skala Tannera
Skala Tannera, znana również jako klasyfikacja Tannera lub stadia dojrzewania według Tannera, to system służący do oceny rozwoju fizycznego dzieci i młodzieży podczas dojrzewania płciowego. Opracowana w latach 60. XX wieku przez brytyjskiego pediatrę Jamesa Tannera, skala ta jest standardowym narzędziem klinicznym używanym na całym świecie.
Klasyfikacja Tannera dzieli proces dojrzewania na pięć etapów (I-V), od dzieciństwa (stadium I) do pełnej dojrzałości płciowej (stadium V). U dziewcząt oceniane są dwa niezależne parametry: rozwój piersi oraz owłosienie łonowe. U chłopców ocenie podlega rozwój narządów płciowych zewnętrznych oraz owłosienie łonowe. Tempo przechodzenia przez poszczególne stadia jest indywidualne i może się znacznie różnić między dziećmi.
Skala Tannera ma kluczowe znaczenie w praktyce medycznej, szczególnie w endokrynologii dziecięcej i pediatrii. Pozwala na obiektywną ocenę prawidłowości przebiegu dojrzewania, identyfikację przedwczesnego lub opóźnionego dojrzewania oraz monitorowanie efektów leczenia zaburzeń endokrynologicznych. Jest również istotnym elementem diagnostyki różnicowej w przypadku zaburzeń wzrastania i rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvachol 20 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, po podaniu doustnym ulega w wątrobie przekształceniu do aktywnej formy beta-hydroksykwasu, która hamuje biosyntezę cholesterolu na etapie przemiany HMG-CoA w mewalonian. Farmakodynamicznie lek obniża stężenia LDL-C, VLDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, jednocześnie zwiększając HDL-C, co prowadzi do korzystnej modyfikacji wskaźników aterogenności (obniżenie stosunku cholesterolu całkowitego do HDL-C oraz LDL-C do HDL-C). W badaniu HPS u 20 536 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych lub cukrzycą, stosowanie symwastatyny 40 mg/dobę przez średnio 5 lat skutkowało istotnym zmniejszeniem ryzyka śmierci z wszystkich przyczyn o 1,8% (12,9% vs 14,7%, p=0,0003), zgonów wieńcowych o 18% (5,7% vs 6,9%, p=0,0005), poważnych zdarzeń wieńcowych o 27% (p<0,0001), udaru o 25% (p<0,0001) oraz rewaskularyzacji naczyń wieńcowych o 30% (p<0,0001). Podobne korzyści wykazano w badaniu 4S, gdzie dawki 20-40 mg/dobę zmniejszyły ryzyko zgonu o 30% i ryzyko zgonu z powodu choroby wieńcowej o 42%.
angioplastyka balonowa, apolipoproteina B, beta-hydroksykwas, biosynteza cholesterolu, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, choroba naczyń wieńcowych, cukrzyca, dławica piersiowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, hydroliza wątrobowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, pierwotna hipercholesterolemia, powikłanie naczyniowe, przemijający epizod niedokrwienia, receptor LDL, rewaskularyzacja naczyń obwodowych, skala Tannera, triglicerydy, udar niedokrwienny, wskaźnik aterogenności, zarostowa choroba tętnic, zawał serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simratio 40 40 mg
Lek Simratio 40 zawiera symwastatynę w dawce 40 mg i jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. Standardowo leczenie rozpoczyna się od 10-20 mg/dobę, a u pacjentów wymagających redukcji LDL-C powyżej 45% dawka początkowa może wynosić 20-40 mg. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zalecana dawka to 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dawki powyżej 10 mg należy stosować ostrożnie, a u dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 10 mg, z zakresem do 40 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, klirens kreatyniny, lek hipolipemizujący, lek wiążący kwasy żółciowe, lomitapid, miopatia, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosufy 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (produkt Rosufy) zaleca się stosowanie diety obniżającej stężenie cholesterolu, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do celu terapeutycznego oraz reakcji pacjenta. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których nie osiągnięto celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5-20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5-10 mg, a maksymalna 20 mg. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Bluefish AB
Atorvastatin Bluefish AB wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, chorobami wątroby, spożywających alkohol lub z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy. W przypadku utrzymania się aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się redukcję dawki lub przerwanie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałem lakunarnym, gdyż dawka 80 mg atorwastatyny wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego. Monitorowanie CK jest kluczowe w sytuacjach takich jak choroby nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane mięśniowe po statynach lub fibratach oraz u osób powyżej 70 roku życia. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli aktywność CK przekracza 5 razy GGN.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, udar mózgowy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin MSN 20 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, stosowanie rozuwastatyny w dawkach od 5 do 40 mg skutkowało istotnym, dawko-zależnym obniżeniem LDL-C (do -63% przy 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -35%) oraz wzrostem HDL-C (do +14%). Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już po tygodniu, a pełna odpowiedź jest osiągana po około 4 tygodniach terapii. Skuteczność leku potwierdzono także u pacjentów z rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią, a także u dzieci i młodzieży (6-17 lat), gdzie po 24 miesiącach leczenia obserwowano redukcję LDL-C o około 43%. Rozuwastatyna poprawia również profile apolipoprotein (ApoB, ApoA-I) oraz współczynniki aterogenności, co przekłada się na korzystne zmiany w ryzyku sercowo-naczyniowym.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, CIMT, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, działanie hipolipemizujące, fenofibrat, HDL cholesterol, hepatocyt, hipercholesterolemia typu IIa, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm lipoprotein, kwas nikotynowy, LDL cholesterol, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, mialgia, miażdżyca tętnic, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Framingham, skala SCORE, skala Tannera, triglicerydy, współczynnik aterogenności, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sertraline Medreg 100 mg
Sertralina, klasyfikowana jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC N06AB06), wykazuje wysoką specyficzność działania farmakodynamicznego, skutecznie blokując wychwyt serotoniny bez istotnego wpływu na noradrenalinę, dopaminę czy inne receptory neuroprzekaźnikowe. Badania kliniczne potwierdzają jej skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego, gdzie dawki 50-200 mg/dobę (średnia dawka 70 mg/dobę) znacząco zmniejszają ryzyko nawrotu choroby (odsetek pacjentów bez nawrotu 83,4% vs. 60,8% placebo). W terapii zespołu stresu pourazowego (PTSD) obserwuje się zróżnicowaną odpowiedź w zależności od płci, z lepszymi wynikami u kobiet. Sertralina nie wykazuje potencjału uzależniającego ani działania stymulującego czy sedatywnego, co potwierdzają badania porównawcze z alprazolamem i d-amfetaminą. W badaniu elektrofizjologicznym serca przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki) odnotowano nieznaczne wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna różnica 11,666 ms), jednak klinicznie istotne wydłużenie QTcF występuje przy stężeniach co najmniej 2,6-krotnie wyższych niż osiągane przy dawce 200 mg/dobę (Cmax 86 ng/mL).
dojrzewanie emocjonalne, duże zaburzenie depresyjne, elektrofizjologia serca, funkcje poznawcze, inhibitor wychwytu serotoniny, lek przeciwdepresyjny, odstęp QTcF, potencjał uzależniający, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor noradrenergiczny, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, skala NIMH Global Obsessive Compulsive Scale, skala Tannera, wskaźnik masy ciała, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sastium 50 mg
Sertralina, substancja czynna leku Sastium, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg. Mechanizm działania polega na silnym i specyficznym hamowaniu wychwytu serotoniny (5-HT) w neuronach, z minimalnym wpływem na noradrenalinę i dopaminę. Lek nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA ani benzodiazepinowych, co przekłada się na korzystny profil farmakologiczny bez działania sedatywnego, stymulującego czy kardiotoksycznego. Badania kliniczne potwierdziły brak potencjału uzależniającego sertraliny oraz jej bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych do 200 mg/dobę, choć przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej) zaobserwowano nieznaczne wydłużenie odstępu QTcF o 11,666 ms, co jest powyżej progu klinicznego 10 ms, jednak stężenie progowe dla istotnego wydłużenia QTcF jest co najmniej 2,6 razy wyższe niż maksymalne stężenie Cmax (86 ng/ml) po dawce 200 mg/dobę.
badanie porejestracyjne, duże zaburzenie depresyjne, działanie cholinolityczne, działanie kardiotoksyczne, działanie sedatywne, działanie stymulujące, elektrofizjologia serca, funkcje wykonawcze, inhibitor wychwytu serotoniny, lek przeciwdepresyjny, odstęp QTc, PTSD, sertralina, skala NIMH, skala Tannera, skala Yale-Brown, SSRI, stężenie w osoczu, substancja psychoaktywna, wskaźnik masy ciała, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychoruchowe, zespół lęku pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorvastatin Krka, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin po podaniu doustnym. Biodostępność tabletek powlekanych wynosi 95-99%, jednak całkowita biodostępność substancji czynnej to około 12%, a biodostępność aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA około 30%, co wynika z efektu pierwszego przejścia i usuwania leku w przewodzie pokarmowym. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~381 l) i silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów orto- i parahydroksylowych, które odpowiadają za około 70% całkowitej aktywności hamującej enzym. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast okres półtrwania działania farmakologicznego to 20-30 godzin, co jest efektem obecności aktywnych metabolitów. Eliminacja następuje głównie przez wydalanie z żółcią, bez istotnej recyrkulacji wątrobowo-jelitowej.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, atorwastatyna wapniowa, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cholesterol całkowity, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens, pole pod krzywą stężenia leku, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skala Tannera, stężenie maksymalne w osoczu, transporter OATP1B1, transportery błonowe, wychwyt wątrobowy - Leksykon chorób i schorzeń
Brak miesiączki – Diagnostyka i diagnoza
Amenorrhea, definiowana jako brak miesiączki, dzieli się na pierwotną (brak menarche do 15 roku życia przy prawidłowym rozwoju cech płciowych lub do 13 roku życia bez cech płciowych) oraz wtórną (brak miesiączki przez ≥3 miesiące u kobiet z regularnymi cyklami lub ≥6 miesięcy przy nieregularnych). Diagnostyka wymaga systematycznego podejścia obejmującego szczegółowy wywiad (w tym wiek thelarche i menarche, nawyki żywieniowe, stres, masę ciała, leki, objawy neurologiczne i endokrynologiczne), badanie fizykalne (ocena cech płciowych wg skali Tannera, BMI, objawów hiperandrogenizmu, badanie miednicy) oraz podstawowe badania laboratoryjne: test ciążowy, FSH, LH, prolaktyna, TSH, estradiol. W zależności od wyników wykonuje się dodatkowe testy hormonalne (testosteron, DHEAS, 17-OH progesteron, AMH), badania obrazowe (USG miednicy, MRI przysadki, CT, histerosalpingografia) oraz testy prowokacyjne z progestagenem lub estrogen-progestagenem w celu oceny obecności estrogenów i drożności dróg rodnych.
17-hydroksyprogesteron, amenorrhea, amenorrhea podwzgórzowa, badanie dwuręczne, badanie fizykalne, badanie gęstości kości, biopsja endometrium, choroba autoimmunologiczna, drugorzędowe cechy płciowe, estradiol, guz przysadki, hiperandrogenizm, hiperprolaktynemia, hirsutyzm, histerosalpingografia, histeroskopia, hormon anty-Müllerowski, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon tyreotropowy, laparoskopia, menarche, mlekotok, mozaicyzm chromosomalny, oligomenorrhea, osteoporoza, pierwotna niewydolność jajników, prolaktyna, skala Tannera, testosteron, thelarche, wole tarczycy, wrodzony przerost nadnerczy, zespół Ashermana, zespół Cushinga, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół policystycznych jajników, zespół Turnera, zrosty wewnątrzmaciczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SimvaHexal 20
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wiąże się z ryzykiem miopatii, szczególnie przy dawkach 40 mg/dobę (0,08%) i 80 mg/dobę (0,61%), a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg ryzyko wzrasta do około 1,0%. Miopatia objawia się bólem, tkliwością i osłabieniem mięśni z podwyższeniem kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy (GGN), a w ciężkich przypadkach może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest zwiększone przez interakcje lekowe (np. silne inhibitory CYP3A4, gemfibrozyl, cyklosporynę, danazol, kwas fusydowy) oraz u pacjentów z allelem SLCO1B1 c.521T>C, zwłaszcza homozygotycznych (genotyp CC, ryzyko miopatii 15% rocznie przy dawce 80 mg). Zaleca się rozważenie badań genetycznych przed zastosowaniem dawki 80 mg oraz monitorowanie aktywności CK, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze działania niepożądane mięśniowe). W przypadku objawów mięśniowych i CK >5 x GGN leczenie należy przerwać.
acypimoks, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, białko transportujące aniony organiczne, choroba śródmiąższowa płuc, daptomycyna, genotyp SLCO1B1, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny, martwicza miopatia immunologiczna, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, transporter BCRP, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ridlip 20 mg
Ridlip, zawierający rozuwastatynę, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działającym głównie w wątrobie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL, co prowadzi do istotnej redukcji stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz wzrostu HDL-C. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawki od 5 do 40 mg wykazały znaczące obniżenie LDL-C od 45% do 63%, a także poprawę innych parametrów lipidowych, takich jak ApoB i nie-HDL-C. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już w pierwszym tygodniu, a pełna odpowiedź utrzymuje się przez cały czas leczenia. U pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawka 40 mg zmniejszyła LDL-C o 53%, a u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki 5-20 mg obniżyły LDL-C odpowiednio o 38,3-50%, bez negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i dojrzałość płciową.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, działanie przeciwmiażdżycowe, frakcja nieHDL-C, grubość ściany tętnicy szyjnej, HDL-C, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL-C, lek hipocholesterolemiczny, lipoproteina ApoB, lipoproteina LDL, miażdżyca subkliniczna, mieszana dyslipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, powikłanie sercowo-naczyniowe, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Framingham, skala Tannera, terapia skojarzona, triglicerydy, VLDL-C, współczynnik aterogenności, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL oraz hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 5 mg i 10 mg redukują LDL-C odpowiednio o 45% i 52%, cholesterol całkowity o 33% i 36%, triglicerydy o 35% i 10%, a HDL-C zwiększają o 13-14%. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% pełnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a utrzymuje się podczas kontynuacji terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna u dorosłych z hipercholesterolemią, w tym u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od czynników demograficznych i współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniu JUPITER (n=17 802) stosowanie 20 mg rozuwastatyny obniżyło LDL-C o 45% i zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów z wysokim ryzykiem (Framingham >20%, SCORE ≥5%).
afereza, cholesterol całkowity, dyslipidemia mieszana, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL, frakcja LDL, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia typu IIa, hipertriglicerydemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks intima-media, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, mialgia, miażdżyca tętnic, niacyna, receptor LDL, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Tannera, triglicerydy, wątroba, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inegy 20 mg + 10 mg
Lek INEGY, zawierający ezetymib i symwastatynę, dostępny jest w dawkach 10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, 10 mg + 40 mg oraz 10 mg + 80 mg, stosowanych raz na dobę wieczorem. Standardowa dawka to 10 mg + 20 mg lub 10 mg + 40 mg, natomiast dawkę 10 mg + 80 mg rezerwuje się dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których cele terapeutyczne nie zostały osiągnięte przy niższych dawkach. Dawkowanie należy indywidualizować na podstawie stężenia LDL-C, ryzyka choroby wieńcowej oraz odpowiedzi na leczenie, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Lek można podawać niezależnie od posiłków, a tabletki nie powinny być dzielone. W szczególnych populacjach, takich jak pacjenci z chorobą wieńcową, homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną czy przewlekłą chorobą nerek (eGFR <60 ml/min/1,73 m²), dawki i zasady stosowania są odpowiednio dostosowane, z uwzględnieniem przeciwwskazań i konieczności ostrożności.
afereza LDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ciężka hipercholesterolemia, dieta zmniejszająca stężenie lipidów, EGFR, elbaswir, ezetymib, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki antyarytmiczne, leki wiążące kwasy żółciowe, lomitapid, niacyna, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, podanie doustne, przewlekła choroba nerek, skala Child-Pugh, skala Tannera, symwastatyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vasilip 40 mg
Lek Vasilip zawierający symwastatynę jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, stosowanych doustnie raz na dobę, wieczorem. Zakres dawkowania wynosi od 5 mg do 80 mg na dobę, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki nie przyniosły oczekiwanych efektów. W leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zaleca się dawkę początkową 40 mg/dobę, stosowaną jako uzupełnienie innych metod terapii, np. aferezy LDL. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem stosuje się dawki 20-40 mg/dobę. W przypadku terapii skojarzonej z fibratami (z wyjątkiem gemfibrozylu) lub fenofibratem dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, a przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu lub leków zawierających elbaswir lub grazoprewir – 20 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, działania niepożądane, elbaswir, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, leki hipolipemizujące, leki wiążące kwasy żółciowe, lomitapid, powikłania sercowo-naczyniowe, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, skala Tannera, stężenie cholesterolu LDL, stężenie lipidów, substancja czynna, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simcovas 40 mg
Simcovas (symwastatyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 20 mg i 40 mg, stosowany doustnie w pojedynczej dawce wieczornej, z zakresem dawkowania od 5 mg do 80 mg na dobę. Dawkę należy dostosować indywidualnie, uwzględniając schorzenie, wiek pacjenta oraz interakcje lekowe, z modyfikacją co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W terapii hipercholesterolemii zaleca się jednoczesne stosowanie diety hipolipemizującej. Dla dorosłych typowa dawka początkowa wynosi 10-20 mg/dobę, a u pacjentów wymagających redukcji LDL >45% – 20-40 mg/dobę. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia.
amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, LDL-afereza, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, leki wiążące kwasy żółciowe, powikłania sercowo-naczyniowe, skala Tannera, symwastatyna, tabletka powlekana, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator to preparat zawierający atorwastatynę i amlodypinę, które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 1-2 h) i niską całkowitą biodostępnością około 12%, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (≥98%) oraz dużą objętością dystrybucji (~381 l). Metabolizowana jest głównie przez CYP3A4 do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% działania hamującego reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 14 h, natomiast działanie farmakodynamiczne utrzymuje się 20-30 h. Lek jest wydalany głównie z żółcią, nie wykazuje istotnej wątrobowo-jelitowej recyrkulacji i jest substratem transporterów OATP1B1/1B3 oraz pomp P-gp i BCRP. Amlodypina wchłania się dobrze (Tmax 6-12 h), z biodostępnością 64-80%, wiąże się z białkami osocza w 97,5%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Metabolizowana jest w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a okres półtrwania eliminacji wynosi 35-50 h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja amlodypiny odbywa się głównie przez metabolity wydalane z moczem (60%), a 10% leku jest wydalane w postaci niezmienionej.
amlodypina, atorwastatyna, bezwzględna biodostępność, białko oporności raka piersi, biodostępność, cholesterol LDL-C, cytochrom P450 3A4, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, o-hydroksyatorwastatyna, OATP1B1, OATP1B3, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa efluksowa, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Tannera, transporter wątrobowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simorion 40 mg
Simorion (symwastatyna) jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, z zakresem dawkowania od 5 do 80 mg na dobę, podawanym doustnie w pojedynczej dawce wieczornej. Terapia powinna być indywidualnie dostosowana, rozpoczynając zwykle od 10-20 mg/dobę w leczeniu hipercholesterolemii, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę u pacjentów wymagających znacznej redukcji LDL-C (>45%). Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których mniejsze dawki okazały się nieskuteczne. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z klirensem kreatyniny <30 ml/min zaleca się ostrożność i ograniczenie dawki do 10 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku nie wymaga się dostosowania dawkowania.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lomitapid, miopatia, monoterapia, niewydolność nerek, powikłanie sercowo-naczyniowe, poziom LDL-C, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, skala Tannera, symwastatyna, tabletka powlekana, werapamil, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Rozuwastatyna (Rosuvastatin Medical Valley) jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii z indywidualnym doborem dawki, zależnym od celu terapii, odpowiedzi pacjenta oraz czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg (6-9 lat) i 20 mg (10-17 lat). W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, maksymalna 20 mg. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności modyfikacji dalszego dawkowania ze względu na wiek.
atazanawir, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inegy 10 mg + 40 mg
INEGY to lek łączący ezetymib (10 mg) i symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i w celu redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego. Standardowe dawkowanie to 10 mg + 20 mg lub 10 mg + 40 mg podawane raz dziennie wieczorem, z możliwością zwiększenia do 10 mg + 80 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod warunkiem przewagi korzyści nad ryzykiem. Dawkowanie należy dostosowywać indywidualnie, uwzględniając poziom LDL-C, ryzyko choroby wieńcowej oraz odpowiedź na wcześniejsze leczenie, z odstępem co najmniej 4 tygodni między zmianami dawki. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią początkowa dawka to 10 mg + 40 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg + 80 mg. INEGY może być stosowany jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, ezetymib, filtracja kłębuszkowa, grazoprewir, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, kwasy żółciowe, lomitapid, niacyna, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, skala Child-Pugh, skala Tannera, stężenie lipidów, symwastatyna, werapamil - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roswera
Produkt leczniczy Roswera, zawierający rozuwastatynę, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawkach 30 mg i 40 mg. U pacjentów przyjmujących dawkę 40 mg obserwowano sporadyczną proteinurię kanalikową, jednak bez związku z ostrą chorobą nerek. Zaleca się systematyczną kontrolę czynności nerek podczas terapii tymi dawkami. Działania niepożądane na mięśnie obejmują bóle mięśni, miopatię oraz rzadko rabdomiolizę, szczególnie przy dawkach powyżej 20 mg i w skojarzeniu z ezetymibem. Kinaza kreatynowa (CK) jest kluczowym markerem uszkodzenia mięśni; jej aktywność powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) wymaga powtórnego oznaczenia i może stanowić przeciwwskazanie do rozpoczęcia leczenia. Należy unikać stosowania Roswery u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, nadużywanie alkoholu, wiek >70 lat oraz interakcje lekowe, zwłaszcza z fibratami i kwasem fusydowym.
antybiotyki makrolidowe, cyklosporyna, fibraty, hiperglikemia, inhibitory HMG-CoA, inhibitory proteazy, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, miastenia, miopatia, miopatia immunozależna, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenia czynności nerek, zakażenie HIV, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb wykazano dawkozależne zmniejszenie LDL-C nawet do -63% przy dawce 40 mg, całkowitego cholesterolu do -46%, triglicerydów do -28% oraz wzrost HDL-C do 14%. Efekty terapeutyczne pojawiają się szybko, z 90% pełnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a utrzymują się podczas kontynuacji terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniach u pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawki 20-40 mg obniżały LDL-C średnio o 53%, a u pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) zmniejszenie LDL-C wynosiło od 35% do 45% w zależności od grupy wiekowej, bez wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową.
afereza, choroba sercowo-naczyniowa, dyslipidemia, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL cholesterolu, frakcja LDL cholesterolu, frakcja nonHDL-C, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm cholesterolu, kompleks błony środkowej i wewnętrznej tętnicy szyjnej, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, pierwotna hipercholesterolemia, podkliniczna miażdżyca tętnic, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy, VLDL, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Rozuwastatyna, jako selektywny i kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki od 5 do 40 mg znacząco obniżają stężenia LDL-C (do -63%), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów oraz ApoB, jednocześnie podnosząc HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna stabilizacja następuje po 4 tygodniach. Skuteczność leku nie zależy od czynników demograficznych ani współistniejących chorób, takich jak cukrzyca czy rodzinna hipercholesterolemia. W populacji z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawka 10 mg pozwala osiągnąć cel terapeutyczny LDL-C <3 mmol/L u około 80% pacjentów.
afereza, cholesterol całkowity, choroba wieńcowa, działanie farmakodynamiczne, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL, frakcja LDL, grubość ściany tętnicy szyjnej, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia typu IIa, hipertriglicerydemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor enzymu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, lipoproteina ApoB, mewalonian, miażdżyca naczyń tętniczych, miejsce działania, pierwotna mieszana dyslipidemia, prekursor cholesterolu, profil lipidowy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, udar mózgu, VLDL, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvachol 20 mg
Simvachol, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg i 20 mg, jest podawany doustnie raz dziennie wieczorem, z zakresem dawkowania od 5 do 80 mg/dobę. Modyfikacje dawki powinny być dokonywane co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki okazały się nieskuteczne. W terapii homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zalecana dawka wynosi 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych dawka wynosi 20-40 mg/dobę. W przypadku terapii skojarzonej z fibratami (oprócz gemfibrozylu) lub fenofibratem dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru lub grazoprewiru – 20 mg/dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dawka powinna być ograniczona do 10 mg/dobę, a wyższe dawki stosowane ostrożnie. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z zakresem do 40 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, lomitapid, podanie doustne, powikłania sercowo-naczyniowe, preparaty wiążące kwasy żółciowe, simvachol, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosutrox 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lipidowych poprzez selektywne hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i poprawy katabolizmu LDL. Terapia rozuwastatyną skutkuje istotnym obniżeniem stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), trójglicerydów (do -35%) oraz lipoproteiny ApoB, a także wzrostem HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się już po pierwszym tygodniu, a pełna odpowiedź jest osiągana po 4 tygodniach. Badania kliniczne III fazy potwierdzają skuteczność leku u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy czy współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniu JUPITER (n=17 802) rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem (ARR 5,1-8,8 na 1000 pacjento-lat), bez wpływu na całkowitą śmiertelność.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, CIMT, fenofibrat, hipercholesterolemia, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, mialgia, miażdżyca tętnic, profil lipidowy, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, skala Framingham, skala Tannera, trójglicerydy, współczynnik aterogenny, zaburzenie lipidowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie nosogardła, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosuvastatin Krka
Produkt leczniczy Rosuvastatin Krka, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach 30 mg i 40 mg, gdzie obserwowano zwiększoną częstość poważnych zaburzeń czynności nerek oraz działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza. Zaleca się monitorowanie czynności nerek oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza gdy jej poziom przekracza 5 x górną granicę normy (GGN). Leczenie należy przerwać przy znacznym wzroście CK (>5 x GGN) lub nasilonych objawach mięśniowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z innymi lekami, w tym fibratami, kwasem fusydowym, inhibitorami proteazy, makrolidami i innymi, które mogą zwiększać ryzyko miopatii. U pacjentów azjatyckiego pochodzenia oraz osób powyżej 70. roku życia konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.
aminotransferaza, antybiotyki makrolidowe, cyklosporyna, gemfibrozyl, hiperglikemia, inhibitor proteazy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, miastenia, miopatia, miopatia immunologiczna, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, pochodne kwasu fibrynowego, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin MSN 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Rosuvastatin MSN pacjent powinien stosować standardową dietę hipolipemiczną, którą należy kontynuować podczas leczenia. Dawkowanie jest indywidualizowane, z dawką początkową 5-10 mg rozuwastatyny podawaną raz na dobę, niezależnie od posiłków. Maksymalna dawka wynosi 40 mg, zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, szczególnie z rodzinną hipercholesterolemią, u których dawka 20 mg nie przyniosła oczekiwanego efektu. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią dawki początkowe wynoszą 5 mg, z zakresem do 10 mg (6-9 lat) lub do 20 mg (10-17 lat), natomiast u pacjentów z homozygotyczną postacią choroby dawka maksymalna to 20 mg. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się dawkę początkową 5 mg, przy czym stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek oraz u osób pochodzenia azjatyckiego. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz aktywną chorobą wątroby.
białko transportowe, białko transportujące, choroba wątroby, ekspozycja ogólnoustrojowa, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hipercholesterolemia, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rosuvastatin Medical Valley wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od stężenia cholesterolu, ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancji pacjenta. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, przy czym dawka 40 mg powinna być wprowadzana pod kontrolą specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg, z zakresem do 10 mg (6-9 lat) lub 20 mg (10-17 lat). W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, maksymalnie do 20 mg/dobę. Tabletki 40 mg nie są zalecane dla pacjentów poniżej 18 roku życia. U pacjentów powyżej 70 lat dawka początkowa to 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji u pozostałych grup wiekowych.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoksetyna EGIS
Fluoksetyna w formie kapsułek twardych jest wskazana do leczenia epizodów dużej depresji o umiarkowanym do ciężkiego przebiegu u dzieci i młodzieży w wieku 8-18 lat, z koniecznością ścisłego monitorowania ryzyka zachowań samobójczych oraz objawów manii i hipomanii. W badaniach klinicznych zaobserwowano u tej grupy pacjentów zmniejszenie przyrostu wzrostu i masy ciała, co wymaga regularnej kontroli parametrów rozwojowych, w tym wzrostu, masy ciała oraz stadium rozwoju płciowego wg skali Tannera. Fluoksetyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, a odstęp czasowy między terapiami powinien wynosić odpowiednio 2 tygodnie po MAO i 5 tygodni po fluoksetynie. Lekarz powinien poinformować pacjentów i opiekunów o konieczności obserwacji objawów nasilającej się depresji, myśli samobójczych, nietypowych zmian zachowania oraz zespołu serotoninowego, który może objawiać się hipertermią, sztywnością mięśni, klonicznymi skurczami, zaburzeniami wegetatywnymi i zmianami stanu psychicznego.
akatyzja, arytmia komorowa, bezpieczeństwo stosowania, drgawka, duża depresja, dysfagia, endoksyfen, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokalemia i hipomagnezemia, kloniczny skurcz mięśni, krwotok poporodowy, mania i hipomania, nieodwracalny nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, nieprawidłowe krwawienie, niewyrównana niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, paraliż oddechowy, podwyższone ciśnienie śródgałkowe, reakcja anafilaktoidalna, rzadkoskurcz, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Tannera, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, wybroczyna i plamica, wydłużony odstęp QT, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ApoSerta 100 mg
ApoSerta (sertralina) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazującym silne i swoiste hamowanie wychwytu 5-HT w neuronach oraz płytkach krwi, bez istotnego wpływu na noradrenalinę, dopaminę czy inne receptory (muskarynowe, dopaminergiczne, adrenergiczne, histaminergiczne, GABA, benzodiazepinowe). Badania kliniczne potwierdziły brak działania sedatywnego, stymulującego czy kardiotoksycznego, a także brak potencjału uzależniającego. W badaniu wpływu na odstęp QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę) stwierdzono przekroczenie progu 10 ms w punkcie 4 godzin po podaniu, jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia QTcF była co najmniej 2,6 razy wyższa niż przeciętna Cmax (86 ng/ml) po dawce maksymalnej.
dojrzewanie płciowe, duże zaburzenie depresyjne, funkcje poznawcze, nawrót choroby, nawrót depresji, odstęp QTc, potencjał uzależniający, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, regulacja emocjonalno-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI, skala NIMH, skala Tannera, skala Yale-Brown, substancje psychoaktywne, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simcovas 20 mg
Simcovas, zawierający symwastatynę w dawkach 20 mg i 40 mg, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 mg do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z korektą dawki co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. Terapia powinna być łączona z dietą niskocholesterolową i aktywnością fizyczną. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie od 40 mg/dobę, stosując symwastatynę jako uzupełnienie innych metod leczenia. W populacji pediatrycznej (10-17 lat) dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę, dostosowywaną indywidualnie.
amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, ciężka hipercholesterolemia, ciężkie zaburzenia czynności nerek, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, LDL-afereza, leki hipolipemizujące, produkty wiążące kwasy żółciowe, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, skala Tannera, symwastatyna, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna (Crosuvo) jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii z indywidualnie dostosowanym schematem dawkowania, uwzględniającym wyjściowe stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję pacjenta. Dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych rekomendowana dawka to 20 mg/dobę. U osób powyżej 70. roku życia oraz pacjentów pochodzenia azjatyckiego dawka początkowa wynosi 5 mg, a maksymalna 20 mg. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się dawkę początkową 5 mg, przy czym stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane. Ciężkie zaburzenia nerek oraz czynna choroba wątroby stanowią bezwzględne przeciwwskazania do stosowania leku.
atazanawir, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, typranawir, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii hipercholesterolemii i dyslipidemii. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu enzymu HMG-CoA reduktazy w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i zmniejszenia syntezy lipoprotein VLDL. W efekcie obserwuje się istotne obniżenie stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz apolipoproteiny B, a także wzrost HDL-C i apolipoproteiny A-I. Początek działania następuje już po 1 tygodniu, a pełna odpowiedź terapeutyczna utrzymuje się przez cały okres leczenia. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, CIMT, dojrzałość płciowa, dyslipidemia, ezetymib, hipercholesterolemia, indeks BMI, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, menarche, mialgia, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, tętnica szyjna, triglicerydy, wysypka, zaburzenie lipidowe, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zocor 80 80 mg
Symwastatyna (Zocor) jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, podawana doustnie w pojedynczej dawce wieczornej. Zakres dawkowania wynosi od 5 do 80 mg na dobę, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla wybranych pacjentów, np. z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, gdzie stosowana jest jako terapia uzupełniająca. W hipercholesterolemii dawka początkowa to zwykle 10-20 mg/dobę, a w przypadku konieczności redukcji LDL-C powyżej 45% – 20-40 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę, przy czym leczenie jest wskazane u chłopców w fazie II lub wyższej wg Tannera oraz dziewcząt co najmniej rok po pierwszej miesiączce. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, natomiast u osób z klirensem kreatyniny <30 ml/min zaleca się ostrożność i dawkę początkową 5-10 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, dawkowanie doustne, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, lomitapid, miopatia, preparaty wiążące kwasy żółciowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inegy 10 mg + 80 mg
INEGY, zawierający ezetymib 10 mg w połączeniu z symwastatyną w dawkach od 10 mg do 80 mg, jest wskazany w leczeniu hipercholesterolemii. Standardowa dawka wynosi 10 mg + 20 mg lub 10 mg + 40 mg podawana jednorazowo wieczorem, natomiast dawkę 10 mg + 80 mg stosuje się wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, gdy cele terapeutyczne nie zostały osiągnięte przy niższych dawkach. Dawkowanie należy indywidualizować na podstawie stężenia LDL-C, ryzyka choroby wieńcowej oraz odpowiedzi na wcześniejsze leczenie, z odstępem co najmniej 4 tygodni między modyfikacjami dawki. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, bez dzielenia tabletek. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg + 40 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg + 80 mg, przy czym w przypadku jednoczesnego stosowania lomitapidu dawka INEGY nie powinna przekraczać 10 mg + 40 mg na dobę.
afereza LDL, antagoniści kanału wapniowego, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, dieta zmniejszająca stężenie lipidów, elbaswir/grazoprewir, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, leki wiążące kwasy żółciowe, lomitapid, niacyna, ostry zespół wieńcowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewlekła choroba nerek, skala Child-Pugh, skala Tannera, stadium dojrzałości płciowej, umiarkowana niewydolność wątroby, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ridlip 5 mg
Leczenie rozuwastatyną (lek Ridlip) wymaga indywidualnego dostosowania dawki, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5 do 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, z maksymalną dawką 20 mg/dobę. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane. U pacjentów powyżej 70. roku życia dawka początkowa to 5 mg.
białko transportujące, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, Ridlip, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Działania niepożądane obejmowały także rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych i skórnych, a także metaboliczne, takie jak hiperglikemia i hipoglikemia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból stawu, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calipra 80 mg
Atorwastatyna, substancja czynna Calipra 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę, a 7311 placebo. Średni czas terapii wynosił 53 tygodnie, a odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% dla atorwastatyny. Najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były przemijające, mało nasilone podwyższenia aktywności aminotransferaz (klinicznie istotne u 0,8% pacjentów, przekraczające 3-krotność GGN) oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotności GGN u 2,5% pacjentów, z 0,4% przypadków przekraczających 10-krotność GGN. Profil działań niepożądanych u pacjentów pediatrycznych (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci zakażeń, bez istotnego wpływu na rozwój i dojrzewanie płciowe. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glikemia na czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI > 30 kg/m², podwyższone trójglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toczeń układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trójglicerydy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simvastatin Aurovitas 40 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa poprzez hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także niewielkiego wzrostu HDL-C. Mechanizm ten obejmuje zmniejszenie produkcji VLDL-C oraz indukcję receptorów LDL, co zwiększa katabolizm LDL. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, stosowanie symwastatyny w dawkach 20-40 mg/dobę wykazało znaczące zmniejszenie ryzyka zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 18-42%), poważnych zdarzeń wieńcowych (o 27-34%), udarów (o 25-30%) oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń (o 16-30%). W badaniu SEARCH porównującym dawki 20 mg i 80 mg, wyższa dawka nie przyniosła istotnej różnicy w częstości incydentów naczyniowych, ale wiązała się z większym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02%).
apolipoproteina B, biosynteza cholesterolu, choroba naczyń wieńcowych, cukrzyca, dławica piersiowa, dyslipidemia, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lakton nieaktywny, LDL cholesterol, mieszana hiperlipidemia, miopatia, pierwotna hipercholesterolemia, przemijający epizod niedokrwienny, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja naczyń, schorzenie sercowo-naczyniowe, skala Tannera, triglicerydy, udar niedokrwienny, VLDL-cholesterol, zarostowa choroba tętnic, zawał serca