farmakokinetyka karmustyny

Farmakokinetyka karmustyny obejmuje szybkie wchłanianie po podaniu dożylnym i znaczną lipofilność, dzięki której łatwo przenika przez barierę krew-mózg. Cecha ta stanowi podstawę jej zastosowania w leczeniu nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie glejaka wielopostaciowego.

Lek ten charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu (15-30 minut), ponieważ ulega szybkiej degradacji w środowisku wodnym. Metabolizm karmustyny zachodzi głównie na drodze nieenzymatycznej, w wyniku której powstają aktywne metabolity o działaniu alkilującym i karbamylującym, odpowiedzialne za cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych.

Eliminacja karmustyny następuje głównie przez nerki, z ok. 60-70% dawki wydalanej w moczu w ciągu 96 godzin, głównie w postaci metabolitów. Mniejsza część jest wydalana z żółcią. Ze względu na złożoną farmakokinetykę, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczne może być dostosowanie dawkowania.

Warto zaznaczyć, że karmustyna może być również podawana miejscowo w formie implantów (Gliadel®), co zapewnia powolne uwalnianie leku bezpośrednio do loży pooperacyjnej po resekcji guza mózgu, utrzymując wysokie stężenie leku w tkance mózgowej przez około 2-3 tygodnie, przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl