transkrypt BCR-Abl
Transkrypt BCR-Abl powstaje w wyniku translokacji chromosomowej t(9;22)(q34;q11), znanej również jako chromosom Philadelphia. Jest to onkogenna fuzja genów BCR (Breakpoint Cluster Region) z chromosomu 22 i ABL1 (Abelson tyrosine kinase) z chromosomu 9.
Fuzja BCR-Abl prowadzi do powstania konstytutywnie aktywnej kinazy tyrozynowej, która inicjuje nieprawidłowe szlaki sygnałowe promujące proliferację komórek, hamowanie apoptozy i zaburzenie adhezji komórkowej. Transkrypt ten jest charakterystyczny dla przewlekłej białaczki szpikowej (CML) i występuje w około 95% przypadków tej choroby. Może być również obecny w ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) u dorosłych (około 25-30% przypadków).
W zależności od miejsca pęknięcia w genie BCR powstają różne izoformy transkryptu BCR-Abl: p210 (najczęstsza w CML), p190 (częsta w ALL) lub rzadziej p230. Identyfikacja konkretnego typu transkryptu ma znaczenie diagnostyczne i prognostyczne. Wykrywanie transkryptu BCR-Abl wykonuje się metodami molekularnymi (RT-PCR, FISH) i jest kluczowe zarówno w diagnostyce, jak i monitorowaniu choroby resztkowej podczas leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bosutinib Stada 400 mg
Leczenie Bosutinibem Stada w przewlekłej białaczce szpikowej (CML Ph+) powinno być prowadzone przez doświadczonych hematologów. Dawkowanie zależy od fazy choroby i wcześniejszego leczenia: w nowo rozpoznanej fazie przewlekłej zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, natomiast u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszych terapii dawka początkowa to 500 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę w określonych warunkach klinicznych. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji. W przypadku umiarkowanych lub ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza niehematologicznych, zaleca się przerwanie terapii i wznowienie z dawką obniżoną o 100 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność – przy wzroście aminotransferaz > 5 x GGN leczenie należy przerwać, a po normalizacji wznowić dawką 400 mg/dobę. W przypadku biegunek stopnia 3-4 według NCI CTCAE również wskazane jest czasowe odstawienie leku i ponowne wprowadzenie po ustąpieniu objawów.
aminotransferazy, bezwzględna liczba neutrofili, biegunka stopnia 3-4, biodostępność, bosutynib, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, chromosom Philadelphia, CML Ph+, cytopenia, dusznica bolesna niestabilna, działanie niepożądane, faza akceleracji, faza przewlekła, fosfataza zasadowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, kryza blastyczna, małopłytkowość, neutropenia, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie bilirubiny, toksyczność niehematologiczna, transkrypt BCR-Abl, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bosutinib Zentiva 500 mg
Leczenie przewlekłej białaczki szpikowej (CML) produktem Bosutinib Zentiva powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii tej choroby. Dawkowanie zależy od fazy choroby i wcześniejszego leczenia: w nowo rozpoznanej CML Ph+ w fazie przewlekłej (CP) zalecana dawka wynosi 400 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszych terapii dawka początkowa to 500 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę w określonych sytuacjach klinicznych. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji. W przypadku umiarkowanej lub ciężkiej toksyczności niehematologicznej zaleca się przerwanie terapii i wznowienie z dawką zmniejszoną o 100 mg/dobę. Wystąpienie działań niepożądanych, takich jak wzrost aminotransferaz powyżej 5× GGN, biegunka stopnia 3-4 czy ciężka neutropenia i małopłytkowość wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania lub czasowego odstawienia leku. Dawkowanie poniżej 300 mg/dobę było stosowane, jednak skuteczność takiego schematu nie została potwierdzona.
aminotransferazy wątrobowe, biegunka, bosutynib, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, choroba serca, CML Ph+, dusznica bolesna niestabilna, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, klirens kreatyniny, neutrofil, neutropenia i małopłytkowość, odpowiedź hematologiczna, podanie doustne, progresja choroby, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie bilirubiny, toksyczność niehematologiczna, transkrypt BCR-Abl, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imatinib Altan 400 mg
Imatynib, będący inhibitorem kinazy białkowo-tyrozynowej (ATC: L01XE01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego poprzez hamowanie kinazy tyrozynowej Bcr-Abl oraz receptorów kinaz tyrozynowych, takich jak c-Kit, PDGFR-alfa i beta, CSF-1R oraz DDR1 i DDR2. Mechanizm działania polega na zahamowaniu proliferacji komórek nowotworowych i indukcji apoptozy, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. Imatynib jest skuteczny w leczeniu chorób związanych z aktywacją kinaz tyrozynowych, w tym ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL), zespołów mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD), zespołu hipereozynofilowego/przewlekłej białaczki eozynofilowej (HES/CEL) oraz dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP).
apoptoza, całkowity czas przeżycia, chemioterapia indukcyjna, chemioterapia konsolidacyjna, choroba resztkowa, chromosom Philadelphia, dermatofibrosarcoma protuberans, imatynib, inhibitor kinazy białkowo-tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, płytkopochodny czynnik wzrostu, protoonkogen c-Kit, przeżycie bez choroby, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu komórek macierzystych, receptor domeny dyskoidynowej, receptor kinazy tyrozynowej, transkrypt BCR-Abl, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bosutinib Stada 100 mg
Bosutinib Stada jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+). Dostępny jest w dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg, a dawkowanie zależy od fazy choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. W fazie przewlekłej nowo rozpoznanej CML zalecana dawka wynosi 400 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszych terapii dawka początkowa to 500 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedzi hematologicznej lub cytogenetycznej możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 600 mg/dobę, podawanej z posiłkiem. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń czynności nerek (CCr 30-50 mL/min: 300-400 mg/dobę, CCr <30 mL/min: 200-300 mg/dobę). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji terapii.
aminotransferazy wątrobowe, bezwzględna liczba neutrofili, biegunka stopnia 3-4, biodostępność leku, bosutinib, bosutynib, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, CML Ph+, dusznica bolesna niestabilna, działanie niepożądane hematologiczne, działanie niepożądane niehematologiczne, ekspozycja na lek, faza akceleracji, faza przewlekła, inhibitor kinazy tyrozynowej, klirens kreatyniny, kryza blastyczna, neutropenia i małopłytkowość, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia, stężenie kreatyniny w surowicy, toksyczność niehematologiczna, transkrypt BCR-Abl, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bosutinib Zentiva 400 mg
Bosutinib Zentiva jest wskazany do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) w różnych fazach choroby, z dawkowaniem dostosowanym do fazy i odpowiedzi pacjenta. W nowo rozpoznanej fazie przewlekłej (CP) zaleca się dawkę 400 mg raz na dobę, natomiast w przypadku oporności lub nietolerancji wcześniejszego leczenia dawka wynosi 500 mg/dobę. W określonych sytuacjach klinicznych dopuszczalne jest zwiększenie dawki do 600 mg/dobę, pod warunkiem braku ciężkich działań niepożądanych (stopień ≥ 3) i niespełnienia kryteriów odpowiedzi hematologicznej lub cytogenetycznej w określonych ramach czasowych. Dawki powyżej 600 mg/dobę nie były badane i nie są zalecane. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawki są odpowiednio redukowane do 300 mg i 200 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania w zależności od tolerancji i odpowiedzi terapeutycznej. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie ustalono odrębnych zaleceń dawkowania, jednak zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane.
ANC, bosutynib, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, faza akceleracji białaczki, fosfataza zasadowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, klirens kreatyniny, małopłytkowość, neutropenia, niestabilna dusznica bolesna, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy wątrobowe, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Philadelphia, przewlekła białaczka szpikowa w fazie przewlekłej, transkrypt BCR-Abl, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenia czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dasatinib Zentiva jest wskazany do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) i powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii białaczek. Dawkowanie u dorosłych zależy od fazy choroby: 100 mg raz na dobę w fazie przewlekłej CML oraz 140 mg raz na dobę w fazie zaawansowanej (akceleracja, mieloblastyczna, limfoblastyczna) lub Ph+ ALL. U pacjentów pediatrycznych dawkowanie jest uzależnione od masy ciała i podawane raz dziennie w formie tabletek powlekanych lub proszku do zawiesiny doustnej, z zaleceniem aktualizacji dawki co 3 miesiące. Dla dzieci o masie ciała poniżej 10 kg zaleca się stosowanie proszku, gdyż tabletki nie są zalecane. Dawkowanie początkowe u dzieci wynosi od 40 mg (10-<20 kg) do 100 mg (≥45 kg), z koniecznością ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących formy farmaceutycznej ze względu na brak biorównoważności między tabletkami a proszkiem.
blok chemioterapii, CCyR, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, MMR, MR4.5, nietolerancja leczenia, odpowiedź cytogenetyczna, Ph+ ALL, Ph+ CML-CP, progresja choroby, przełom blastyczny, przeszczepienie komórek macierzystych, przewlekła faza CML, specjalista hematolog, tabletka powlekana, transkrypt BCR-Abl, zaawansowana faza CML, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bosutinib Stada 500 mg
Terapia bosutynibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) Ph+ powinna być prowadzona przez doświadczonych specjalistów. Dawkowanie zależy od fazy choroby i wcześniejszego leczenia: w nowo rozpoznanej fazie przewlekłej (CP) zalecana dawka wynosi 400 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszych terapii w fazach CP, AP lub BP dawka wynosi 500 mg raz na dobę. W określonych sytuacjach klinicznych dopuszczalne jest zwiększenie dawki do maksymalnie 600 mg/dobę, pod warunkiem braku działań niepożądanych 3. lub wyższego stopnia oraz niespełnienia kryteriów odpowiedzi hematologicznej lub cytogenetycznej w określonych ramach czasowych. W przypadku umiarkowanej lub ciężkiej toksyczności niehematologicznej zaleca się przerwanie leczenia i wznowienie terapii po ustąpieniu objawów z redukcją dawki o 100 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów wątrobowych, zwłaszcza aminotransferaz, gdzie przekroczenie 5-krotności górnej granicy normy wymaga przerwania leczenia do czasu ich obniżenia do ≤ 2,5 x GGN, a w przypadku współistniejącego wzrostu bilirubiny i fosfatazy zasadowej – bezwzględnego zaprzestania terapii.
aminotransferaza wątrobowa, bezwzględna liczba neutrofili, bosutynib, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, choroba serca, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dusznica bolesna niestabilna, działanie niepożądane, inhibitor kinazy tyrozynowej, klirens kreatyniny, nasilone wymioty, NCI CTCAE, neutropenia, odpowiedź molekularna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia, stężenie kreatyniny, transkrypt BCR-Abl, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenia żołądka i jelit, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Krka 70 mg
Dasatinib Krka, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, jest wskazany do leczenia nowotworów hematologicznych z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). U dorosłych lek stosuje się jako terapię pierwszego rzutu w nowo rozpoznanej CML w fazie przewlekłej oraz w przypadkach oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem, w fazach przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego. W ALL Ph+ oraz limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego CML dasatinib jest stosowany po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. U dzieci i młodzieży wskazania obejmują nowo rozpoznaną CML Ph+ w fazie przewlekłej (monoterapia) oraz ALL Ph+ w skojarzeniu z chemioterapią, a także leczenie oporności lub nietolerancji na wcześniejsze terapie, w tym imatynib.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza przełomu blastycznego, faza przewlekła, interakcja lekowa, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, monitorowanie terapii, morfologia krwi obwodowej, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny CML, przewlekła białaczka szpikowa, szpik kostny, transkrypt BCR-Abl - Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie bosutynibem w przewlekłej białaczce szpikowej (CML Ph+) powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów, z dawkowaniem dostosowanym do fazy choroby, odpowiedzi na leczenie oraz tolerancji leku. W nowo rozpoznanej fazie przewlekłej (CP) zalecana dawka początkowa wynosi 400 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszej terapii dawka startowa to 500 mg raz na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 600 mg/dobę, pod warunkiem braku działań niepożądanych 3. lub 4. stopnia. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie toksyczności, zwłaszcza hematologicznej (neutropenia ANC < 1,0 x 10⁹/L, małopłytkowość < 50 x 10⁹/L) oraz niehematologicznej (np. wzrost aminotransferaz > 5 x GGN, biegunka stopnia 3-4 wg NCI CTCAE), które wymagają przerwania terapii i odpowiedniego dostosowania dawki, zwykle redukcji o 100 mg/dobę po ustąpieniu objawów. Dawkowanie poniżej 300 mg/dobę nie zostało potwierdzone jako skuteczne.
aminotransferaza wątrobowa, całkowita odpowiedź cytogenetyczna, całkowita odpowiedź hematologiczna, chromosom Philadelphia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dusznica bolesna niestabilna, faza akceleracji, faza przewlekła CML, fosfataza zasadowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, nasilone wymioty, neutrofil, neutropenia, nietolerancja leczenia, nowo rozpoznana CML, oporność na leczenie, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie bilirubiny, toksyczność niehematologiczna, transkrypt BCR-Abl, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego