USG przyłóżkowe
USG przyłóżkowe (ang. Point-of-Care Ultrasound, POCUS) to metoda obrazowania ultrasonograficznego wykonywana bezpośrednio przy łóżku pacjenta przez lekarza prowadzącego, najczęściej w warunkach intensywnej terapii, oddziałów ratunkowych lub w trakcie procedur zabiegowych. Technika ta umożliwia szybką ocenę stanu klinicznego pacjenta bez konieczności transportu do pracowni diagnostycznej.
W przeciwieństwie do klasycznego badania USG przeprowadzanego przez radiologa, USG przyłóżkowe jest ukierunkowane na konkretny problem kliniczny i często opiera się na protokołach dedykowanych określonym sytuacjom klinicznym (np. FAST, BLUE, RUSH). Pozwala na natychmiastową ocenę takich stanów jak: tamponada serca, odma opłucnowa, obecność wolnego płynu w jamach ciała, ocenę funkcji serca czy nawodnienia pacjenta.
Wartość USG przyłóżkowego wynika z jego dostępności, powtarzalności, braku promieniowania jonizującego oraz możliwości seryjnego monitorowania stanu pacjenta. W rękach doświadczonego klinicysty stanowi nieocenione narzędzie diagnostyczne, które przyspiesza podejmowanie decyzji terapeutycznych i poprawia wyniki leczenia. Aktualnie obserwuje się włączanie szkolenia z zakresu POCUS do programu kształcenia specjalizacyjnego w wielu dziedzinach medycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Torbiel pilonidalna – Diagnostyka i diagnoza
Torbiel pilonidalna to schorzenie skóry i tkanki podskórnej lokalizujące się najczęściej w okolicy szpary międzypośladkowej przy kości ogonowej. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, w tym szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, gdzie poszukuje się charakterystycznych objawów takich jak obecność dołków w linii pośrodkowej, zaczerwienienie, obrzęk, bolesność, ropna wydzielina czy wyczuwalna masa podskórna. Badania obrazowe (USG, MRI, CT) są wskazane w przypadkach niepewnej diagnozy, podejrzenia ropni, przetok lub w celu planowania leczenia chirurgicznego. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. hidradenitis suppurativa, przetokę okołoodbytniczą, zapalenie mieszków włosowych, ropień okołoodbytniczy oraz choroby zapalne jelit. Wskazane jest także badanie odbytniczo-odbytowe w celu wykluczenia przetoki odbytniczej.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie obrazowe, biopsja skóry, choroba Leśniowskiego-Crohna, hidradenitis suppurativa, jama torbielowata, kanał przetokowy, morfologia krwi, okolica krzyżowo-ogonowa, posiew treści ropnej, procedura Cleft Lift, przetoka odbytnicza, przetoka okołoodbytnicza, pyoderma gangrenosum, reakcja typu ciała obcego, rezonans magnetyczny, ropień okołoodbytniczy, ropień pilonidalny, szpara międzypośladkowa, tkanka ziarninowa, tomografia komputerowa, torbiel dermoidalna, torbiel pilonidalna, USG przyłóżkowe, zapalenie mieszków włosowych