drgawki typu grand mal

Drgawki typu grand mal, znane również jako napady toniczno-kloniczne, są najcięższą formą napadów padaczkowych. Charakteryzują się gwałtowną utratą przytomności, po której następują dwie fazy: toniczna (sztywność całego ciała) i kloniczna (rytmiczne drgania kończyn). Często towarzyszą im zaburzenia oddychania, ślinotok, przygryzienie języka i mimowolne oddanie moczu.

Napady grand mal mogą być wywołane przez różnorodne czynniki, takie jak: pierwotna padaczka, guzy mózgu, urazy głowy, zaburzenia metaboliczne, zatrucia, zakażenia ośrodkowego układu nerwowego czy nagłe odstawienie niektórych leków lub alkoholu. Mogą również wystąpić w przebiegu chorób ogólnoustrojowych jak encefalopatia nadciśnieniowa czy mocznicowa.

W postępowaniu doraźnym podczas napadu grand mal kluczowe jest zabezpieczenie pacjenta przed urazami, ułożenie w pozycji bezpiecznej oraz monitorowanie funkcji życiowych. Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie leków przeciwpadaczkowych, takich jak walproiniany, karbamazepina, lamotrygina czy lewetiracetam. W przypadku stanu padaczkowego (napad trwający powyżej 5 minut lub seria napadów bez odzyskania przytomności) konieczne jest pilne podanie leków dożylnych, najczęściej benzodiazepiny, a następnie fenytoinę lub kwas walproinowy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl