaniach krwi jest widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁵

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

Sugammadeks może zmniejszać skuteczność niektórych produktów leczniczych poprzez obniżenie stężenia ich wolnej frakcji w osoczu. Mechanizm ten określa się jako interakcję typu „wychwyt”. W przypadku stwierdzenia takiej interakcji zaleca się:⁶

• Ponowne podanie danego produktu leczniczego
• Zastosowanie alternatywnego produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (preferowane z innej grupy związków chemicznych)
• Wdrożenie niefarmakologicznej interwencji

Szczególnie istotną klinicznie interakcję związaną z wychwytem obserwuje się w przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych:

• Wykazano, że sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% AUC, co odpowiada sytuacji opóźnienia przyjęcia dobowej dawki środka antykoncepcyjnego o 12 godzin.⁷
• W przypadku estrogenów działanie to jest przypuszczalnie mniejsze.⁸
• Podanie sugammadeksu należy traktować jak pominięcie dobowej dawki doustnego hormonalnego środka antykoncepcyjnego (zarówno złożonego, jak i zawierającego wyłącznie progestagen).⁹
• W takiej sytuacji należy postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce środka antykoncepcyjnego dotyczącymi postępowania w przypadku pominięcia dawki.¹⁰
• W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych stosowanych inną drogą niż doustna, konieczne jest zastosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejne 7 dni oraz zapoznanie się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego preparatu.¹¹

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

Stosowanie w okresie pooperacyjnym produktów leczniczych, które mogą nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość nawrotu blokady. Wykaz konkretnych leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową znajduje się w ulotce informacyjnej rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady może zaistnieć konieczność wdrożenia wentylacji mechanicznej oraz ponownego podania sugammadeksu.¹²

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zasadniczo nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczenia stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję tę obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/mL (najwyższe stężenie występuje po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie).¹³

Dodatkowo sugammadeks wpływa na parametry krzepnięcia krwi:

• Dawka 4 mg/kg mc. powoduje maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17% i czasu protrombinowego PT (INR) o 11%.¹⁴
• Dawka 16 mg/kg mc. powoduje wydłużenie aPTT o 22% i PT (INR) o 22%.¹⁵
• To wydłużenie parametrów krzepnięcia ma charakter przejściowy i utrzymuje się krótko (≤ 30 minut).¹⁶

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) między sugammadeksem a lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak: antagoniści witaminy K, heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, rywaroksaban i dabigatran.¹⁷

Interakcje z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje sugammadeksu z alkoholem. Ze względu na mechanizm działania sugammadeksu, który selektywnie wiąże się z cząsteczkami leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nie przewiduje się bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych z alkoholem etylowym.

Należy jednak pamiętać, że alkohol etylowy może:

• Nasilać działanie sedatywne oraz depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy środków anestetycznych i analgetycznych stosowanych podczas znieczulenia
• Wpływać na metabolizm wątrobowy wielu leków stosowanych w okresie okołooperacyjnym
• Potencjalnie zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe

Z uwagi na brak bezpośredniego działania sugammadeksu na receptory OUN, nie przewiduje się specyficznych interakcji sugammadeksu z alkoholem. Niemniej jednak, wskazane jest zachowanie ostrożności i unikanie spożywania alkoholu w okresie okołooperacyjnym ze względu na potencjalne wzmożenie działania innych leków stosowanych w tym czasie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych nie przeprowadzono formalnych badań oceniających interakcje sugammadeksu z innymi lekami. Przy stosowaniu sugammadeksu u dzieci i młodzieży należy uwzględnić wszystkie opisane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia zawarte w informacji o produkcie.¹⁸

Tabela interakcji lekowych sugammadeksu