wiązanie kwasów żółciowych
Wiązanie kwasów żółciowych to proces terapeutyczny wykorzystujący specjalne leki zwane sekwestrantami kwasów żółciowych (cholestyramina, kolesewelam, kolestypol). Substancje te działają w świetle przewodu pokarmowego, gdzie wiążą się z kwasami żółciowymi, tworząc kompleksy uniemożliwiające ich wchłanianie zwrotne w jelicie krętym.
Mechanizm działania sekwestrantów polega na przerywaniu krążenia wątrobowo-jelitowego kwasów żółciowych, co prowadzi do zwiększonego wykorzystania cholesterolu do syntezy nowych kwasów żółciowych w wątrobie. Efektem jest obniżenie stężenia cholesterolu LDL we krwi, co znajduje zastosowanie w terapii hipercholesterolemii, szczególnie rodzinnej.
Wiązanie kwasów żółciowych wykorzystuje się również w leczeniu przewlekłej biegunki spowodowanej zaburzeniami wchłaniania kwasów żółciowych oraz świądu skóry związanego z cholestazą. W praktyce klinicznej należy pamiętać, że sekwestranty mogą zaburzać wchłanianie niektórych leków, dlatego zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między ich przyjmowaniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Bluefish 20 mg
Simvastatin Bluefish jest dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 20 mg symwastatyny i stosowany głównie w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 mg do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki nie przyniosły efektu terapeutycznego. W terapii hipercholesterolemii zaleca się jednoczesne stosowanie diety niskocholesterolowej. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 40 mg/dobę, a lek stosuje się jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL. W przypadku terapii skojarzonej z fibratami (z wyjątkiem gemfibrozylu i fenofibratu) dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, a przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru lub grazoprewiru – 20 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, LDL-C, lomitapid, miopatia, niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, wiązanie kwasów żółciowych