rytonawir z atazanawirem
Rytonawir z atazanawirem to kombinacja leków przeciwretrowirusowych stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Atazanawir jest inhibitorem proteazy HIV, który blokuje działanie enzymu proteazy niezbędnego do replikacji wirusa. Rytonawir, również inhibitor proteazy, jest w tym połączeniu stosowany głównie jako „wzmacniacz farmakokinetyczny” (booster), który hamuje metabolizm atazanawiru w wątrobie, zwiększając jego stężenie we krwi.
Terapia skojarzona rytonawirem z atazanawirem pozwala na osiągnięcie wyższych stężeń atazanawiru w osoczu, wydłużenie jego działania i zmniejszenie częstotliwości dawkowania. Standardowo podaje się 300 mg atazanawiru z 100 mg rytonawiru raz dziennie. Kombinacja ta jest zwykle częścią całościowego schematu leczenia antyretrowirusowego, który obejmuje również inne leki z różnych klas.
Podczas stosowania rytonawiru z atazanawirem należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje lekowe, gdyż rytonawir jest silnym inhibitorem cytochromu P450 3A4. Potencjalne działania niepożądane obejmują hiperbilirubinemię (charakterystyczną dla atazanawiru), zaburzenia lipidowe, reakcje skórne oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. U pacjentów należy monitorować funkcje wątroby oraz profil lipidowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Zahron ASA to preparat złożony zawierający rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (100 mg) w formie kapsułek twardych, stosowany w dawce jednej kapsułki na dobę. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jego zastosowanie wymaga wcześniejszej stabilizacji pacjenta na indywidualnie dobranych dawkach obu składników. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. W przypadku zaburzeń czynności wątroby preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby oraz z wynikiem powyżej 9 w skali Childa-Pugha; u pacjentów z punktacją 8-9 należy rozważyć ocenę czynności nerek ze względu na zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z określonymi polimorfizmami genetycznymi zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki rozuwastatyny ze względu na zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową.
białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ogólnoustrojowa, inhibitor proteazy, lopinawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Lek Crosuvo Plus to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz ezetymib, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii u dorosłych pacjentów. Produkt jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów, u których wcześniej ustalono odpowiednią dawkę obu składników podawanych oddzielnie, dlatego nie jest wskazany do inicjacji terapii. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka niezależnie od posiłku, przy jednoczesnym stosowaniu diety hipolipemizującej. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby powyżej 70 roku życia, pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pacjenci pochodzenia azjatyckiego oraz osoby z predyspozycjami do miopatii, powinny rozpoczynać leczenie od dawki 5 mg rozuwastatyny, a preparat w dawce 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazany u tych grup. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub czynna chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane.
białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir i typranawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, predyspozycja do miopatii, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ridlip 5 mg
Leczenie rozuwastatyną (lek Ridlip) wymaga indywidualnego dostosowania dawki, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5 do 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, z maksymalną dawką 20 mg/dobę. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane. U pacjentów powyżej 70. roku życia dawka początkowa to 5 mg.
białko transportujące, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, Ridlip, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio Plus 20 mg + 10 mg
Suvardio Plus jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę i ezetymib, wskazanym do leczenia hipercholesterolemii u dorosłych pacjentów, u których wcześniej uzyskano kontrolę lipidów stosując te substancje oddzielnie w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu (5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg lub 20 mg + 10 mg). Lek należy podawać doustnie raz na dobę, o stałej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Suvardio Plus nie jest przeznaczony do inicjacji terapii; włączanie lub modyfikacja dawkowania powinny odbywać się za pomocą pojedynczych substancji, a po ustaleniu odpowiedniej dawki można przejść na preparat złożony. U pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z predyspozycjami do miopatii zaleca się rozpoczęcie terapii rozuwastatyną w dawce 5 mg. Suvardio Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby, a także niezalecany u osób z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (7-9 i >9 punktów w skali Childa-Pugha). U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5-6 punktów w skali Childa-Pugha) modyfikacja dawki nie jest konieczna.
aktywna choroba wątroby, białka transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie lipidów, ekspozycja układowa, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kontrola lipidów, łagodna niewydolność wątroby, leki wiążące kwasy żółciowe, lopinawir i typranawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, podanie doustne, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, Suvardio Plus, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva dostępny jest w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg, podawany w formie kapsułek twardych, z zalecaną dawką dobową jednej kapsułki. Produkt nie jest wskazany do inicjacji terapii, a zmiana na lek złożony powinna nastąpić u pacjentów już stabilizowanych na stałych dawkach poszczególnych składników. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów z 8-9 punktami w skali Child-Pugh obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga oceny czynności nerek, natomiast brak jest danych dla pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów.
białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę i ezetymib, przeznaczonym dla dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki poszczególnych składników były wcześniej ustalone. Nie jest wskazany do inicjacji terapii, którą należy rozpocząć od oddzielnych preparatów. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o odpowiedniej mocy (5/10 mg, 10/10 mg, 20/10 mg lub 40/10 mg rozuwastatyny i ezetymibu) przyjmowana niezależnie od posiłku, z zachowaniem diety hipolipemizującej. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70 roku życia, u których dawka początkowa rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. W przypadku stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, podanie Crosuvo Plus powinno być oddalone o co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po ich zażyciu.
białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki predysponujące do miopatii, czynniki ryzyka miopatii, ekspozycja układowa na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir i typranawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, produkty wiążące kwasy żółciowe, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, stężenie lipidów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel zawiera kombinacje rozuwastatyny (10 mg lub 20 mg) oraz ramiprylu (5 mg lub 10 mg) w formie kapsułek twardych, stosowanych doustnie raz na dobę. Terapia powinna być indywidualnie dostosowana, a rozpoczęcie leczenia lub zmiany dawkowania należy przeprowadzać wyłącznie za pomocą oddzielnych preparatów rozuwastatyny i ramiprylu, zanim przejdzie się do stosowania produktu złożonego Kastel. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się początkową dawkę rozuwastatyny 5 mg oraz rozważenie mniejszej dawki ramiprylu (1,25 mg). Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i czynnością wątroby, a także nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń nerek nie wymaga modyfikacji dawki, jednak dawkę ramiprylu należy dostosować do klirensu kreatyniny (maksymalnie 10 mg przy CrCl ≥ 60 ml/min i 5 mg przy CrCl 30-60 ml/min).
BCRP, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca cholesterol, ekspozycja układowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lopinawir i typranawir, miopatia, OATP1B1, podanie doustne, polimorfizm genetyczny, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, rozuwastatyna i ramipryl, rytonawir z atazanawirem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron 20 mg
Rozuwastatyna (Zahron) powinna być stosowana z indywidualnym dostosowaniem dawki, uwzględniając wyjściowe stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję pacjenta. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg/dobę po 4 tygodniach, przy czym dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg/dobę (wiek 6-9 lat) i 5 mg/dobę (wiek 10-17 lat), z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg i 20 mg/dobę. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u dzieci dawka początkowa to 5-10 mg/dobę, maksymalna 20 mg/dobę. Tabletki 40 mg nie są wskazane w populacji pediatrycznej. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę. Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) – dawka początkowa 5 mg, maksymalna 20 mg, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwwskazane.
białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, statyna, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roswera 20 mg
Produkt leczniczy Roswera (rozuwastatyna) stosowany jest w terapii hipercholesterolemii oraz w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym, z dawkowaniem dostosowanym do indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg doustnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W badaniach klinicznych dawka 20 mg raz na dobę była stosowana w celu redukcji ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz u osób pochodzenia azjatyckiego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg, z przeciwwskazaniem do stosowania dawek 30 mg i 40 mg. W przypadku niewydolności nerek dawka początkowa powinna być zmniejszona do 5 mg przy klirensie kreatyniny <60 ml/min, a stosowanie leku jest przeciwwskazane przy ciężkiej niewydolności nerek. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (8-9 pkt w skali Child-Pugh) obserwuje się zwiększoną ekspozycję na lek, co wymaga oceny czynności nerek, natomiast stosowanie u pacjentów z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazane.
białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, statyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva jest lekiem złożonym przeznaczonym dla dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią, u których kontrola lipidów została już osiągnięta przy stosowaniu rozuwastatyny i ezetymibu w oddzielnych preparatach, w identycznych dawkach. Dostępne dawki to 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, podawane raz na dobę, niezależnie od posiłku. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii ani do modyfikacji dawkowania, które powinny być prowadzone wyłącznie za pomocą pojedynczych substancji czynnych. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70. roku życia, osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz tych z predyspozycjami do miopatii, u których dawka początkowa rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby, a także niezalecany u osób z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh 7-9 i >9 punktów).
aktywna choroba wątroby, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie lipidów, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, miopatia, niewydolność wątroby, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, umiarkowane zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaranta 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety hipolipemizującej. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając cel terapeutyczny, odpowiedź pacjenta oraz czynniki ryzyka. W leczeniu hipercholesterolemii dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka to 40 mg, jednak stosowanie dawek 30 i 40 mg jest zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych zalecana dawka wynosi 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5 do 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u pacjentów z homozygotyczną postacią choroby maksymalna dawka to 20 mg/dobę. Tabletki o mocy 30 i 40 mg nie są wskazane dla pacjentów pediatrycznych. U pacjentów powyżej 70 lat dawka początkowa to 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek.
BCRP, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kastel 10 mg + 10 mg
Lek Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, dostępny jest w czterech dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, podawany w postaci kapsułek twardych raz na dobę, niezależnie od posiłków. Terapia powinna być indywidualnie dostosowana, uwzględniając funkcję nerek (klirens kreatyniny ≥60 ml/min – maksymalna dawka ramiprylu 10 mg, 30-60 ml/min – 5 mg), funkcję wątroby (przeciwwskazanie przy ciężkich zaburzeniach i czynnej chorobie wątroby) oraz czynniki genetyczne i wiek pacjenta (powyżej 70 lat zalecana dawka początkowa rozuwastatyny 5 mg i ramiprylu 1,25 mg, jednak leczenie należy rozpoczynać od preparatów jednoskładnikowych). Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 18 roku życia oraz pacjentów wymagających rozuwastatyny w dawce 40 mg. U pacjentów azjatyckiego pochodzenia oraz z polimorfizmami genetycznymi zaleca się mniejsze dawki rozuwastatyny, co również wymaga stosowania leków jednoskładnikowych na początku terapii.
W przypadku jednoczesnego stosowania leku Kastel z inhibitorami białek transportowych rozuwastatyny (np. cyklosporyną, inhibitorami proteaz) istnieje zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania lub czasowego odstawienia leku. U pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii zalecana dawka początkowa rozuwastatyny wynosi 5 mg, a leczenie należy rozpoczynać od preparatów jednoskładnikowych. Podczas terapii konieczne jest stosowanie diety obniżającej stężenie cholesterolu. Ze względu na stałe dawki produktu złożonego Kastel, nie jest on odpowiedni do inicjowania leczenia u pacjentów wymagających indywidualnego dostosowania dawek, w tym osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka.
białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca cholesterol, ekspozycja układowa, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, miopatia, OATP1B1, podanie doustne, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna 40 mg, rozuwastatyna i ramipryl, rytonawir z atazanawirem, schemat dawkowania, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę 40 mg oraz ezetymib 10 mg, jest wskazany wyłącznie dla dorosłych pacjentów, u których wcześniej uzyskano kontrolę hipercholesterolemii za pomocą oddzielnych preparatów w tych samych dawkach. Nie jest zalecany do inicjowania terapii hipolipemizującej. Standardowa dawka to 1 tabletka raz dziennie, przyjmowana doustnie, niezależnie od posiłku. U pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz z czynnikami predysponującymi do miopatii, zaleca się rozpoczęcie terapii rozuwastatyną w dawce 5 mg, ustalonej wcześniej za pomocą pojedynczych substancji. Suvardio Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (7-9 lub >9 punktów w skali Childa-Pugha) oraz aktywną chorobą wątroby. W trakcie terapii należy stosować dietę hipolipemizującą oraz zachować odstęp czasowy przy jednoczesnym stosowaniu leków wiążących kwasy żółciowe (≥2 godziny przed lub ≥4 godziny po podaniu).
aktywna choroba wątroby, białka transportujące OATP1B1 i BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie lipidów, ekspozycja układowa, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir i typranawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, substrat białka transportowego, terapia hipolipemizująca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezehron Duo 40 mg + 10 mg
Ezehron Duo jest lekiem złożonym przeznaczonym dla dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią, którzy wcześniej stosowali rozuwastatynę i ezetymib w tych samych dawkach, co w wybranym wariancie produktu (15 mg + 10 mg, 30 mg + 10 mg lub 40 mg + 10 mg). Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, niezależnie od posiłku, przy jednoczesnym stosowaniu diety hipolipemizującej. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od pojedynczych substancji czynnych, a następnie przejść na lek złożony po ustaleniu odpowiednich dawek. Dawkowanie rozuwastatyny wymaga modyfikacji u pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), u osób pochodzenia azjatyckiego oraz u pacjentów z ryzykiem miopatii, gdzie zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg, a dawka 40 mg jest przeciwwskazana w niektórych przypadkach. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby stosowanie Ezehron Duo jest przeciwwskazane.
aktywna choroba wątroby, białko transportowe, białko transportowe OATP1B1 i BCRP, ciężka niewydolność nerek, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, miopatia, niewydolność nerek, obniżenie stężenia lipidów, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rozuwastatyna wapnia, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron ASA 20 mg + 100 mg
Zahron ASA to produkt leczniczy zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, dostępny w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg w formie kapsułek twardych. Standardowe dawkowanie u dorosłych to jedna kapsułka na dobę, przy czym nie zaleca się rozpoczynania terapii od produktu złożonego. Przed zmianą na Zahron ASA należy ustabilizować pacjenta na stałych dawkach poszczególnych składników. U osób starszych oraz pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek. W przypadku zaburzeń czynności wątroby produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub aktywną chorobą wątroby; u pacjentów z wynikiem 8-9 w skali Childa-Pugha zaleca się ocenę czynności nerek ze względu na zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę.
białka transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, inhibitor proteazy, łagodne zaburzenia czynności wątroby, lopinawir i typranawir, miopatia i rabdomioliza, OATP1B1 i BCRP, polimorfizm genetyczny, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, rytonawir z atazanawirem, skala Childa-Pugha, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby