izoosmolarność

Izoosmolarność to stan, w którym roztwory mają takie samo ciśnienie osmotyczne, co oznacza, że stężenie cząsteczek rozpuszczonych jest identyczne po obu stronach błony półprzepuszczalnej. W kontekście medycznym, izoosmolarne płyny mają osmolarność zbliżoną do osocza krwi (około 290-310 mOsm/L).

Płyny izoosmolarne są szczególnie ważne w terapii płynowej, ponieważ ich podanie nie powoduje przesunięć wody między przestrzeniami płynowymi organizmu. Przykładami roztworów izoosmolarnych stosowanych w medycynie są 0,9% roztwór chlorku sodu (sól fizjologiczna) oraz płyn Ringera, które są preferowane w wielu sytuacjach klinicznych, gdy celem jest uzupełnienie objętości płynów bez zaburzania równowagi elektrolitowej.

Znajomość właściwości osmotycznych płynów jest kluczowa w intensywnej terapii, nefrologii i leczeniu zaburzeń wodno-elektrolitowych. Nieprawidłowy dobór płynów (hipo- lub hiperosmolarnych) może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, takich jak obrzęk mózgu, odwodnienie komórkowe czy zaburzenia elektrolitowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl