faza maniakalno-depresyjna
Faza maniakalno-depresyjna to termin opisujący cykliczne wahania nastroju występujące w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Choroba ta charakteryzuje się występowaniem naprzemiennych epizodów manii (lub hipomanii) oraz depresji, przedzielonych okresami remisji.
W fazie maniakalnej pacjenci doświadczają wzmożonego nastroju, nadmiernej energii, zmniejszonej potrzeby snu, przyspieszonego toku myślenia, zwiększonej aktywności i impulsywności. Może występować także nadmierna pewność siebie, nieadekwatna euforia, rozdrażnienie oraz podejmowanie ryzykownych zachowań. W skrajnych przypadkach mogą pojawić się objawy psychotyczne.
Faza depresyjna charakteryzuje się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań, zmniejszeniem energii, zaburzeniami snu i apetytu, trudnościami z koncentracją, poczuciem bezwartościowości oraz myślami samobójczymi. Epizody depresyjne w ChAD często są cięższe i trudniejsze w leczeniu niż w przypadku jednobiegunowych zaburzeń depresyjnych.
Leczenie faz maniakalno-depresyjnych wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego farmakoterapię (stabilizatory nastroju, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne), psychoterapię oraz psychoedukację. Kluczowe znaczenie ma profilaktyka nawrotów oraz regularna kontrola psychiatryczna. Przy właściwym leczeniu podtrzymującym możliwe jest osiągnięcie długotrwałej stabilizacji nastroju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbamazepina Tillomed 200 mg
Przed rozpoczęciem terapii karbamazepiną konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz, u pacjentów pochodzenia chińskiego Han lub tajlandzkiego, wykonanie badania przesiewowego w kierunku allelu HLA-B*1502 ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu Stevensa-Johnsona. Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 200-400 mg/dobę (1-2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu), stopniowo zwiększanej do dawki podtrzymującej 400-1200 mg/dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki 1600 mg/dobę. Stężenie terapeutyczne karbamazepiny w osoczu powinno mieścić się w zakresie 4-12 µg/ml. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie, uwzględniając wskazania kliniczne, wiek pacjenta oraz obecność chorób współistniejących, przy czym u dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 10-20 mg/kg mc./dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością narządową zaleca się niższe dawki początkowe (200 mg/dobę). Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować w całości podczas lub po posiłku, popijając wodą.
allel HLA-B*1502, choroba nerek, choroba układu krążenia, choroba wątroby, faza maniakalno-depresyjna, karbamazepina, karbamazepina Tillomed, leczenie długoterminowe, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, lit, monitoring EEG, monoterapia, neuralgia nerwu trójdzielnego, padaczka, psychoza maniakalno-depresyjna, stężenie karbamazepiny w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Karbamazepina Tillomed 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga indywidualnego dawkowania, zależnego od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz nasilenia objawów. Zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki początkowej 200 mg wieczorem u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, z stopniowym zwiększaniem do dawki podtrzymującej w zakresie 400-1200 mg/dobę (maksymalnie 1600 mg/dobę). Terapeutyczne stężenie karbamazepiny w osoczu wynosi 4-12 µg/ml. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi zwykle 10-20 mg/kg mc./dobę. Tabletki należy połykać w całości podczas lub po posiłku, unikając żucia i kruszenia. U pacjentów z chorobami układu krążenia, wątroby, nerek oraz u osób starszych wskazane jest stosowanie mniejszych dawek. Przed terapią u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han) lub tajlandzkiego zaleca się badanie obecności allelu HLA-B*1502 ze względu na ryzyko zespołu Stevensa-Johnsona.
allel HLA-B*1502, badanie EEG, choroba układu krążenia, działanie niepożądane, faza maniakalno-depresyjna, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lit, monoterapia, napad padaczkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, padaczka, psychoza maniakalno-depresyjna, remisja, stężenie karbamazepiny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zespół Stevensa-Johnsona