Dawkowanie i sposób podawania leku Zahron ASA

Zahron ASA jest produktem złożonym zawierającym rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, dostępnym w trzech wariantach dawkowania: 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg w postaci kapsułek twardych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania tego leku.¹

Dawkowanie u dorosłych

Standardowa dawka produktu Zahron ASA wynosi jedna kapsułka na dobę. Należy podkreślić, że produkt ten nie jest przeznaczony do rozpoczynania terapii. Przed zastosowaniem preparatu złożonego pacjent powinien być ustabilizowany na stałych dawkach poszczególnych składników przyjmowanych jednocześnie. Dawka produktu Zahron ASA powinna być dobrana na podstawie dawek składników przyjmowanych przez pacjenta przed zmianą leczenia.²

W przypadku konieczności modyfikacji dawkowania którejkolwiek z substancji czynnych produktu złożonego (np. z powodu nowo rozpoznanej choroby, zmiany stanu pacjenta lub interakcji z innymi lekami), należy powrócić do stosowania pojedynczych składników w celu ponownego ustalenia odpowiedniego dawkowania.³

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania. Stosowanie produktu Zahron ASA jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, niezależnie od stosowanej dawki.⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Produkt Zahron ASA jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby niezależnie od dawki oraz u pacjentów z czynną chorobą wątroby. U pacjentów z wynikiem 7 lub niższym w skali Childa-Pugha nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę. Natomiast u pacjentów z punktacją 8 i 9 w skali Childa-Pugha obserwowano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową i należy u nich rozważyć ocenę czynności nerek. Brak doświadczenia klinicznego u pacjentów z wynikiem powyżej 9 w skali Childa-Pugha.⁶

Różnice etniczne: U pacjentów pochodzenia azjatyckiego obserwowano zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na rozuwastatynę, co należy uwzględnić przy doborze dawki.⁷

Polimorfizmy genetyczne: Znane są specyficzne typy polimorfizmów genetycznych, które mogą prowadzić do zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę. U pacjentów z takimi polimorfizmami zaleca się stosowanie mniejszej dawki dobowej rozuwastatyny.⁸

Interakcje z innymi lekami wpływające na dawkowanie

Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Równoczesne stosowanie rozuwastatyny z lekami, które mogą zwiększać jej stężenie w osoczu poprzez interakcje z tymi białkami transportowymi (np. cyklosporyna, niektóre inhibitory proteazy, w tym skojarzenia rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i/lub typranawirem), zwiększa ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy.⁹

W takich przypadkach zaleca się:

• W miarę możliwości rozważenie zastosowania alternatywnych leków¹⁰
• W razie konieczności rozważenie tymczasowego odstawienia rozuwastatyny¹¹
• W sytuacjach, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych z rozuwastatyną, dokładne rozważenie korzyści i ryzyka oraz modyfikację dawkowania rozuwastatyny¹²

Należy pamiętać, że większe dawki kwasu acetylosalicylowego osłabiają pozytywne działanie rozuwastatyny, dlatego należy unikać przyjmowania dodatkowych dawek kwasu acetylosalicylowego.¹³

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Zahron ASA u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania tego produktu u pacjentów w tej grupie wiekowej.¹⁴

Sposób podawania

Produkt leczniczy Zahron ASA można przyjmować o dowolnej porze dnia, podczas posiłku. Kapsułki należy połykać w całości, popijając dużą ilością płynu. Nie należy ich rozgryzać ani żuć.¹⁵

Szczegółowe zestawienie dawkowania leku Zahron ASA

Należy pamiętać, że powyższe zalecenia dotyczące dawkowania powinny być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając specyficzne czynniki ryzyka, choroby współistniejące oraz stosowane jednocześnie leki.¹⁶