sepsa bakteryjna

Sepsa bakteryjna (posocznica) to zagrażający życiu stan, w którym dochodzi do nieprawidłowej, ogólnoustrojowej reakcji organizmu na zakażenie bakteryjne. Charakteryzuje się nadmierną odpowiedzią zapalną, która prowadzi do uszkodzenia własnych tkanek i narządów.

Patogeneza sepsy bakteryjnej obejmuje uwolnienie licznych mediatorów zapalenia, aktywację układu dopełniacza, zaburzenia krzepnięcia oraz dysfunkcję śródbłonka naczyniowego. Najczęstszymi patogenami wywołującymi sepsę bakteryjną są bakterie Gram-ujemne (E. coli, Klebsiella, Pseudomonas), Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae) oraz beztlenowce.

Diagnostyka sepsy bakteryjnej opiera się na kryteriach klinicznych (SOFA, qSOFA), badaniach laboratoryjnych (leukocytoza/leukopenia, CRP, prokalcytonina) oraz posiewach krwi. Kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie leczenia obejmującego antybiotykoterapię empiryczną, płynoterapię, leki wazoaktywne oraz leczenie przyczynowe ogniska zakażenia.

Powikłania sepsy bakteryjnej mogą prowadzić do wstrząsu septycznego, niewydolności wielonarządowej (MODS) i zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Śmiertelność w sepsie bakteryjnej waha się od 10% do ponad 40% w przypadku wstrząsu septycznego, dlatego kluczowa jest wczesna identyfikacja i agresywne leczenie zgodne z wytycznymi Surviving Sepsis Campaign.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl