nadmierny wzrost bakterii
Nadmierny wzrost bakterii (ang. bacterial overgrowth) to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego namnożenia się bakterii w określonej części organizmu, najczęściej w przewodzie pokarmowym. Zjawisko to jest szczególnie istotne w kontekście zespołu przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO – Small Intestinal Bacterial Overgrowth), gdzie bakterie typowe dla okrężnicy kolonizują jelito cienkie.
W warunkach fizjologicznych jelito cienkie zawiera relatywnie niewielką liczbę bakterii (10³-10⁵ jednostek tworzących kolonie/ml), głównie tlenowych. Nadmierny wzrost definiuje się jako obecność >10⁵ jednostek tworzących kolonie/ml, ze znaczącym udziałem bakterii beztlenowych. Czynnikami predysponującymi są zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, nieprawidłowości anatomiczne, achlorhydria, niedobory immunologiczne oraz przyjmowanie niektórych leków.
Klinicznie nadmierny wzrost bakterii manifestuje się objawami takimi jak wzdęcia, bóle brzucha, biegunka, zaburzenia wchłaniania oraz niedobory pokarmowe. Diagnostyka obejmuje testy oddechowe (wodorowy, metanowy), hodowle mikrobiologiczne treści jelitowej oraz nowoczesne metody molekularne. Leczenie polega na eliminacji czynników predysponujących, antybiotykoterapii (zwykle rifaksymina, metronidazol, ciprofloksacyna) oraz stosowaniu probiotyków i diet eliminacyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas w dawce 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego. Biegunka występuje bardzo często (≥1/10), natomiast nudności i wymioty są często obserwowane (≥1/100 do <1/10), szczególnie przy wyższych dawkach, co można złagodzić podając lek podczas posiłku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawia się niestrawność, a poważniejsze powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty, mają częstość nieznaną. Często zgłaszana jest kandydoza skóry i błon śluzowych, a także ryzyko nadmiernego wzrostu niewrażliwych bakterii. Rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, neutropenię i małopłytkowość, a cięższe zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną, mają częstość nieznaną. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, również występują z częstością nieznaną i mogą stanowić zagrożenie życia.
agranulocytoza, aktywność AlAT, aktywność AspAT, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, nadmierna ruchliwość, nadmierny wzrost bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużony czas krwawienia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 2000 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Taromentin zawiera 2000 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny sodowej) oraz 200 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (≥1/1000 do <1/100). Istotne są również poważne reakcje hematologiczne, w tym przemijająca leukopenia i małopłytkowość (rzadko), a także agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i alergiczne zapalenie naczyń, choć o częstości nieznanej, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które stanowią wskazanie do hospitalizacji i intensywnej terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina sodowa, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, klawulanian potasu, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierny wzrost bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa, zwiększenie aktywności AspAT