brodawka
Brodawka (verruca) to łagodny rozrost naskórka wywołany przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Najczęściej występuje na skórze rąk, stóp, a także na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych.
W praktyce klinicznej wyróżnia się kilka typów brodawek: zwykłe (verrucae vulgares), płaskie (verrucae planae), podeszwowe (verrucae plantares), nitkowate (verrucae filiformes) oraz narządów płciowych (condylomata acuminata). Rozpoznanie zazwyczaj opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, jednak w przypadkach wątpliwych pomocne może być badanie histopatologiczne.
Leczenie brodawek obejmuje metody miejscowe (preparaty keratolityczne zawierające kwas salicylowy, kwas mlekowy lub mocznik), kriodestrukcję, elektrokoagulację, laseroterapię, a także immunomodulację. Skuteczność terapii zależy od typu brodawki, jej lokalizacji oraz stanu immunologicznego pacjenta. Należy pamiętać, że brodawki mogą ustępować samoistnie, jednak proces ten może trwać miesiące lub lata.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Brodacid
Produkt leczniczy Brodacid zawiera 50,4 mg kwasu mlekowego oraz 100 mg kwasu salicylowego w 1 g płynu do stosowania na skórę. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego i powinien być aplikowany wyłącznie na brodawki, z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby uniknąć kontaktu ze zdrową lub uszkodzoną skórą. W przypadku podrażnienia skóry w miejscu aplikacji konieczne jest przerwanie leczenia. Należy chronić oczy, drogi oddechowe oraz błony śluzowe przed kontaktem z produktem i jego oparami, a w razie przypadkowego kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi należy natychmiast przemyć je dużą ilością wody.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas mlekowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas mlekowy jest składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych głównie miejscowo w dermatologii, zwłaszcza w połączeniu z kwasem salicylowym. Preparaty te, takie jak ABE (89 mg kwasu mlekowego i 89 mg kwasu salicylowego/g), Acerin (98 mg kwasu mlekowego i 195 mg kwasu salicylowego/g), maści zawierające 100 mg kwasu mlekowego i 400 mg kwasu salicylowego/g oraz Brodacid (50,4 mg kwasu mlekowego i 100 mg kwasu salicylowego/g), są stosowane w leczeniu odcisków, zrogowaceń i brodawek. Dawkowanie obejmuje zwykle aplikację 1-2 razy dziennie przez okres od kilku dni do kilku tygodni, z koniecznością unikania kontaktu z zdrową skórą i stosowania u dzieci powyżej 2 lat pod kontrolą lekarza. Preparat Sensiva zawiera 0,3 g kwasu mlekowego na 100 g roztworu i służy do dezynfekcji skóry rąk, z zaleceniem wcierania 3 ml przez 30 sekund lub 10 ml przez 90 sekund przed zabiegami chirurgicznymi.
brodawka, dezynfekcja skóry, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltr, hemofiltracja, krążenie pozaustrojowe, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leczenie nerkozastępcze, obwód pozaustrojowy, odcisk, postdylucja, predylucja, preparat dezynfekcyjny, preparat zewnętrzny, produkt leczniczy, równowaga kwasowo-zasadowa, zrogowacenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki i kurzajki – Epidemiologia
Brodawki i kurzajki, wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), są powszechnymi zmianami skórnymi, z częstością występowania w populacji ogólnej na poziomie 7-12%, a u dzieci szkolnych wzrastającą do 10-20%. Kurzajki podeszwowe mają roczną zapadalność około 14%. Częstość występowania jest wyższa u osób rasy białej oraz u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z zaburzeniami odporności komórkowej (np. HIV, immunosupresja po przeszczepach). Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze zakażenie, bliski kontakt z osobą zakażoną oraz ekspozycję na ciepłe i wilgotne środowiska, takie jak baseny czy szatnie. Okres inkubacji wynosi zwykle 2-6 miesięcy, ale może trwać do 12 miesięcy. Samoistna remisja u dzieci następuje u około 66% w ciągu 2 lat, natomiast u dorosłych przebiega wolniej i jest mniej prawdopodobna. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i dermoskopii, a potwierdzenie obecności HPV możliwe jest przez hybrydyzację in situ.
autoinokulacja, AZS, biopsja, brodawka, choroba Hecka, dermoskopia, dysplazja szyjki macicy, HIV, hybrydyzacja in situ, immunosupresja, kurzajka, kurzajka podeszwowa, kwas salicylowy, mikrouraz, obniżona odporność, odporność komórkowa, rak szyjki macicy, rogowacenie łojotokowe, szczepionka HPV, terapia mikrofalowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus DNA, zaburzenie odporności komórkowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Verrucutan (5 mg + 100 mg)/g
Lek Verrucutan w postaci roztworu na skórę zawiera fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g) i jest stosowany w leczeniu brodawek skórnych. Standardowe dawkowanie obejmuje aplikację 2-3 razy na dobę bezpośrednio na brodawkę, z zachowaniem ostrożności, aby nie narazić zdrowej skóry, której ochronę zaleca się kremem lub maścią. Średni czas terapii wynosi około 6 tygodni, z kontynuacją stosowania przez dodatkowy tydzień po ustąpieniu zmian, co zmniejsza ryzyko nawrotu. Maksymalna powierzchnia leczona nie powinna przekraczać 25 cm², aby ograniczyć ryzyko nadmiernej absorpcji substancji czynnych. Preparat jest przeciwwskazany u niemowląt, a u dzieci wymagana jest szczególna ostrożność. Przed każdą aplikacją należy usunąć pozostałości poprzedniej dawki, co poprawia penetrację leku do tkanki brodawki.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja na skórę, brodawka, brodawka okołopaznokciowa, brodawka podeszwowa, brodawka podpaznokciowa, brodawka skórna, brodawka zwykła, fluorouracyl, kwas salicylowy, łożysko paznokcia, macierz paznokcia, nawrót brodawki, niemowlę, obumarła tkanka, płytka paznokciowa, substancja czynna, Verrucutan - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza aktyniczna (solar keratoza) – Objawy
Rogowacenie słoneczne (keratosis actinica) to zmiany przedrakowe skóry powstałe na skutek przewlekłej ekspozycji na promieniowanie UV, manifestujące się jako szorstkie, łuszczące się plamy lub grudki o średnicy zwykle <2,5 cm, często o zróżnicowanym zabarwieniu (różowe, czerwone, brązowe, białawe, żółtawe). Lokalizują się głównie na obszarach eksponowanych na słońce, takich jak twarz, uszy, skóra głowy, szyja, grzbiety dłoni i przedramiona, a także wargi (actinic cheilitis). Zmiany mogą być wyczuwalne jako powierzchnie przypominające papier ścierny i wykazywać objawy takie jak świąd, pieczenie, ból, krwawienie czy tworzenie strupów. Klinicznie wyróżnia się różne formy rogowacenia słonecznego, w tym hiperkeratotyczne, pigmentowane oraz rogowiaka kolczystokomórkowego, które mogą wskazywać na różne stopnie ryzyka progresji do raka kolczystokomórkowego (SCC).
brodawka, czerniak, czujność onkologiczna, dermatolog, hiperkeratoza, induracja, owrzodzenie, pieczenie, plama starcza, promieniowanie ultrafioletowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, regresja samoistna, rogowacenie słoneczne, rogowacenie słoneczne warg, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień, strup, świąd, transformacja nowotworowa, układ odpornościowy, wznowa, zmiana przedrakowa - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Przedawkowanie
Kwas salicylowy, stosowany miejscowo w dermatologii w różnych stężeniach, jest efektywny w leczeniu schorzeń takich jak łuszczyca, brodawki, odciski czy grzybica. Jednakże, jego nadmierne lub nieprawidłowe użycie, zwłaszcza na dużych powierzchniach skóry, uszkodzonej lub pod opatrunkiem okluzyjnym, może prowadzić do systemowego wchłaniania i toksyczności. Szczególnie narażone są dzieci oraz pacjenci z rozległymi zmianami skórnymi, gdzie stężenie salicylanów w surowicy przekraczające 30 mg/dl może wywołać wczesne objawy zatrucia, takie jak tinnitus, nudności, wymioty, a w ciężkich przypadkach porażenie ośrodka oddechowego, kwasicę ketonową i uszkodzenia układów nerwowego, oddechowego i krążenia. Długotrwałe stosowanie powyżej 2 tygodni oraz aplikacja na uszkodzoną skórę znacząco zwiększają ryzyko kumulacji i powikłań toksycznych.
alkalizacja moczu, brodawka, centralny układ nerwowy, cukromocz, diureza forsowana, dwuwęglan sodu, grzybica, hiperglikemia, kortykosteroid, kwas salicylowy, kwasica ketonowa, łuszczyca, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niewydolność krążenia obwodowego, niewydolność nadnerczy, odcisk, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, salicylany w surowicy, tinnitus, uszkodzenie wątroby, zaburzenie świadomości, zasadowica oddechowa, zatrucie salicylanami, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas salicylowy jest szeroko stosowany w dermatologii w różnych stężeniach i formach farmaceutycznych, głównie do leczenia odcisków, brodawek skórnych, rogowacenia słonecznego oraz w preparatach łączonych z kortykosteroidami. Dawkowanie i czas terapii są ściśle uzależnione od wskazań i preparatu: np. preparaty na odciski zawierają kwas salicylowy w stężeniach od 89 mg/g do 400 mg/g, stosowane zwykle 1-2 razy na dobę przez 4-14 dni; preparaty na brodawki (np. Brodacid 100 mg/g) aplikowane są 2-3 razy na dobę przez 6-8 tygodni; Actikerall (100 mg/g) na rogowacenie słoneczne stosuje się raz dziennie do 12 tygodni, z maksymalną powierzchnią leczenia 25 cm². Preparaty łączone z kortykosteroidami (np. Diprosalic, Belosalic) zawierają 30 mg/g steroidu i 0,5-0,64 mg/g kwasu salicylowego, stosowane 1-2 razy na dobę do 14 dni. U dzieci stosowanie jest ograniczone i wymaga ostrożności, z licznymi przeciwwskazaniami wiekowymi oraz ograniczeniami powierzchni i dawki (maksymalna dawka dobowa kwasu salicylowego u dzieci to 0,2 g). U dorosłych nie należy przekraczać dawki 2 g/dobę dłużej niż przez 1 tydzień.
aplikacja miejscowa, brodawka, brodawka okołopaznokciowa, brodawka podpaznokciowa, brodawka skórna, dysfunkcja nerek, dysfunkcja wątroby, fluorouracyl, kortykosteroid, kortykosteroidy, kwas salicylowy, łożysko paznokcia, macierz paznokcia, obumarła tkanka, odcisk, pacjent pediatryczny, rogowacenie słoneczne, skóra głowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zgrubiała skóra, zrogowacenie skóry, zrogowaciała skóra - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Diagnostyka i diagnoza
Świąd odbytu (pruritus ani) jest częstym objawem, występującym u 1-5% populacji, częściej u mężczyzn w wieku 40-60 lat. Stanowi objaw, a nie samodzielną jednostkę chorobową, zróżnicowany etiologicznie na pierwotny (50-90% przypadków, bez uchwytnej przyczyny) oraz wtórny, związany z chorobami proktologicznymi, dermatologicznymi, infekcjami, nowotworami czy schorzeniami ogólnoustrojowymi. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie (czas trwania, nasilenie, czynniki wywołujące, higiena, choroby współistniejące, nawyki wypróżniania), badaniu fizykalnym (w tym badaniu per rectum) oraz badaniach endoskopowych (anoskopia, proktoskopia, kolonoskopia), które są szczególnie wskazane u pacjentów powyżej 50. roku życia lub z utrzymującymi się objawami. Badania laboratoryjne obejmują wymazy mikrobiologiczne, testy na owsiki, badania kału, testy alergiczne oraz badania krwi w celu wykluczenia infekcji i chorób ogólnoustrojowych.
anoskopia, badanie fizykalne, badanie kału, badanie per rectum, biopsja skóry, brodawka, choroba Bowena, choroba Pageta, choroba proktologiczna, choroba przenoszona drogą płciową, choroba wątroby, cukrzyca, egzema, hemoroid, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, infekcja wirusowa, kolonoskopia, liszaj twardzinowy, łuszczyca, nieswoiste zapalenie jelit, nietrzymanie stolca, opryszczka, owsik, posiew i antybiogram, proktoskopia, pruritus ani, przetoka, rak jelita grubego, rak odbytu, rzeżączka, sigmoidoskopia elastyczna, świąd idiopatyczny, świąd odbytu, świąd pierwotny, świąd wtórny, szczelina odbytu, test alergiczny, test płatkowy, wszawica łonowa, wymaz mikrobiologiczny, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak wargi – Objawy
Rak wargi, najczęściej lokalizujący się na wardze dolnej, jest jednym z najczęstszych nowotworów jamy ustnej, charakteryzującym się powolnym wzrostem i wysokim wskaźnikiem wyleczalności przy wczesnym rozpoznaniu. Kluczowymi objawami są niegojące się zmiany na wardze utrzymujące się powyżej dwóch tygodni, takie jak owrzodzenia, guzki, zmiany barwy (białe, czerwone, ciemnobrązowe lub szare), ból, mrowienie czy krwawienie. Stany przedrakowe, takie jak leukoplakia i rogowacenie słoneczne, manifestują się białymi lub czerwonymi plamami, łuszczącymi się zmianami i zatarciem granicy wargi. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, biopsji oraz badaniach obrazowych (CT, MRI, PET) w celu oceny zaawansowania. Rak wargi klasyfikuje się od stadium 0 (carcinoma in situ) do IV, gdzie stadium I obejmuje guzy ≤2 cm bez zajęcia węzłów chłonnych, a stadium IV cechuje się naciekiem tkanek sąsiednich i przerzutami odległymi.
actinic cheilitis, biopsja, brodawka, carcinoma in situ, chemioterapia, kserostomia, leukoplakia, nawrót choroby, nowotwór jamy ustnej, opryszczka wargowa, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie UVB, proteza dentystyczna, przerzut nowotworowy, radioterapia, rak wargi, rezonans magnetyczny, rogowacenie słoneczne wargi, samobadanie, stadium zaawansowania nowotworu, stan przedrakowy, tomografia komputerowa, węzeł chłonny szyi, wskaźnik pięcioletniego przeżycia - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki i kurzajki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Brodawki (verrucae) i kurzajki (verrucae plantaris) to zmiany skórne wywołane infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), najczęściej typów 1, 2, 4, 27 i 57. Zmiany te mają charakter hiperkeratotycznych, kalafiorowatych grudek o rozmiarach od 1 mm do ponad 1 cm, lokalizujących się głównie na dłoniach i podeszwach stóp. Kurzajki, ze względu na ucisk mechaniczny, często rosną do wewnątrz, powodując ból porównywany do chodzenia po igłach, a ich charakterystycznym objawem są czarne kropki – skrzepnięte naczynia włosowate. Czas inkubacji wynosi od 2 do 6 miesięcy, a nawet do roku. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje preparaty z kwasem salicylowym w stężeniach 15-50%, które złuszczają zrogowaciały naskórek, oraz krioterapię ciekłym azotem, skuteczną w 50-70% przypadków po 3-4 zabiegach. W przypadku opornych zmian stosuje się metody inwazyjne, takie jak elektrokoagulacja, laseroterapia, immunoterapia czy terapia mikrofalowa. Kluczowa jest także odpowiednia pielęgnacja pozabiegowa i edukacja pacjenta w zakresie zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa.
autoinokulacja, brodawka, brodawka zwykła, ciekły azot, cukrzyca, elektrokoagulacja, hiperkeratoza, hiperpigmentacja skóry, imikwimod, immunoterapia, infekcja HPV, infekcja wtórna, kriochirurgia, krioterapia, kurzajka, kurzajka podeszwowa, kwas salicylowy, laseroterapia, maść antybiotykowa, naczynia włosowate, osłabiony układ odpornościowy, pielęgnacja skóry, podolog, terapia mikrofalowa, wirus brodawczaka ludzkiego, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) w postaci suchego ekstraktu stanowi substancję czynną maści Veregen w stężeniu 100 mg/g, zawierającą 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny na gram. Zalecane dawkowanie u dorosłych to maksymalnie 250 mg maści na pojedynczą aplikację (około półcentymetrowy wałeczek), stosowane trzy razy dziennie, co daje całkowitą dawkę dobową 750 mg. Terapia powinna trwać do całkowitego zaniku brodawek, jednak nie dłużej niż 16 tygodni, nawet w przypadku pojawienia się nowych zmian. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na zmienione chorobowo obszary skóry zewnętrznych narządów płciowych i okolic odbytu, z wykluczeniem błon śluzowych oraz wnętrza pochwy, cewki moczowej i odbytu. W trakcie leczenia zaleca się mycie rąk przed i po aplikacji oraz zmycie maści przed aktywnością seksualną.
błona śluzowa, brodawka, brodawki narządów płciowych, Camellia sinensis, czas protrombinowy, działanie terapeutyczne, enzymy wątrobowe, galusan epigallokatechiny, grupa wiekowa, maść Veregen, pacjent dorosły, pacjent pediatryczny, preparat leczniczy, stężenie bilirubiny, stosowanie miejscowe, substancja aktywna, wyciąg z liści zielonej herbaty, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Verrumal (100 mg + 5 mg)/g
Verrumal w postaci płynu na skórę o stężeniu 100 mg kwasu salicylowego i 5 mg fluorouracylu na gram jest wskazany do miejscowego leczenia brodawek skórnych. Preparat należy aplikować 2-3 razy na dobę bezpośrednio na brodawkę, unikając kontaktu ze zdrową skórą, przy użyciu dołączonego pędzelka lub precyzyjnych narzędzi (wykałaczka, zapałka) w przypadku małych zmian. Maksymalna powierzchnia leczonych zmian nie powinna przekraczać 25 cm². Terapia standardowo trwa 6 tygodni, z kontynuacją przez dodatkowy tydzień po ustąpieniu zmian, aby zminimalizować ryzyko nawrotu. W obszarach owłosionych zaleca się wcześniejsze ogolenie lub depilację, a w przypadku brodawek okołopaznokciowych wymagana jest szczególna ostrożność, aby nie uszkodzić macierzy i łożyska paznokcia.
brodawka, brodawka okołopaznokciowa, brodawka podpaznokciowa, brodawka skórna, brodawka zwykła, działanie niepożądane, fluorouracyl, kwas salicylowy, leczenie miejscowe, łożysko paznokcia, macierz paznokcia, miejscowe działanie niepożądane, obumarła tkanka, płyn na skórę, terapia miejscowa, Verrumal, zabieg chirurgiczny, zdrowa skóra - Leksykon substancji czynnych
Tetrakaina – Wskazania do stosowania
Tetrakaina, ester kwasu paraaminobenzoesowego, wykazuje szybki początek działania i długotrwałe znieczulenie miejscowe. W preparacie Rapydan (plaster leczniczy zawierający 70 mg tetrakainy i 70 mg lidokainy) stosowana jest do powierzchniowego znieczulenia niezmienionej chorobowo skóry u dorosłych oraz dzieci powyżej 3. roku życia, głównie przed wkłuciami igły (dożylne, dotętnicze, podskórne, domięśniowe) oraz drobnymi zabiegami dermatologicznymi, takimi jak biopsje trepanacyjne czy elektrokoagulacja zmian skórnych. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z niskim progiem bólu i lękiem przed iniekcjami, poprawiając komfort i współpracę podczas procedur medycznych.
biopsja skóry, biopsja trepanem, brodawka, elektrokoagulacja, fistulotomia, guzki krwawnicze, hemoroidektomia, hemoroidy, iniekcja podskórna, kępki żółte, lidokaina, nakłucie skóry, plaster leczniczy, przetoka okołoodbytnicza, ruskogenina, sfinkterotomia, świąd odbytu, szczelina odbytu, terapia uzupełniająca, tetrakaina, wkłucie centralne, wkłucie dotętnicze, wkłucie igły, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, zastosowanie pediatryczne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie powierzchniowe skóry, zwieracz odbytu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Brodacid (50,4 mg + 100 mg)/g
Produkt leczniczy Brodacid w postaci płynu na skórę zawiera dwie substancje czynne: kwas mlekowy (50,4 mg/g w postaci 90% roztworu) oraz kwas salicylowy (100 mg/g). Preparat jest stosowany w leczeniu zmian skórnych, przede wszystkim brodawek, i wykazuje działanie keratolityczne oraz żrące. Kwas salicylowy zmiękcza i rozpulchnia zrogowaciały naskórek, ułatwiając złuszczanie martwych komórek, natomiast kwas mlekowy niszczy zrogowaciałą warstwę skóry, co wspólnie przyspiesza regenerację i usuwanie zmian skórnych. Preparat nie posiada jeszcze kodu ATC nadanego przez WHO.
brodawka, brodawka skórna, dimetylosulfotlenek, działanie keratolityczne, działanie synergistyczne, kwas mlekowy, kwas salicylowy, lek dermatologiczny, promotor wchłaniania, przenikanie składników czynnych, regeneracja skóry, substancja pomocnicza, tkanki zmienione chorobowo, złuszczanie naskórka, zmiana skórna, zrogowaciała warstwa skóry, zrogowaciały naskórek - Leksykon chorób i schorzeń
Czarna włochata język – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Czarna włochata język (Black hairy tongue, BHT) to łagodne schorzenie charakteryzujące się wydłużeniem brodawek nitkowatych na grzbietowej powierzchni języka, nadając mu charakterystyczny, dywanopodobny wygląd. Rokowanie jest bardzo dobre, a schorzenie ma zwykle krótkotrwały przebieg, ustępując w ciągu kilku dni do kilku tygodni po wdrożeniu odpowiedniej higieny jamy ustnej oraz eliminacji czynników etiologicznych, takich jak palenie tytoniu czy stosowanie drażniących płynów do płukania jamy ustnej. W przypadkach opornych na standardowe leczenie możliwe jest zastosowanie terapii laserowej. Kluczowe dla pomyślnego rokowania jest leczenie współistniejących schorzeń oraz regularne oczyszczanie powierzchni języka.
brodawka, brodawki nitkowate języka, Candida albicans, czarna włochata język, część ustna gardła, czynnik drażniący, czynnik etiologiczny, dyskomfort, halitoza, higiena jamy ustnej, metoda terapeutyczna, nieprzyjemny zapach z ust, odruch wymiotny, pieczenie języka, płyn do płukania jamy ustnej, podniebienie miękkie, przełykanie, schorzenie medyczne, stan kliniczny, tytoń - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas salicylowy, stosowany miejscowo w leczeniu schorzeń dermatologicznych, może ulegać wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co jest szczególnie istotne u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz karmiących piersią. Wchłanianie zależy od stężenia preparatu, powierzchni aplikacji, czasu ekspozycji oraz stanu skóry. Większość preparatów zawierających kwas salicylowy jest przeciwwskazana lub niezalecana w ciąży ze względu na potencjalne przenikanie przez łożysko i ryzyko powikłań, takich jak wydłużenie czasu trwania ciąży, tokoliza, skazy krwotoczne, ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego u wcześniaków oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów w połączeniu z innymi substancjami, np. fluorouracylem czy glikokortykosteroidami.
absorpcja, brodawka, działanie teratogenne, fluorouracyl, glikokortykosteroid, krwawienie wewnątrzczaszkowe, kwas salicylowy, laktacja, łożysko, łuszczyca, mleko kobiece, odcisk, opatrunek okluzyjny, płodność, postać farmaceutyczna, preparat dermatologiczny, przeciwwskazanie, przewód tętniczy płodu, skaza krwotoczna, substancja czynna, tokoliza, trymestr ciąży, wchłanianie ogólnoustrojowe, zamknięcie przewodu tętniczego, zrogowacenie naskórka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Verrumal
Produkt leczniczy Verrumal, zawierający kwas salicylowy (100 mg/g) oraz fluorouracyl (5 mg/g) w postaci płynu na skórę, wymaga precyzyjnego stosowania wyłącznie na powierzchnię brodawek, z wykluczeniem okolic wrażliwych (usta, nos, wargi) oraz skóry otaczającej zmianę, aby uniknąć miejscowych działań niepożądanych takich jak pieczenie, nadżerki i przemijające przebarwienia. W przypadku zapalenia skóry wokół brodawki leczenie należy przerwać. Przy jednoczesnym leczeniu wielu brodawek może wystąpić nadwrażliwość na światło, co wymaga edukacji pacjenta i stosowania ochrony przeciwsłonecznej. Ze względu na cytostatyczne właściwości fluorouracylu i jego metabolizm przez enzym dehydrogenazę dihydropirymidynową (DPD), mimo minimalnego wchłaniania przezskórnego, nie przewiduje się konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzoną aktywnością DPD. Należy jednak zachować co najmniej 4-tygodniowy odstęp między stosowaniem Verrumalu a analogami nukleozydów (np. brywudyna, sorywudyna) ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności fluorouracylu.
analog nukleozydu, brodawka, brywudyna, cukrzyca, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, dimetylosulfotlenek, fenytoina, fluorouracyl, krwawiąca zmiana skórna, kwas salicylowy, nadwrażliwość na światło, nadżerka, odwodnienie, podrażnienie skóry, rogowacenie, sorywudyna, stężenie fenytoiny, toksyczność fluorouracylu, uszkodzenie skóry, zaburzenie czucia, zakażenie ogólnoustrojowe