wskaźnik mitotyczny
Wskaźnik mitotyczny (ang. mitotic index) to parametr określający aktywność proliferacyjną tkanki, wyrażający stosunek liczby komórek w fazie mitozy do całkowitej liczby komórek w badanej próbce. Jest to kluczowy marker wykorzystywany w diagnostyce histopatologicznej, szczególnie w ocenie nowotworów.
W praktyce klinicznej wskaźnik mitotyczny jest istotnym elementem oceny stopnia złośliwości (gradingu) guzów nowotworowych. Wysoki wskaźnik mitotyczny często koreluje z większą agresywnością nowotworu, szybszym wzrostem i gorszym rokowaniem. Standardowo określa się go poprzez zliczenie figur mitotycznych w 10 polach widzenia przy dużym powiększeniu mikroskopu (HPF – high power field).
W klasyfikacji histologicznej wielu nowotworów, jak mięsaki tkanek miękkich, nowotwory neuroendokrynne czy rak piersi, wskaźnik mitotyczny stanowi jeden z elementów systemu oceny stopnia złośliwości. Wartości progowe wskaźnika różnią się w zależności od typu nowotworu i przyjętej klasyfikacji, dlatego interpretacja powinna zawsze uwzględniać kontekst kliniczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imatinib Zentiva 400 mg
Imatinib Zentiva jest inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL oraz innych receptorów kinaz tyrozynowych, takich jak c-Kit, PDGFR-alfa i beta, DDR1/2 oraz CSF-1R, co prowadzi do zahamowania proliferacji i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych, zwłaszcza w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) i ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia. Lek wykazuje również skuteczność w leczeniu guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) z mutacjami c-Kit oraz w zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych i włókniakomięsaku guzowatym skóry (DFSP), gdzie hamuje konstytutywnie aktywowane receptory PDGFR i Abl. W badaniach in vitro i in vivo potwierdzono selektywne działanie przeciwnowotworowe imatynibu, w tym hamowanie proliferacji i indukcję apoptozy komórek nowotworowych zależnych od mutacji kinaz tyrozynowych.
apoptoza, chromosom Philadelphia, czas przeżycia bez nawrotu, indeks mitotyczny, inhibitor kinazy białkowo-tyrozynowej, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, komórka nowotworowa, leczenie adjuwantowe, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, ostra białaczka limfoblastyczna, populacja ITT, przekazywanie sygnałów wewnątrzkomórkowych, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie bez nawrotu, rearanżacja genu, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu komórek macierzystych, receptor domeny dyskoidynowej, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, resekcja chirurgiczna, translokacja chromosomowa, włókniakomięsak guzowaty skóry, wskaźnik mitotyczny, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak oka – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku oka jest wieloczynnikowe i zależy od stadium zaawansowania, lokalizacji guza, typu komórek, wskaźnika mitotycznego, wielkości guza, zmian chromosomowych, mutacji genowych, profilu ekspresji genów, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia. W Kanadzie 5-letni współczynnik przeżycia netto wynosi 74%, w Anglii 80%, natomiast dla czerniaka oka w IV stadium według Amerykańskiego Towarzystwa Raka 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynosi 16%. Mediana przeżycia pacjentów z chorobą przerzutową wynosi 4,5-17 miesięcy. Czerniak błony naczyniowej (UM) charakteryzuje się 30% śmiertelnością po 5 latach i 40% po 10-15 latach, a mediana przeżycia po przerzutach to 34 miesiące z rocznym wskaźnikiem śmiertelności 80%. Klasyfikacja TNM dla czerniaka ciała rzęskowego i naczyniówki obejmuje 5-letnie przeżycie od 96% w stadium I do 3% w stadium IV. Wskaźniki przeżycia w siatkówczaku (RB) różnią się geograficznie, osiągając 95% w USA i zaledwie 30% w niektórych krajach Afryki Wschodniej.
biopsja płynna, ciało rzęskowe, czerniak błony naczyniowej, czerniak naczyniówki, czerniak oka, czerniak tęczówki, czerniak wewnątrzgałkowy, enukleacja, klasyfikacja TNM, komórki nabłonkowate, komórki wrzecionowate, krążące komórki nowotworowe, mutacja genowa, profilowanie ekspresji genów, przerzut nowotworowy, rak oka, siatkówczak, tebentafusp, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia - Leksykon chorób i schorzeń
Paraganglioma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Paraganglioma, jako rzadki guz neuroendokrynny, charakteryzuje się zmiennym potencjałem przerzutowym i nieprzewidywalnym przebiegiem klinicznym. Wszystkie guzy typu PPGL według klasyfikacji WHO 2017 mają potencjał przerzutowy, co komplikuje prognozowanie. Pięcioletnie przeżycie w przypadku przerzutowej postaci wynosi poniżej 50%, a mediana całkowitego przeżycia (OS) po leczeniu 177Lu-DOTATATE to 49,6 miesiąca, z medianą przeżycia wolnego od progresji (PFS) 21,6 miesiąca. Czynniki prognostyczne związane z gorszym rokowaniem obejmują m.in. wynik PASS ≥7, Ki-67 ≥15%, ujemny wychwyt MIBG, lokalizację podprzeponową, wielkość guza >5 cm, podwyższone poziomy metoksytyraminy oraz cechy histopatologiczne takie jak inwazja naczyń, martwica typu comedo i wysoki wskaźnik mitotyczny (>3 mitoz/10 HPF). Genetycznie istotne są mutacje SDHB, aktywacja telomerazy i utrata funkcji ATRX, choć rola SDHB w prognozie jest obecnie dyskutowana.
177Lu-DOTATATE, całkowite przeżycie, choroba przerzutowa, deregulacja telomerów, guz neuroendokrynny, immunoterapia, indeks proliferacyjny Ki-67, inwazja naczyniowa, Ki-67, martwica typu comedo, metoksytyramina, mikrośrodowisko guza, paraganglioma, pheochromocytoma, potencjał przerzutowy, przeżycie pięcioletnie, przeżycie wolne od progresji, skala COPPs, skala PASS, stadium guza, system GAPP, terapia MIBG, terapia PRRT, wskaźnik mitotyczny, wychwyt MIBG - Leksykon chorób i schorzeń
Znamiona – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie u pacjentów ze znamionami predysponującymi do czerniaka jest ściśle związane z wczesnym rozpoznaniem i leczeniem. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują grubość guza pierwotnego (np. 10-letnie przeżycie spada z 96% przy zmianach <4 mm), obecność owrzodzenia, wskaźnik mitotyczny (20 mitoz/mm² wiąże się z 10-letnim przeżyciem około 48% vs 93% przy ≤1 mitozie/mm²), oraz przerzuty do węzłów chłonnych (mikroskopowe przerzuty dają 63% 10-letniego przeżycia, makroskopowe 47%). Dodatkowo, lokalizacja zmiany (lepsze rokowanie na kończynach niż na tułowiu, głowie czy szyi), płeć (kobiety mają korzystniejsze wyniki), wiek, typ histologiczny (czerniak guzkowy ma gorsze rokowanie), poziom LDH oraz obecność przerzutów odległych znacząco wpływają na prognozę. System AJCC jest standardowym narzędziem do oceny stopnia zaawansowania i przewidywania wyników leczenia.
czerniak guzkowy, czerniak skóry, dehydrogenaza mleczanowa, immunoterapia, mutacja BRAF, mutacja genu BRAF, nawrót miejscowy, owrzodzenie, podwyższony poziom LDH, przerzut do mózgu, przerzut do płuc, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, przerzut regionalny, rak skóry, regresja czerniaka, stadium I, stadium II, stadium III, stadium IV, terapia celowana, wskaźnik mitotyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka raka skóry opiera się na wieloetapowym procesie, rozpoczynającym się od szczegółowego badania fizykalnego i wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem ekspozycji na promieniowanie UV oraz historii rodzinnej. Kluczowe jest badanie całej powierzchni skóry, w tym obszarów eksponowanych na słońce, oraz ocena regionalnych węzłów chłonnych. W diagnostyce wykorzystuje się zaawansowane, nieinwazyjne techniki obrazowania, takie jak dermoskopia, refleksyjna mikroskopia konfokalna (RCM), optyczna tomografia koherencyjna (OCT) oraz spektroskopia impedancji elektrycznej, które zwiększają precyzję wykrywania zmian nowotworowych. Złotym standardem pozostaje biopsja (wycinająca, stożkowa lub ścinająca), umożliwiająca ocenę histopatologiczną, w tym grubość guza wg Breslowa (w milimetrach) oraz wskaźnik mitotyczny, co jest niezbędne do określenia typu i stopnia zaawansowania nowotworu.
badanie fizykalne skóry, badanie węzła wartowniczego, biopsja, biopsja ścinająca, biopsja stożkowa, biopsja wycinająca, czerniak, dehydrogenaza mleczanowa, dermatoskop, dermoskopia, ekspozycja na słońce, komórka nowotworowa, mutacja genu BRAF, naskórek, optyczna tomografia koherencyjna, pozytonowa tomografia emisyjna, profilowanie molekularne, rak in situ, rak kolczystokomórkowy, rak skóry, refleksyjna mikroskopia konfokalna, reguła ABCDE, rezonans magnetyczny, spektroskopia impedancji elektrycznej, sztuczna inteligencja, teledermatologia, tomografia komputerowa, węzeł chłonny, wskaźnik mitotyczny, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to rzadkie nowotwory mezenchymalne o zróżnicowanym przebiegu klinicznym, z medianą wieku diagnozy 60-65 lat i częstością występowania około 1,5/100 000 rocznie. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są rozmiar guza (>5 cm wiąże się z umiarkowanym, a >10 cm z wysokim ryzykiem złośliwości), wskaźnik mitotyczny (>5 mitoz/50 HPF wskazuje na agresywne zachowanie) oraz lokalizacja guza (GIST żołądka rokowanie lepsze niż jelita cienkiego czy przełyku). Pęknięcie guza i status mutacji (np. delecja eksonu 11 KIT) również wpływają na rokowanie i odpowiedź na terapię. 5-letnie przeżycie całkowite po resekcji R0 waha się od 32% do 93%, a mediana przeżycia po resekcji paliatywnej to około 10 miesięcy. Terapia imatynibem znacząco poprawia wyniki, zwłaszcza u pacjentów z pośrednim i wysokim ryzykiem oraz zaawansowaną chorobą.
GIST typu dzikiego, guz wysokiego ryzyka, imatynib, indeks Ki-67, inhibitor kinazy tyrozynowej, martwica guza, model głębokiego uczenia, mutacja punktowa, nawrót choroby, neowaskularyzacja, nomogram prognostyczny, nowotwór mezenchymalny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pęknięcie guza, połączenie przełykowo-żołądkowe, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut do wątroby, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od nawrotu, przeżycie wolne od progresji, remisja choroby, resekcja R0, stosunek monocytów do limfocytów, stosunek neutrofili do limfocytów, stosunek płytek krwi do limfocytów, terapia adjuwantowa, tomografia komputerowa ze wzmocnieniem kontrastowym, wskaźnik mitotyczny, współczynnik przeżycia, zajęcie węzłów chłonnych - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Objawy
Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) najczęściej lokalizuje się w ścianie żołądka lub jelita cienkiego i może pozostawać bezobjawowy, zwłaszcza gdy guz jest mały. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w wyniku krwawienia do przewodu pokarmowego, które manifestuje się hematemezą, melena lub obecnością krwi w stolcu, a także niedokrwistością związaną z przewlekłym krwawieniem. Charakterystyczne symptomy to ból brzucha, wyczuwalna masa, wczesne uczucie sytości, nudności, wymioty oraz utrata masy ciała. Lokalizacja guza determinuje specyfikę objawów, np. dysfagia przy GIST przełyku czy żółtaczka zaporowa przy zajęciu dwunastnicy. Poważne powikłania obejmują niedrożność przewodu pokarmowego, perforację ściany oraz masywne krwawienie do jamy otrzewnowej, wymagające pilnej interwencji chirurgicznej.
badanie obrazowe, ból brzucha, czarny stolec, duszność wysiłkowa, dysfagia, dyskomfort w klatce piersiowej, hematemeza, jama otrzewnowa, krew w stolcu, krezka, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, niedobór dehydrogenazy bursztynianowej, niedokrwistość, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, opłucna, perforacja przewodu pokarmowego, przerzut do kości, przerzut do płuc, przerzut do wątroby, przestrzeń zaotrzewnowa, przewód pokarmowy, sieć większa, utrata apetytu, utrata masy ciała, wczesne uczucie sytości, wskaźnik mitotyczny, zajęcie węzłów chłonnych, zapalenie otrzewnej, zawroty głowy, żółtaczka zaporowa - Leksykon chorób i schorzeń
Czerniak skóry – Diagnostyka i diagnoza
Czerniak skóry stanowi najgroźniejszy nowotwór skóry, którego rokowanie jest ściśle związane z wczesnym rozpoznaniem i dokładną oceną histopatologiczną. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, w tym oceny zmian skórnych według kryteriów ABCDE oraz badania węzłów chłonnych. Dermoskopia oraz nowoczesne techniki nieinwazyjne, takie jak mikroskopia konfokalna odbiciowa (RCM), spektroskopia impedancji elektrycznej (Nevisense™) czy testy z plastrami przylepnymi, wspomagają selekcję zmian wymagających biopsji. Biopsja wycinająca jest preferowaną metodą, umożliwiającą ocenę grubości guza według Breslowa (w mm) oraz poziomu Clarka, obecności owrzodzenia, wskaźnika mitotycznego i nacieku limfocytarnego, co ma kluczowe znaczenie dla rokowania i dalszego postępowania. W przypadku zmian o grubości ≥1 mm lub innych cech wysokiego ryzyka zalecana jest biopsja węzła wartowniczego (SLNB) w celu oceny regionalnego rozsiewu nowotworu.
badanie dermatoskopowe, badanie histopatologiczne, biopsja nacinająca, biopsja stemplowa, biopsja węzła wartowniczego, biopsja wycinająca, czerniak in situ, czerniak skóry, dehydrogenaza mleczanowa, dermoskopia, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, mapowanie znamion, mikroskopia konfokalna odbiciowa, mutacja genetyczna, naciek limfocytarny, panel ekspresji genów, porównawcza hybrydyzacja genomowa, poziom Clarka, pozytonowa tomografia emisyjna, rezonans magnetyczny, samobadanie skóry, spektroskopia impedancji elektrycznej, system TNM, tomografia komputerowa, ultrasonografia, węzeł chłonny, wskaźnik mitotyczny, znamię dysplastyczne - Leksykon chorób i schorzeń
Leiomyosarcoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Leiomyosarcoma (LMS) to agresywny mięsak tkanek miękkich o wysokim ryzyku nawrotów i przerzutów, zróżnicowanym rokowaniem zależnym od stadium choroby, lokalizacji guza, cech histopatologicznych i leczenia. Pięcioletnie przeżycie w uLMS według FIGO wynosi od 76% w stadium I do 29% w stadium IV, a obecność przerzutów odległych obniża je do 10-15%. Rozległość choroby wpływa na przeżycie: 63% dla guzów zlokalizowanych, 36% dla regionalnych i 14% dla odległych. Istotne czynniki prognostyczne to wielkość guza (≤15 cm lepsze rokowanie), lokalizacja (kończyny górne 50%, dolne 23%, tułów 29%), stopień złośliwości histologicznej, wskaźnik mitotyczny (MI >10 mitoz/10 HPF), indeks Ki-67 (>25%) oraz naciekanie naczyń limfatycznych/krwionośnych (LVSI). Uzyskanie marginesów chirurgicznych wolnych od nacieku (R0) zmniejsza ryzyko zgonu o 43% (HR 0,57; p=0,026).
choroba przerzutowa, hazard względny, indeks Ki-67, klasyfikacja FIGO, leiomyosarcoma, marginesy chirurgiczne, naciekanie naczyń, nawrót choroby, nomogram prognostyczny, okres wolny od choroby, przerzuty nowotworowe, przerzuty odległe, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, resekcja guza, resekcja R0, ryzyko zgonu, statmina, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia, wznowa miejscowa, złośliwość histologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak z komórek merkla – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rak z komórek Merkla (RKM) to rzadki, wysoce agresywny nowotwór neuroendokrynny skóry, charakteryzujący się 5-letnim względnym wskaźnikiem przeżycia wynoszącym 48-64%, zależnym od stadium zaawansowania. Przeżycie 5-letnie w stadium I wynosi 49,8-64%, w stadium II 34,8-54,6%, w stadium III 26,8-51%, a w stadium IV jedynie 13,5-29%. Obecność przerzutów regionalnych i odległych, wielkość guza ≥2 cm, lokalizacja w obrębie głowy i szyi, wiek ≥75 lat, płeć męska oraz immunosupresja są istotnymi negatywnymi czynnikami prognostycznymi. Szczególne znaczenie ma stan węzłów chłonnych, gdzie dodatni wynik biopsji węzła wartowniczego (SLNB) wiąże się z obniżonym 3-letnim przeżyciem (57,2% vs 88% przy ujemnym SLNB). Cechy histopatologiczne, takie jak dodatnie marginesy resekcji, wysoki wskaźnik mitotyczny, naciekanie naczyń oraz ekspresja p63, również korelują z gorszym rokowaniem.
badanie węzła wartowniczego, czerniak, immunosupresja, ligand programowanej śmierci 1, mikrośrodowisko guza, model proporcjonalnego hazardu Coxa, model uczenia maszynowego, naciekanie naczyń limfatycznych, nowotwór neuroendokrynny skóry, OS, PD-L1, pembrolizumab, PFS, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, rak z komórek Merkla, SLNB, terapia anty-PD-1, terapia immunologiczna, wirus polioma komórek Merkla, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia, wskaźnik śmiertelności, współczynnik śmiertelności, względny wskaźnik przeżycia - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Diagnostyka i diagnoza
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to najczęstsze nowotwory mezenchymalne przewodu pokarmowego, charakteryzujące się często niespecyficznymi objawami, takimi jak krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, masa w jamie brzusznej czy objawy niedrożności. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim TK jamy brzusznej z kontrastem, które pozwala na ocenę lokalizacji, wielkości i naciekania guza, a także wykrycie przerzutów. MRI i PET z FDG stanowią uzupełnienie diagnostyki w wybranych przypadkach. Endoskopia wraz z ultrasonografią endoskopową (EUS) umożliwia ocenę zmian podśluzówkowych i pobranie materiału do biopsji (EUS-FNA lub EUS-TCB). Histopatologia wykazuje dominację komórek wrzecionowatych (70-80%) lub epitelioidnych (20-30%), a diagnostyka immunohistochemiczna opiera się na markerach CD117 (95% przypadków), DOG1 oraz CD34, SMA, S-100 i desminie. Analiza molekularna wykrywa mutacje w genach KIT (ok. 80%) i PDGFRA (ok. 10%), które mają kluczowe znaczenie dla predykcji odpowiedzi na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI).
aktyna mięśni gładkich, anemia, avapritinib, badanie immunohistochemiczne, badanie ultrasonograficzne, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, dehydrogenaza bursztynianowa, dysfagia, endoskopowa ultrasonografia, gen KIT, GIST typu dzikiego, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, klasyfikacja TNM, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, masa w jamie brzusznej, mutacja D842V, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór mezenchymalny przewodu pokarmowego, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, receptor CD117, regorafenib, rezonans magnetyczny, sunitynib, tomografia emisyjna pozytonowa, tomografia komputerowa, wskaźnik mitotyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Czerniak – Diagnostyka i diagnoza
Czerniak, stanowiący około 1% nowotworów skóry, jest odpowiedzialny za większość zgonów z powodu nowotworów skórnych, z prognozowanymi w USA na 2025 rok 104 960 nowymi przypadkami i 8 430 zgonami. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym z wykorzystaniem kryteriów ABCDE oraz dermatoskopii, mikroskopii konfokalnej, OCT i fotografii całego ciała. Biopsja wycinająca pozostaje złotym standardem, umożliwiając ocenę grubości Breslowa, kluczowego czynnika prognostycznego. W diagnostyce uzupełniającej stosuje się testy molekularne, takie jak DermTech Melanoma (negatywna wartość predykcyjna >99%), panele ekspresji genów oraz badania mutacji BRAF, NRAS i KIT, co pozwala na precyzyjne określenie charakterystyki guza i planowanie terapii celowanej. Histopatologia ocenia także owrzodzenie, wskaźnik mitotyczny, naciekanie naczyń i obecność nacieku limfocytarnego, co wpływa na klasyfikację TNM i rokowanie.
analiza histopatologiczna, badanie kliniczne, biopsja cienkoigłowa, biopsja nacinająca, biopsja ścinająca, biopsja stemplowa, biopsja węzła wartowniczego, biopsja wycinająca, czerniak, czerniak amelanotyczny, czerniak desmoplastyczny, dehydrogenaza mleczanowa, dermatoskopia, diagnostyka obrazowa, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, grubość Breslowa, immunoterapia, inhibitor BRAF, limfadenektomia, mikroskopia konfokalna refleksyjna, mutacja BRAF, naciek limfocytarny, naciekanie naczyń limfatycznych, nowotwór skóry, objaw brzydkiego kaczątka, optyczna tomografia koherencyjna, owrzodzenie, panel ekspresji genów, porównawcza hybrydyzacja genomowa, poziom Clarka, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie UV, rezonans magnetyczny, test DermTech Melanoma, tomografia komputerowa, węzeł chłonny, wskaźnik mitotyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Epidemiologia
Gastrointestinal stromal tumor (GIST) to najczęstszy nowotwór mezenchymalny przewodu pokarmowego, stanowiący 1-3% wszystkich nowotworów tego układu. Częstość występowania wynosi 10-15 przypadków na milion osób rocznie, z rocznym wzrostem zachorowalności do 1,02/100 000 osobolat w 2019 roku. GIST lokalizuje się najczęściej w żołądku (50-60%) i jelicie cienkim (20-35%), a lokalizacja ma znaczenie prognostyczne – guzy żołądka rokują lepiej niż jelita cienkiego. Czynniki prognostyczne obejmują wielkość guza (>5 cm), wskaźnik mitotyczny, lokalizację oraz obecność pęknięcia guza. Pięcioletnie przeżycie specyficzne dla choroby wynosi 82%, z najlepszym wynikiem u pacjentów poddanych leczeniu chirurgicznemu (86%). Wzrost wykrywalności w stadium miejscowym i przerzutowym obserwowany w ostatnich latach podkreśla znaczenie wczesnej diagnostyki i monitorowania.
choroba nawrotowa, choroba przerzutowa, endoskopowa ultrasonografia, guz podścieliskowy przewodu pokarmowego, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, klasyfikacja TNM, leczenie chirurgiczne, mutacja KIT, nowotwór mezenchymalny przewodu pokarmowego, potencjał złośliwy, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut odległy, przeżycie specyficzne dla choroby, regorafenib, ripretynib, stadium odległe, stadium regionalne, sunitynib, terapia celowana, tomografia komputerowa, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia całkowitego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w czerniaku skóry opiera się na ocenie wielu czynników klinicznych, histopatologicznych i molekularnych. Kluczowymi prognostycznymi wskaźnikami są grubość guza pierwotnego wg Breslowa, obecność owrzodzenia, wskaźnik mitotyczny, inwazja naczyń limfatycznych oraz typ histologiczny, przy czym grubość guza jest najważniejszym czynnikiem prognostycznym. Czynniki kliniczne takie jak lokalizacja guza, płeć, wiek, stan układu odpornościowego oraz pochodzenie etniczne również wpływają na rokowanie. Wartości pięcioletnich wskaźników przeżycia dla czerniaka wynoszą: 98,4% dla stadium 0-II (zlokalizowany), 63,6% dla stadium III (regionalny) oraz 22,5% dla stadium IV (przerzutowy). Poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH) jest istotnym markerem w czerniaku przerzutowym, a testy molekularne, takie jak 31-GEP, 40-GEP oraz sygnatury IRGP, poprawiają dokładność prognozy i wspierają decyzje terapeutyczne. Nowoczesne narzędzia, w tym kalkulatory ryzyka i systemy wspomagania decyzji klinicznych, integrują dane molekularne i kliniczne, umożliwiając lepszą stratifikację pacjentów i personalizację leczenia.
biomarker surowicy, biopsja węzła wartowniczego, cytokina, czerniak guzkowy, czerniak skóry, czynnik prognostyczny, dehydrogenaza mleczanowa, diagnoza nowotworu, grubość guza, immunoterapia, inhibitor punktów kontrolnych, inwazja naczyń limfatycznych, inwazja okołonerwowa, marker molekularny, mutacja BRAF, mutacja NRAS, nieczerniakowy rak skóry, owrzodzenie, profilowanie ekspresji genów, przeciwciało monoklonalne, regresja guza, skala Breslowa, stadium zaawansowania, terapia celowana, węzeł chłonny, wskaźnik mitotyczny, wskaźnik przeżycia