resekcja nerki
Resekcja nerki to chirurgiczny zabieg polegający na częściowym usunięciu tkanki nerkowej z zachowaniem zdrowej części narządu. Technika ta stosowana jest głównie w leczeniu nowotworów nerki, zwłaszcza gdy guz jest mniejszy niż 4-7 cm i zlokalizowany obwodowo. Zabieg ten pozwala na usunięcie zmiany patologicznej przy jednoczesnym zachowaniu funkcji nerek.
Wskazaniami do resekcji nerki są: małe guzy zlokalizowane na obwodzie nerki, torbiele nerek wymagające leczenia operacyjnego, wybrane przypadki urazów nerki oraz sytuacje, gdy pacjent ma tylko jedną nerkę lub zaburzoną funkcję drugiej nerki. Bezwzględnym wskazaniem jest również guz w nerce jedynej lub obustronne guzy nerek.
Zabieg może być wykonywany metodą otwartą, laparoskopową lub z wykorzystaniem robota chirurgicznego. Istotnym elementem procedury jest czasowe zaciśnięcie naczyń nerkowych (tzw. ciepłe niedokrwienie), które nie powinno przekraczać 30 minut, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia pozostawionej tkanki nerkowej. Nowoczesne techniki obejmują także resekcję bez zamykania naczyń (tzw. zero-ischemia).
Resekcja nerki, w porównaniu z radykalną nefrektomią, pozwala na zachowanie większej rezerwy nerkowej, co zmniejsza ryzyko rozwoju przewlekłej choroby nerek w przyszłości. Współczesne badania potwierdzają porównywalną skuteczność onkologiczną resekcji nerki do nefrektomii radykalnej w przypadku małych guzów, przy znacznie lepszych wynikach funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib jest doustnym inhibitorem kinazy tyrozynowej o wysokiej selektywności i silnym działaniu na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co prowadzi do zahamowania angiogenezy i proliferacji komórek nowotworowych. W modelach in vivo pazopanib skutecznie blokuje fosforylację VEGFR-2 indukowaną przez VEGF, ogranicza unaczynienie guza oraz hamuje wzrost ksenoprzeszczepów nowotworów człowieka. Farmakogenetyczna analiza wykazała istotną korelację między obecnością allelu HLA-B*57:01 a zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT >5 x GGN, toksyczność stopnia 3 wg NCI CTC), występującą u 19% nosicieli tego allelu w porównaniu do 10% pacjentów bez allelu.
aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, działanie przeciwnowotworowe, farmakogenomika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, kryteria MSKCC, leczenie systemowe, neoangiogeneza, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, proliferacja komórek nowotworowych, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, resekcja nerki, skala ECOG, terapia drugiej linii, terapia pierwszej linii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib STADA jest doustnym inhibitorem kinaz tyrozynowych o wielokierunkowym działaniu, hamującym receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10 nM, 30 nM, 47 nM, 71 nM, 84 nM i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz angiogenezy, co potwierdzono w modelach przedklinicznych. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na istotny związek między nosicielstwem allelu HLA-B*57:01 (6% pacjentów) a ryzykiem hepatotoksyczności, gdzie 19% nosicieli doświadczyło wzrostu aktywności AlAT powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (stopień 3 wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu.
AlAT, analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, farmakodynamika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, ksenoprzeszczep nowotworu, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor c-kit, receptor PDGF, receptor VEGF, resekcja nerki, skala ECOG, terapia cytokinami, zaawansowany rak nerkowokomórkowy