zespół postpolio
Zespół postpolio (Post-Polio Syndrome, PPS) to schorzenie neurologiczne, które rozwija się u osób, które przebyły chorobę Heinego-Medina (poliomyelitis) zazwyczaj 15-40 lat po pierwotnej infekcji. Charakteryzuje się postępującym osłabieniem mięśni (zarówno tych wcześniej dotkniętych przez polio, jak i dotychczas nieuszkodzonych), zmęczeniem, bólami mięśni i stawów oraz niekiedy zanikami mięśniowymi.
Patogeneza zespołu postpolio nie jest w pełni poznana, ale najprawdopodobniej wiąże się z degeneracją nadmiernie rozbudowanych jednostek motorycznych, które powstały w procesie reinerwacji po pierwotnym uszkodzeniu. Neurony ruchowe, które przetrwały polio, kompensacyjnie unerwiają większą liczbę włókien mięśniowych, co z czasem prowadzi do ich przedwczesnego zużycia i obumierania.
Diagnoza zespołu postpolio opiera się głównie na wywiadzie (przebycie polio w przeszłości), wykluczeniu innych przyczyn objawów oraz badaniu elektromiograficznym (EMG), które może wykazać cechy charakterystyczne dla przewlekłego uszkodzenia neuronu ruchowego. Leczenie jest głównie objawowe i obejmuje fizjoterapię, oszczędny tryb życia z odpowiednimi przerwami na odpoczynek, stosowanie sprzętu ortopedycznego oraz leczenie przeciwbólowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poliomyelitis (nagminne porażenie dziecięce) – Leczenie
Poliomyelitis to wysoce zakaźna choroba wirusowa atakująca układ nerwowy, prowadząca do porażenia mięśni, a w ciężkich przypadkach do niewydolności oddechowej i śmierci. Brak jest leczenia przyczynowego, dlatego terapia skupia się na leczeniu objawowym i zapobieganiu powikłaniom. W łagodnych postaciach zaleca się odpoczynek, nawodnienie oraz leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja, fizykoterapia, stosowanie leków NLPZ (ibuprofen, diklofenak, acetaminofen), wentylacja mechaniczna oraz wsparcie ortopedyczne (szyny, ortezy). Rehabilitacja obejmuje ćwiczenia biernego zakresu ruchu i wczesną fizjoterapię, co zapobiega przykurczom i deformacjom. Zespół postpolio (PPS) dotyka do 50% pacjentów po przebytym polio, objawiając się postępującym osłabieniem mięśni; leczenie jest objawowe i obejmuje ćwiczenia nieobciążające, terapię zajęciową, wsparcie psychologiczne oraz farmakoterapię bólu (paracetamol, NLPZ, gabapentyna). Dożylne immunoglobuliny (IVIG) wykazują umiarkowaną skuteczność w leczeniu PPS, a nowatorskie preparaty, takie jak Flebogamma 5% DIF, poprawiają funkcję motoryczną pacjentów.
akupunktura, ankyloza stawów, artrodeza stawu, biofeedback, ból neuropatyczny, dożylna immunoglobulina, endoprotezoplastyka, fizjatra, fizykoterapia, inhibitor kapsydu, inhibitor proteazy, medycyna chińska, nagminne porażenie dziecięce, osłabienie mięśni, osocze, poliomyelitis, porażenie mięśni, przeciwciało monoklonalne, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, szczepionka inaktywowana, szyna ortopedyczna, technika Alexandra, terapia komórkami macierzystymi, tracheostomia, uwolnienie mięśniowo-powięziowe, wentylacja mechaniczna, wirus polio, zespół postpolio, zmęczenie mięśni