ropień brzuszny
Ropień brzuszny to ograniczone zbiorowisko ropy w jamie brzusznej, które powstaje w wyniku zakażenia bakteryjnego. Najczęściej rozwija się jako powikłanie zapalenia narządów jamy brzusznej (np. zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia uchyłków jelita grubego), perforacji przewodu pokarmowego lub jako następstwo zabiegu operacyjnego w obrębie jamy brzusznej.
Najczęstszymi lokalizacjami ropni brzusznych są okolica podwątrobowa, podprzeponowa, międzypętlowa, przestrzeń zaotrzewnowa oraz miednica mała. W etiologii dominują bakterie tlenowe i beztlenowe, często w postaci zakażeń mieszanych. Do najczęstszych patogenów należą E. coli, Klebsiella, Enterococcus, Bacteroides fragilis oraz Pseudomonas aeruginosa.
Objawy kliniczne ropnia brzusznego obejmują gorączkę (często o charakterze septycznym), ból brzucha, leukocytozę oraz pogorszenie stanu ogólnego. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych: USG jamy brzusznej oraz tomografii komputerowej z kontrastem, która jest metodą z wyboru umożliwiającą dokładną lokalizację i ocenę wielkości ropnia.
Leczenie ropnia brzusznego jest kompleksowe i obejmuje drenaż ropnia (przezskórny pod kontrolą USG/TK lub operacyjny) w połączeniu z antybiotykoterapią empiryczną, a następnie celowaną zgodnie z antybiogramem. W przypadku ropni o średnicy powyżej 3-5 cm drenaż jest niezbędny. Nieleczony ropień brzuszny może prowadzić do poważnych powikłań, w tym sepsy i wstrząsu septycznego, co znacząco zwiększa śmiertelność.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clindamycin Kabi 150 mg/ml
Clindamycin Kabi to antybiotyk w postaci roztworu do wstrzykiwań/koncentratu do infuzji o stężeniu 150 mg/ml, zawierający klindamycynę w formie fosforanu, dostępny w ampułkach 2 ml (300 mg), 4 ml (600 mg) oraz 6 ml (900 mg). Lek jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę, w tym zakażeń kości i stawów (np. zapalenie kości i szpiku, infekcyjne zapalenie stawów) wywołanych przez gronkowce, przewlekłego zapalenia zatok przez bakterie beztlenowe oraz zakażeń dolnych dróg oddechowych, takich jak zachłystowe zapalenie płuc, ropień płucny, martwicze zapalenie płuc i ropniak opłucnej. W przypadku zakażeń wielobakteryjnych zaleca się łączenie klindamycyny z antybiotykami aktywnymi wobec bakterii Gram-ujemnych.
alergia na penicylinę, alkohol benzylowy, ciężkie zakażenie, drobnoustrój beztlenowy, drobnoustrój tlenowy, fosforan klindamycyny, infekcyjne zapalenie stawów, klindamycyna, lek przeciwbakteryjny, martwicze zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie zatok, ropień brzuszny, ropień jajowodowo-jajnikowy, ropień płucny, ropniak opłucnej, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie ginekologiczne, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodu, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie otrzewnej, zapalenie przymacicza