trachoma
Trachoma to przewlekła infekcja oka wywoływana przez bakterię Chlamydia trachomatis, która prowadzi do postępującego bliznowacenia spojówki i rogówki. Jest to główna przyczyna ślepoty możliwej do uniknięcia na świecie, występująca głównie w regionach o ograniczonym dostępie do czystej wody i urządzeń sanitarnych.
Choroba rozwija się stopniowo, początkowo powodując zapalenie spojówek, a następnie prowadząc do zmian strukturalnych powiek (entropion), gdzie rzęsy zwracają się do wewnątrz i mechanicznie uszkadzają rogówkę (trichiasis). Nieleczona infekcja prowadzi do zmętnienia rogówki i nieodwracalnej utraty wzroku.
Leczenie jaglicy obejmuje antybiotykoterapię (głównie azytromycyna), a w zaawansowanych przypadkach interwencje chirurgiczne korygujące zniekształcenia powiek. WHO wdrożyła globalną strategię eliminacji jaglicy poprzez kompleksowe podejście SAFE: Surgery (chirurgia), Antibiotics (antybiotyki), Facial cleanliness (higiena twarzy) i Environmental improvement (poprawa warunków środowiskowych).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Trachoma, wywołana zakażeniem Chlamydia trachomatis, jest zaniedbaną chorobą tropikalną prowadzącą do ślepoty, której rokowanie zależy od stadium choroby, powikłań (trichiasis, zmętnienia rogówki), dostępu do leczenia oraz wdrożenia strategii terapeutycznych. Wczesne stadia (TF, TI) dobrze reagują na antybiotyki, takie jak azytromycyna i tetracyklina, co zmniejsza ryzyko progresji. Jednak w zaawansowanych stadiach z bliznowaceniem spojówki (TS) i powikłaniami rokowanie pogarsza się, a ślepota jest nieodwracalna. Średni czas trwania aktywnej trachomy u dzieci 0-4 lat wynosi około 8 miesięcy, u dzieci 5-14 lat 18,8 tygodni, a u dorosłych 7 tygodni, natomiast zakażenie trwa średnio 17 tygodni. Dłuższy czas trwania infekcji podkreśla konieczność wysokiego pokrycia masowego leczenia antybiotykami, aby skutecznie kontrolować transmisję.
azytromycyna, badanie PCR, biomarker serologiczny, bliznowacenie spojówki, Chlamydia trachomatis, modelowanie matematyczne, neowaskularyzacja, nieodwracalna utrata wzroku, strategia SAFE, Światowa Organizacja Zdrowia, trachoma, trichiasis, trichiasis trachomatyczne, zakażenie Chlamydia trachomatis, zaniedbana choroba tropikalna, zmętnienie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Trachoma, wywoływana przez Chlamydia trachomatis, jest przewlekłą, zakaźną chorobą oczu i główną przyczyną zakaźnej ślepoty globalnie, szczególnie w społecznościach z ograniczonym dostępem do czystej wody i sanitariatów. Choroba przebiega przez fazy od zapalenia pęcherzykowego (TF) i intensywnego zapalenia (TI), przez bliznowacenie spojówki (TS), trichiasis (nieprawidłowy wzrost rzęs) aż do zmętnienia rogówki, prowadzącego do nieodwracalnej utraty wzroku. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, z możliwością potwierdzenia testami molekularnymi (NAAT) lub wykrywaniem antygenu. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię – preferowaną azytromycynę w dawce jednorazowej 20 mg/kg (maksymalnie 1 g u dzieci i 1 g u dorosłych) lub maść tetracyklinową 1% stosowaną dwa razy dziennie przez 6 tygodni, szczególnie u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia. W zaawansowanych stadiach konieczna jest interwencja chirurgiczna, najczęściej bilamelarna rotacja tarczki, mająca na celu korekcję trichiasis i zapobieganie dalszemu uszkodzeniu rogówki.
azytromycyna, badanie bakteriologiczne, bliznowacenie powiek, bliznowacenie spojówki, Chlamydia trachomatis, edukacja pacjenta, epilacja, higiena osobista, intensywne zapalenie, krioterapia, masowe podawanie antybiotyków, masowe podawanie leków, przeszczep rogówki, ryzyko zakażenia, ślepota infekcyjna, strategia SAFE, test amplifikacji kwasów nukleinowych, trachoma, trichiasis, uszkodzenie rogówki, zaburzenie percepcji sensorycznej, zakażenie spojówek, zapalenie pęcherzykowe, zmętnienie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Leczenie
Trachoma, wywołana przez Chlamydia trachomatis, jest główną przyczyną zakaźnej ślepoty na świecie. Leczenie zależy od stadium choroby i obejmuje antybiotykoterapię oraz interwencję chirurgiczną w zaawansowanych przypadkach. WHO rekomenduje strategię SAFE, łączącą Surgery (chirurgia), Antibiotics (antybiotyki), Facial cleanliness (higienę twarzy) oraz Environmental improvement (poprawę warunków środowiskowych). W fazie aktywnej trachomy podstawą leczenia jest doustna azytromycyna podawana w pojedynczej dawce: dzieci 20 mg/kg (maksymalnie 1 g), dorośli 1 g, oraz miejscowa maść z 1% tetracykliną stosowana dwa razy dziennie przez 6 tygodni. Masowe podawanie antybiotyków (MDA) jest zalecane w dystryktach z częstością występowania trachomy ≥10% u dzieci 1-9 lat, powtarzane corocznie przez 3-5 lat. Dowody wskazują na zmniejszenie aktywnej trachomy po 3 i 12 miesiącach terapii, choć istnieje ryzyko wzrostu oporności bakterii na antybiotyki, zwłaszcza azytromycynę.
azytromycyna, bliznowacenie rogówki, Chlamydia trachomatis, DALY, epilacja, Escherichia coli, interwencja chirurgiczna, jaglica, makrolid, maść do oczu, masowe podawanie antybiotyków, oporność na antybiotyki, przeszczep rogówki, Staphylococcus aureus, strategia SAFE, Streptococcus pneumoniae, terapia antybiotykowa, tetracyklina, trachoma, trachomatous trichiasis, trichiasis, zakaźna ślepota - Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Zapobieganie i profilaktyka
Entropion, czyli inwersja powieki do wewnątrz, jest schorzeniem często związanym z procesem starzenia, bliznowaceniem lub czynnikami genetycznymi, które może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak infekcje oka, abrazje rogówki oraz utrata wzroku. Profilaktyka jest ograniczona, jednak możliwe jest zapobieganie entropionowi wywołanemu infekcją trachomy poprzez wczesną diagnostykę i leczenie, zwłaszcza u osób narażonych na ekspozycję w rejonach endemicznych (Afryka Północna, Azja Południowa). Wskazane jest również stosowanie ochrony oczu podczas aktywności narażających na urazy, które mogą prowadzić do bliznowacenia powiek. U zwierząt domowych, szczególnie psów, zaleca się rutynowe badania okulistyczne 1-2 razy w roku oraz unikanie rozmnażania osobników z entropionem dziedzicznym, wspierane testami CERF w hodowlach rasowych.
abrazja rogówki, entropion, infekcja oka, kontrola okulistyczna, korekcja entropionu, lek przeciwzakrzepowy, okulista, operacja entropionu, paracetamol, powikłania oczne, sztuczne łzy, taśmowanie powieki, toksyna botulinowa, trachoma, uszkodzenie rogówki, utrata wzroku, zabieg chirurgiczny, zadrapanie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Etiologia i przyczyny
Entropion to patologiczne podwinięcie brzegu powieki do wewnątrz, skutkujące tarciem rzęs i skóry o rogówkę oraz spojówkę. Najczęstszą formą jest entropion inwolucyjny, związany z wiekiem, występujący u około 2,1% osób powyżej 60. roku życia, a u 11% powyżej 80 lat. Patogeneza obejmuje wiotkość powieki, odłączenie retraktorów oraz nadmierny skurcz mięśnia okrężnego oka, a badania histologiczne wykazują zdegenerowane włókna kolagenowe i nieprawidłową elastogenezę. Inne typy to entropion spastyczny, wywołany skurczem mięśni powiekowych w odpowiedzi na podrażnienie lub stan zapalny, entropion bliznowaty wynikający ze skrócenia blaszki tylnej powieki na skutek bliznowacenia (np. po jaglicy, oparzeniach, radioterapii, chorobach autoimmunologicznych), entropion wrodzony związany z wadami rozwojowymi oraz entropion mechaniczny spowodowany nadmiarem tkanki lub guzami. Czynniki ryzyka obejmują wiek, schorzenia neurologiczne, zespół bezdechu sennego, wcześniejsze urazy i stany zapalne oraz predyspozycje anatomiczne jak enoftalmus czy zmiany w ułożeniu tłuszczu oczodołowego.
blaszka tylna powieki, blepharospasm, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, entropion spastyczny, entropion wrodzony, mięsień okrężny oka, owrzodzenie rogówki, retraktor powieki, rogówka i spojówka, trachoma, włókno kolagenowe, zapadnięcie gałki ocznej, zapalenie powiek, zespół bezdechu sennego, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka