platyna w osoczu
Platyna w osoczu to parametr oznaczany w monitorowaniu stężenia leków zawierających związki platyny, stosowanych w chemioterapii nowotworów. Najczęściej badanie to dotyczy cisplatyny, karboplatyny i oksaliplatyny, które należą do cytostatyków alkilujących.
Monitorowanie stężenia platyny w osoczu pozwala na optymalizację dawkowania leków platynowych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż związki te są głównie wydalane przez nerki. Zbyt wysokie stężenie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak nefrotoksyczność, neurotoksyczność czy ototoksyczność.
Badanie wykonuje się najczęściej metodą spektrometrii mas lub atomowej spektrometrii absorpcyjnej. Próbki krwi pobiera się w określonych odstępach czasowych po podaniu leku, aby ocenić jego farmakokinetykę. Interpretacja wyników powinna uwzględniać rodzaj stosowanego związku platyny, dawkę, czas od podania oraz indywidualne cechy pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Carboplatin Kabi 10 mg/ml
Karboplatyna, stosowana w chemioterapii przeciwnowotworowej, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który jest kluczowy dla optymalizacji dawkowania. Po dożylnym podaniu lek wykazuje okres półtrwania około 1,5 godziny dla niezmienionej cząsteczki, 6 godzin dla wolnej ultraprzesączalnej platyny oraz 24 godziny dla całkowitej platyny w osoczu. Wiązanie z białkami osocza osiąga około 87% po 24 godzinach, co wpływa na biodostępność aktywnej frakcji leku. Eliminacja karboplatyny odbywa się głównie przez nerki, z około 70% dawki wydalanej w moczu w ciągu 24 godzin, z czego większość w pierwszych 6 godzinach. Klirens całkowity i nerkowy koreluje z przesączaniem kłębuszkowym (GFR), co podkreśla znaczenie funkcji nerek w farmakokinetyce leku. W populacji pediatrycznej klirens karboplatyny jest 3-4 razy wyższy niż u dorosłych, co wymaga dostosowania dawkowania.
chemioterapia przeciwnowotworowa, czynność nerek, dysfagia, eliminacja drogą nerkową, filtracja kłębuszkowa, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens nerkowy, koncentrat do sporządzania roztworu, niezwiązana frakcja leku, okres półtrwania, platyna w osoczu, pochodna platyny, pole pod krzywą, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, ultraprzesączalna platyna, wiązanie z białkami osocza, zależność liniowa