ekspozycja na słońce
Ekspozycja na słońce to kluczowy czynnik środowiskowy mający istotny wpływ na zdrowie człowieka. Promieniowanie ultrafioletowe (UV) emitowane przez słońce, dzieli się na trzy typy: UVA, UVB i UVC, z czego dwa pierwsze docierają do powierzchni Ziemi i oddziałują na skórę.
Umiarkowana ekspozycja na słońce jest niezbędna do syntezy witaminy D3 w skórze, co wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu kostnego, immunologicznego oraz nerwowego. Jednak nadmierna ekspozycja prowadzi do ostrych i przewlekłych uszkodzeń skóry – od oparzeń słonecznych, przez fotostarzenie, po zmiany przednowotworowe i nowotwory skóry (czerniak, rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy).
Profilaktyka szkodliwych skutków ekspozycji na słońce obejmuje stosowanie kremów z filtrem SPF (minimum 30), noszenie odzieży ochronnej, unikanie ekspozycji w godzinach 10:00-16:00 oraz regularne badania dermatologiczne. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z jasną karnacją, licznymi znamionami, przyjmujące leki fotouczulające oraz pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Altacet 10 mg/g
Altacet w postaci żelu zawiera 10 mg/g glinu octanowinianu (Aluminii acetotartras) i jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu stanów pourazowych, takich jak stłuczenia, obrzęki stawowe i pourazowe oraz oparzenia pierwszego stopnia. Substancja czynna wykazuje działanie ściągające, przeciwwysiękowe i przeciwobrzękowe, co przyczynia się do redukcji obrzęku, bólu i krwiaków podskórnych. Preparat jest szczególnie użyteczny w pierwszych godzinach po urazach sportowych, przeciążeniach stawów oraz w przypadku niewielkich oparzeń termicznych, gdzie łagodzi rumień, obrzęk i dolegliwości bólowe bez ryzyka powstawania pęcherzy.
aluminii acetotartras, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwwysiękowe, działanie ściągające, ekspozycja na słońce, krwiak podskórny, metylu parahydroksybenzoesan, obrzęk pourazowy, obrzęk stawowy, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie termiczne, skręcenie, stłuczenie, uraz mechaniczny, uraz sportowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thorens 10 000 IU/ml
Stosowanie cholekalcyferolu (witamina D3) w okresie ciąży i laktacji wymaga precyzyjnej oceny i monitorowania przez lekarza prowadzącego ze względu na ryzyko zarówno niedoboru, jak i przedawkowania. Standardowa dawka dla kobiet ciężarnych wynosi 400 IU/dobę (2 krople Thorens), jednak w przypadku niedoboru dopuszcza się dawki do 2000 IU/dobę (10 kropli). Należy uwzględnić indywidualne zapotrzebowanie, które zależy od nasilenia choroby podstawowej oraz odpowiedzi na terapię. Przedawkowanie witaminy D3 może prowadzić do hiperkalcemii i poważnych powikłań u płodu, takich jak opóźnienie rozwoju fizycznego i umysłowego, nadzastawkowe zwężenie aorty czy retinopatia. Monitorowanie poziomu wapnia w surowicy jest wskazane u kobiet przyjmujących wysokie dawki.
25-hydroksywitamina D, cholekalcyferol, ciąża, ekspozycja na słońce, hiperkalcemia, niedobór witaminy D, niedobór witaminy D3, opóźnienie rozwoju, opóźnienie rozwoju umysłowego, poziom wapnia, przedawkowanie witaminy D3, przenikanie do mleka kobiecego, retinopatia, status witaminy D, suplementacja witaminy D, zwężenie aorty - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia słoneczna – Epidemiologia
Termin „alergia słoneczna” obejmuje głównie polymorphous light eruption (PMLE) oraz pokrzywkę słoneczną (solar urticaria), które różnią się patofizjologią i manifestacją kliniczną, ale łączy je nadwrażliwość na promieniowanie UV lub widzialne. PMLE jest najczęstszą idiopatyczną fotodermatozą, występującą u 10-20% populacji w USA i Europie Zachodniej, z niższą częstością w Chinach (0,65%) i najwyższą w Irlandii (21,4%). Choroba pojawia się najczęściej w pierwszych trzech dekadach życia, z przewagą kobiet (2-3:1) i częstszym występowaniem u osób o jasnej karnacji oraz w klimacie umiarkowanym. Pokrzywka słoneczna jest rzadsza, stanowiąc <0,5% wszystkich pokrzywek i około 7% fotodermatoz, z około 650 udokumentowanymi przypadkami na świecie, średni wiek zachorowania to 35-38 lat, z przewagą kobiet. W diagnostyce pokrzywki słonecznej istotne są testy prowokacyjne w jednostkach fotobiologicznych, a objawy najczęściej ograniczają się do obszarów eksponowanych na światło widzialne lub naturalne.
alergia słoneczna, alergiczny nieżyt nosa, atopia, czerniak, ekspozycja na słońce, fotodermatoza, jasna karnacja, nieczerniakowy nowotwór skóry, pokrzywka słoneczna, promieniowanie UV, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka indukowalna, remisja objawów, swędząca wysypka, światło widzialne, test prowokacyjny, trudność diagnostyczna, wielopostaciowa osutka świetlna, xeroderma pigmentosum, znamię melanocytowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak wargi – Zapobieganie i profilaktyka
Rak wargi stanowi około 48% nowotworów głowy i szyi, najczęściej lokalizując się na wardze dolnej. Kluczowe czynniki ryzyka to ekspozycja na promieniowanie UV, używanie tytoniu (zarówno palenie, jak i tytoń bezdymny), nadmierne spożycie alkoholu, zakażenie HPV, obniżona odporność, wiek powyżej 40 lat, historia nowotworów głowy i szyi, żucie betelu lub orzecha areca oraz zła higiena jamy ustnej. Szczególnie istotne jest synergistyczne działanie palenia i alkoholu, które może zwiększyć ryzyko raka jamy ustnej nawet 30-krotnie. Profilaktyka obejmuje stosowanie balsamów z filtrem SPF ≥30, noszenie kapeluszy z szerokim rondem, unikanie ekspozycji na słońce w godzinach 10:00-16:00, całkowite zaprzestanie używania tytoniu, ograniczenie spożycia alkoholu do maksymalnie 1 drinka dziennie u kobiet i 2 u mężczyzn, szczepienia przeciw HPV (zalecane w wieku 9-26 lat), zdrową dietę bogatą w antyoksydanty oraz prawidłową higienę jamy ustnej. Regularne badania stomatologiczne co 6-12 miesięcy oraz samobadanie warg zwiększają szanse na wczesne wykrycie zmian przedrakowych i nowotworowych.
antyoksydanty, badanie przesiewowe, badanie stomatologiczne, betel, biomarker śliny, biopsja, chemoprewencja, czynnik etiologiczny, ekspozycja na słońce, higiena jamy ustnej, lek przeciwzapalny, nowotwór głowy i szyi, nowotwór jamy ustnej, nowotwór związany z HPV, owrzodzenie, promieniowanie ultrafioletowe, rak wargi, samobadanie, stan zapalny jamy ustnej, szczepienie przeciwko HPV, tytoń bezdymny, wirus brodawczaka ludzkiego, wskaźnik wyleczalności, wyrób tytoniowy, zakażenie HPV, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Znamiona – Epidemiologia
Znamiona melanocytowe są powszechne, z liczbą od 10 do 40 u większości osób, pojawiając się głównie w dzieciństwie i adolescencji. Częstość występowania znamion atypowych waha się od 2% do 18%, z wyższą częstością w populacjach europejskich (7-24%) i u osób o jasnej karnacji. Czynniki ryzyka obejmują jasną karnację, ekspozycję na UV oraz predyspozycje genetyczne, w tym zespół FAMMM, który wiąże się z 10,7% 10-letnim ryzykiem rozwoju czerniaka i niemal 100% ryzykiem transformacji znamienia atypowego w czerniaka in situ. Ryzyko rozwoju czerniaka wzrasta wraz z liczbą znamion – osoby z ponad 100 znamionami mają siedmiokrotnie wyższe ryzyko niż osoby z mniej niż 15 znamionami. Wskaźnik transformacji pojedynczego znamienia w czerniaka wynosi od 0,0005% u osób <40 r.ż. do 0,003% u mężczyzn >60 r.ż. Nadzór nad znamionami, w tym fotografia mole mapping i dermatoskopia cyfrowa, jest kluczowy w profilaktyce i wczesnym wykrywaniu czerniaka, zwłaszcza u pacjentów z licznymi lub atypowymi znamionami oraz z rodzinną historią choroby.
czerniak, czerniak in situ, czynnik predykcyjny, dermatologia, dermatoskopia, dermatoskopia cyfrowa, ekspozycja na słońce, jasna karnacja, krem z filtrem przeciwsłonecznym, mapowanie znamion, profil ryzyka, ryzyko czerniaka, samobadanie skóry, telomery, transformacja złośliwa, zespół FAMMM, zespół znamion atypowych, znamiona - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka raka skóry opiera się na wieloetapowym procesie, rozpoczynającym się od szczegółowego badania fizykalnego i wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem ekspozycji na promieniowanie UV oraz historii rodzinnej. Kluczowe jest badanie całej powierzchni skóry, w tym obszarów eksponowanych na słońce, oraz ocena regionalnych węzłów chłonnych. W diagnostyce wykorzystuje się zaawansowane, nieinwazyjne techniki obrazowania, takie jak dermoskopia, refleksyjna mikroskopia konfokalna (RCM), optyczna tomografia koherencyjna (OCT) oraz spektroskopia impedancji elektrycznej, które zwiększają precyzję wykrywania zmian nowotworowych. Złotym standardem pozostaje biopsja (wycinająca, stożkowa lub ścinająca), umożliwiająca ocenę histopatologiczną, w tym grubość guza wg Breslowa (w milimetrach) oraz wskaźnik mitotyczny, co jest niezbędne do określenia typu i stopnia zaawansowania nowotworu.
badanie fizykalne skóry, badanie węzła wartowniczego, biopsja, biopsja ścinająca, biopsja stożkowa, biopsja wycinająca, czerniak, dehydrogenaza mleczanowa, dermatoskop, dermoskopia, ekspozycja na słońce, komórka nowotworowa, mutacja genu BRAF, naskórek, optyczna tomografia koherencyjna, pozytonowa tomografia emisyjna, profilowanie molekularne, rak in situ, rak kolczystokomórkowy, rak skóry, refleksyjna mikroskopia konfokalna, reguła ABCDE, rezonans magnetyczny, spektroskopia impedancji elektrycznej, sztuczna inteligencja, teledermatologia, tomografia komputerowa, węzeł chłonny, wskaźnik mitotyczny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aromatol –
Preparat leczniczy Aromatol, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, do stosowania na skórę oraz do inhalacji parowej, zawiera liczne olejki eteryczne, w tym lewomentol, olejek cytrynowy, cynamonowca cejlońskiego, mięty polnej, lawendowy, cytronelowy oraz goździkowy. Składniki te mogą wywoływać działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne skórne (zaczerwienienie, świąd, wysypka, obrzęk), podrażnienia błon śluzowych i skóry, a także fotosensybilizację. Szczególnie narażone są osoby z predyspozycjami do nadwrażliwości, atopią, astmą oskrzelową lub wcześniejszymi reakcjami alergicznymi. Objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel i skurcz oskrzeli, mogą wystąpić zwłaszcza podczas inhalacji, a ryzyko ich wystąpienia jest zwiększone u pacjentów z nadreaktywnością dróg oddechowych.
alergia skórna, Aromatol, astma oskrzelowa, atopia, błona śluzowa, choroba neurologiczna, choroba wątroby, dermatoza, ekspozycja na słońce, etanol, fotosensybilizacja, lewomentol, nadreaktywność dróg oddechowych, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość dróg oddechowych, odczyn uczuleniowy skóry, olejek eteryczny, padaczka, płukanie jamy ustnej, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, układ oddechowy, wywiad alergiczny, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie pirfenidonem w idiopatycznym włóknieniu płuc powinno być inicjowane i monitorowane przez specjalistę z doświadczeniem w tej dziedzinie, ze względu na konieczność ścisłego nadzoru nad działaniami niepożądanymi. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki w ciągu pierwszych dwóch tygodni: od 801 mg/dobę (267 mg trzy razy dziennie) w dniach 1-7, przez 1602 mg/dobę (534 mg trzy razy dziennie) w dniach 8-14, aż do dawki podtrzymującej 2403 mg/dobę (801 mg trzy razy dziennie) od dnia 15. Zalecane jest przyjmowanie leku z pokarmem, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności i zawroty głowy. Nie należy przekraczać dawki 2403 mg/dobę ze względu na brak dodatkowych korzyści terapeutycznych i zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
AlAT, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, bilirubina, dializoterapia, dysfagia, działanie niepożądane, ekspozycja na słońce, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, przewód pokarmowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Płaskonabłonkowy rak skóry – Zapobieganie i profilaktyka
Rak płaskonabłonkowy skóry (SCC) stanowi około 20% wszystkich nowotworów skóry i jest drugim najczęściej występującym rakiem skóry po raku podstawnokomórkowym. Głównym czynnikiem ryzyka jest skumulowana ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe (UV), szczególnie u osób o jasnym fototypie skóry. Profilaktyka pierwotna opiera się na ograniczeniu ekspozycji na UV poprzez unikanie słońca w godzinach 10:00-16:00, stosowanie kremów z filtrem o SPF ≥30 z szerokim spektrum ochrony UVA i UVB, noszenie odzieży ochronnej z UPF 50+ oraz całkowite unikanie solariów, które zwiększają ryzyko SCC 2,5-krotnie. Profilaktyka wtórna obejmuje regularne samobadanie skóry co miesiąc oraz badania dermatologiczne co 6-12 miesięcy, zwłaszcza u pacjentów z wysokim ryzykiem, takich jak biorcy przeszczepów (ryzyko SCC wzrasta 65-krotnie) czy osoby z historią raka skóry. Leczenie zmian przedrakowych, takich jak rogowacenie słoneczne, obejmuje krioterapię, terapię fotodynamiczną oraz miejscowe stosowanie 5-fluorouracylu (5-FU), który redukuje ryzyko konieczności zabiegu chirurgicznego o 75% w ciągu roku.
biorca przeszczepu, cecha fenotypowa, chemioprofilaktyka, ekspozycja na słońce, fluorouracyl miejscowy, fototyp skóry, immunosupresja, kalcypotriol, krioterapia, laser frakcyjny, lek immunosupresyjny, nieczerniakowy nowotwór skóry, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nikotynamid, predyspozycja genetyczna, promieniowanie jonizujące, promieniowanie ultrafioletowe, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rogowacenie słoneczne, samobadanie skóry, terapia fotodynamiczna, współczynnik ochrony przeciwsłonecznej, współczynnik UPF, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Czerniak skóry – Epidemiologia
Czerniak skóry stanowi około 1,7% wszystkich nowotworów na świecie i jest piątym najczęściej diagnozowanym nowotworem w USA, gdzie w 2025 roku przewiduje się 104 960 nowych przypadków i 8 430 zgonów. Zachorowalność rośnie szczególnie w krajach rozwiniętych o jasnej karnacji, z najwyższymi wskaźnikami w Australii (do 56/100 000 u mężczyzn) i Nowej Zelandii. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie UV, jasną karnację, immunosupresję, wywiad rodzinny oraz liczne znamiona. W USA 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi 94%, ale w stadium IV spada do około 30%. Wzrost zachorowalności jest częściowo związany z lepszą diagnostyką i zgłaszalnością, a śmiertelność w wielu krajach rozwiniętych stabilizuje się lub spada, m.in. dzięki nowym terapiom molekularnym i immunoterapii.
badanie asocjacyjne całego genomu, badanie przesiewowe, choroba wrodzona, cyfrowa dermoskopia, czerniak skóry, diagnostyka medyczna, ekspozycja na słońce, ekspozycja na światło słoneczne, fotografia całego ciała, immunosupresja, jasna karnacja, keratynocyt, krem przeciwsłoneczny, nieczerniakowy nowotwór skóry, nowotwór skóry, oparzenie słoneczne, otyłość, promieniowanie ultrafioletowe, przerzut do węzłów chłonnych, rak płaskonabłonkowy, rak z komórek Merkla, sekwencjonowanie całego genomu, ultrasonografia, zmiana skórna, znamię skórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fem 7 50 mcg/24 h (1,5 mg)
Produkt Fem 7 to system transdermalny uwalniający 50 µg estradiolu na dobę przez 7 dni, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet w okresie menopauzy. Standardowa dawka to 1 plaster tygodniowo (15 cm²), z możliwością zwiększenia do 2 systemów (100 µg/24h) w przypadku utrzymujących się objawów. Terapia może być prowadzona według schematu cyklicznego (3 tygodnie leczenia, 1 tydzień przerwy) lub ciągłego (bez przerw). U pacjentek z zachowaną macicą konieczne jest stosowanie progestagenu przez 12-14 dni w każdym cyklu w celu ochrony endometrium przed rozrostem estrogenozależnym. U kobiet po histerektomii progestagen jest wskazany jedynie przy obecności ognisk endometriozy resztkowej. Terapia może być rozpoczęta w dowolnym momencie u pacjentek nieleczonych wcześniej HTZ lub po zakończeniu poprzedniego cyklu w przypadku terapii sekwencyjnej.
aplikacja systemu transdermalnego, ból piersi, dawkowanie estradiolu, ekspozycja na słońce, estradiol półwodny, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie międzymiesiączkowe, menopauza, objawy menopauzy, ochrona endometrium, plamienie, podrażnienie skóry, schemat ciągły, schemat cykliczny, sekwencyjna HTZ, system transdermalny, systemy transdermalne - Leksykon chorób i schorzeń
Oparzenie słoneczne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Oparzenia słoneczne (erythema) są wynikiem nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV, prowadząc do ostrej reakcji zapalnej skóry, która zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni do tygodnia. Cięższe przypadki mogą wymagać hospitalizacji, uzupełnienia płynów i analgezji parenteralnej. Mimo że oparzenia dotyczą początkowo naskórka, mogą przejść w głębsze uszkodzenia wymagające specjalistycznej interwencji. Uszkodzenie DNA w komórkach skóry jest trwałe, co powoduje zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów skóry, zwłaszcza czerniaka, który jest najbardziej śmiertelną formą raka skóry. Ekspozycja na UV przyspiesza starzenie się skóry i jest silnym predyktorem raka, szczególnie przy powtarzających się oparzeniach w młodym wieku.
centrum leczenia oparzeń, czerniak, ekspozycja na słońce, erythema, gen supresorowy, naskórek, nieczerniakowy rak skóry, nowotwór skóry, ocena ryzyka, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, przedwczesne starzenie skóry, przedział ufności, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja skórna, ryzyko czerniaka, starzenie skóry, uszkodzenie DNA, uzupełnienie płynów, współczynnik ryzyka - Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma nabłonkowate – Zapobieganie i profilaktyka
Sarcoma nabłonkowate to rzadki mięsak tkanki miękkiej, najczęściej diagnozowany u nastolatków i dorosłych w średnim wieku, z bardzo ograniczonymi możliwościami profilaktyki. Nowotwór ten rozwija się sporadycznie, bez jednoznacznie zidentyfikowanych czynników ryzyka, co uniemożliwia skuteczne zapobieganie jego powstawaniu. Potencjalne czynniki zwiększające ryzyko obejmują ekspozycję na toksyny chemiczne oraz radioterapię, jednak brak jest specyficznych metod zapobiegania. Regularne badania przesiewowe nie gwarantują wczesnego wykrycia, gdyż guz zwykle diagnozowany jest po pojawieniu się objawów, choć osoby z rodzinną historią nowotworów mogą odnieść korzyść z częstszej kontroli.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kwiatów cynamonowca – Działania niepożądane
Olejek eteryczny z kwiatów cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl) stanowi 0,7% mieszanki surowców zielarskich w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau, gdzie olejki eteryczne występują w stężeniu 62 mg/100 ml w roztworze etanolu 66,8% (V/V). Działania niepożądane związane z tym olejkiem oraz pozostałymi składnikami preparatu klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Przy doustnym stosowaniu obserwuje się często dolegliwości żołądkowe (nudności, zgaga) i zmęczenie, niezbyt często zawroty głowy, a rzadko uczucie ciepła. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd skóry i drętwienie kończyn, występują rzadko. Aldehyd cynamonowy, składnik olejku, może powodować podrażnienie skóry.
aldehyd cynamonowy, Cinnamomum verum, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, destylacja z alkoholem, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, działanie niepożądane, ekspozycja na słońce, fotowrażliwość, nadwrażliwość skórna, nudności, olejek eteryczny z kwiatów cynamonowca, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, roztwór etanolu, stosowanie miejscowe, świąd, wysuszenie skóry, zaburzenia czucia, zaburzenia równowagi, zaczerwienienie miejscowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Działania niepożądane
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem produktu leczniczego Neurapas, zawierającym 32 mg wyciągu suchego na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 68% V/V). Stosowanie preparatów z tym składnikiem może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane według MedDRA, choć ich dokładna częstość występowania pozostaje nieznana. Do najważniejszych należą reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, rzadko anafilaksja), zaburzenia ze strony układu nerwowego (zmęczenie, senność, niepokój, trudności w koncentracji), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha, biegunka) oraz fotosensytyzacja u osób o jasnej karnacji, objawiająca się mrowieniem, pieczeniem i nasileniem objawów przypominających oparzenia słoneczne przy ekspozycji na światło. Zaleca się unikanie intensywnego nasłonecznienia podczas terapii.
biegunka, ból brzucha, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, dolegliwość układu pokarmowego, działanie niepożądane, ekspozycja na słońce, etanol, fotosensytyzacja, klasyfikacja MedDRA, nasilona reakcja alergiczna, Neurapas, niepokój, nudność, obrzęk, oparzenie słoneczne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg suchy, wysypka skórna, zaburzenie czucia, ziele męczennicy, zmęczenie