przewód tętniczy
Przewód tętniczy (łac. ductus arteriosus) to naczynie krwionośne stanowiące bezpośrednie połączenie między tętnicą płucną a aortą zstępującą, które występuje w krążeniu płodowym. Podczas życia płodowego przewód tętniczy umożliwia przepływ krwi z tętnicy płucnej do aorty, omijając nieaktywne jeszcze płuca, kierując krew bezpośrednio do krążenia systemowego.
Fizjologicznie, przewód tętniczy powinien zamknąć się w ciągu pierwszych 24-48 godzin po urodzeniu, a następnie ulec całkowitemu zarośnięciu (obliteracji) w ciągu 2-3 tygodni, przekształcając się w więzadło tętnicze (ligamentum arteriosum). Zamknięcie przewodu tętniczego jest stymulowane przez zwiększone ciśnienie parcjalne tlenu we krwi oraz obniżenie poziomu prostaglandyn po urodzeniu.
Przetrwały przewód tętniczy (PDA – Patent Ductus Arteriosus) to stan patologiczny, w którym przewód tętniczy nie zamyka się po urodzeniu. Prowadzi to do przecieku lewo-prawego, co skutkuje zwiększonym przepływem krwi przez płuca i może prowadzić do przeciążenia objętościowego lewej komory serca. Długotrwały PDA może powodować rozwój nadciśnienia płucnego i niewydolności serca. Leczenie obejmuje farmakoterapię (np. inhibitory cyklooksygenazy takie jak indometacyna lub ibuprofen), interwencje przezskórne lub zabieg chirurgiczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas mefenamowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas mefenamowy, substancja czynna produktu Mefacit w dawce 250 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z astmą oskrzelową, które doświadczyły zaostrzeń po NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub przebyte chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, przewlekłe stany zapalne przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność nerek, wątroby lub serca oraz trzeci trymestr ciąży, gdzie istnieje ryzyko poważnych powikłań płodowych i matczynych. Ponadto lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14 roku życia oraz w przypadku jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy-2, kwas mefenamowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, płyn owodniowy, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prostin VR 500 mcg/ml
PROSTIN VR, zawierający alprostadyl w stężeniu 500 µg/ml, jest stosowany jako leczenie podtrzymujące u noworodków z wybranymi wrodzonymi wadami serca, w celu tymczasowego utrzymania drożności przewodu tętniczego do czasu zabiegu kardiochirurgicznego. Wskazania obejmują m.in. atrezję i zwężenie zastawki pnia płucnego, atrezję zastawki trójdzielnej, tetralogię Fallota, przerwanie ciągłości łuku aorty, koarktację aorty, atrezję zastawki dwudzielnej oraz przełożenie dużych naczyń tętniczych. Utrzymanie drożności przewodu tętniczego jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego natlenienia tkanek i stabilizacji hemodynamicznej noworodka przed interwencją chirurgiczną.
alprostadyl, atrezja zastawki dwudzielnej, atrezja zastawki pnia płucnego, atrezja zastawki trójdzielnej, drożność przewodu tętniczego, kardiologia dziecięca, koarktacja aorty, leczenie podtrzymujące, neonatologia, prostaglandyna E1, przełożenie dużych naczyń tętniczych, przerwanie ciągłości łuku aorty, przewód tętniczy, tetralogia Fallota, wada serca, zabieg kardiochirurgiczny, zastawka mitralna, zwężenie zastawki pnia płucnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultrapiryna 325 mg
Ultrapiryna, zawierająca 325 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, skazami krwotocznymi, czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek oraz w trzecim trymestrze ciąży. Lek może wywoływać reakcje alergiczne, nasilać krwawienia poprzez działanie antyagregacyjne, drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz prowadzić do kumulacji i toksyczności w przypadku upośledzonego metabolizmu i wydalania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także stosowanie u dzieci poniżej 16. roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a oraz u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawkach ≥15 mg/tydzień z powodu zwiększonego ryzyka mielotoksyczności. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z napadami astmy oskrzelowej indukowanymi salicylanami lub NLPZ.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, dysfagia, działanie antyagregacyjne, działanie mielotoksyczne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ospa wietrzna, powikłanie krwotoczne, przewód tętniczy, salicylany, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tabletka dojelitowa, trymestr ciąży, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mel Max Actigel 20 mg/g
Mel Max Actigel, zawierający 20 mg/g diklofenaku sodowego w postaci żelu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (50 mg/g) oraz składniki kompozycji zapachowej (m.in. aldehyd heksylocynamonowy, alkohol benzylowy, eugenol). Preparatu nie należy stosować u osób z reakcjami krzyżowymi na NLPZ, takimi jak astma indukowana NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka polekowa czy ostre nieżyty błony śluzowej nosa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 14 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i wchłaniania substancji czynnej przez skórę.
astma indukowana NLPZ, diklofenak, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kurczliwość macicy, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność prawej komory serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, opatrunek okluzyjny, pokrzywka polekowa, przewód tętniczy, reakcja fotouczuleniowa, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, uszkodzenie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Melobax 15 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) i inhibitor cyklooksygenazy, wykazuje negatywny wpływ na płodność kobiet poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co jest istotne w procesach rozrodczych. Nie zaleca się stosowania meloksykamu u pacjentek planujących ciążę oraz u kobiet z trudnościami w zajściu w ciążę. W okresie ciąży, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze, meloksykam może zwiększać ryzyko poronień oraz wad wrodzonych, w tym deformacji mięśnia sercowego i wytrzewienia wrodzonego, z ryzykiem sercowo-naczyniowym wzrastającym z <1% do około 1,5%. W przypadku konieczności stosowania leku w tych okresach, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z monitorowaniem stanu pacjentki i płodu.
czynność skurczowa macicy, działanie antyagregacyjne, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, Melobax, meloksykam, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy, śmiertelność embrionalno-płodowa, synteza prostaglandyn, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona płodu, wytrzewienie wrodzone - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketokaps Max 50 mg
Ketokaps Max to preparat zawierający 50 mg ketoprofenu w kapsułkach miękkich, należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na ketoprofen lub substancje pomocnicze (m.in. sorbitol ciekły 67,5 mg i czerwień koszenilowa E124 0,175 mg w kapsułce), a także reakcje alergiczne na inne NLPZ, takie jak skurcz oskrzeli, napad astmy, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz perforacją przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie w trzecim trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i wydłużenia czasu krwawienia u matki i płodu.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, farmakokinetyka leku, inhibitor COX-2, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toksyczność systemowa, trymestr ciąży, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hipoplastycznego lewego serca – Diagnostyka i diagnoza
Zespół hipoplastycznego lewego serca (HLHS) to ciężka wrodzona wada serca charakteryzująca się niedorozwojem lewej komory, zastawki mitralnej, aortalnej oraz aorty wstępującej, co prowadzi do zaburzeń przepływu krwi i bez leczenia skutkuje śmiercią. Diagnostyka prenatalna, głównie za pomocą echokardiografii płodowej wykonywanej między 18 a 22 tygodniem ciąży, pozwala na wczesne wykrycie cech HLHS, takich jak hipoplazja lewej komory, zastawki i aorty, oraz ocenia stopień zaawansowania wady przy pomocy wartości Z-score, w tym stosunku RV/LV ≥1,28 jako predyktora rozwoju jednokomorowego serca. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na badaniu fizykalnym, pulsoksymetrii, echokardiografii, EKG i zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej, a w wybranych przypadkach na cewnikowaniu serca, rezonansie magnetycznym lub tomografii komputerowej. Badania genetyczne, takie jak analiza wolnego płodowego DNA, amniocenteza oraz kariotyp i mikroarray, są istotne dla identyfikacji powiązanych zespołów genetycznych (np. Turner, DiGeorge, Down), które wpływają na rokowanie i przebieg leczenia.
amniocenteza, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne ciąży, cewnikowanie serca, diagnostyka poporodowa, diagnostyka prenatalna, echokardiografia płodowa, elektrokardiogram, kardioangiografia, kariotyp, koarktacja aorty, leczenie farmakologiczne, lewa komora serca, niedorozwój lewej strony serca, niewydolność serca, prostaglandyna E1, przerost prawej komory, przerwany łuk aorty, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, rtg klatki piersiowej, test genetyczny, tomografia komputerowa, wolne płodowe DNA, Z-score, zaburzenie chromosomalne, zespół DiGeorge’a, zespół Downa, zespół hipoplastycznego lewego serca, zespół Turnera, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gexiro 32 mg/ml + 9,6 mg/ml
Lek Gexiro w postaci zawiesiny doustnej zawiera 32 mg/ml paracetamolu oraz 9,6 mg/ml ibuprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje, astmą oskrzelową indukowaną NLPZ, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nawracającymi owrzodzeniami lub krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), niewydolnością wątroby i nerek, a także u osób z krwawieniami naczyniowo-mózgowymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz w trzecim trymestrze ciąży. Ze względu na obecność ibuprofenu i paracetamolu, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi NLPZ, kwasem acetylosalicylowym w dawce >75 mg/dobę oraz preparatami zawierającymi paracetamol, aby uniknąć ryzyka działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności i hepatotoksyczności.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba refluksowa przełyku, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa, dysfagia, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, paracetamol, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, udar mózgu, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał serca - Leksykon chorób i schorzeń
Pniowiec tętniczy – Epidemiologia
Pniowiec tętniczy (truncus arteriosus) to rzadka, złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się obecnością jednego wspólnego pnia tętniczego zaopatrującego krążenie systemowe, płucne i wieńcowe. Roczna zapadalność wynosi około 7 przypadków na 100 000 żywych urodzeń, co stanowi mniej niż 1% wszystkich wrodzonych wad serca i około 4% krytycznych wad wrodzonych. W około 50% przypadków pniowiec tętniczy współwystępuje z zaburzeniami genetycznymi, najczęściej z zespołem delecji chromosomu 22q11.2 (20-30% pacjentów). Diagnostyka prenatalna, oparta na echokardiografii płodowej, umożliwia wczesne wykrycie i różnicowanie podtypów wady, co jest kluczowe dla optymalnego zarządzania okołoporodowego. Mediana wieku diagnozy po urodzeniu to kilka dni, a badanie przesiewowe pulsoksymetrem u noworodków wspomaga wczesne wykrycie wady.
arytmia, atrezja płucna, diagnostyka poporodowa, dysfunkcja komorowa, echokardiografia płodowa, hipokalcemia, koarktacja aorty, krytyczna wada wrodzona serca, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawkowa, pniowiec tętniczy, przerwany łuk aorty, przewód tętniczy, pulsoksymetria, śmiertelność okołooperacyjna, tetralogia Fallota, trisomia 8, truncus arteriosus, USG prenatalne, wrodzona wada serca, zaburzenia rytmu serca, zapadalność, zespół delecji 22q11.2, zespół niedorozwoju lewego serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg
Metafen IBUPROFEN CAPS 200 mg, zawierający ibuprofen, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych po ASA lub NLPZ, takich jak astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także schorzenia układu pokarmowego, w tym czynne lub przebyte krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, aktywną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz co najmniej dwa epizody krwawienia z przewodu pokarmowego. Dodatkowo, lek jest niewskazany u pacjentów z czynnymi krwawieniami, niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego (np. trombocytopenią), a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności i powikłań.
astma, choroba wrzodowa, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, trombocytopenia, trymestr ciąży, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki płucnej – Patofizjologia i mechanizm
Zwężenie zastawki płucnej (pulmonary valve stenosis) to wrodzona wada serca charakteryzująca się ograniczeniem przepływu krwi z prawej komory do tętnic płucnych, spowodowanym zwężeniem na poziomie zastawki, podzastawkowym lub nadzastawkowym. Najczęstszym typem jest zastawkowe zwężenie, gdzie dochodzi do zwłóknienia, pogrubienia i fuzji spoideł płatków zastawki, co prowadzi do kopułowatego kształtu i ograniczenia otworu zastawki, który może mieć średnicę od kilku milimetrów. Patologicznie obserwuje się przerost mięśnia prawej komory proporcjonalny do stopnia zwężenia, a także rozszerzenie pnia płucnego, niezależne od nasilenia stenozowania. Klinicznie istotne zwężenie powoduje wzrost gradientu ciśnienia ponad 50 mmHg, co prowadzi do przeciążenia ciśnieniowego prawej komory, dysfunkcji rozkurczowej, a w zaawansowanych przypadkach także skurczowej i niewydolności serca. U noworodków z krytycznym zwężeniem może wystąpić konieczność podania prostaglandyny w celu utrzymania drożności przewodu tętniczego i zapewnienia przepływu krwi do płuc.
arytmia, atrezja zastawki trójdzielnej, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba reumatyczna serca, droga odpływu prawej komory, dysfunkcja rozkurczowa, dysfunkcja skurczowa, dysplastyczna zastawka płucna, dysplazja zastawki płucnej, echokardiografia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, niedomykalność zastawki płucnej, niewydolność serca, przerost prawej komory, przewód tętniczy, rezonans magnetyczny serca, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, transpozycja wielkich naczyń, walwuloplastyka balonowa, walwulotomia balonowa, wrodzona wada serca, wymiana zastawki płucnej, zespół Noonana, zespół rakowiaka, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Digavar 100 mg
Aceklofenak w dawce 100 mg (Digavar) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne NLPZ, a także u osób z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, niewydolnością wątroby i nerek, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami tętnic obwodowych i naczyniowymi mózgu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnikami ryzyka krwawień, takimi jak skaza krwotoczna czy aktywne krwawienia, oraz w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Stosowanie aceklofenaku w tych sytuacjach może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaostrzenia choroby podstawowej, krwawień, perforacji przewodu pokarmowego oraz incydentów sercowo-naczyniowych.
aceklofenak, astma, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, czynna choroba wrzodowa, czynne krwawienie, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Strepsils Intensive Direct 8,75 mg/dawkę
Strepsils Intensive Direct zawiera flurbiprofen w dawce 8,75 mg na trzy rozpylenia aerozolu do stosowania w jamie ustnej i należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) hamujących syntezę prostaglandyn. Mechanizm ten jest kluczowy w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w kontekście płodności. Zahamowanie syntezy prostaglandyn może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i wytrzewienia, ze wzrostem ryzyka wad układu krążenia z poniżej 1% do około 1,5%. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. W trzecim trymestrze stosowanie flurbiprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, zaburzeń czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania skurczów macicy, co może prowadzić do powikłań okołoporodowych.
działanie antyagregacyjne, flurbiprofen, hemostaza, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, przewód tętniczy, strata ciąży poimplantacyjna, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wada układu krążenia, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zahamowanie skurczów macicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trosicam 15 mg
Meloksykam w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej (Trosicam 15 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, substancje pomocnicze (mannitol 252,6 mg, sorbitol 40 mg, aspartam 8 mg) oraz u osób z nadwrażliwością krzyżową na NLPZ i kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli wystąpiły objawy astmy, polipów nosa, obrzęku naczynioruchowego lub pokrzywki. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywnymi lub nawracającymi krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, chorobami zapalnymi jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ciężką niewydolnością serca, w okresie okołooperacyjnym po CABG, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (u pacjentów niedializowanych), a także w trzecim trymestrze ciąży i u dzieci poniżej 16 roku życia.
aspartam, astma, choroba Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba zapalna jelit, fenyloalanina, fenyloketonuria, koagulopatia, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, mannitol, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna – Diagnostyka i diagnoza
Atrezja płucna to wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitym brakiem drożności zastawki płucnej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawej komory do tętnicy płucnej. Diagnostyka może być przeprowadzona prenatalnie, głównie w II trymestrze (18-22 tydzień) za pomocą echokardiografii płodowej, w tym technik 3D/STIC, które pozwalają na ocenę struktury serca, obecności hipoplazji prawej komory, braku przepływu przez zastawkę oraz odwrócenia przepływu przez przewód tętniczy. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych, takich jak sinica i niska saturacja tlenem (pulsoksymetria), oraz badaniach obrazowych: echokardiogramie, RTG klatki piersiowej, EKG i cewnikowaniu serca, które umożliwiają ocenę anatomii, funkcji prawej komory, obecności VSD, PDA oraz krążenia obocznego (MAPCAs). W diagnostyce stosuje się także wskaźnik McGoon do oceny proporcji tętnic płucnych względem aorty zstępującej, co ma znaczenie prognostyczne i terapeutyczne.
atrezja płucna, badanie ultrasonograficzne ciąży, cewnikowanie serca, defekt przegrody międzykomorowej, echo płodowe, echokardiografia płodowa, echokardiografia trójwymiarowa, echokardiogram, elektrokardiogram, hipoplazja prawej komory, krążenie oboczne aortalno-płucne, prostaglandyna E1, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, rtg klatki piersiowej, sinica, tętnica płucna, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, wrodzona wada serca, zastawka płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Leczenie
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się całkowitym lub częściowym zamknięciem zastawki płucnej oraz obecnością ubytku w przegrodzie międzykomorowej. Wymaga natychmiastowej interwencji po urodzeniu, początkowo z zastosowaniem dożylnej prostaglandyny E1 w celu utrzymania drożności przewodu tętniczego i zapewnienia przepływu krwi do tętnic płucnych. Diagnostyka obejmuje cewnikowanie serca z oceną anatomii tętnic płucnych i obecności MAPCAs. Leczenie chirurgiczne jest wieloetapowe i zależy od anatomii tętnic płucnych oraz obecności MAPCAs. Standardowo stosuje się zmodyfikowane zespolenie Blalock-Taussig (MBT) z protezą Gore-Tex, co zwiększa przepływ krwi do płuc i umożliwia wzrost dziecka przed kolejnymi etapami. W wybranych przypadkach możliwa jest jednoczasowa całkowita korekcja (zamknięcie VSD i wytworzenie drogi odpływu z prawej komory do tętnicy płucnej za pomocą konduitu naczyniowego), wykonywana zwykle w pierwszych 4 tygodniach życia lub między 6 a 12 miesiącem.
atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, balonowa septostomia przedsionkowa, drenaż klatki piersiowej, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, oddział intensywnej terapii, operacja Fontana, operacja Glenna, prostaglandyna E1, przeszczep serca, przewód tętniczy, respirator, rezonans magnetyczny serca, tlenoterapia, zapalenie wsierdzia, zastawka płucna, zespolenie Blalock-Taussig, zespolenie systemowo-płucne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibenal 125 mg
Lek Ibenal w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, a także u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, nawracającym owrzodzeniem lub krwawieniem z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), krwawienia z naczyń mózgowych, zaburzenia krzepnięcia i hematopoezy, ciężkie odwodnienie oraz ostatni trymestr ciąży. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat lub o masie ciała <12,5 kg. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi czy glikokortykosteroidami zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krwionośnego.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, destabilizacja ciśnienia, glikokortykosteroid, incydent zakrzepowo-zatorowy, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na ibuprofen, nefrotoksyczność ibuprofenu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, udar mózgu, warfaryna, zaburzenia hematopoezy, zaburzenia krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg
Metafen ZATOKI, zawierający ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku lub NLPZ, w tym z astmą aspirynową, a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby i nerek ze względu na ryzyko kumulacji i pogorszenia funkcji narządów. Nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją, krwawieniami, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym tachykardią, dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy IV wg NYHA), a także u osób z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub czynnikami ryzyka udaru. Ibuprofen zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów ze skazą krwotoczną lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
agregacja płytek krwi, astma aspirynowa, choroba nerek, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny, ibuprofen, inhibitor COX-2, jaskra, krwawienie, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, polipy nosa, przełom nadciśnieniowy, przewód tętniczy, pseudoefedryna, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Dr. Max 50 mg/g
Żel Ibuprofen Dr.Max o stężeniu 50 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub ASA, takich jak skurcz oskrzeli, astma, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy stosować preparatu na uszkodzoną lub chorą skórę, w tym na rany otwarte, otarcia, zmiany infekcyjne, zapalne, egzemy czy inne chorobowe zmiany skórne, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet w trzecim trymestrze ciąży, gdyż może to prowadzić do zahamowania akcji porodowej, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, zwiększonego ryzyka krwawień oraz uszkodzenia nerek płodu.
aplikacja leku, astma, astma oskrzelowa, egzema, infekcja skóry, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, uszkodzona skóra, zamknięcie przewodu tętniczego, zaostrzenie astmy, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Akis 50 mg/ml
Lek AKIS, zawierający diklofenak sodowy w stężeniach 25 mg/ml, 50 mg/ml lub 75 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii NLPZ oraz specyfiki podania iniekcyjnego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diklofenak lub inne składniki preparatu oraz reakcje alergiczne na NLPZ, w tym astma aspirynowa. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, ciężką niewydolnością wątroby i nerek (kreatynina > 160 µmol/l), a także w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Dodatkowo, podanie dożylne jest przeciwwskazane u pacjentów z hipowolemią, astmą w wywiadzie oraz przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i leków przeciwzakrzepowych ze względu na zwiększone ryzyko krwawień i nefrotoksyczności.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, enzymy wątrobowe, filtracja kłębuszkowa, hematemeza, hipowolemia, homeostaza, kreatynina, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się całkowitą niedrożnością zastawki płucnej oraz obecnością ubytku międzykomorowego, co umożliwia rozwój prawej komory mimo braku prawidłowego przepływu krwi do płuc. W diagnostyce kluczowe jest wczesne wykrycie prenatalne lub poporodowe za pomocą echokardiografii, co pozwala na natychmiastowe wdrożenie terapii podtrzymującej, w tym tlenoterapii, monitorowania saturacji oraz podawania prostaglandyny E1 w celu utrzymania drożności przewodu tętniczego. Leczenie chirurgiczne jest wieloetapowe i obejmuje m.in. zespolenie Blalock-Taussiga oraz późniejsze zamknięcie VSD i wszczepienie konduitu między prawą komorą a tętnicą płucną. W przypadku obecności dużych kolaterali aortalno-płucnych (MAPCAs) stosuje się procedury unifokalizacji, mające na celu rekonstrukcję tętnic płucnych i optymalizację perfuzji płucnej.
atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, badanie prenatalne, CICU, digoksyna, kolaterale aortalno-płucne, kwas acetylosalicylowy, kwasica, leczenie przeciwzakrzepowe, niedrożność zastawki płucnej, niewydolność serca, prostaglandyna E1, przewód tętniczy, rezonans magnetyczny serca, saturacja tlenu, sinica, tlenoterapia, ubytek przegrody międzykomorowej, zaburzenia równowagi płynów, zapalenie wsierdzia, zastawka płucna, zastoinowa niewydolność serca, zespolenie systemowo-płucne - Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały przewód tętniczy – Patofizjologia i mechanizm
Przewód tętniczy (ductus arteriosus) jest kluczowym naczyniem w krążeniu płodowym, umożliwiającym przepływ utlenowanej krwi z łożyska do aorty, omijając płuca. Po urodzeniu, u zdrowych noworodków, przewód ten ulega funkcjonalnemu zamknięciu w ciągu 12-24 godzin, a anatomiczne zamknięcie następuje w ciągu 2-3 tygodni, co jest regulowane przez wzrost ciśnienia parcjalnego tlenu i spadek stężenia prostaglandyn (szczególnie E2). Przetrwały przewód tętniczy (PDA) występuje, gdy ten proces nie zachodzi prawidłowo, co jest szczególnie częste u wcześniaków z powodu niedojrzałości mięśni gładkich przewodu i zaburzeń metabolizmu prostaglandyn. Patogeneza PDA obejmuje także zmiany w macierzy pozakomórkowej i zaburzenia w migracji komórek mięśni gładkich, co wpływa na skuteczność zamknięcia przewodu.
badanie dopplerowskie, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba naczyniowa płuc, ciśnienie parcjalne tlenu, cyklooksygenaza-2, dysplazja oskrzelowo-płucna, echokardiografia, krążenie płodowe, krwawienie dokomorowe, macierz pozakomórkowa, mięsień gładki, nadciśnienie płucne, obciążenie objętościowe, obrzęk płuc, opór naczyniowy obwodowy, opór naczyniowy płuc, opóźnienie neurorozwojowe, prostaglandyna E2, prostaglandyny, przeciążenie objętościowe, przeciek lewo-prawy, przeciek prawo-lewy, przełożenie wielkich naczyń, przetrwały przewód tętniczy, przewód tętniczy, retinopatia wcześniaków, zaburzenie oddechowe, zapalenie wsierdzia, zespół Eisenmengera - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Voltaren 50 mg, potwierdziły jego akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym braku działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach wielokrotnego podawania nie zaobserwowano niepokojących sygnałów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Analizy wpływu na układy organizmu oraz długotrwałe stosowanie potwierdziły brak specyficznych zagrożeń, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania diklofenaku zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitory syntezy prostaglandyn, kancerogeneza, niesteroidowe leki przeciwzapalne, przewód tętniczy, rozród, toksyczność matczyna, tworzenie łożyska, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Itami 140 mg
Plaster leczniczy Itami zawierający 140 mg diklofenaku sodowego jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli wystąpiły reakcje takie jak astma, pokrzywka czy ostry nieżyt nosa. Nie należy stosować plastra u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, na uszkodzoną skórę (w tym zmiany zapalne, wysiękowe, zakażone, oparzenia i rany), a także u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych. Preparat jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma, atopowe zapalenie skóry, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, przewód tętniczy, trzeci trymestr ciąży, wysiękowe zapalenie skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z zachowaną przegrodą międzykomorową – Zapobieganie i profilaktyka
Atrezja płucna z zachowaną przegrodą międzykomorową (PA/IVS) to rzadka, krytyczna wada wrodzona serca, stanowiąca 1-3% wszystkich wrodzonych wad serca, charakteryzująca się wysoką śmiertelnością. Profilaktyka pierwotna obejmuje kontrolę chorób współistniejących (np. cukrzycy z utrzymaniem prawidłowego poziomu glukozy), unikanie palenia tytoniu, dążenie do prawidłowej masy ciała, szczepienia ochronne przeciw różyczce, unikanie alkoholu i narkotyków oraz ostrożność w stosowaniu leków w ciąży. Wczesne wykrycie prenatalne jest kluczowe dla planowania porodu w wyspecjalizowanym ośrodku kardiologii płodowej oraz przygotowania zespołu specjalistów (kardiolog dziecięcy, kardiochirurg, neonatolog), co znacząco poprawia rokowanie noworodka. Natychmiastowe podanie prostaglandyn (PGE) po urodzeniu zapobiega zamknięciu przewodu tętniczego, co jest niezbędne dla utrzymania przepływu krwi do płuc.
atrezja płucna z zachowaną przegrodą międzykomorowa, cewnikowanie serca, cukrzyca, droga odpływu prawej komory, hipoksemia, implantacja stentu, kardiochirurg, kardiolog dziecięcy, kardiologia płodowa, kardiologiczny oddział intensywnej terapii, łata przezzastawkowa, neonatolog, niestabilność hemodynamiczna, oddział intensywnej terapii noworodka, otyłość, palenie tytoniu, podwiązanie przewodu tętniczego, poziom glukozy we krwi, prostaglandyna, przewód tętniczy, różyczka, sinicza wada wrodzona serca, wrodzona wada serca, zespolenie Blalock-Taussig - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etuxor 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Etuxor, jest selektywnym inhibitorem cyklooksygenazy-2 (COX-2) stosowanym w dawkach do 150 mg/dobę, co pozwala na skuteczne hamowanie aktywności COX-2 bez wpływu na COX-1, minimalizując ryzyko uszkodzeń błony śluzowej żołądka i zaburzeń funkcji płytek krwi. W badaniach klinicznych wykazano jego skuteczność w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (dawka 60 mg/dobę), reumatoidalnego zapalenia stawów (60 mg i 90 mg/dobę), ostrych napadów dny moczanowej (120 mg/dobę przez 8 dni) oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (90 mg/dobę). Efekty terapeutyczne obejmują redukcję bólu, stanu zapalnego oraz poprawę funkcji ruchowych, z szybkim początkiem działania (np. 28 minut w leczeniu bólu pooperacyjnego). W badaniu pooperacyjnego bólu stomatologicznego dawka 90 mg/dobę wykazała skuteczność porównywalną z ibuprofenem 600 mg i przewyższała paracetamol z kodeiną 600 mg/60 mg.
ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, COX-1, dna moczanowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, funkcje poznawcze, implantacja zarodka, inhibitor COX-2, lek gastroprotekcyjny, owrzodzenie, owulacja, percepcja bólu, płytki krwi, pomostowanie tętnic wieńcowych, prostanoidy, przewód tętniczy, przezskórna interwencja wieńcowa, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan zapalny, synteza prostaglandyn, wrzód żołądka, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoangin 0,024 g/15 ml
Lek Ketoangin w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera 1 mg/ml ketoprofenu (odpowiadającego 1,6 mg ketoprofenu z lizyną) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ oraz na substancje pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (1,0 mg) i propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy w jamie nosowej, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Stosowanie Ketoanginu jest bezwzględnie przeciwwskazane u chorych z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów, wynikające z mechanizmu hamowania cyklooksygenazy i zwiększonej produkcji leukotrienów.
aerozol do jamy ustnej, astma oskrzelowa, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, cyklooksygenaza, karmienie piersią, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, leukotrien, mediator zapalny, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, polip jamy nosowej, propylu parahydroksybenzoesan, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Egidon 120 mg
Etorykoksyb (produkt Egidon w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania w ciąży, jednak badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może prowadzić do niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, co stanowi poważne zagrożenie w ostatnim trymestrze ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać. U kobiet karmiących brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość przenikania, co wymaga rozważenia przerwania karmienia lub leczenia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asicor
Milrinon mleczan (Asicor, 1 mg/ml) jest inhibitorem fosfodiesterazy III stosowanym do krótkotrwałej terapii niewydolności serca, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i elektrolitowych. Nie zaleca się jego stosowania bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego ze względu na ryzyko zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂). W trakcie infuzji konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, EKG, równowagi płynowej, stężenia potasu oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny), aby zapobiec powikłaniom takim jak hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym komorowe i nadkomorowe), niedociśnienie tętnicze oraz małopłytkowość. U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrinon nie powinien zastępować leczenia chirurgicznego. W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu infuzję należy przerwać.
U noworodków i dzieci po operacjach na otwartym sercu konieczne jest kompleksowe monitorowanie hemodynamiczne oraz parametrów laboratoryjnych, w tym liczby płytek krwi i stężenia potasu, ze względu na zwiększone ryzyko małopłytkowości i opóźnionego zamykania przewodu tętniczego. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek obserwowano zmniejszony klirens milrinonu, dlatego stosowanie u tej populacji jest niewskazane bez wyraźnej stabilizacji hemodynamicznej. U osób w podeszłym wieku nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych ani zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go lekiem „wolnym od sodu”.
ciśnienie krwi, ciśnienie w tętnicy płucnej, ciśnienie żylne ośrodkowe, częstoskurcz komorowy, działanie wazodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inotropia dodatnia, komorowe zaburzenia rytmu serca, koncentrat do sporządzania roztworu, krwawienie dokomorowe, lek moczopędny, małopłytkowość, milrinon, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, odczyn w miejscu podania, pojemność minutowa serca, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przetrwały przewód tętniczy, przewód tętniczy, systemowy opór naczyniowy, układ bodźcoprzewodzący, węzeł przedsionkowo-komorowy, wskaźnik sercowy, zawał mięśnia sercowego, zużycie tlenu przez mięsień sercowy, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Busulfan Accord 6 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa busulfanu wykazały jego wyraźne działanie mutagenne i klastogenne, potwierdzone w modelach in vitro i in vivo, obejmujących komórki bakterii Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster, komórki gryzoni i ludzkie oraz pacjentów leczonych doustnie. Busulfan jest klasyfikowany przez IARC jako czynnik rakotwórczy dla ludzi, co potwierdzają również dane WHO oraz badania na zwierzętach, gdzie podawanie dożylne busulfanu zwiększało częstość nowotworów grasicy i jajnika. Ponadto, lek wykazuje działanie teratogenne u szczurów, myszy i królików, powodując wady układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzenia wzrostu masy i rozwoju ciała oraz bezpłodność potomstwa z powodu braku komórek rozrodczych w gonadach.
aberracja chromosomalna, busulfan, dimetyloacetoamid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, lek alkilujący, martwica wątroby, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, oocyt, organogeneza, potencjał rakotwórczy, przewód tętniczy, rozszczep podniebienia, spermatogeneza, Światowa Organizacja Zdrowia, układ mięśniowo-szkieletowy, uogólniony obrzęk, wspólny pień tętniczy, zwężenie pnia płucnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egidon 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym doustnie w dawkach do 150 mg/dobę, wykazującym skuteczność w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (60 mg/dobę), reumatoidalnego zapalenia stawów (60-90 mg/dobę), ostrych zaostrzeń dny moczanowej (120 mg/dobę) oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (90 mg/dobę). W badaniach klinicznych wykazano istotne zmniejszenie bólu, stanu zapalnego i poprawę funkcji ruchowych, z efektem terapeutycznym obserwowanym już od drugiego dnia leczenia i utrzymującym się do 52 tygodni. W leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach stomatologicznych dawka 90 mg/dobę wykazała działanie przeciwbólowe porównywalne do ibuprofenu 600 mg i przewyższające paracetamol/kodeinę 600 mg/60 mg, z medianą czasu do efektu przeciwbólowego wynoszącą 28 minut.
ból pooperacyjny, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza-1, cyklooksygenaza-2, diklofenak, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, etorykoksyb, ibuprofen, lek gastroprotekcyjny, mediator prostanoidowy, nadciśnienie tętnicze, naproksen, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, owulacja, pomostowanie tętnicy wieńcowej, przewód tętniczy, przezskórna interwencja wieńcowa, reumatoidalne zapalenie stawów, synteza prostaglandyn, zastoinowa niewydolność serca, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie etorykoksybu u kobiet w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak niedowład macicy oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego (ductus arteriosus), szczególnie w III trymestrze ciąży. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego leku w ciąży, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na procesy reprodukcyjne. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii etorykoksybem (dostępny m.in. w preparatach Arcoxia, Coxitex, Doloxib), konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Ponadto, stosowanie etorykoksybu w okresie laktacji jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne przenikanie substancji do mleka i ryzyko dla niemowląt, co potwierdzają badania na zwierzętach. Lekarz powinien omówić z pacjentką alternatywne metody leczenia bólu oraz konsekwencje rezygnacji z karmienia piersią lub terapii etorykoksybem.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aspimag 150 mg + 21 mg
Aspimag, zawierający 150 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 21 mg magnezu tlenku, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie u kobiet ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności. Lek można podawać w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, z wyraźnym przeciwwskazaniem do stosowania w III trymestrze. W ostatnim trymestrze stosowanie kwasu acetylosalicylowego może prowadzić do poważnych wad rozwojowych płodu, zaburzeń układu krążenia, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, komplikacji okołoporodowych oraz wydłużonego czasu krwawienia u matki i noworodka. Decyzja o leczeniu powinna być oparta na dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjentki i stosunku korzyści do ryzyka.
Aspimag, działanie niepożądane, III trymestr ciąży, komplikacja okołoporodowa, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja i implantacja, przenikanie do mleka kobiecego, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, synteza prostaglandyn, tlenek magnezu, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności układu krążenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibenal Max 600 mg
Ibenal Max, zawierający 600 mg ibuprofenu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak nieżyt nosa, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy astma. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, a także u osób z przeszłymi perforacjami lub krwawieniami z przewodu pokarmowego, szczególnie jeśli były one związane z NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), ciężkie odwodnienie, skazę krwotoczną oraz III trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i hamowania czynności skurczowej macicy.
alergiczny nieżyt nosa, astma, astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, płytki krwi, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Busulfan Zentiva (6 mg/ml) wykazuje wyraźne działanie mutagenne i klastogenne potwierdzone w modelach in vitro i in vivo, obejmujących bakterie Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster, komórki gryzoni i ludzi. U pacjentów stosujących busulfan doustnie obserwowano aberracje chromosomalne. Busulfan jest sklasyfikowany przez IARC jako ludzki karcynogen, co potwierdzają dane epidemiologiczne i badania na zwierzętach, gdzie dożylne podawanie zwiększało częstość guzów grasicy i jajnika u myszy. Teratogenność busulfanu została wykazana w badaniach na szczurach, myszach i królikach, z obserwowanymi wadami układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzeniami wzrostu oraz bezpłodnością potomstwa wynikającą z braku komórek rozrodczych.
aberracje chromosomalne, bezpłodność, dimetyloacetyloamid, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, karcynogen, martwica wątroby, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, przewód tętniczy, rozszczep podniebienia, substancja rakotwórcza, teratogenność, układ mięśniowo-szkieletowy, wady serca, wady szkieletu, wpływ na rozrodczość, wspólny pień tętniczy, zahamowanie spermatogenezy, zmiany histopatologiczne, zwężenie pnia płucnego - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki płucnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zwężenie zastawki płucnej (pulmonary valve stenosis) to wrodzona wada serca charakteryzująca się zwężeniem zastawki między prawą komorą a tętnicą płucną, prowadzącym do zwiększonego obciążenia prawej komory i ryzyka przerostu mięśnia sercowego. Nasilenie zwężenia klasyfikuje się na łagodne, umiarkowane i ciężkie, co determinuje konieczność leczenia. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (szmer serca) oraz badaniach obrazowych, takich jak echokardiografia 2D, EKG, RTG klatki piersiowej i MRI serca. Objawy kliniczne obejmują duszność, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, sinicę, omdlenia oraz u niemowląt zaburzenia rozwoju i słaby przyrost masy ciała. Opieka pielęgniarska koncentruje się na monitorowaniu parametrów życiowych, ocenie niewydolności serca, podawaniu leków inotropowych, ograniczeniu aktywności fizycznej oraz stosowaniu diety z ograniczeniem sodu.
arytmia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, duszność, echokardiografia dwuwymiarowa, elektrokardiografia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek inotropowy, nadmiar płynów, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii kardiologicznej, oddział intensywnej terapii noworodkowej, prawa komora serca, prostaglandyna E, przerost mięśnia sercowego, przewód tętniczy, rehabilitacja kardiologiczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, retencja płynów, rezonans magnetyczny serca, sinica, tętnica płucna, trudność oddychania, walwuloplastyka balonowa, wrodzona wada serca, zabieg interwencyjny, zapalenie wsierdzia, zespół Noonana, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen dla dzieci 125 mg
Lek Nurofen dla dzieci w postaci czopków 125 mg zawierających ibuprofen jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze. Szczególnie nie powinien być stosowany u dzieci z historią reakcji nadwrażliwości takich jak skurcz oskrzeli, astma indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa czy pokrzywka po przyjęciu ibuprofenu lub innych NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także aktywną lub przebytą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz niekontrolowaną niewydolność serca. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu i zahamowanie akcji porodowej.
astma indukowana NLPZ, atopia, błona śluzowa odbytu, choroba wrzodowa, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zapalenie odbytnicy - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie cieśni aorty – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zwężenie cieśni aorty (coarctation of the aorta) to wrodzona wada serca, polegająca na zwężeniu łuku aorty, najczęściej za lewą tętnicą podobojczykową, co prowadzi do różnicy ciśnienia tętniczego między kończynami górnymi a dolnymi oraz przeciążenia lewej komory. Występuje u 5-8% pacjentów z wrodzonymi wadami serca, z częstością około 1600 noworodków rocznie w USA. Objawy zależą od stopnia zwężenia i wieku, obejmując niewydolność krążenia, tachypnoe, sinicę, zmniejszone tętno na tętnicach udowych oraz nadciśnienie tętnicze u starszych pacjentów. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, echokardiografii, rezonansie magnetycznym, tomografii komputerowej oraz cewnikowaniu serca. Leczenie obejmuje podawanie prostaglandyny E1 w dawce 0,05-0,15 mcg/kg/min u noworodków, leki inotropowe, moczopędne i przeciwnadciśnieniowe oraz interwencje chirurgiczne (np. zespolenie koniec do końca, plastyka z łatą) lub przezskórne (angioplastyka balonowa, implantacja stentu), dobierane indywidualnie w zależności od wieku i anatomii wady.
angioplastyka balonowa, bilans płynów, cewnikowanie serca, diureza, duszność wysiłkowa, dysfunkcja serca, echokardiografia, implantacja stentu, infekcyjne zapalenie wsierdzia, koarktacja aorty, lek inotropowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nawrót zwężenia, nieefektywna perfuzja tkankowa, nietolerancja wysiłku, niewydolność krążenia, niewydolność serca, perfuzja obwodowa, prostaglandyna E1, przewód tętniczy, rekoarktacja, rezonans magnetyczny serca, sinica, tachypnoe, tętniak aorty, tętnica udowa, tomografia komputerowa, wrodzona wada serca, zaburzenia karmienia, zaburzony wzorzec oddychania, zespolenie koniec do końca, zmniejszony rzut serca, zwężenie cieśni aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Catalent 200 mg
Ibuprofen Catalent w postaci kapsułek miękkich 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ, sorbitol (59,3 mg/kapsułkę) oraz czerwień koszenilową (E124), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u osób z historią reakcji nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, manifestujących się pokrzywką, nieżytem błony śluzowej nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy astmą oskrzelową. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową przewodu pokarmowego, aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego oraz wcześniejsze perforacje związane z NLPZ. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności i retencji płynów.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, dziedziczna nietolerancja fruktozy, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Coxitex 60 mg
Etorykoksyb, będący selektywnym inhibitorem COX-2, stosowany w produkcie leczniczym Coxitex, wykazuje istotne ryzyko dla kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie leku u kobiet ciężarnych jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na brak danych klinicznych oraz dowody z badań na modelach zwierzęcych wskazujące na szkodliwy wpływ na procesy reprodukcyjne i rozwój płodu. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie etorykoksybu w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż może prowadzić do niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego (ductus arteriosus), co stanowi poważne zagrożenie dla życia płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Coxitex, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę poinformować o konieczności szybkiego kontaktu z lekarzem prowadzącym.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, czynność skurczowa macicy, etorykoksyb, inhibitor COX-2, mechanizm działania leku, niedowład macicy, powikłania położnicze, powikłanie kardiologiczne płodu, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka kobiecego, przewód tętniczy, stadium ciąży, synteza prostaglandyn, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Roticox 90 mg
Etorykoksyb, jako inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak niedowład macicy oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, co może prowadzić do zaburzeń krążenia płodu. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu w ciąży u ludzi, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Ponadto, etorykoksyb jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią, gdyż przenika do mleka u zwierząt, a brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego, co stanowi potencjalne zagrożenie dla dziecka.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Napritum 500 mg
Lek Napritum zawierający naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią co najmniej dwóch epizodów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują również nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,83 mg w tabletce 250 mg i 121,66 mg w tabletce 500 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów z astmą aspirynową, zapaleniem błony śluzowej nosa, polipami nosa oraz pokrzywką po zastosowaniu NLPZ, które mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Naproksen jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), ciężką niewydolnością serca oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i zaostrzenia choroby.
astma, astma aspirynowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, tabletka leku, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kostarox 90 mg
Etorykoksyb, będący selektywnym inhibitorem COX-2, wykazuje potencjalnie szkodliwy wpływ na układ rozrodczy oraz rozwój płodu, co potwierdzają badania przedkliniczne. Stosowanie Kostaroxu (dawki 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg) jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży ze względu na ryzyko niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, szczególnie w III trymestrze. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Ponadto, brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania etorykoksybu do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na obecność leku w mleku, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas stosowania Kostaroxu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Polopiryna Gardło, zawierająca 8,75 mg flurbiprofenu w postaci pastylek twardych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na flurbiprofen lub substancje pomocnicze, takie jak izomalt (2034 mg/pastylkę), maltitol (427,5 mg/pastylkę), czerwień koszenilowa (E 124, 0,013 mg/pastylkę) oraz żółcień pomarańczowa (E 110, 0,080 mg/pastylkę). Lek nie powinien być stosowany u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, w tym astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, zapaleniem błony śluzowej nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką po ekspozycji na NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia jelit, a także wcześniejsze krwawienia lub perforacje związane z terapią NLPZ.
astma oskrzelowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zapalenie jelita grubego, czynna choroba wrzodowa, flurbiprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nawracająca choroba wrzodowa, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja cukrów, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jelit, pastylka twarda, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie krwotoczne, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Diagnostyka i diagnoza
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitą niedrożnością zastawki płucnej oraz obecnością ubytku przegrody międzykomorowej, umożliwiającego przepływ krwi między komorami. Diagnostyka prenatalna opiera się głównie na echokardiografii płodowej, wykrywającej wadę z dokładnością do 90%, oraz badaniach genetycznych, szczególnie w kierunku delecji 22q11. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na badaniu przedmiotowym (sinica, tachypnoe, szmer sercowy), pulsoksymetrii, EKG, RTG klatki piersiowej oraz echokardiografii, która pozostaje złotym standardem. Zaawansowane metody obrazowania, takie jak cewnikowanie serca, tomografia komputerowa (MDCT) i rezonans magnetyczny (MRI), umożliwiają szczegółową ocenę anatomii naczyń płucnych, obecności MAPCAs oraz planowanie leczenia. W diagnostyce stosuje się indeksy takie jak McGoon i Nakata (wartość prawidłowa NI: 330 ± 30 mm/m² powierzchni ciała) oraz stosunek Qp:Qs, które pomagają w ocenie rokowania i kwalifikacji do zabiegów chirurgicznych.
angiografia, atrezja płucna z nienaruszoną przegrodą międzykomorową, atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, cewnikowanie serca, chirurg dziecięcy, delecja 22q11, echokardiografia płodowa, frakcja wyrzutowa, gradient ciśnień, kardiolog dziecięcy, niewydolność serca, prostaglandyna E1, przerost prawej komory, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, sinica, tachypnoe, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, truncus arteriosus, ubytek przegrody międzykomorowej, wielorzędowa tomografia komputerowa, wrodzona wada serca, wspólny pień tętniczy, zastawka płucna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pluscard 100 mg + 40 mg
Lek Pluscard, zawierający 100 mg kwasu acetylosalicylowego i 40 mg glicyny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, salicylany lub inne NLPZ, a także u osób z astmą aspirynową, aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, skazami krwotocznymi (np. hemofilia, małopłytkowość), niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, dną moczanową, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca oraz u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Ponadto, stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce >150 mg/dobę jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko krwawień i przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, a także w okresie karmienia piersią ze względu na przenikanie leku do mleka matki i potencjalne działania niepożądane u dziecka.
Stosowanie Pluscardu powinno być również odradzane u pacjentów planujących zabiegi chirurgiczne (w tym ekstrakcję zęba), przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, z historią krwawień z przewodu pokarmowego, łagodną lub umiarkowaną niewydolnością narządową, astmą oskrzelową, nawracającym nieżytem nosa lub przewlekłą pokrzywką. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi, metotreksatem, diuretykami oraz lekami przeciwcukrzycowymi ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i interakcji farmakokinetycznych. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być poprzedzona indywidualną oceną korzyści i ryzyka, uwzględniającą stan kliniczny pacjenta oraz możliwe interakcje lekowe.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, encefalopatia, glicyna, gorączka sienna, hemofilia, infekcja wirusowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, pokrzywka przewlekła, przewód tętniczy, salicylan, skaza krwotoczna, stłuszczenie wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół Reye’a