czkawka

Czkawka (łac. singultus) to mimowolne, rytmiczne skurcze przepony, którym towarzyszy nagłe zamknięcie głośni, co wywołuje charakterystyczny dźwięk. Jest to powszechne zjawisko fizjologiczne, najczęściej związane z drażnieniem nerwu przeponowego, który odpowiada za kontrolę skurczów przepony.

Etiologia czkawki obejmuje szereg czynników, w tym: rozciągnięcie żołądka (po obfitym posiłku), spożycie gazowanych napojów, nagłe zmiany temperatury, stres czy podrażnienie gardła. W większości przypadków czkawka jest krótkotrwała i ustępuje samoistnie. Przewlekła czkawka (trwająca powyżej 48 godzin) może jednak wskazywać na poważniejsze schorzenia, takie jak choroby przełyku, ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia metaboliczne czy infekcje.

Leczenie zależy od przyczyny i czasu trwania czkawki. W przypadku ostrej czkawki skuteczne mogą być proste metody fizjologiczne, jak wstrzymanie oddechu, picie wody małymi łykami czy stymulacja gardła. W czkawce przewlekłej stosuje się farmakoterapię (baklofen, gabapentyna, chlorpromazyna) lub bardziej inwazyjne metody, jak blokada nerwu przeponowego. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić choroby neurologiczne, gastroenterologiczne, metaboliczne oraz działania niepożądane leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl