wchłanianie digoksyny

Digoksyna to lek z grupy glikozydów nasercowych, stosowany w leczeniu niewydolności serca oraz niektórych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza migotania przedsionków. Wchłanianie digoksyny zachodzi głównie w jelicie cienkim, a szybkość i stopień absorpcji zależą od wielu czynników.

Po podaniu doustnym digoksyna wchłania się w około 60-80%, przy czym biodostępność preparatów tabletkowych jest nieco niższa (60-70%) w porównaniu do preparatów płynnych (70-85%). Proces wchłaniania rozpoczyna się już po 30 minutach od przyjęcia leku, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1-3 godzinach. Pokarm może opóźniać, ale nie zmniejsza całkowitego wchłaniania digoksyny.

Na wchłanianie digoksyny wpływają również stany patologiczne przewodu pokarmowego – zespół złego wchłaniania, biegunki czy enteropatia mogą znacząco redukować absorpcję leku. Z kolei hipokaliemia, hipomagnezemnia i niedoczynność tarczycy zwiększają wrażliwość mięśnia sercowego na digoksynę, co może prowadzić do toksyczności przy prawidłowych stężeniach w surowicy.

Istotne są także interakcje z innymi lekami – antybiotyki, takie jak erytromycyna czy tetracykliny, mogą zwiększać wchłanianie digoksyny poprzez zmianę flory bakteryjnej jelita. Leki zobojętniające, cholestyramina czy niektóre leki przeciwnowotworowe mogą z kolei zmniejszać absorpcję digoksyny. Ze względu na wąski indeks terapeutyczny digoksyny, monitorowanie jej stężenia w surowicy jest istotnym elementem bezpiecznej farmakoterapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Digoxin Teva 250 mcg

Dawkowanie digoksyny wymaga indywidualizacji na podstawie wieku, masy ciała, funkcji nerek oraz stężenia elektrolitów. Monitorowanie stężenia leku w surowicy jest kluczowe dla oceny skuteczności i toksyczności terapii. Stężenia poniżej 0,8 ng/ml rzadko wywołują objawy toksyczności, natomiast wartości powyżej 2 ng/ml wiążą się z objawami zatrucia u około 66% pacjentów, a stężenia >3 ng/ml niemal zawsze prowadzą do toksyczności. Terapia rozpoczyna się dawką nasycającą (500-750 μg szybko lub 250-750 μg powoli), a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą (standardowo 250 μg 1-2 razy/dobę), z modyfikacjami zależnymi od wieku i klirensu kreatyniny.
dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dolegliwości jamy brzusznej, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, monitorowanie stężenia leku, nasycanie powolne, nasycanie szybkie, niewydolność nerek, prawidłowa czynność nerek, stężenie digoksyny w surowicy, stężenie stacjonarne leku, toksyczność digoksyny, wchłanianie digoksyny, zatrucie digoksyną
Leksykon leków
Interakcje leku – Carmustine Accordpharma 50 mg

Karmustyna, lek przeciwnowotworowy z grupy nitrozomoczników, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Współpodawanie karmustyny z fenytoiną może indukować enzymy wątrobowe, prowadząc do obniżenia stężenia leku przeciwpadaczkowego i konieczności monitorowania jego poziomu. Podobnie, deksametazon wykazuje zmniejszone działanie w wyniku wzajemnego wpływu na metabolizm. Cymetydyna hamuje metabolizm karmustyny, co skutkuje wydłużeniem jej czasu półtrwania i wzrostem toksyczności, dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania. Digoksyna wykazuje umiarkowane zmniejszenie działania z powodu obniżonego wchłaniania, co wymaga kontroli stężenia w surowicy. Szczególnie istotna jest interakcja z melfalanem, zwiększająca ryzyko toksyczności płucnej, co wymaga unikania jednoczesnego podawania lub intensywnego monitorowania funkcji płuc.
antagonista receptorów histaminowych, cymetydyna, deksametazon, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, farmakokinetyka karmustyny, fenytoina, indukcja enzymów wątrobowych, karmustyna, kortykosteroid, lek hepatotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, melfalan, monitorowanie funkcji płuc, morfologia krwi, nitrozomocznik, parametry laboratoryjne, parametry wątrobowe, przewód pokarmowy, stężenie digoksyny, supresja szpiku kostnego, toksyczne działanie na płuca, toksyczność, toksyczność karmustyny, wchłanianie digoksyny, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Polpanto 40 mg

Pantoprazol, jako silny inhibitor pompy protonowej, znacząco podwyższa pH żołądka, co wpływa na farmakokinetykę leków zależnych od kwaśnego środowiska. Szczególnie istotne są interakcje z azolami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynibem oraz inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem), gdzie dochodzi do zmniejszenia biodostępności tych leków. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się nie przekraczać dawki pantoprazolu 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon), co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących duże dawki metotreksatu (np. 300 mg) istnieje ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu, co może prowadzić do toksyczności, dlatego rozważa się czasowe przerwanie stosowania pantoprazolu.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczy, biodostępność, choroba wrzodowa, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, demetylacja, diazepam, diklofenak, doustny środek antykoncepcyjny, duża dawka metotreksatu, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C19, erlotynib, etanol, etynyloestriadol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lewonorgestrel, metabolizm wątrobowy, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, P-glikoproteina, pH żołądkowe, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, środek zobojętniający kwas solny, teofilina, warfaryna, wartość INR, wchłanianie digoksyny, zaburzenie czynności wątroby, ziele dziurawca zwyczajnego

wchłanianie digoksyny

Powiązane wpisy

Dawkowanie i sposób podawania – Digoxin Teva 250 mcg

Interakcje leku – Carmustine Accordpharma 50 mg

Interakcje leku – Polpanto 40 mg