inhibitor dekarboksylazy obwodowej

Inhibitor dekarboksylazy obwodowej to substancja farmakologiczna, która hamuje działanie enzymu dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych (AADC) poza ośrodkowym układem nerwowym. Mechanizm działania tych związków polega na blokowaniu konwersji lewodopy do dopaminy w tkankach obwodowych, co zapobiega występowaniu działań niepożądanych związanych z peryferyczną aktywacją dopaminergiczną.

Najbardziej znanymi inhibitorami dekarboksylazy obwodowej są karbidopa i benserazyd, które są powszechnie stosowane w leczeniu choroby Parkinsona w połączeniu z lewodopą. Nie przenikają one przez barierę krew-mózg, dzięki czemu ich działanie ogranicza się do tkanek obwodowych, nie wpływając na metabolizm lewodopy w ośrodkowym układzie nerwowym.

Połączenie lewodopy z inhibitorem dekarboksylazy obwodowej przynosi szereg korzyści terapeutycznych: zwiększa biodostępność lewodopy w mózgu (nawet o 75%), zmniejsza dawkę lewodopy potrzebną do uzyskania efektu klinicznego, redukuje działania niepożądane związane z obwodową dopaminą (nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca) oraz wydłuża czas działania pojedynczej dawki leku. W standardowej praktyce klinicznej leki te są niemal zawsze stosowane razem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl