cukier mleczny
Cukier mleczny, znany również jako laktoza, jest dwucukrem występującym naturalnie w mleku ssaków. Składa się z cząsteczki glukozy i galaktozy połączonych wiązaniem β-1,4-glikozydowym. W mleku krowim stanowi około 4,5-5% składu, podczas gdy w mleku ludzkim około 7%.
Zdolność do trawienia laktozy zależy od aktywności enzymu laktazy (β-galaktozydazy) w jelicie cienkim. U wielu osób dorosłych występuje fizjologiczny spadek aktywności tego enzymu, co prowadzi do nietolerancji laktozy – zespołu objawów klinicznych obejmujących bóle brzucha, wzdęcia, biegunkę i nudności po spożyciu produktów mlecznych.
Diagnostyka nietolerancji laktozy opiera się na testach oddechowych, pomiarze stężenia wodoru i metanu w wydychanym powietrzu po obciążeniu laktozą, oraz na testach genetycznych wykrywających polimorfizmy genu MCM6 odpowiedzialnego za ekspresję laktazy. W terapii stosuje się dietę eliminacyjną lub suplementację preparatami zawierającymi laktazę.
W przemyśle farmaceutycznym laktoza jest często wykorzystywana jako substancja pomocnicza w produkcji leków, szczególnie jako wypełniacz w tabletkach i kapsułkach. Należy jednak pamiętać, że u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy nawet niewielkie ilości tego cukru w preparatach farmaceutycznych mogą wywoływać objawy niepożądane.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Doxazosin Aurovitas 2 mg
Produkt leczniczy Doxazosin Aurovitas w dawce 2 mg dostępny jest w postaci tabletek niepowlekanych, zawierających 2,42 mg mezylanu doksazosyny, co odpowiada 2 mg doksazosyny w formie zasady. Tabletki mają charakterystyczny kształt kapsułki, białą do białawej barwę oraz oznaczenia 'D O’ z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na dawki po 1 mg, a na odwrocie cyfrę '2′ wskazującą na zawartość substancji czynnej. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, laktoza (24 mg na tabletkę), karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) oraz magnezu stearynian. Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań od 10 do 140 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 4 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania, co umożliwia przechowywanie w temperaturze pokojowej.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cukier mleczny, doksazosyna, Doxazosin Aurovitas, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza, linia podziału, mezylan doksazosyny, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stała postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, tabletka niepowlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doxanorm 1 mg
Doxanorm to preparat zawierający doksazosynę w formie mezylanu, dostępny w tabletkach o dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg substancji czynnej. Każda tabletka zawiera odpowiednio 40 mg laktozy w dawkach 1 mg i 2 mg oraz 80 mg laktozy w dawce 4 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne leku.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, cukier mleczny, doksazosyna, interakcja lekowa, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza, mezylan doksazosyny, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aderolio 0,5 mg
Aderolio to preparat zawierający ewerolimus w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg oraz 1,0 mg, dostępny w formie tabletek o różnej średnicy (od 6 mm do 9 mm) i charakterystycznym oznakowaniu umożliwiającym identyfikację dawki. Każda tabletka zawiera również laktozę w ilościach proporcjonalnych do dawki: od 53 mg w dawce 0,25 mg do 157 mg w dawce 1,0 mg, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E 321) jako przeciwutleniacz, magnezu stearynian, hypromelozę, krospowidon oraz laktozę jednowodną, które wpływają na stabilność i właściwości farmaceutyczne tabletek.
butylohydroksytoluen, cukier mleczny, ewerolimus, hypromeloza, krospowidon, laktoza, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, przeciwutleniacz, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka, wypełniacz tabletek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Forastmin 12 mcg
Forastmin (12 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego w proszku do inhalacji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na formoterol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (12,6 mg laktozy oraz 5,4 mg laktozy jednowodnej na dawkę). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne, zaburzenia oddechowe oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne. Przed zastosowaniem leku należy przeprowadzić szczegółowy wywiad i rozważyć testy diagnostyczne u pacjentów z historią alergii na beta-2-mimetyki lub nietolerancją laktozy. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań, stosowanie leku należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne terapie rozszerzające oskrzela.
alergia na formoterol, beta-2-mimetyk, cukier mleczny, formoterol fumaran dwuwodny, kapsułka twarda, laktoza, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, substancja pomocnicza, test diagnostyczny, ustnik inhalatora, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gluadda 50 mg
Gluadda to lek w postaci tabletek zawierających 50 mg wildagliptyny jako substancji czynnej, odpowiedzialnej za działanie farmakologiczne. Tabletki mają postać białych do jasnożółtawych, okrągłych tabletek o średnicy 6,5 mm, z płaską powierzchnią i ściętymi krawędziami. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną PH200 (wypełniacz), laktozę (10 mg na tabletkę, istotną dla pacjentów z nietolerancją laktozy), hydroksypropylocelulozę niskopodstawioną (substancja wiążąca i rozsadzająca) oraz magnezu stearynian (substancja poślizgowa). Lek jest pakowany w blistry aluminium/aluminium (OPA/Aluminium/PVC) i dostępny w opakowaniach zawierających od 7 do 112 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne na rynku.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, cukier mleczny, działanie farmakologiczne, hydroksypropyloceluloza, laktoza, nietolerancja disacharydów, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka, wildagliptyna - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Objawy
Nietolerancja pokarmowa to nieimmunologiczna nieprawidłowa reakcja organizmu na określone pokarmy lub ich składniki, dotycząca głównie układu pokarmowego, z częstością występowania 15-20% w populacji krajów uprzemysłowionych, znacznie przewyższającą alergie pokarmowe (2-5%). Objawy nietolerancji pojawiają się z opóźnieniem od kilku godzin do nawet 48 godzin po spożyciu i obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, wzdęcia, biegunka, zaparcia, nudności, refluks) oraz objawy pozajelitowe (neurologiczne, skórne, oddechowe, mięśniowo-szkieletowe). Charakterystyczna jest zależność nasilenia objawów od dawki spożytego pokarmu oraz indywidualny próg tolerancji. Nietolerancje mają zwykle charakter przewlekły, mogą pojawić się w każdym wieku i współistnieć z innymi chorobami, takimi jak IBS, choroby zapalne jelit czy egzema.
alergia pokarmowa, anafilaksja, anemia, celiakia, choroba zapalna jelit, cukier mleczny, dyspepsja czynnościowa, egzema, eozynofilowe zapalenie przełyku, laktaza, mgła mózgowa, migrena, mikrobiota jelitowa, nietolerancja FODMAP, nietolerancja fruktozy, nietolerancja glutenu, nietolerancja histaminy, nietolerancja laktozy, nietolerancja pokarmowa, nietolerancja salicylanów, objaw lękowy, pokrzywka, polip nosa, przewód pokarmowy, reakcja immunologiczna, refluks żołądkowy, układ immunologiczny, układ pokarmowy, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Allupol 300 mg
Produkt leczniczy ALLUPOL zawiera substancję czynną allopurynol w dawkach 100 mg oraz 300 mg, dostępny w formie tabletek doustnych. Tabletki 100 mg są białe, okrągłe, obustronnie płaskie z linią podziału służącą jedynie do rozkruszenia, zawierają 68,1 mg laktozy jednowodnej i mają okres ważności 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze do 25°C. Tabletki 300 mg są również białe i okrągłe, ale o średnicy 12 mm, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki, zawierają 204,3 mg laktozy jednowodnej i mają okres ważności 2 lata bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
allopurynol, cukier mleczny, laktoza jednowodna, lepiszcze farmaceutyczne, linia podziału tabletki, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, postać stała leku, powidon, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja laktozy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Nietolerancja laktozy charakteryzuje się dobrym rokowaniem, a objawy ustępują głównie po modyfikacji diety, eliminującej mleko i produkty mleczne zawierające laktozę. Wyróżnia się różne typy nietolerancji: pierwotną i wrodzoną (trwałe), wtórną (potencjalnie odwracalną) oraz przejściową (powrót do normy enzymu laktazy w ciągu kilku tygodni). Objawy zależą od ilości spożytej laktozy, sposobu jej spożycia, indywidualnej wrażliwości przewodu pokarmowego, mikrobioty jelitowej oraz współistniejących zaburzeń, np. zespołu jelita drażliwego (IBS). Diagnostyka opiera się na pomiarze wodoru w wydychanym powietrzu, który jest bardziej wiarygodny niż glukoza w osoczu czy stosunek galaktozy do kreatyniny w moczu. Adaptacja mikrobioty jelitowej, wspomagana prebiotykami (np. galaktooligosacharydami, GOS) i niskimi dawkami laktozy, może zmniejszać nasilenie objawów.
Bifidobacterium, błona śluzowa jelita, choroba biegunkowa, choroba trzewna, choroba zapalna jelit, cukier mleczny, czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego, dieta bezlaktozowa, dieta FODMAP, enzym laktaza, galaktooligosacharydy, mikrobiota jelitowa, niedobór witaminy D, nietolerancja laktozy, osteopenia, test wodorowy, wrodzony niedobór laktazy, wtórny niedobór laktazy, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ranofren 10 mg
Ranofren to lek zawierający 10 mg olanzapiny w postaci okrągłych, żółtych, obustronnie wypukłych tabletek przeznaczonych do podania doustnego. Każda tabletka zawiera również 150,79 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian oraz karboksymetyloskrobię sodową (Typ A), które pełnią funkcje wypełniaczy, środków poprawiających spójność oraz ułatwiających rozpad tabletki. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek, pakowanych w blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kvelux SR 200 mg
Kvelux SR, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwetiapinę lub inne składniki preparatu, w tym laktozę bezwodną, której zawartość w tabletkach waha się od 14,2 mg (dawka 50 mg) do 113,7 mg (dawka 400 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją laktozy. Przed zastosowaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena ewentualnych reakcji nadwrażliwości na składniki preparatu. Kvelux SR dostępny jest w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cukier mleczny, cytochrom P450, działanie niepożądane, indywidualizacja terapii, inhibitor izoenzymu 3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakologiczna, kwetiapina fumaran, laktoza bezwodna, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumycon 100 mg
Flumycon to preparat zawierający flukonazol w postaci kapsułek twardych dostępnych w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 47 mg, 94 mg, 141 mg oraz 188 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, a dawka 200 mg dodatkowo zawiera 0,090 mg azorubiny (E122). Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. skrobię kukurydzianą, krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się w zależności od dawki – kapsułki 50 mg, 100 mg i 150 mg zawierają tytanu dwutlenek (E171), błękit brylantowy FCF (E133) oraz żelatynę, natomiast kapsułki 200 mg dodatkowo zawierają azorubinę (E122), nadającą fioletowe zabarwienie. Kapsułki różnią się także wielkością i kolorystyką, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
azorubina, błękit brylantowy FCF, blister PVC/PVDC/Aluminium, cukier mleczny, flukonazol, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, surfaktant, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan + HCT Genoptim 80 mg + 25 mg
Telmisartan + HCT Genoptim jest dostępny w trzech dawkach: 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 49,84 mg dla dawek z 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 99,67 mg dla dawki z 25 mg hydrochlorotiazydu. Lek występuje w formie dwuwarstwowych tabletek o różnym zabarwieniu (żółto-białe lub czerwono-białe) i jest pakowany w blistry Aluminium/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 28, 56 lub 84 tabletki. Okres ważności preparatu wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed wilgocią i światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych.
celuloza mikrokrystaliczna, cukier mleczny, disintegrant, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, powidon, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka dwuwarstwowa, telmisartan, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek sodu - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja laktozy – Zapobieganie i profilaktyka
Nietolerancja laktozy wynika z niedoboru enzymu laktazy, co prowadzi do zaburzeń trawienia laktozy zawartej w produktach mlecznych. Profilaktyka pierwotna jest nieskuteczna w przypadku wrodzonego i pierwszorzędowego niedoboru laktazy, natomiast wtórna nietolerancja może być zapobiegana poprzez wczesne leczenie chorób uszkadzających błonę śluzową jelita cienkiego. Objawy nietolerancji są odwracalne i nie powodują trwałych uszkodzeń przewodu pokarmowego, a ich kontrola opiera się na modyfikacji diety, ograniczeniu spożycia laktozy do około 5 g na porcję (np. 100 ml mleka) oraz stosowaniu preparatów enzymatycznych zawierających laktazę (tabletki przyjmowane bezpośrednio przed posiłkiem lub krople dodawane do mleka). Dodatkowo, probiotyki (szczepy Lactobacillus i Bifidobacterium) oraz prebiotyki (galakto-oligosacharydy) mogą wspomagać trawienie laktozy poprzez modyfikację mikrobioty jelitowej.
alergia na mleko, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium, celiakia, cukier mleczny, dieta bezglutenowa, enzym laktaza, giardioza, hydroliza laktozy, Lactobacillus, laktoza, metronidazol, mikrobiota jelitowa, modyfikacja diety, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, ostra biegunka, pierwotna nietolerancja laktozy, preparat enzymatyczny, produkty bezlaktozowe, suplementacja wapnia, uszkodzenie błony śluzowej jelita cienkiego, witamina D, wtórna nietolerancja laktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Flixotide Dysk, zawierający flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 100 μg, 250 μg lub 500 μg na dawkę inhalacyjną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką alergią na białka mleka, ze względu na obecność laktozy w preparacie, co może wywołać poważne reakcje alergiczne. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u osób niezdolnych do prawidłowego użycia inhalatora proszkowego, takich jak pacjenci z zaburzeniami koordynacji ruchowej, osoby starsze z ograniczoną sprawnością manualną oraz dzieci nieumiejące samodzielnie wykonać inhalacji.
alergia na białka mleka, cukier mleczny, działanie niepożądane, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, lek przeciwastmatyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pioglitazone Bioton 15 mg
Pioglitazone Bioton to lek zawierający chlorowodorek pioglitazonu w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, dostępny w formie niepowlekanych tabletek o charakterystycznych cechach fizycznych i oznaczeniach umożliwiających identyfikację. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 37,24 mg w dawce 15 mg, 74,46 mg w dawce 30 mg oraz 111,70 mg w dawce 45 mg, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki 15 mg są okrągłe i wypukłe z wytłoczonym „P” i „15”, natomiast dawki 30 mg i 45 mg mają kształt okrągły, płaski ze ściętą krawędzią i oznaczenia „PIO” oraz odpowiednią liczbę miligramów. Lek jest przeznaczony do podania doustnego i pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, co zapewnia stabilność produktu.
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, chlorowodorek pioglitazonu, cukier mleczny, hydroksypropyloceluloza, karmeloza wapniowa, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, podanie doustne, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egistrozol 1 mg
Egistrozol w dawce 1 mg, zawierający anastrozol, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne i ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z nadwrażliwością na anastrozol lub na substancje pomocnicze, w tym na laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 93 mg w każdej tabletce powlekanej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z ciężką nietolerancją laktozy, gdzie zaleca się rozważenie alternatywnych metod terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie ciąży oraz zebranie szczegółowego wywiadu dotyczącego alergii i nietolerancji.
- Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi to lek dostępny w postaci twardych kapsułek o zawartości lenalidomidu od 2,5 mg do 25 mg, zróżnicowanych pod względem koloru i oznakowania dla łatwej identyfikacji. Każda kapsułka zawiera również laktozę w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 33,2 mg w kapsułce 2,5 mg do 332,2 mg w kapsułce 25 mg), a także substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników (m.in. tytanu dwutlenek E171, indygotyny E132 i żelaza tlenków E172), a tusz do oznakowania zawiera szelak, glikol propylenowy, żelaza tlenek czarny i potas wodorotlenek. Produkt jest pakowany w blistry oPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lat i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, cukier mleczny, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, polimer powłokotwórczy, potasu wodorotlenek, regulator pH, środek rozsadzający, substancja czynna, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek żółty