uszkodzenie więzadeł

Uszkodzenie więzadeł to częsta forma urazu narządu ruchu, dotycząca włóknistych pasm tkanki łącznej, które łączą kości ze sobą, stabilizując stawy. Uszkodzenia te klasyfikuje się w trzystopniowej skali: naderwanie (I stopień), częściowe zerwanie (II stopień) oraz całkowite zerwanie (III stopień). Najczęściej dotyczą one stawu kolanowego (więzadła krzyżowe przednie i tylne, więzadła poboczne), skokowego oraz stawów ręki.

Mechanizm urazu obejmuje zwykle nadmierne rozciągnięcie więzadła, przekraczające jego fizjologiczną elastyczność, najczęściej podczas aktywności sportowej lub w wyniku upadku. Objawy kliniczne to ból, obrzęk, niestabilność stawu, ograniczenie ruchomości, a czasem słyszalne trzaski w momencie urazu. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach funkcjonalnych oraz badaniach obrazowych (USG, MRI).

Leczenie zależy od stopnia uszkodzenia i lokalizacji. W przypadkach lekkich i umiarkowanych stosuje się postępowanie zachowawcze (RICE – odpoczynek, lód, ucisk, uniesienie), stabilizację zewnętrzną i rehabilitację. Całkowite zerwania więzadeł, szczególnie w stawach obciążanych, często wymagają interwencji chirurgicznej – rekonstrukcji więzadła z wykorzystaniem przeszczepów (autogennych lub allogennych). Kluczowym elementem terapii jest odpowiednio zaplanowana rehabilitacja, która może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl