bakteryjne zapalenie mózgu
Bakteryjne zapalenie mózgu to ciężka infekcja tkanki mózgowej wywołana przez drobnoustroje bakteryjne. Stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej diagnostyki i interwencji medycznej ze względu na wysoką śmiertelność sięgającą 20-30% oraz ryzyko trwałych powikłań neurologicznych u osób, które przeżyły.
Najczęstszymi patogenami wywołującymi bakteryjne zapalenie mózgu są Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis, Listeria monocytogenes, Haemophilus influenzae oraz bakterie z grupy Gram-ujemnych. Drogi zakażenia obejmują rozprzestrzenianie się drogą krwiopochodną, bezpośrednie zakażenie z ognisk w okolicy (zapalenie ucha, zatok) lub wskutek urazów penetrujących.
Obraz kliniczny charakteryzuje się objawami ogólnoustrojowej infekcji (gorączka, dreszcze), bólami głowy, sztywnością karku, zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz objawami ogniskowymi. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, badania obrazowe (TK, MRI) oraz badania mikrobiologiczne.
Leczenie opiera się na natychmiastowym wdrożeniu antybiotykoterapii empirycznej (zazwyczaj cefalosporyny III generacji w połączeniu z ampicyliną u pacjentów z grup ryzyka zakażenia Listerią), która powinna być modyfikowana po uzyskaniu wyników posiewów. Równolegle stosuje się leczenie wspomagające, w tym przeciwobrzękowe, przeciwdrgawkowe oraz zapewniające odpowiednie nawodnienie i utrzymanie homeostazy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mioklonie – Etiologia i przyczyny
Mioklonie to nagłe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą mieć różnorodne etiologie, od fizjologicznych po wtórne w przebiegu chorób neurologicznych, metabolicznych, infekcyjnych, autoimmunologicznych czy toksycznych. Najczęstszą lokalizacją generującą mioklonie jest kora mózgowa, choć mogą one pochodzić także z pnia mózgu, rdzenia kręgowego lub nerwów obwodowych. Wyróżnia się mioklonie fizjologiczne, samoistne (np. zespół mioklonie-dystonia związany z mutacjami w genie SGCE na chromosomie 7q21.3), padaczkowe (np. młodzieńcza padaczka miokloniczna z mutacjami w genach GABRA1 i EFHC1), objawowe (w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych, metabolicznych, infekcyjnych, uszkodzeń strukturalnych, autoimmunologicznych) oraz wywołane lekami i toksynami. Warto zwrócić uwagę na zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokalcemia, hipomagnezemia), hipoglikemię, hiperglikemię, hiperkapnię oraz toksyczne działanie leków takich jak karbamazepina, walproinian, SSRI, opioidy czy metale ciężkie.
autoimmunologiczne zapalenie mózgu, bakteryjne zapalenie mózgu, celiakia, ceroidolipofuscynoza neuronalna, choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba, choroba Hashimoto, choroba Huntingtona, choroba Lafory, choroba Parkinsona, choroba Unverrichta-Lundborga, choroba Whipple’a, choroba Wilsona, choroba z Lyme, czkawka, głęboka stymulacja mózgu, guz mózgu, hiperglikemia, hiperkapnia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kora mózgowa, mioklonia, mioklonia padaczkowa, mioklonia samoistna, młodzieńcza padaczka miokloniczna, mocznica, niedotlenienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie z ciałami Lewy’ego, pień mózgu, postępująca padaczka miokloniczna, postępujące porażenie nadjądrowe, rdzeń kręgowy, skurcz mięśnia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, zaburzenie mitochondrialne, zaburzenie neurologiczne, zanik wieloukładowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Draveta, zespół Lennoxa-Gastauta, zespół niespokojnych nóg, zespół padaczkowy, zespół serotoninowy, zwyrodnienie korowo-podstawne