miejsce operacyjne
Miejsce operacyjne to obszar anatomiczny, w którym chirurg wykonuje zabieg operacyjny. Obejmuje nie tylko konkretny narząd lub tkankę będącą głównym celem interwencji, ale również otaczające struktury, które mogą wymagać ekspozycji, manipulacji lub ochrony podczas operacji.
Przygotowanie miejsca operacyjnego jest kluczowym elementem każdego zabiegu i obejmuje odpowiednie oczyszczenie, dezynfekcję i obłożenie sterylnymi serwetami. Pole operacyjne powinno być odpowiednio duże, aby umożliwić chirurgowi dostęp do wszystkich niezbędnych struktur oraz zapewniać przestrzeń na wypadek konieczności rozszerzenia zabiegu.
Właściwe oznaczenie miejsca operacyjnego przed zabiegiem jest jednym z kluczowych elementów protokołów bezpieczeństwa chirurgicznego, mających na celu zapobieganie wykonaniu operacji w niewłaściwym miejscu. Zgodnie z wytycznymi WHO, oznaczenie to powinno być wykonane przez operatora przy udziale pacjenta, gdy jest on przytomny.
Infekcje miejsca operacyjnego (SSI – Surgical Site Infections) stanowią jedno z najczęstszych powikłań pooperacyjnych. Ich profilaktyka obejmuje właściwą antyseptykę przedoperacyjną, odpowiednią technikę chirurgiczną oraz, w uzasadnionych przypadkach, profilaktykę antybiotykową.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVCD) to wrodzona wada serca charakteryzująca się defektem przegrody oraz nieprawidłowościami zastawek przedsionkowo-komorowych, występująca częściej u niemowląt z zespołem Downa. Wyróżnia się postać całkowitą i częściową, z objawami pojawiającymi się odpowiednio w pierwszych miesiącach życia lub później. Podstawowym leczeniem jest chirurgiczna korekcja wady, polegająca na zamknięciu ubytku za pomocą łat, wykonywana zwykle w wieku 3-6 miesięcy (postać całkowita) lub 6-18 miesięcy (postać częściowa). Wczesna interwencja ma na celu zapobieganie nadciśnieniu płucnemu i trwałym zmianom w tętnicach płucnych. W okresie pooperacyjnym stosuje się monitorowanie bólu, kontrolę zakażeń, leczenie przeciwbólowe (acetaminofen, ibuprofen) oraz obserwację powikłań takich jak niedodma czy zakrzepica. Pobyt w szpitalu trwa zwykle 5-7 dni, a przed i po operacji stosuje się farmakoterapię obejmującą digoksynę, diuretyki i inhibitory ACE.
antybiotyk, arytmia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, digoksyna, diuretyk, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, kardiochirurg, kardiolog dorosłych, miejsce operacyjne, niedodma, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki mitralnej, nieprawidłowość strukturalna serca, oddział intensywnej opieki kardiologicznej, operacja kardiochirurgiczna, pielęgniarka kardiologiczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, saturacja, sztuczna zastawka serca, wada kanału przedsionkowo-komorowego, wrodzona wada serca, zabieg chirurgiczny, zakrzepica żył głębokich, zespół Downa, zespół po perikardiotomii, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zwężenie zastawki