zakrzepowe zdarzenie sercowo-naczyniowe

Zakrzepowe zdarzenie sercowo-naczyniowe (ang. thrombotic cardiovascular event) to poważne powikłanie kliniczne wynikające z formowania się zakrzepu wewnątrz naczyń krwionośnych, które może prowadzić do ostrego niedokrwienia tkanek lub narządów. Zdarzenia te obejmują szereg stanów klinicznych, w tym zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepicę żył głębokich oraz zatorowość płucną.

Patofizjologia zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych opiera się na trzech głównych mechanizmach opisanych w triadzie Virchowa: uszkodzeniu śródbłonka naczyniowego, zwolnieniu przepływu krwi oraz nadkrzepliwości. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość oraz predyspozycje genetyczne wpływające na układ krzepnięcia.

Diagnostyka zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania laboratoryjne (markery sercowe, D-dimery, parametry układu krzepnięcia), obrazowe (USG dopplerowskie, angiografia CT, MRI) oraz elektrokardiografię. Profilaktyka i leczenie opierają się na stosowaniu leków przeciwpłytkowych, przeciwkrzepliwych, statyn oraz modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

W praktyce klinicznej szczególną uwagę zwraca się na ocenę ryzyka zakrzepowego u pacjentów z chorobami przewlekłymi, po zabiegach chirurgicznych oraz w trakcie immobilizacji. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania i zmniejszenia śmiertelności związanej z zakrzepowymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl