beta-stymulacja

Beta-stymulacja (β-stymulacja) to proces aktywacji receptorów beta-adrenergicznych przez leki lub endogenne katecholaminy, takie jak adrenalina i noradrenalina. W organizmie występują trzy główne typy receptorów beta: β1 (dominują w sercu), β2 (znajdują się głównie w płucach i naczyniach) oraz β3 (zlokalizowane głównie w tkance tłuszczowej).

W praktyce klinicznej beta-stymulacja jest wykorzystywana w leczeniu różnych stanów, między innymi astmy oskrzelowej (leki β2-mimetyczne rozszerzają oskrzela), bradykardii (stymulacja β1 przyspiesza pracę serca) oraz wstrząsu kardiogennego (poprzez zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego). Leki β-mimetyczne obejmują m.in. salbutamol, fenoterol, terbutalinę (selektywne β2) oraz dobutaminę (działającą głównie na receptory β1).

Długotrwała beta-stymulacja może prowadzić do desensytyzacji receptorów i zmniejszenia odpowiedzi terapeutycznej. Efekty uboczne stymulacji beta-adrenergicznej mogą obejmować tachykardię, arytmie, drżenie mięśniowe, niepokój oraz hipokaliemię. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z niewyrównaną niewydolnością serca, beta-stymulacja wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl