scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego

Scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego to nieinwazyjne badanie obrazowe wykorzystywane w diagnostyce kardiologicznej, służące do oceny ukrwienia (perfuzji) mięśnia sercowego. Badanie opiera się na podaniu pacjentowi radiofarmaceutyku, który gromadzi się w tkance mięśnia sercowego proporcjonalnie do przepływu krwi.

Badanie wykonuje się zazwyczaj w warunkach spoczynkowych oraz wysiłkowych (lub po farmakologicznej indukcji stresu), co pozwala na wykrycie obszarów mięśnia sercowego z zaburzeniami perfuzji. Technika ta ma szczególne znaczenie w diagnostyce choroby wieńcowej, ocenie żywotności mięśnia sercowego po zawale oraz w stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego.

Najczęściej stosowanymi radiofarmaceutykami w scyntygrafii perfuzyjnej są pochodne technetowe (99mTc-MIBI, 99mTc-tetrofosmina) oraz tal (201Tl). Obrazowanie wykonywane jest za pomocą kamery gamma lub bardziej zaawansowanej techniki SPECT (tomografia emisyjna pojedynczego fotonu), która umożliwia uzyskanie trójwymiarowych obrazów serca.

Scyntygrafia perfuzyjna cechuje się wysoką czułością (około 85-90%) w wykrywaniu istotnych hemodynamicznie zwężeń tętnic wieńcowych. Badanie jest szczególnie wartościowe u pacjentów z nietypowymi objawami, niejednoznacznym wynikiem EKG wysiłkowego lub u osób z pośrednim ryzykiem choroby wieńcowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl