uszkodzenie rogówki
Uszkodzenie rogówki to naruszenie struktury rogówki, która jest przezroczystą, kopułowatą częścią przedniej powierzchni oka. Ten rodzaj urazu może obejmować abrazje, erozje, owrzodzenia lub perforacje, które mogą wystąpić w wyniku urazów mechanicznych, chemicznych, infekcji lub chorób systemowych.
Typowe objawy uszkodzenia rogówki obejmują ból oka, uczucie ciała obcego, łzawienie, światłowstręt, niewyraźne widzenie i przekrwienie spojówki. Diagnoza stawiana jest na podstawie badania w lampie szczelinowej, często z zastosowaniem barwników fluoresceinowych, które uwidaczniają uszkodzenia.
Leczenie zależy od rodzaju i głębokości uszkodzenia. W przypadku drobnych abrazji stosuje się krople antybiotykowe i lubrykanty. Poważniejsze urazy mogą wymagać opatrunków uciskowych, miejscowych leków przeciwbólowych, a w niektórych przypadkach interwencji chirurgicznej. Nieleczone lub nieprawidłowo leczone uszkodzenia rogówki mogą prowadzić do trwałych blizn, które upośledzają widzenie.
Profilaktyka uszkodzeń rogówki obejmuje stosowanie okularów ochronnych podczas prac zagrażających urazem oka, prawidłową pielęgnację soczewek kontaktowych oraz szybkie reagowanie na urazy chemiczne przez płukanie oka wodą przez co najmniej 15-30 minut. Każde podejrzenie uszkodzenia rogówki wymaga pilnej konsultacji okulistycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tropikamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tropikamid, jako lek przeciwcholinergiczny stosowany w okulistyce, jest wykorzystywany głównie do indukcji mydriazy i cykloplegii. Przed jego zastosowaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki w kierunku jaskry wąskiego kąta, w tym ocena głębokości komory przedniej i gonioskopia, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z ryzykiem podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat Mydrane, zawierający tropikamid (0,2 ml dawki), fenylefrynę i lidokainę, nie powinien być stosowany u pacjentów z płytką komorą przednią, jaskrą z ostrym zamknięciem kąta, ani podczas operacji zaćmy połączonej z witrektomią ze względu na ryzyko powikłań takich jak zespół wiotkiej tęczówki czy wypadnięcie tęczówki. Wskazane jest unikanie dodatkowych dawek Mydrane ze względu na ryzyko zwiększonej utraty komórek śródbłonka rogówki, mimo braku wykazanego działania toksycznego przy zalecanej dawce.
alkaloidy belladonny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cykloplegia, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwcholinergiczne, film łzowy, gonioskopia, jaskra wąskiego kąta, jaskra z zamknięciem kąta, komora przednia, komórki śródbłonka, lek przeciwcholinergiczny, mioza, mydriaza, nieprawidłowość źrenicy, operacja zaćmy, ostry atak jaskry, płytka komora przednia, porażenie akomodacji, przeszczep rogówki, reakcja psychotyczna, rozszerzanie źrenicy, rozszerzenie źrenicy, śródbłonek rogówki, uszkodzenie rogówki, witrektomia, wypadnięcie tęczówki, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oczu, zespół suchego oka, zespół wiotkiej tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Luxfen
Winian brymonidyny w stężeniu 2 mg/ml, stosowany w postaci kropli do oczu (preparat Luxfen), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niestabilna choroba serca, niewydolność krążenia wieńcowego i mózgowego, zespół Raynauda, niedociśnienie ortostatyczne oraz zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, ze względu na potencjalny wpływ na hemodynamikę i przepływ naczyniowy. U 12,7% pacjentów odnotowano reakcje nadwrażliwości ocznych, w tym opóźnione, które mogą prowadzić do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co jest szczególnie niebezpieczne u chorych z jaskrą. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek wymaga monitorowania funkcji tych narządów oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania. Dodatkowo, u pacjentów z depresją należy zachować ostrożność ze względu na możliwe nasilenie objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego.
alfa-2-agonista, brymonidyna, chlorek benzalkoniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie ogólnoustrojowe leku, jaskra, nabłonek rogówki, nadwrażliwość oczu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność krążenia mózgowego, niewydolność krążenia wieńcowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw depresyjny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, patologiczna senność, podrażnienie oka, soczewka kontaktowa, uszkodzenie rogówki, warstwa lipidowa filmu łzowego, winian brymonidyny, zaburzenie filmu łzowego, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zespół Raynauda, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Difadol 0,1%
Produkt leczniczy Difadol 0,1% zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml i jest przeznaczony wyłącznie do miejscowego stosowania zewnętrznego w worku spojówkowym. Nie wolno podawać go w formie wstrzyknięć podspojówkowych ani do przedniej komory oka, gdyż może to prowadzić do poważnych powikłań. Diklofenak, jako NLPZ, może maskować objawy zakażeń okulistycznych, co wymaga jednoczesnego stosowania leków przeciwbakteryjnych w przypadku podejrzenia infekcji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących leki wydłużające czas krwawienia oraz u osób z zaburzeniami hemostazy, mimo braku potwierdzonych klinicznie przypadków powikłań w tych grupach. Preparat zawiera benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml, 0,0015 mg/kropla), który może powodować podrażnienia, nasilać zespół suchego oka, destabilizować film łzowy oraz wpływać negatywnie na nabłonek rogówki, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
benzalkoniowy chlorek, diklofenak sodowy, film łzowy, lek przeciwbakteryjny, nabłonek rogówki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osmolalność, podrażnienie oka, preparat okulistyczny, przednia komora oka, soczewka kontaktowa, uszkodzenie rogówki, warstwa lipidowa filmu łzowego, worek spojówkowy, wstrzyknięcie podspojówkowe, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie okulistyczne, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kromoglikan sodowy w stężeniu 20 mg/ml, stosowany w preparacie Allergocrom, jest skutecznym lekiem w terapii alergicznego zapalenia spojówek oraz innych schorzeń okulistycznych o podłożu alergicznym. W trakcie leczenia należy zwrócić szczególną uwagę na sposób aplikacji u pacjentów noszących soczewki kontaktowe – zarówno twarde, jak i miękkie. Zaleca się, aby pacjenci zdejmowali soczewki przed zakropleniem leku i zakładali je ponownie dopiero po minimum 15 minutach. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml), który może być absorbowany przez miękkie soczewki, powodować podrażnienia, nasilać objawy zespołu suchego oka oraz negatywnie wpływać na film łzowy i powierzchnię rogówki, co wymaga szczególnej ostrożności i edukacji pacjentów.
alergiczne zapalenie oka, alergiczne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, film łzowy, kontrola okulistyczna, kromoglikan sodowy, miękkie soczewki kontaktowe, nadwrażliwość na bodźce, nasilenie objawów alergicznych, nasilone objawy podrażnienia, okulista, podrażnienie oczu, powierzchnia rogówki, preparat nawilżający, środek konserwujący, twarde soczewki kontaktowe, uszkodzenie rogówki, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mel Max Actigel 20 mg/g
Mel Max Actigel, zawierający 20 mg/g diklofenaku sodowego w postaci żelu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (50 mg/g) oraz składniki kompozycji zapachowej (m.in. aldehyd heksylocynamonowy, alkohol benzylowy, eugenol). Preparatu nie należy stosować u osób z reakcjami krzyżowymi na NLPZ, takimi jak astma indukowana NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka polekowa czy ostre nieżyty błony śluzowej nosa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 14 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i wchłaniania substancji czynnej przez skórę.
astma indukowana NLPZ, diklofenak, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kurczliwość macicy, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność prawej komory serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, opatrunek okluzyjny, pokrzywka polekowa, przewód tętniczy, reakcja fotouczuleniowa, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, uszkodzenie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Przeciwwskazania stosowania
Cynku undecylenian jest skutecznym składnikiem preparatów przeciwgrzybiczych, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym ograniczeniem jest nadwrażliwość na cynku undecylenian oraz inne składniki preparatów, takie jak monoetanoloamid kwasu undecylenowego (30 mg/g w Mykoderminie) czy kwas undecylenowy (50 mg/g w Unguentum undecylenicum). Dodatkowo, w przypadku maści Unguentum undecylenicum (200 mg/g cynku undecylenianu), przeciwwskazane jest stosowanie na zmiany skórne ze znacznym odczynem zapalnym, na błony śluzowe, w okolicach oczu oraz na rozległe powierzchnie skóry ze względu na ryzyko podrażnień i zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej. Preparat ten nie powinien być również stosowany u dzieci poniżej 11 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka działań niepożądanych. Oba preparaty zawierają substancje pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu (E 218) i etylu (E 214), które mogą wywoływać reakcje alergiczne i stanowią dodatkowe przeciwwskazanie.
absorpcja ogólnoustrojowa, błona śluzowa, cynk undecylenian, działanie niepożądane, farmakoterapia przeciwgrzybicza, grzybica skóry, kwas undecylenowy, leczenie przeciwzapalne, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, nadwrażliwość, odczyn zapalny, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, preparat przeciwgrzybiczy, puder leczniczy, reakcja alergiczna, składnik aktywny, terapia przeciwgrzybicza, uszkodzenie rogówki, zmiana grzybicza - Leksykon chorób i schorzeń
Poparzenia kwasowe i chemiczne – Objawy
Oparzenia chemiczne i kwasowe są wynikiem kontaktu z substancjami żrącymi, takimi jak kwasy, zasady czy kwas fluorowodorowy (HF), i charakteryzują się uszkodzeniem tkanek zależnym od rodzaju, stężenia, czasu ekspozycji oraz objętości czynnika. Oparzenia kwasowe prowadzą do martwicy skrzepowej, ograniczającej penetrację, natomiast zasadowe wywołują martwicę rozpływną, penetrując głębiej i powodując poważniejsze uszkodzenia. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia HF, które oprócz miejscowego uszkodzenia tkanek mogą wywołać ogólnoustrojowe zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalcemia, hipomagnezemia i hiperkaliemia, zagrażające życiu. Objawy miejscowe obejmują zaczerwienienie, ból, pęcherze i martwicę skóry, a w przypadku oczu – obrzęk, ból, łzawienie i ryzyko ślepoty. Połknięcie substancji żrących może skutkować bólem jamy ustnej, gardła, trudnościami w przełykaniu, perforacjami oraz objawami ogólnoustrojowymi, w tym wstrząsem i niewydolnością wielonarządową.
bliznowacenie, chemiczne zapalenie płuc, duszność, dysfagia, dysfonia, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hipotensja, jaskra, krwioplucie, kwas fluorowodorowy, kwas siarkowy, martwica rozpływna, martwica skrzepowa, niekardiogenny obrzęk płuc, obrzęk, oparzenie chemiczne i kwasowe, oparzenie częściowej grubości, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie pełnej grubości, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie rogówki, oparzenie trzeciego stopnia, owrzodzenie rogówki, perforacja przełyku, perforacja rogówki, perforacja żołądka, przeszczep rogówki, przeszczep skóry, rozstrzenie oskrzeli, sinica, substancja żrąca, uszkodzenie rogówki, wodorotlenek sodu, wstrząs, zaćma, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych, zespół suchego oka, zwężenie przełyku, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie bella – Objawy
Porażenie Bella to nagłe, jednostronne osłabienie lub porażenie mięśni twarzy spowodowane uszkodzeniem nerwu twarzowego (VII nerw czaszkowy). Objawy rozwijają się zwykle w ciągu 24-72 godzin, osiągając szczyt nasilenia w 48-72 godziny, i obejmują asymetrię twarzy, opadanie brwi i kącika ust, trudności z zamykaniem oka, zaburzenia mimiki oraz dodatkowe symptomy neurologiczne, takie jak ból za uchem, zaburzenia smaku, hiperakuzja i zaburzenia wydzielania łez i śliny. Przebieg choroby dzieli się na fazę wiotkiego porażenia, fazę regeneracji nerwu oraz fazę synkinetyczną, która może prowadzić do mimowolnych, skojarzonych ruchów mięśni twarzy. Rokowanie jest zazwyczaj dobre – 70-85% pacjentów odzyskuje pełną sprawność w ciągu 3-6 miesięcy, jednak u 5-30% mogą utrzymywać się objawy resztkowe, takie jak synkinezje, trwała asymetria twarzy czy przewlekły ból. Czynniki pogarszające rokowanie to całkowite porażenie, wiek powyżej 60 lat oraz brak poprawy w ciągu 3 tygodni od wystąpienia objawów.
acyklowir, ageuzja, asymetria twarzy, badanie neurologiczne, hiperakuzja, lek przeciwwirusowy, mięsień strzemiączkowy, nadmierne łzawienie, niedowład, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, prednizon, skala House-Brackmanna, synkinezja, terapia biofeedback, udar mózgu, uszkodzenie rogówki, walacyklowir, wiotkie porażenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relestat 0,5 mg/ml
Lek Relestat (chlorowodorek epinastyny 0,5 mg/ml) w postaci kropli do oczu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z częstością występowania działań niepożądanych poniżej 10%. Najczęściej zgłaszanym objawem było uczucie pieczenia w oku, zwykle o niewielkim nasileniu. Inne działania niepożądane, takie jak ból głowy (niezbyt często), przekrwienie spojówek, wydzielina oczna, suchość i świąd oka (często lub niezbyt często), a także objawy ze strony układu oddechowego (astma, podrażnienie nosa) i zaburzenia smaku, występowały rzadziej i miały łagodny lub umiarkowany przebieg. U pacjentów powyżej 12 roku życia profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, natomiast dane dotyczące dzieci w wieku 3-12 lat są ograniczone.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ciloxan
Ciloxan, zawierający cyprofloksacynę w postaci kropli do oczu, jest wskazany wyłącznie do stosowania okulistycznego. Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które mogą wystąpić już po pierwszej dawce i manifestować się zapaścią sercowo-naczyniową, obrzękiem gardła, dusznością oraz pokrzywką. W przypadku pojawienia się wysypki lub innych objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadkażeń bakteryjnych lub grzybiczych, wymagających odpowiedniego leczenia. U pacjentów stosujących ogólnoustrojowo fluorowane chinolony, w tym cyprofloksacynę, obserwowano zapalenie ścięgien i ich przerwanie, zwłaszcza u osób starszych i leczonych kortykosteroidami, co wymaga przerwania terapii w przypadku pierwszych objawów. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (0,06 mg/ml), który może powodować podrażnienia i wpływać na film łzowy, szczególnie u pacjentów z zespołem suchego oka lub uszkodzeniami rogówki.
anafilaksja, chinolon ogólnoustrojowy, chlamydia, chlorek benzalkoniowy, cyprofloksacyna, duszność, fluorochinolony, fototoksyczność, gonokok, nadkażenie, obrzęk gardła, oporność bakterii, owrzodzenie rogówki, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, uszkodzenie rogówki, zakażenie oka, zapalenie ścięgna, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Leczenie prednizonem w postaci Esotkaleno wymaga ścisłego monitorowania ze względu na immunosupresję zwiększającą ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, a także możliwość maskowania objawów infekcji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z gruźlicą, wirusowym zapaleniem wątroby typu B, ostrymi i przewlekłymi zakażeniami oraz w okresie szczepień żywymi szczepionkami. Prednizon może nasilać ryzyko powikłań w chorobach takich jak choroba wrzodowa, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra oraz w stanach po operacjach jelit i w przebiegu twardziny układowej, gdzie dawki ≥15 mg/dobę mogą wywołać przełom nerkowy. Konieczne jest regularne monitorowanie ciśnienia krwi, czynności nerek, glikemii, stężenia potasu oraz okulistyczne co 3 miesiące. W przypadku myasthenia gravis leczenie należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych z powolnym zwiększaniem dawki.
bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, odra, opóźnienie wzrostu, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostre zakażenie wirusowe, perforacja jelit, półpasiec, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie psychiczne, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zarażenie pasożytnicze, zerwanie ścięgna, żywa szczepionka - Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Działania niepożądane
Amantadyna, stosowana w terapii choroby Parkinsona oraz grypy typu A, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (np. zawroty głowy, ataksja, zaburzenia koncentracji) oraz psychiczne (zaburzenia snu, pobudzenie, psychozy paranoidalne). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu arytmie, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza przy przekraczaniu dawek lub współstosowaniu leków proarytmicznych. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość w jamie ustnej, wymioty i zaparcia, a ze strony skóry – sinicę marmurkowatą i obfite pocenie się. Występują także rzadkie powikłania okulistyczne, takie jak uszkodzenie rogówki i tymczasowa utrata wzroku, wymagające konsultacji okulistycznej.
amantadyna, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chlorowodorek amantadyny, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, grypa typu A, hiperseksualność, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, kompulsywne objadanie się, kompulsywne wydawanie pieniędzy, koszmary nocne, lęk, letarg, leukopenia, livedo reticularis, majaczenie, mania, migotanie komór, mioklonia, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, nerwowość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewyraźna mowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk kostek, obrzęk rogówki, omamy, patologiczny hazard, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, pustka w głowie, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, splątanie, stan hipomaniakalny, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększone libido - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Starazolin
Starazolin, zawierający 0,5 mg/ml tetryzoliny chlorowodorku, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego podrażnienia spojówek. Lek nie powinien być stosowany w przypadku infekcji oczu, uszkodzenia rogówki ani silnego bólu, a terapię należy przerwać, jeśli objawy zapalne nasilają się lub nie ustępują po 48 godzinach. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do wtórnego przekrwienia, pieczenia, kłucia oraz zmian zanikowych błony śluzowej oka spowodowanych przewlekłym niedotlenieniem. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym, guzem chromochłonnym nadnercza, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy lub leki podwyższające ciśnienie tętnicze. Należy monitorować ryzyko mydriazy przy nadmiernym stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z jasną tęczówką.
benzalkoniowy chlorek, choroba układu krążenia, choroba wieńcowa, cukrzyca, diplopia, film łzowy, fotofobia, guz chromochłonny nadnercza, infekcja oka, inhibitor monoaminooksydazy, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedotlenienie tkanek, odwarstwienie siatkówki, podrażnienie spojówki, podwójne widzenie, rozszerzenie źrenicy, stan zapalny, tetryzolina, uszkodzenie rogówki, zapalenie przedniego odcinka oka, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Visine Comfort 0,5 mg/ml
Visine Comfort, zawierający tetryzolinę chlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml (21 μg/kroplę), wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie narządu wzroku oraz miejsc podania. Do często obserwowanych należą podrażnienie oka (ból, kłucie, pieczenie), zaburzenia widzenia oraz reakcje miejscowe takie jak pieczenie i suchość błon śluzowych. Rzadziej występuje rozszerzenie źrenicy (mydriaza), a bardzo rzadko rogowacenie nabłonka spojówek (kseroza) po długotrwałym stosowaniu, co może prowadzić do zamknięcia punktów łzowych i paradoksalnego nadmiernego łzawienia. Reaktywne przekrwienie naczyń spojówkowych, będące efektem „z odbicia”, jest częstym zjawiskiem po ustąpieniu działania leku i może powodować błędne koło stosowania preparatu.
badanie kliniczne, działanie niepożądane, efekt z odbicia, krople do oczu, kseroza, łzawienie, mydriaza, naczynie spojówkowe, pieczenie błony śluzowej, podrażnienie oka, przekrwienie reaktywne, reakcja miejscowa, rogowacenie nabłonka spojówki, suchość błony śluzowej, tetryzolina, uszkodzenie rogówki, zaburzenie widzenia, zamknięcie punktu łzowego, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cykloftyal
Produkt leczniczy Cykloftyal zawiera 10 mg/ml cyklopentolatu chlorowodorku i jest stosowany w postaci kropli do oczu. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych, wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z porażenną niedrożnością jelita, łagodnym przerostem gruczołu krokowego, niewydolnością wieńcową, ataksją, nadwrażliwością na alkaloidy wilczej jagody, przekrwieniem oczu oraz jaskrą. Cyklopentolat wywołuje midriazę i może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe, dlatego pacjentom zaleca się ochronę oczu przed światłem UV oraz informowanie o możliwych zaburzeniach widzenia trwających do 24 godzin po aplikacji. U dzieci, zwłaszcza poniżej 3 miesięcy, stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko amblyopii i toksyczności ogólnoustrojowej, a u starszych dzieci z porażeniem spastycznym, upośledzeniem umysłowym lub przekrwieniem oczu wymagana jest szczególna ostrożność. Aby ograniczyć wchłanianie ogólnoustrojowe, zaleca się uciskanie ujścia kanalików łzowych przez 2-3 minuty po zakropleniu.
akomodacja oka, amblyopia, ataksja, benzalkoniowy chlorek, błona śluzowa nosa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklopentolatu chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, film łzowy, jaskra, kanał łzowy, kanaliki łzowe, krople do oczu, kwas borowy, łagodny przerost gruczołu krokowego, midriaza, nadwrażliwość na alkaloidy wilczej jagody, niewydolność wieńcowa, porażenie spastyczne, porażenna niedrożność jelita, powierzchnia rogówki, promieniowanie ultrafioletowe, przekrwienie oczu, soczewki kontaktowe, upośledzenie umysłowe, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie rogówki, zaburzenia widzenia, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Netenax
Produkt leczniczy Netenax w postaci kropli do oczu o stężeniu 3 mg/ml netylmycyny wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w połączeniu z ogólnoustrojowymi antybiotykami aminoglikozydowymi ze względu na ryzyko neurotoksyczności, ototoksyczności oraz nefrotoksyczności. Długotrwałe stosowanie miejscowych antybiotyków, w tym netylmycyny, może prowadzić do rozwoju oporności drobnoustrojów, a w przypadku braku poprawy klinicznej lub wystąpienia objawów nadwrażliwości należy przerwać terapię i rozważyć leczenie alternatywne. Produkt nie jest przeznaczony do wstrzykiwań, w tym podspojówkowych czy do komory przedniej oka.
antybiotyk aminoglikozydowy, chlorek benzalkoniowy, ciężkie działanie niepożądane, drobnoustrój oporny, film łzowy, komora przednia oka, miejscowy antybiotyk, miękka soczewka kontaktowa, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, netylmycyna, neurotoksyczność, ototoksyczność, podrażnienie oka, powierzchnia rogówki, powierzchniowe zakażenie oka, uszkodzenie rogówki, wstrzyknięcie podspojówkowe, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Fluorometolon – Przeciwwskazania stosowania
Fluorometolon, dostępny w postaci zawiesiny do oczu o stężeniu 1 mg/ml (np. Flarex, Flucon), jest kortykosteroidem stosowanym miejscowo w leczeniu stanów zapalnych przedniego odcinka oka. Przed zastosowaniem leku konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek benzalkoniowy czy fosforany, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Fluorometolon jest bezwzględnie przeciwwskazany w aktywnych infekcjach bakteryjnych, wirusowych (w tym opryszczkowym zapaleniu rogówki, krowiance, ospie wietrznej), grzybiczych oraz prątkowych oka, gdyż może nasilać infekcję poprzez hamowanie odpowiedzi immunologicznej i maskowanie objawów klinicznych.
badanie okulistyczne, chlorek benzalkoniowy, choroba grzybicza oka, fluorometolon, fosforan, hamowanie odpowiedzi immunologicznej, infekcja oka, infekcja wirusowa, jaskra, kortykosteroid, krople do oczu, krowianka, nabłonek rogówki, nadwrażliwość na substancję czynną, narząd wzroku, octan fluorometolonu, opóźnione gojenie ran, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, penetracja leku, reakcja alergiczna, ropne zakażenie oka, stan zapalny przedniego odcinka oka, substancja pomocnicza, uraz rogówki, uszkodzenie rogówki, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie prątkowe oka, zakażenie wirusowe rogówki, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oflodinex 3 mg/ml
Oflodinex to krople do oczu zawierające ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml, stosowane miejscowo w leczeniu powierzchownych bakteryjnych zakażeń narządu wzroku, takich jak bakteryjne zapalenie spojówek i rogówki. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Preparat zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,025 mg/ml) jako konserwant, który może powodować podrażnienia, szczególnie u pacjentów z zespołem suchego oka lub uszkodzeniem rogówki. Oflodinex jest wskazany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, pod warunkiem potwierdzenia etiologii bakteryjnej i wrażliwości drobnoustrojów na ofloksacynę.
antybiogram, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie rogówki, bakteryjne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, etiologia bakteryjna, fluorochinolon, obrzęk powiek, ofloksacyna, przedni odcinek gałki ocznej, przekrwienie spojówek, ropna wydzielina, spektrum przeciwbakteryjne, uszkodzenie rogówki, zakażenie wewnątrzgałkowe, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vividrin
Vividrin, zawierający 20 mg/ml disodowego kromoglikanu, jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego w worku spojówkowym i nie powinien być wstrzykiwany do oka. Przestrzeganie zaleconego dawkowania jest kluczowe, aby uniknąć zwiększonego ryzyka działań niepożądanych bez poprawy efektu terapeutycznego. Pacjenci noszący soczewki kontaktowe powinni je zdjąć podczas leczenia, zwłaszcza w przypadku wiosennego zapalenia spojówek i rogówki, gdyż soczewki mogą działać drażniąco. Benzalkoniowy chlorek, obecny w stężeniu 0,1 mg/ml (0,00306 mg w kropli o objętości 0,0306 ml), może być absorbowany przez miękkie soczewki, powodując ich przebarwienia, a także wywoływać podrażnienia, objawy zespołu suchego oka oraz negatywnie wpływać na film łzowy i powierzchnię rogówki.
benzalkoniowy chlorek, disodowy kromoglikan, film łzowy, podrażnienie oczu, powierzchnia rogówki, soczewki kontaktowe, uszkodzenie rogówki, wiosenne zapalenie rogówki, wiosenne zapalenie spojówek, wiosenne zapalenie spojówek i rogówki, worek spojówkowy, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Objawy
Ektropion to wywinięcie powieki dolnej na zewnątrz, prowadzące do odsłonięcia spojówki i zaburzeń w rozprowadzaniu filmu łzowego, co skutkuje objawami takimi jak epifora, podrażnienie spojówki i rogówki, uczucie suchości oraz zaczerwienienie. Schorzenie to może mieć różne etiologie, w tym inwolucyjną (związaną z procesem starzenia), porażenną (np. w wyniku uszkodzenia nerwu twarzowego) oraz bliznowaciejącą (po urazach lub stanach zapalnych). Nieleczony ektropion może prowadzić do powikłań takich jak keratopatia ekspozycyjna, przewlekłe zapalenie spojówki, infekcje oraz uszkodzenia rogówki, które mogą skutkować upośledzeniem widzenia. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym, w tym ocenie napięcia powieki, badaniu szczelinowym, testach fluoresceinowych oraz ocenie produkcji i odpływu łez (test Schirmera, czas przerwania filmu łzowego).
badanie okulistyczne, badanie w lampie szczelinowej, bliznowacenie, ciało obce w oku, czas przerwania filmu łzowego, drogi łzowe, ektropion, ektropion inwolucyjny, epifora, film łzowy, keratopatia ekspozycyjna, mięsień okrężny oka, nieprawidłowe położenie powieki, owrzodzenie rogówki, podrażnienie spojówki, porażenie nerwu twarzowego, przekrwienie oka, przewlekły stan zapalny, test Schirmera, uszkodzenie nabłonka rogówki, uszkodzenie rogówki, zaburzenia widzenia, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amantix 200 mg/500 ml
Amantix (siarczan amantadyny) w dawce 200 mg/500 ml podawany dożylnie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne oraz zatrzymanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Rzadziej występują nudności, suchość w jamie ustnej, sinica marmurkowata (livedo reticularis) oraz niedociśnienie ortostatyczne, które zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują napady padaczkowe, mioklonie, neuropatie obwodowe, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie QT), reakcje anafilaktyczne po podaniu dożylnym oraz uszkodzenia rogówki i tymczasową utratę wzroku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi i memantyną, które mogą nasilać działania niepożądane psychiczne i neurologiczne.
bromokryptyna, częstoskurcz komorowy, działanie dopaminergiczne, hiperseksualność, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, lewodopa, libido, livedo reticularis, memantyna, migotanie komór, mioklonia, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk nabłonka rogówki, omam wzrokowy, patologiczny hazard, pobudzenie ruchowe, psychoza paranoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zapalenie rogówki, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Iluvien
Produkt leczniczy ILUVIEN, zawierający 190 mikrogramów fluocynolonu acetonidu w implancie do ciałka szklistego, wymaga ścisłego monitorowania pacjentów ze względu na ryzyko powikłań takich jak wewnętrzne zapalenie oka, wahania ciśnienia wewnątrzgałkowego, odklejenie siatkówki oraz krwawienia. Zalecane jest wczesne badanie kontrolne w ciągu 2-8 dni po iniekcji oraz regularne kwartalne monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego przez cały okres działania implantu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zapaleniem błony naczyniowej oka, u których konieczne jest monitorowanie IOP bezpośrednio po zabiegu i przez pierwsze 8 dni. Stosowanie fluocynolonu acetonidu wiąże się z ryzykiem rozwoju zaćmy (u 80% pacjentów z naturalną soczewką w badaniach FAME), wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego (38% wymagało terapii hipotensyjnej) oraz jaskry, co wymaga ścisłej kontroli okulistycznej i ewentualnego usunięcia implantu w przypadku opornego wzrostu IOP.
centralna chorioretinopatia surowicza, ciałko szkliste, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzycowy obrzęk plamki żółtej, fluocynolon acetonid, hipotonia, jaskra, komora przednia oka, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nieostre widzenie, obrzęk rogówki, odklejenie ciałka szklistego, odklejenie siatkówki, przemieszczenie implantu, przeszczepienie rogówki, torebka soczewki, uszkodzenie rogówki, wewnętrzne zapalenie oka, witrektomia, zaćma, zapalenie błony naczyniowej oka - Leksykon substancji czynnych
Difenhydramina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Difenhydramina, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z miastenią gravis, padaczką, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, chorobami układu oddechowego oraz niewydolnością wątroby lub nerek. Istotne jest monitorowanie ryzyka wydłużenia odstępu QT i arytmii serca, zwłaszcza przy przedawkowaniu, a także unikanie stosowania u osób z zaburzeniami świadomości i w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną podatność na działania cholinolityczne. Difenhydramina powinna być stosowana przez okres nie dłuższy niż 7 dni, aby zapobiec rozwojowi tolerancji i uzależnienia, szczególnie u młodych dorosłych i pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO, lekami o działaniu przeciwmuskarynowym oraz innymi lekami przeciwhistaminowymi, a także alkoholem, który może nasilać działanie leku.
błona śluzowa nosa, difenhydramina, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwmuskarynowe, film łzowy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, jatrogenny nieżyt nosa, lek przeciwhistaminowy, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, nadczynność gruczołu tarczowego, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, okluzyjna choroba naczyniowa, podrażnienie oka, przewlekłe zapalenie spojówek, reakcja fotouczulająca, rhinitis medicamentosa, rozrost gruczołu krokowego, torsades de pointes, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie rytmu serca, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, zapalenie oskrzeli, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bimatoprost Indoco
Produkt leczniczy Bimatoprost Indoco (0,1 mg/ml, krople do oczu) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (PAP), wzmożona pigmentacja tęczówki oraz torbielowaty obrzęk plamki, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, np. bezsoczewkowatością lub jej rzekomą postacią z rozdarciem tylnej torebki soczewki. U pacjentów z przebytymi infekcjami oka (wirusowymi, zapaleniem błony naczyniowej lub tęczówki) istnieje ryzyko nawrotu zmian naciekowych. Należy również zachować ostrożność u osób z chorobami układu oddechowego (POChP, astma) oraz u pacjentów z tendencją do bradykardii lub niedociśnienia tętniczego, gdyż zgłaszano przypadki zaostrzeń i zaburzeń rytmu serca po stosowaniu bimatoprostu. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie dawki większej niż jedna aplikacja na dobę może osłabiać efekt obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe.
analog prostaglandyny, bakteryjne zapalenie rogówki, bezsoczewkowość, bezsoczewkowość rzekoma, blok serca, bradykardia, chlorek benzalkonium, duszność, jaskra neowaskularna, jaskra wrodzona, jaskra z zamkniętym kątem, keratopatia punktowata, niedociśnienie tętnicze, periorbitopatia, pigmentacja tęczówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, toksyczna keratopatia wrzodziejąca, torbielowaty obrzęk plamki, uszkodzenie nabłonka rogówki, uszkodzenie rogówki, zakażenie oka, zakażenie opryszczkowe, zaostrzenie astmy, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zespół suchego oka, zmiany naciekowe rogówki - Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Działania niepożądane
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w różnych formach (krople do oczu, maści, kremy, preparaty pozajelitowe), wykazuje istotne ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności i ototoksyczności. Nefrotoksyczność manifestuje się obecnością wałeczków, erytrocytów i białka w moczu oraz podwyższonym stężeniem kreatyniny i azotu mocznikowego, a w ciężkich przypadkach skąpomoczem. Ryzyko uszkodzenia nerek wzrasta u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych, długotrwałym leczeniu oraz aplikacji na dużą lub uszkodzoną powierzchnię skóry. Gentamycyna może również indukować ototoksyczność, objawiającą się zawrotami głowy, szumami usznymi i trwałą utratą słuchu, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Miejscowe stosowanie na skórę lub oczy może prowadzić do systemowego wchłaniania i poważnych działań niepożądanych, w tym wtórnych zakażeń rogówki i zwapnienia rogówki przy stosowaniu preparatów zawierających fosforany.
antybiotyk aminoglikozydowy, azot mocznikowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, glikozuria, hamowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, jaskra, kortykosteroid, lek nefrotoksyczny, narząd słuchu, nefrotoksyczność, oporny szczep bakteryjny, ototoksyczność, owrzodzenie rogówki, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stężenie kreatyniny, światłowstręt, układ przedsionkowy, uszkodzenie rogówki, VIII nerw czaszkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przedsionkowe, zaćma, zakażenie grzybicze rogówki, zwapnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Przeciwwskazania stosowania
Dekstran, stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych i o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, posiada liczne przeciwwskazania, które zależą od drogi podania i formy leku. W przypadku 10% Dekstranu 40 000 Fresenius (roztwór do infuzji) przeciwwskazania obejmują m.in. rozwinięty obrzęk płuc, ciężką niewydolność krążenia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, skazy krwotoczne, trombocytopenię, hipofibrynogenemię oraz krwotoczny udar mózgu. Niewydolność nerek z poziomem kreatyniny osoczowej >177 μmol/l, zwłaszcza z oligurią lub anurią, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Preparat zawiera 9 g NaCl/1000 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu, np. w niewydolności serca czy zaawansowanej niewydolności nerek. W przypadku kropli do oczu (np. Tears Naturale II) przeciwwskazaniem jest jedynie nadwrażliwość na składniki, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje i stan rogówki.
anuria, dekstran 70, hemostaza, hipofibrynogenemia, hypromeloza, kreatynina osoczowa, krople do oczu, krwotoczny udar mózgu, masa cząsteczkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, oliguria, parametr hemostazy, retencja płynów, roztwór do infuzji, skaza krwotoczna, substancja czynna, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Prednizolon (Predasol) wykazuje silne działanie immunosupresyjne, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, jednocześnie maskując ich objawy kliniczne, co utrudnia diagnostykę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z utajonymi zakażeniami, takimi jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B, a także w trakcie szczepień żywymi szczepionkami (od około 8 tygodni przed do 2 tygodni po szczepieniu). Prednizolon jest przeciwwskazany lub wymaga ścisłego nadzoru w przypadku chorób wrzodowych, osteoporozy, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, jaskry, zaburzeń psychicznych oraz u pacjentów z ryzykiem perforacji jelita (np. ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego). W trakcie terapii konieczne są regularne kontrole ciśnienia tętniczego, stężenia potasu w surowicy oraz okulistyczne co 3 miesiące, a także monitorowanie stanu klinicznego u chorych z niewydolnością serca i miastenią.
badanie okulistyczne, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, choroba wrzodowa, cukrzyca, fluorochinolony, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, immunosupresja, jaskra, leki przeciwdrobnoustrojowe, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, perforacja jelita, profilaktyka przeciwgruźlicza, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgorek jelitowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenia grzybicze, zakażenia oportunistyczne, zakażenia pasożytnicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zespół odstawienia kortyzonu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftahist 1 mg/ml
Oftahist, zawierający olopatadynę w stężeniu 1 mg/ml w formie kropli do oczu, był badany klinicznie na ponad 1680 pacjentach, stosowany od 1 do 4 razy dziennie przez okres do 4 miesięcy, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z loratadyną 10 mg. Działania niepożądane wystąpiły u około 4,5% pacjentów, z czego 1,6% przerwało terapię z tego powodu. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból oka (0,7%). Działania niepożądane obejmowały m.in. bóle głowy, zaburzenia smaku, suchość błony śluzowej nosa, podrażnienie i suchość oka, a także reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy i nadwrażliwość. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne nadżerki i zapalenia rogówki oraz ryzyko zwapnienia rogówki u pacjentów z uszkodzeniami rogówki, co jest związane z obecnością fosforanów w preparacie.
ból głowy, ból oka, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek, duszność, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, kurcz powiek, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niewyraźne widzenie, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, olopatadyna, przekrwienie spojówek, punktowe zapalenie rogówki, rozszerzenie źrenicy, suchość błony śluzowej, suchość oka, świąd oka, światłowstręt, uszkodzenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zawrót głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Tobramycyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, słuchu, układu przedsionkowego oraz przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, a także u osób z ciężkim, czynnym krwiopluciem. Monitorowanie czynności nerek jest kluczowe, zwłaszcza poprzez regularną kontrolę stężenia mocznika i kreatyniny, co najmniej po każdych 6 pełnych cyklach leczenia (np. po 180 dniach nebulizacji). W przypadku pogorszenia funkcji nerek lub objawów nefrotoksyczności, leczenie należy przerwać do momentu, gdy stężenie tobramycyny w surowicy spadnie poniżej 2 μg/ml. Pobieranie krwi do oznaczeń stężenia leku powinno odbywać się z żyły, aby uniknąć zafałszowania wyników przez zanieczyszczenie skóry. Ponadto, u pacjentów stosujących jednocześnie aminoglikozydy pozajelitowo, konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne ze względu na ryzyko kumulacji toksyczności.
aminoglikozyd, aminoglikozyd pozajelitowy, badanie audiologiczne, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorek benzalkoniowy, choroba Parkinsona, działanie kuraropodobne, FEV1, inhibitor CYP3A4, jaskra, krwioplucie, krzyżowa nadwrażliwość, miastenia, nadkażenie, nadwrażliwość na aminoglikozydy, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność aminoglikozydów, ocena czynności nerek, oporność mikrobiologiczna, ototoksyczność, owrzodzenie rogówki, perforacja, podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ścieńczenie rogówki, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny, stężenie tobramycyny, szumy uszne, toksyczny wpływ na nerki, uszkodzenie nerwu wzrokowego, uszkodzenie rogówki, uszkodzenie układu przedsionkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaćma podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan disodowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kromoglikan disodowy w postaci kropli do oczu jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego i wymaga ścisłego przestrzegania zaleconego schematu dawkowania, aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych bez poprawy skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z soczewkami kontaktowymi – pacjenci z wiosennym zapaleniem spojówek i/lub rogówki powinni całkowicie zrezygnować z ich noszenia podczas aktywnej choroby, a wszyscy pacjenci stosujący preparaty z kromoglikanem disodowym nie powinni nosić soczewek kontaktowych w trakcie leczenia. Preparaty takie jak Vividrin zawierają benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml, co odpowiada 0,00306 mg na kroplę o objętości 0,0306 ml), który może być absorbowany przez miękkie soczewki, powodując ich przebarwienia oraz podrażnienia oczu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naclof
Produkt leczniczy Naclof zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml i jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym przeznaczonym do stosowania miejscowego w okulistyce. Ze względu na mechanizm działania NLPZ, diklofenak może maskować objawy infekcji oka, co wymaga ostrożności i ewentualnego równoczesnego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami hemostazy lub przyjmujących leki wydłużające czas krwawienia, gdyż diklofenak może nasilać ryzyko krwawień. Ponadto, jednoczesne stosowanie diklofenaku z miejscowymi steroidami wymaga ścisłego monitorowania ze względu na możliwe interakcje farmakologiczne. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania do worka spojówkowego i nie powinien być podawany w formie iniekcji podspojówkowych ani do komory przedniej oka, aby uniknąć poważnych powikłań.
chlorek benzalkoniowy, diklofenak sodowy, film łzowy, komora przednia oka, lek przeciwbakteryjny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, powierzchnia rogówki, steroidy miejscowe, uszkodzenie rogówki, worek spojówkowy, wstrzyknięcie podspojówkowe, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakażenie oka, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cortineff ophtalm. 0,1%
Maść okulistyczna Cortineff ophtalm. 0,1% zawiera 1 mg/g fludrokortyzonu octanu i jest wskazana do leczenia stanów zapalnych oraz zmian pourazowych oczu pod ścisłą kontrolą okulistyczną. Długotrwałe stosowanie fludrokortyzonu wiąże się z ryzykiem rozwoju zaćmy, jaskry z uszkodzeniem nerwu wzrokowego oraz zwiększonym ryzykiem nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych. Preparat zawiera również 0,1 mg/g benzalkoniowego chlorku, który może powodować podrażnienia, wpływać negatywnie na film łzowy i rogówkę oraz wchłaniać się w miękkie soczewki kontaktowe, co wymaga ich usunięcia na minimum 15 minut po aplikacji. Ponadto, obecność 100 mg/g lanoliny niesie ryzyko miejscowych reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik.
benzalkoniowy chlorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, film łzowy, fludrokortyzonu octan, glikokortykosteroid, jaskra, konsultacja okulistyczna, kontaktowe zapalenie skóry, kontaminacja, lanolina, lekarz okulista, nadkażenie, pacjent pediatryczny, podrażnienie oka, stan zapalny oka, uszkodzenie nerwu wzrokowego, uszkodzenie rogówki, zaćma, zespół suchego oka, zmiana alergiczna, zmiana pourazowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lotemax 0,5% 5 mg/ml (0,5%)
Lotemax 0,5% (loteprednolu etabonian) to kortykosteroid okulistyczny w postaci zawiesiny o stężeniu 5 mg/ml, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych oka. Charakterystyczne dla tej grupy leków działania niepożądane obejmują ryzyko podwyższenia ciśnienia śródgałkowego, które w badaniach klinicznych wystąpiło u 2% pacjentów (wzrost ≥10 mm Hg), co jest istotnie niższym odsetkiem niż w przypadku octanu prednizolonu 1% (7%). Inne poważne powikłania to zaćma podtorebkowa tylna, wtórne infekcje, w tym wirusowe (np. opryszczka zwykła), oraz ryzyko perforacji gałki ocznej w miejscach ścieńczenia rogówki lub twardówki. W trakcie terapii obserwowano często występujące objawy miejscowe, takie jak uszkodzenie rogówki, wydzielina, dyskomfort, suchość, łzawienie, przekrwienie spojówek i świąd, a także mniej częste zapalenia i zaburzenia widzenia.
astenia, ciśnienie śródgałkowe, film łzowy, fotofobia, kortykosteroid, loteprednol etabonian, łzawienie patologiczne, migrena, nieostre widzenie, nieżyt nosa, obrzęk twarzy, octan prednizolonu, parestezja, perforacja gałki ocznej, pokrzywka, przekrwienie spojówek, szumy uszne, uszkodzenie rogówki, wirus opryszczki zwykłej, wyprysk, wzrost ciśnienia śródgałkowego, zaćma podtorebkowa, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie cewki moczowej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carteol LP 2% 20 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Carteol LP 2% (chlorowodorek karteololu 20 mg/ml) wymaga uwzględnienia przeciwwskazań charakterystycznych dla beta-adrenolityków o działaniu ogólnoustrojowym, mimo miejscowego podania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, choroby układu oddechowego (astma oskrzelowa, ciężka POChP), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodzenia (blok AV II i III stopnia), zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardię zatokową oraz nieleczonego guza chromochłonnego. Preparat zawiera 0,00165 mg chlorku benzalkoniowego na kroplę (0,05 mg/ml) oraz 0,046 mg fosforanów na kroplę (1,4 mg/ml), co może nasilać działania niepożądane u pacjentów z chorobami oczu, np. zespołem suchego oka czy uszkodzeniami rogówki.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia śródoperacyjna, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek karteololu, choroba Buergera, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, guz chromochłonny, hipoglikemia, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, łuszczyca, miastenia, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, uszkodzenie rogówki, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml
Gentamicin WZF 0,3% (3 mg/ml) w postaci kropli do oczu charakteryzuje się bezpiecznym profilem stosowania miejscowego, a w literaturze medycznej brak jest potwierdzonych przypadków przedawkowania tego preparatu. Absorpcja ogólnoustrojowa gentamycyny podawanej okulistycznie jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności typowych dla aminoglikozydów podawanych systemowo. W przypadku podejrzenia przedawkowania lub działań niepożądanych zaleca się przerwanie stosowania leku, monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe. Należy również zgłaszać wszelkie niepożądane reakcje do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPLWMiPB lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku na rynek.
absorpcja ogólnoustrojowa, antybiotyk aminoglikozydowy, chlorek benzalkoniowy, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, krople do oczu, niepożądane działanie produktu leczniczego, personel medyczny, podrażnienie oka, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, uszkodzenie rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w przypadku ciężkich zakażeń, gruźlicy, chorób przewlekłych (np. osteoporozy, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego) oraz schorzeń okulistycznych i psychicznych. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem perforacji jelit, a także monitorować pod kątem rozedmy pęcherzykowej jelit, szczególnie przy podawaniu dożylnym. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów metabolicznych, ciśnienia tętniczego oraz stężenia potasu w surowicy. Wysokie dawki (>500 mg dożylnie) mogą powodować zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniową i wymagają ścisłej kontroli. U pacjentów z nowotworami układu krwiotwórczego istnieje ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), a u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy – przełomu guza, co wymaga szczególnej ostrożności.
amebioza, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, choroba psychiczna, cukrzyca, glikokortykosteroid, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, HBsAg, hepatotoksyczność, immunosupresja, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, lek przeciwgruźliczy, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, metyloprednizolon, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność serca, odpowiedź immunologiczna, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie rogówki, owrzodzenie żołądka, patogen oportunistyczny, perforacja jelit, półpasiec, przełom miasteniczny, przetoka jelitowa, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zajęcie węzłów chłonnych, zakażenie bakteryjne, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zaostrzenie stwardnienia rozsianego, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków jelita, zapaść krążeniowa, zarażenie nicieniami, zarażenie pasożytnicze, zatrzymanie akcji serca, zespół rozpadu guza, zespół z odstawienia, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carteol LP 2% Preservative Free 20 mg/ml
Carteol LP 2% Preservative Free (karteololu chlorowodorek) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa (aktualna lub w wywiadzie) oraz ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, bradykardią zatokową oraz zaburzeniami przewodnictwa sercowego, w tym blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez rozrusznika oraz zespołem chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, ze względu na możliwość pogorszenia funkcji mięśnia sercowego i krytycznego zwolnienia rytmu serca. Nieleczony guz chromochłonny stanowi bezwzględne przeciwwskazanie z uwagi na ryzyko przełomu nadciśnieniowego wywołanego przez beta-adrenolityki.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, guz chromochłonny, karteolol, krople do oczu, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, reaktywna choroba dróg oddechowych, receptor alfa, receptor beta, skurcz oskrzeli, uszkodzenie rogówki, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zwapnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Calendula officinalis – Przeciwwskazania stosowania
Calendula officinalis, obecna w preparatach takich jak krople do oczu Homeoptic (0,25 g/100 g w rozcieńczeniu 3 DH) oraz krem Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv (2,0 g/100 g w postaci nalewki macierzystej TM), wykazuje istotne przeciwwskazania związane przede wszystkim z nadwrażliwością na tę substancję oraz inne składniki aktywne i pomocnicze preparatów. W przypadku Homeoptic, oprócz Calendula officinalis, należy uwzględnić alergię na Cineraria maritima, Euphrasia officinalis, Kalium muriaticum, Calcarea fluorica, Magnesia carbonica i Silicea. Natomiast Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv jest przeciwwskazany u pacjentów uczulonych na Conium maculatum, Hydrargyrum biiodatum, Stibium sulfuratum nigrum oraz na alkohol cetylostearylowy, który może wywoływać reakcje nadwrażliwości miejscowej. Różnice w stężeniach i formach farmaceutycznych (roztwór do oczu vs. krem) wpływają na profil bezpieczeństwa i potencjalne ryzyko działań niepożądanych.
alkohol cetylostearylowy, aplikacja oczna, charakterystyka produktu leczniczego, dermatoza zapalna, infekcja oka, krem dermatologiczny, krople do oczu, nadwrażliwość na substancję czynną, nagietek lekarski, nalewka macierzysta, objawy nadwrażliwości, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, rodzina Astrowate, rozcieńczenie homeopatyczne, uszkodzenie rogówki, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Hypromeloza – Przeciwwskazania stosowania
Hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza) jest szeroko stosowana w preparatach okulistycznych jako środek nawilżający i zwiększający lepkość roztworu, co przedłuża czas kontaktu leku z powierzchnią rogówki. Preparaty takie jak Artelac (3,2 mg/ml hypromelozy, lepkość 7-13 mPa·s) oraz Tears Naturale II (3 mg/ml hypromelozy i 1 mg/ml dekstranu 70) są wskazane w leczeniu zespołu suchego oka. Głównym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na hypromelozę lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze takie jak fosforany (1,84 mg/ml w Artelac) czy dekstran 70. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe podrażnienie, zaczerwienienie, świąd oraz reakcje alergiczne, dlatego konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dekstran 70, działanie niepożądane, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, nawilżenie powierzchni oka, obrzęk powieki, podrażnienie spojówki, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rogówka, soczewka kontaktowa, sodu diwodorofosforan, sodu wodorofosforan, substancja pomocnicza, świąd, test alergiczny, uszkodzenie rogówki, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający glikokortykosteroidy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym immunosupresję zwiększającą ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych. Należy monitorować możliwość maskowania objawów infekcji oraz ryzyko reaktywacji utajonych zakażeń, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Stosowanie leku jest wskazane wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach klinicznych, często z równoczesnym leczeniem przeciwinfekcyjnym, np. w ostrych zakażeniach wirusowych, przewlekłym zapaleniu wątroby z HBsAg+, czy w okresie szczepień żywymi szczepionkami. Konieczna jest ścisła kontrola parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym ciśnienia tętniczego, gęstości mineralnej kości, glikemii, oraz regularne badania okulistyczne co 3 miesiące, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie i monitorowanie powinny uwzględniać ryzyko powikłań takich jak osteoporoza, nadciśnienie, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra, ryzyko perforacji przewodu pokarmowego oraz ryzyko przełomu nerkowego u pacjentów z twardziną układową. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
bradykardia, chorioretinopatia, choroba wrzodowa, cukrzyca, dysfagia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, szczepienia ochronne, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenia psychiczne, zaburzenia widzenia, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zakażenie grzybicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna