stężenie buspironu w osoczu

Stężenie buspironu w osoczu to parametr farmakokinetyczny określający ilość leku przeciwlękowego w jednostce objętości krwi. Buspiron jest niebenzodiazepinowym lekiem anksjolitycznym, działającym jako częściowy agonista receptorów serotoninowych 5-HT1A.

Buspiron charakteryzuje się stosunkowo niskim stężeniem w osoczu ze względu na intensywny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, co skutkuje biodostępnością na poziomie zaledwie 4%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po 40-90 minutach od podania doustnego. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych (5-60 mg/dobę).

Monitorowanie stężenia buspironu w osoczu nie jest rutynową praktyką kliniczną ze względu na dużą zmienność międzyosobniczą oraz słabą korelację między stężeniem a efektem terapeutycznym. Należy jednak pamiętać, że jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. erytromycyny, ketokonazolu, soku grejpfrutowego) może znacząco zwiększać stężenie buspironu w osoczu, potencjalnie prowadząc do nasilenia działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl