grzybica goleni
Grzybica goleni to infekcja grzybicza skóry obejmująca obszar podudzia (goleni), czyli odcinek kończyny dolnej między kolanem a kostką. Najczęściej jest wywołana przez dermatofity (głównie Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes), drożdżaki z rodzaju Candida lub pleśnie. Czynnikami predysponującymi są zaburzenia odporności, cukrzyca, przewlekłe choroby skóry, nadmierna potliwość oraz ciasne, nieprzewiewne obuwie.
Klinicznie grzybica goleni objawia się rumieniowymi, złuszczającymi się ogniskami z wyraźnym, często uniesionym brzegiem. Pacjenci zgłaszają świąd, pieczenie, a niekiedy ból. W przypadkach przewlekłych może dochodzić do lichenifikacji (pogrubienia) skóry, hiperpigmentacji oraz nadkażeń bakteryjnych. Diagnostyka opiera się na badaniu mikologicznym (bezpośrednim i hodowli) oraz obserwacji klinicznej.
Leczenie grzybicy goleni polega na stosowaniu miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych (azole, allylaminy, cyklopiroksolamina) przez okres 2-4 tygodni. W przypadkach rozległych, nawrotowych lub opornych na terapię miejscową wdraża się leczenie ogólnoustrojowe (terbinafina, itrakonazol, flukonazol). Istotnym elementem terapii jest również eliminacja czynników predysponujących oraz profilaktyka nawrotów, obejmująca odpowiednią higienę, używanie przewiewnego obuwia i skarpet z naturalnych materiałów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Wskazania do stosowania
Itrakonazol, dostępny w kapsułkach twardych o dawce 100 mg, jest szerokospektralnym lekiem przeciwgrzybiczym z grupy azoli, wykazującym skuteczność w leczeniu zarówno powierzchownych, jak i układowych zakażeń grzybiczych. Wskazania obejmują m.in. kandydozę pochwy i sromu, grzybice skóry (tinea pedis, tinea manuum, tinea corporis, tinea cruris), łupież pstry, kandydozę jamy ustnej i gardła, grzybicze zakażenia rogówki oraz onychomikozę. Preparaty takie jak Ipozumax, ItraGen, Itrax, Orungal i Trioxal są stosowane w zależności od rodzaju zakażenia i jego ciężkości. Itrakonazol jest także efektywny w leczeniu ciężkich grzybic układowych, w tym aspergilozy, kandydozy układowej, kryptokokozy (jako terapia drugiego rzutu), histoplazmozy, blastomikozy, sporotrychozy, parakokcydioidomikozy oraz chromomikozy. W terapii onychomikozy konieczne jest dłuższe leczenie ze względu na ograniczoną penetrację leku do struktur paznokci.
AIDS, amfoterycyna B, Aspergillus, aspergiloza układowa, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, Candida, chromomikoza, drożdżaki, Epidermophyton, grzybica goleni, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica układowa, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu, kandydoza układowa, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, Malassezia, Microsporum, neutropenia, onychomykoza, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, pleśniawki, Sporothrix schenckii, sporotrychoza, tinea corporis, tinea cruris, tinea manuum, tinea pedis, Trichophyton, zakażenie grzybicze, zakażenie rogówki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ipozumax 100 mg
Ipozumax, zawierający 100 mg itrakonazolu w postaci twardych kapsułek, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno w zakażeniach powierzchniowych, jak i układowych. W leczeniu powierzchniowym znajduje zastosowanie w kandydozie pochwy i sromu, kandydozie jamy ustnej i gardła, grzybicach skóry (tinea pedis, tinea cruris, tinea corporis, tinea manus), łupieżu pstrym oraz onychomykozach. Wskazania do leczenia układowego obejmują histoplazmozę, kryptokokozę (w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowych), aspergilozę oraz kandydozę układową, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością lub w przypadku nieskuteczności leków pierwszego rzutu. Ipozumax jest także stosowany w leczeniu podtrzymującym u chorych z AIDS oraz w profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z długotrwałą neutropenią, np. po intensywnej chemioterapii lub przeszczepach szpiku kostnego.
AIDS, Aspergillus, aspergiloza, Candida, długotrwała neutropenia, grzybica goleni, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skórna, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, intensywna chemioterapia, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, kryptokokoza ośrodkowego układu nerwowego, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, Malassezia, nietolerancja sacharozy, onychomykoza, pityriasis versicolor, przeszczep szpiku kostnego, tinea corporis, tinea cruris, tinea manus, tinea pedis, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ipozumax 100 mg
Itrakonazol (Ipozumax, 100 mg) wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. W leczeniu powierzchownych zakażeń grzybiczych, takich jak kandydoza pochwy i sromu, stosuje się dawkę 200 mg dwa razy na dobę przez 1 dzień, natomiast w przypadku łupieżu pstrego 200 mg raz na dobę przez 7 dni. Grzybice skóry gładkiej i goleni leczone są dawką 100-200 mg raz na dobę przez 7-15 dni, a grzybice stóp i rąk 100 mg raz na dobę przez 30 dni. Kandydoza jamy ustnej i gardła wymaga 100 mg raz na dobę przez 15 dni, z możliwością zwiększenia dawki do 200 mg u pacjentów z AIDS lub neutropenią. W terapii grzybicy paznokci stosuje się 200 mg raz na dobę przez 3 miesiące, z pełnym efektem terapeutycznym obserwowanym po 6-9 miesiącach od zakończenia leczenia. W zakażeniach układowych dawki i czas leczenia są dostosowywane do odpowiedzi klinicznej, np. grzybica kropidlakowa wymaga 200 mg raz lub dwa razy na dobę przez 2-5 miesięcy, a kryptokokoza opon mózgowo-rdzeniowych 200 mg dwa razy na dobę przez 2-6 miesięcy.
AIDS, błona śluzowa, ciężkie zakażenie grzybicze, grzybica goleni, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, histoplazmoza, itrakonazol, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, leczenie profilaktyczne, łupież pstry, neutropenia, niewydolność nerek, odpowiedź mikologiczna, stężenie terapeutyczne leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie wchłaniania, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie grzybicze układowe, zakażenie układowe - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Dawkowanie i sposób podawania
Itrakonazol, lek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. W leczeniu powierzchownych zakażeń grzybiczych, takich jak kandydoza pochwy (200 mg 2×/dobę przez 1 dzień lub 200 mg 1×/dobę przez 3 dni) oraz grzybice skóry i błon śluzowych (dawki od 100 mg do 200 mg, różne schematy czasowe od 7 do 30 dni), dawkowanie jest ściśle określone. W przypadku grzybicy paznokci stosuje się leczenie cykliczne (200 mg 2×/dobę przez 1 tydzień, 2-3 cykle z przerwami 3-tygodniowymi) lub ciągłe (200 mg 1×/dobę przez 3 miesiące). W zakażeniach układowych, takich jak aspergiloza, kryptokokoza czy histoplazmoza, dawki wahają się od 100 mg do 200 mg, podawane raz lub dwa razy na dobę przez okres od kilku miesięcy do roku, w zależności od ciężkości i lokalizacji infekcji. U pacjentów z AIDS lub neutropenią dawki w kandydozie jamy ustnej należy zwiększyć do 200 mg 1×/dobę przez 15 dni ze względu na zaburzenia wchłaniania.
achlorhydria, AIDS, aspergiloza, blastomikoza, chromomikoza, dostępność biologiczna, dysfagia, grzybica goleni, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, histoplazmoza, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kryptokokoza, leczenie ciągłe, leczenie cykliczne, lek zobojętniający, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, marskość wątroby, neutropenia, niewydolność nerek, opony mózgowo-rdzeniowe, parakokcydioidomikoza, profilaktyka przeciwgrzybicza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, stężenie terapeutyczne leku, substancja przeciwgrzybicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zakażenie błony śluzowej, zakażenie grzybicze, zakażenie układowe