kortykosteroid wziewny
Kortykosteroidy wziewne to grupa leków stosowanych w terapii chorób układu oddechowego, głównie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działają miejscowo w drogach oddechowych, zmniejszając stan zapalny poprzez hamowanie produkcji cytokin prozapalnych i aktywacji komórek zapalnych.
Leki te charakteryzują się silnym działaniem przeciwzapalnym przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych, co jest ich główną przewagą nad kortykosteroidami podawanymi doustnie. Do najczęściej stosowanych kortykosteroidów wziewnych należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Dostępne są w postaci inhalatorów ciśnieniowych (pMDI), inhalatorów proszkowych (DPI) oraz nebulizacji.
Kortykosteroidy wziewne stanowią podstawę leczenia przewlekłego astmy oskrzelowej już od pierwszych stopni intensywności terapii według wytycznych GINA. W POChP stosowane są głównie u pacjentów z częstymi zaostrzeniami, zwykle w połączeniu z długo działającymi beta2-mimetykami (LABA). Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe infekcje grzybicze jamy ustnej, dysfonia oraz kaszel podrażnieniowy, którym można zapobiegać poprzez odpowiednią technikę inhalacji i płukanie jamy ustnej po inhalacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish Pharma
Montelukast w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest stosowany w terapii astmy oskrzelowej, jednak nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. Pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych, a częstsze ich stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej w celu oceny kontroli astmy. Nie zaleca się nagłego odstawiania kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych potwierdzających możliwość redukcji dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem. W trakcie leczenia należy monitorować objawy zespołu Churga-Strauss, który może manifestować się eozynofilią, wysypką naczyniową, nasileniem objawów płucnych, powikłaniami kardiologicznymi oraz neuropatią, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu kortykosteroidów.
antagonista receptora leukotrienowego, astma oskrzelowa, beta-agonista, eozynofil, eozynofilia układowa, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie nastroju, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła obturacyjna choroba płuc – Zapobieganie i profilaktyka
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest nieuleczalnym schorzeniem układu oddechowego, charakteryzującym się zwężeniem dróg oddechowych i uszkodzeniem pęcherzyków płucnych, co prowadzi do postępującej duszności i ograniczenia funkcji płuc. Głównym czynnikiem ryzyka jest palenie tytoniu, odpowiedzialne za około 80% zgonów związanych z POChP, dlatego zaprzestanie palenia stanowi kluczowy element profilaktyki i spowolnienia progresji choroby. Dodatkowo, istotne jest ograniczenie ekspozycji na bierne palenie, zanieczyszczenia powietrza (zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne), oraz narażenie zawodowe na pyły i chemikalia. Profilaktyka obejmuje także szczepienia ochronne przeciwko grypie (coroczne), pneumokokom (PCV13 i PPSV23), COVID-19 oraz RSV u pacjentów powyżej 60 roku życia, co znacząco redukuje ryzyko infekcji i zaostrzeń POChP. Regularna aktywność fizyczna, odpowiednia dieta bogata w antyoksydanty oraz unikanie infekcji dróg oddechowych poprzez higienę i środki ochronne są integralnymi elementami kompleksowego zarządzania chorobą.
bierne palenie, długo działający beta-agonista, duszność, dym tytoniowy, infekcja układu oddechowego, inhibitor fosfodiesterazy-4, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, makrolid, narażenie zawodowe, palenie tytoniu, poziom eozynofilów, profilaktyka antybiotykowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przyrost masy ciała, rehabilitacja pulmonologiczna, roflumilast, rozedma płuc, spirometria, szczepienie ochronne, szczepienie przeciwko COVID-19, szczepienie przeciwko grypie, szczepienie przeciwko pneumokokom, technika oddychania, uszkodzenie pęcherzyków płucnych, wskaźnik masy ciała, zanieczyszczenie powietrza, zaostrzenie POChP, zapalenie zatok, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish
Lek Montelukast Bluefish 10 mg, w formie tabletek powlekanych, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; w takich przypadkach należy stosować wziewne krótko działające β-agonisty jako leki ratunkowe. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych podczas terapii montelukastem jest niewskazane, a wszelkie próby redukcji dawki kortykosteroidów powinny odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim. U pacjentów stosujących montelukast może wystąpić rzadko układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), co wymaga monitorowania objawów takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie. W przypadku ich wystąpienia konieczna jest ponowna ocena schematu leczenia i ewentualna modyfikacja terapii.
antagonista receptora leukotrienowego, brak laktazy, eozynofilia, eozynofilia układowa, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Benodil 0,125 mg/ml
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji (Benodil) jest glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej, zespołu krupu oraz zaostrzeń POChP, szczególnie gdy inne formy wziewne (pMDI, DPI) są niewskazane lub niemożliwe do zastosowania. Wskazania obejmują pacjentów z zaburzeniami koordynacji oddechowo-ruchowej, dzieci i osoby starsze, które nie potrafią prawidłowo obsługiwać inhalatorów. W zespole krupu, niezależnie od etiologii, nebulizowany budezonid skutecznie zmniejsza obrzęk błony śluzowej, redukuje stan zapalny i poprawia drożność dróg oddechowych, co przekłada się na złagodzenie duszności i kaszlu. W zaostrzeniach POChP Benodil jest stosowany wyłącznie w ciężkich przypadkach wymagających intensywnej terapii przeciwzapalnej lub gdy inne formy podania są niewykonalne. Preparat nie jest wskazany do łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są β2-mimetyki o szybkim działaniu rozszerzającym oskrzela.
astma oskrzelowa, beta2-mimetyk, bezdech, budezonid, dieta niskosodowa, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, napad astmy, nebulizator, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, stan astmatyczny, układ oddechowy, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Comboterol (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Comboterol to preparat złożony, dostępny w dawkach (25 µg + 125 µg) oraz (25 µg + 250 µg) na dawkę inhalacyjną, zawierający długo działający β2-mimetyk – salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz wziewny kortykosteroid – flutykazon propionian. Preparat jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów, u których objawy nie są odpowiednio kontrolowane przy stosowaniu wziewnego kortykosteroidu i krótko działającego β2-mimetyku, jak również u osób, które skutecznie kontrolują astmę stosując oddzielnie długo działający β2-mimetyk i kortykosteroid wziewny, co pozwala na uproszczenie schematu leczenia. Należy zwrócić uwagę na różnicę między dawką odmierzoną a dawką dostarczaną: dla dawki (25 µg + 125 µg) dawka dostarczana wynosi odpowiednio 21 µg salmeterolu i 110 µg flutykazonu, a dla dawki (25 µg + 250 µg) – 21 µg salmeterolu i 220 µg flutykazonu.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, dawka dostarczona, dawka odmierzona, długo działający β2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, leczenie astmy oskrzelowej, leczenie systematyczne, napad duszności, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Veriflo
Produkt leczniczy Veriflo, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, nie jest wskazany do leczenia ostrych zaostrzeń astmy i wymaga stosowania zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, w tym posiadania przez pacjenta leku doraźnego. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzenia astmy. W trakcie terapii należy monitorować objawy, zwracając uwagę na zwiększone zapotrzebowanie na leki rozszerzające oskrzela oraz pogorszenie kontroli astmy, co wymaga konsultacji lekarskiej i ewentualnej modyfikacji leczenia, w tym zwiększenia dawki kortykosteroidów. Dawkę Veriflo należy stopniowo zmniejszać po uzyskaniu kontroli astmy, unikając nagłego odstawienia ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z gruźlicą, infekcjami dróg oddechowych, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią. Występują rzadkie działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków), przemijające obniżenie stężenia potasu oraz podwyższenie glikemii, co wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem.
beta2-mimetyk, centralna surowicza chorioretinopatia, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, gruźlica płuc, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, ketokonazol, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napad astmy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, rytonawir, skurcz dodatkowy, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako terapia wspomagająca u dzieci w wieku 2-5 lat z astmą przewlekłą o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, szczególnie gdy standardowe leczenie wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Lek może również stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u dzieci z astmą łagodną, które nie doświadczyły niedawno ciężkich napadów wymagających doustnych kortykosteroidów lub mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Montelukast jest także rekomendowany w profilaktyce astmy wysiłkowej u pacjentów od 2. roku życia, u których dominującym objawem jest skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem fizycznym.
aspartam, astma oskrzelowa u dzieci, astma przewlekła, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Alvesco 80 to inhalacyjny aerozol zawierający 80 µg cyklezonidu na dawkę, stosowany w terapii astmy oskrzelowej. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 5% pacjentów, głównie o łagodnym przebiegu, nie wymagającym przerwania leczenia. Do najważniejszych działań niepożądanych należą paradoksalny skurcz oskrzeli, który może pojawić się bezpośrednio po inhalacji i wymaga monitorowania, a w ciężkich przypadkach rozważenia odstawienia leku. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, niewydolność nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma oraz jaskra. Lek zawiera 4,7 mg etanolu na dawkę jako substancję pomocniczą.
aerozol inhalacyjny, Alvesco, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklezonid, dysfonia, dyspepsja, hipotensja, hirsutyzm, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy, jaskra, kaszel po inhalacji, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, niewydolność nadnerczy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, salbutamol, teofilina, wyprysk, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Budezonid, jako wziewny kortykosteroid, jest szeroko stosowany w leczeniu astmy, POChP oraz innych stanów zapalnych dróg oddechowych, a także w terapii chorób zapalnych jelit i alergicznego nieżytu nosa. Nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych objawów, dlatego wymaga stosowania dawki podtrzymującej oraz stopniowego zmniejszania dawki przed przerwaniem terapii, aby uniknąć zaostrzenia choroby i ryzyka niewydolności kory nadnerczy. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do działań ogólnoustrojowych takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz regularne monitorowanie pacjentów, w tym kontrolę wzrostu u dzieci i młodzieży. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy rozważyć konsultację okulistyczną, a u pacjentów z POChP szczególną uwagę zwrócić na ryzyko zapalenia płuc, zwłaszcza przy czynnikach ryzyka takich jak palenie tytoniu, podeszły wiek, niski BMI i ciężka postać choroby.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, alergiczny nieżyt nosa, astma, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, choroba zapalna jelit, cukrzyca, duszność, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kortykosteroid wziewny, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór hormonów tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, objawy cushingoidalne, osteoporoza, ostry przełom nadnerczowy, owrzodzenie błony śluzowej nosa, paradoksalny skurcz oskrzeli, pochodna ksantyny, podzastawkowe zwężenie aorty, przewlekła obturacyjna choroba płuc, świszczący oddech, tachyarytmia, tętniak, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Monkasta
Montelukast w formie doustnej nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie zastępuje kortykosteroidów wziewnych ani doustnych. W przypadku zaostrzenia objawów astmy zaleca się stosowanie krótko działających β-agonistów wziewnych, a częstsze niż zwykle ich użycie wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawek kortykosteroidów podczas terapii montelukastem, co jest istotne przy planowaniu modyfikacji leczenia. U pacjentów stosujących montelukast odnotowano rzadkie przypadki układowej eozynofilii z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie po zmniejszeniu lub odstawieniu doustnych kortykosteroidów, co wymaga czujności klinicznej i ewentualnej zmiany schematu terapeutycznego.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, astma aspirynowa, beta-agonista, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, kwas acetylosalicylowy, montelukast, napad astmatyczny, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, powikłanie sercowe, układ oddechowy, zaostrzenie astmy, zaostrzenie płucne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flurhinal
Flutykazon propionian jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w długotrwałym leczeniu kontrolującym astmę oskrzelową, nie zaś do przerywania ostrych napadów. Terapia powinna być prowadzona według stopniowanego schematu z regularnym monitorowaniem klinicznym i czynnościowym płuc, a wzrost częstości stosowania krótko działających β2-mimetyków wskazuje na pogorszenie kontroli choroby i konieczność rewizji leczenia. U pacjentów z grup ryzyka zaleca się codzienne pomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF). Należy zwrócić uwagę na możliwość paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji flutykazonu, co wymaga natychmiastowego zastosowania leku rozszerzającego oskrzela i przerwania terapii. W przypadku braku odpowiedzi lub ciężkiego zaostrzenia astmy wskazane jest zwiększenie dawki flutykazonu oraz ewentualne włączenie kortykosteroidów ogólnoustrojowych i antybiotyków, jeśli zaostrzenie jest związane z infekcją.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, drgawki, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hipoglikemia, jadłowstręt, jaskra, kortykosteroid wziewny, nadaktywność psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rytonawir, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozedma płuc – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rozedma płuc to przewlekła choroba układu oddechowego charakteryzująca się trwałym powiększeniem przestrzeni powietrznych dystalnie od oskrzelików końcowych oraz destrukcją ścian pęcherzyków płucnych bez wyraźnego włóknienia, prowadzącą do utraty elastyczności pęcherzyków, uwięzienia powietrza i zmniejszenia powierzchni wymiany gazowej. Klinicznie manifestuje się przewlekłym kaszlem, dusznością nasilającą się przy wysiłku, świszczącym oddechem, palcami pałeczkowatymi, sinicą oraz klatką piersiową beczkowatą. Diagnostyka opiera się na testach funkcji płuc, badaniach obrazowych (RTG, TK) oraz gazometrii krwi tętniczej. W terapii kluczowe jest utrzymanie saturacji SpO2 na poziomie 88-92% poprzez tlenoterapię, stosowanie bronchodylatorów (SABA, LABA, LAMA), kortykosteroidów wziewnych, leków mukolitycznych oraz edukacja pacjenta w zakresie technik oddychania (np. oddychanie przez zaciśnięte usta) i unikania czynników ryzyka, zwłaszcza palenia tytoniu.
bronchodylator, bullektomia, chirurgiczna redukcja objętości płuc, destrukcja pęcherzyków płucnych, długo działający beta-agonista, długo działający lek przeciwcholinergiczny, gazometria krwi tętniczej, inhibitor fosfodiesterazy-4, klatka piersiowa beczkowata, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-agonista, kwasica oddechowa, lek mukolityczny, nadciśnienie płucne, nieefektywny wzorzec oddychania, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, nietolerancja aktywności, niewydolność oddechowa, niewydolność płucna, oddychanie przeponowe, oddychanie przez zaciśnięte usta, opieka hospicyjna, opieka paliatywna, palce pałeczkowate, palenie tytoniu, POChP, przeszczep płuc, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulsoksymetria, rehabilitacja pulmonologiczna, rozedma płuc, serce płucne, testy funkcji płuc, tlenoterapia domowa, zaburzenia wymiany gazowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Airbufo Forspiro
Produkt leczniczy Airbufo Forspiro, zawierający budezonid 160 μg oraz formoterol 4,5 μg na dawkę inhalacyjną, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania oraz monitorowania pacjentów pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Nagłe przerwanie leczenia jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko pogorszenia kontroli astmy lub POChP, a zmiana terapii powinna odbywać się stopniowo pod nadzorem lekarza. W przypadku braku skuteczności lub przekroczenia maksymalnej dawki, konieczna jest pilna ocena kliniczna i ewentualna intensyfikacja leczenia, w tym zastosowanie doustnych kortykosteroidów lub antybiotykoterapii. Pacjenci powinni mieć dostęp do szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela, a stosowanie Airbufo Forspiro jako profilaktyki przed wysiłkiem nie jest zalecane. W trakcie terapii należy zwracać uwagę na możliwość wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leku i wdrożenia alternatywnego leczenia.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, budezonid, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, działanie ogólnoustrojowe, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, jaskra, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kortykosteroid wziewny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedotlenienie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, osteoporoza, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki jamy ustnej, pochodna ksantyny, tachyarytmia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności nadnerczy, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutixon Neb
Flutixon Neb jest wskazany do codziennego, profilaktycznego leczenia astmy, z dawkowaniem stopniowo zwiększanym i monitorowaniem odpowiedzi terapeutycznej na podstawie objawów klinicznych oraz badań czynnościowych płuc. Nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które wymagają stosowania krótkodziałających beta2-mimetyków wziewnych. W przypadku ciężkiej astmy konieczna jest regularna kontrola, a wzrost częstości stosowania leków ratunkowych sygnalizuje pogorszenie kontroli choroby i wymaga pilnej konsultacji lekarskiej oraz możliwej intensyfikacji leczenia, w tym zwiększenia dawki wziewnych kortykosteroidów lub wprowadzenia steroidów doustnych. U pacjentów z cukrzycą należy monitorować poziom glukozy, a u osób z gruźlicą płuc zachować szczególną ostrożność. Możliwe działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia alternatywnego leczenia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie czynnościowe płuc, beta2-mimetyk wziewny, cechy cushingoidalne, ciężka astma, cukrzyca, depresja, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwhistaminowy, mineralna gęstość kości, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, rytonawir, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie produktu leczniczego Veriflo, zawierającego salmeterol (długo działający β2-agonista) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), może prowadzić do poważnych objawów ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz endokrynologicznego. Nadmierne dawki salmeterolu manifestują się zawrotami głowy, drżeniami mięśniowymi, tachykardią, wzrostem ciśnienia skurczowego oraz hipokaliemią, wymagającą monitorowania stężenia potasu i ewentualnej suplementacji. W przypadku flutykazonu propionianu rozróżnia się ostre i przewlekłe przedawkowanie – ostre może powodować przejściowe zahamowanie czynności kory nadnerczy, które zwykle ustępuje w ciągu kilku dni, natomiast przewlekłe prowadzi do długotrwałej niewydolności nadnerczy, wymagającej monitorowania rezerwy nadnerczowej i potencjalnego leczenia systemowymi kortykosteroidami.
beta-agonista, drżenie mięśniowe, flutykazon propionian, hipokaliemia, kora nadnerczy, kortykosteroid systemowy, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy systemowe, kortyzol w osoczu, nadciśnienie skurczowe, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, suplementacja potasu, tachykardia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
ASARIS pMDI to wziewny aerozol zawierający flutykazon propionian (50 µg, 125 µg lub 250 µg) oraz salmeterol (25 µg) na dawkę inhalacyjną, stosowany w terapii astmy u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz dzieci od 4 lat. Zalecane dawkowanie to dwie inhalacje dwa razy na dobę, z możliwością dostosowania dawki w zależności od nasilenia objawów i wieku pacjenta. Lek nie jest wskazany do leczenia ciężkiej astmy ani jako monoterapia w początkowym leczeniu łagodnej astmy. U dzieci maksymalna dawka flutykazonu wynosi 100 µg dwa razy na dobę. W przypadku trudności z synchronizacją inhalacji u dzieci zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej, co zapewnia ekspozycję na lek porównywalną do dorosłych. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
aerozol inhalacyjny, aparat do inhalacji, beta-agonista, chrypka, ciężka astma, dawka inhalacyjna, flutykazon propionian, kandydoza, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, łagodna astma, leczenie podtrzymujące, ograniczenie przepływu w drogach oddechowych, podanie wziewne, salmeterol, salmeterolu ksynafoniat, technika inhalacji, umiarkowana astma, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fanipos
Produkt leczniczy Fanipos (50 μg/dawkę donosową, aerozol do nosa, zawiesina) wymaga ostrożności szczególnie przy przejściu z ogólnoustrojowych kortykosteroidów, ze względu na ryzyko zahamowania czynności nadnerczy. Dawkowanie powyżej zalecanego może prowadzić do klinicznie istotnych działań niepożądanych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne. Należy monitorować wzrost u dzieci i młodzieży oraz rozważyć dodatkowe podawanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych w sytuacjach stresowych lub przed zabiegami chirurgicznymi. Szczególną uwagę zwraca się na interakcje flutykazonu propionianu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir), które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
błona śluzowa nosa, centralna chorioretinopatia surowicza, cytochrom P450, flutykazonu propionian, gruźlica, inhibitor izoenzymu 3A4, inhibitor proteazy, jaskra, ketokonazol, kortykosteroid donosowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, opóźnienie wzrostu, rytonawir, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, spowolnienie wzrostu, stan lękowy, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nadnerczy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Comboterol (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Comboterol jest wziewnym lekiem w postaci aerozolu zawierającym salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w dawkach 125 μg lub 250 μg na inhalację. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to dwie inhalacje dwa razy na dobę, co odpowiada dawkom dostarczanym odpowiednio 21 μg salmeterolu i 110 μg flutykazonu lub 21 μg salmeterolu i 220 μg flutykazonu. Terapia wymaga regularnego stosowania, nawet w okresach bezobjawowych, a dawka powinna być indywidualnie dostosowana do stopnia ciężkości astmy, z dążeniem do stosowania najmniejszej skutecznej dawki. U pacjentów z dominującymi objawami nocnymi zaleca się podawanie leku wieczorem, natomiast przy objawach dziennych – rano. W przypadku trudności z koordynacją inhalacji wskazane jest stosowanie komory inhalacyjnej, a pacjent powinien być odpowiednio przeszkolony w jej użyciu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian w postaci aerozolu inhalacyjnego (dawka 250 µg na inhalację) jest stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią z zachowaniem szczególnej ostrożności. Brak jest danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. W ciąży stosowanie Flixotide powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Retrospektywne badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka dużych wad wrodzonych po ekspozycji na flutykazon w pierwszym trymestrze w porównaniu do innych wziewnych kortykosteroidów. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazały na możliwe działania niepożądane przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, jednak przy standardowej terapii inhalacyjnej stężenia ogólnoustrojowe są niskie, co minimalizuje ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat, z dawką 1 tabletki podawanej raz na dobę wieczorem, najlepiej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Lek należy podawać doustnie, rozgryzając tabletkę przed połknięciem, pod nadzorem osoby dorosłej. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat; dla nich dostępna jest alternatywna postać granulatu. U pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Dawkowanie jest identyczne dla obu płci.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, leczenie skojarzone, leczenie wspomagające, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ventolin Dysk
Ventolin Dysk zawiera 200 mikrogramów salbutamolu w każdej dawce inhalacyjnej i wymaga ścisłego przestrzegania zasad stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą, gdzie nie powinien być stosowany jako jedyny lek. W takich przypadkach konieczne jest stosowanie maksymalnych dawek kortykosteroidów wziewnych i/lub doustnych oraz regularna ocena czynności układu oddechowego. Zwiększenie dawki lub częstotliwości stosowania Ventolin Dysk powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza, gdyż nadużywanie beta2-agonistów może maskować progresję choroby i zwiększać ryzyko ciężkich zaostrzeń, a nawet zgonu. Pacjenci stosujący salbutamol częściej niż 2 razy w tygodniu „w razie potrzeby” wymagają ponownej oceny klinicznej i dostosowania terapii przeciwzapalnej.
agonista receptora beta-2, choroba niedokrwienna serca, hipokaliemia, hipoksemia, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-agonista, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzapalne, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, lek sympatykomimetyczny, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, paradoksalny skurcz oskrzeli, pochodna ksantyny, siarczan salbutamolu, świsty oddechowe, terapia przeciwzapalna, tyreotoksykoza, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Lek Alvesco 80, zawierający 80 µg cyklezonidu w jednej dawce inhalacyjnej, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym 4,7 mg etanolu na dawkę. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Ze względu na obecność etanolu, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą alkoholową lub uzależnieniem od alkoholu, mimo że ilość alkoholu w dawce jest niewielka.
Alvesco 80 jest podawany w formie aerozolu inhalacyjnego, co wymaga od pacjenta umiejętności koordynacji wdechu z aktywacją inhalatora ciśnieniowego. W przypadku trudności z techniką inhalacji zaleca się rozważenie alternatywnych systemów podawania lub zastosowanie urządzeń pomocniczych, takich jak komora inhalacyjna, aby zapewnić skuteczność leczenia. Prawidłowa technika inhalacji jest kluczowa dla efektywności terapii kortykosteroidami wziewnymi, dlatego edukacja pacjenta w tym zakresie jest niezbędna.
aerozol inhalacyjny, Alvesco, choroba alkoholowa, cyklezonid, inhalator ciśnieniowy, komora inhalacyjna, koordynacja wdechu, kortykosteroid wziewny, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salmex (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Salmex, dostępny w postaci proszku do inhalacji, zawiera flutykazon propionian w dawkach 100 μg, 250 μg lub 500 μg oraz stałą dawkę salmeterolu 50 μg na dawkę inhalacyjną. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zarówno substancje czynne, jak i pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w pojedynczej dawce wynosi około 12,9–13,3 mg w zależności od wariantu leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych na flutykazon propionian, salmeterol lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z udokumentowaną alergią krzyżową lub ciężką nietolerancją laktozy.
Przed rozpoczęciem terapii zaleca się przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego oraz rozważenie testów alergicznych w przypadku niejasności. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na składniki leku należy rozważyć zastosowanie alternatywnych preparatów o innym składzie. Ważne jest również przygotowanie protokołu postępowania na wypadek wystąpienia reakcji nadwrażliwości podczas inicjacji leczenia. Mimo dostępności trzech wariantów dawkowania flutykazonu, przeciwwskazania dotyczące nadwrażliwości pozostają niezmienne, co wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta i ostrożności w kwalifikacji do terapii preparatem Salmex.
alergia krzyżowa, długo działający beta2-agonista, flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki preparatu, nietolerancja laktozy, proszek do inhalacji, protokół postępowania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AirFluSal Forspiro 50 mcg + 250 mcg
AirFluSal Forspiro to preparat stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, zawierający dwie substancje czynne: salmeterol – długo działający, selektywny agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, oraz flutykazonu propionian – wziewny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym. Salmeterol zapewnia rozkurcz oskrzeli utrzymujący się przez co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazon zmniejsza nasilenie objawów astmy i częstość zaostrzeń, przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Preparat jest zaliczany do grupy leków adrenergicznych w połączeniu z kortykosteroidami (kod ATC: R03AK06).
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie GOAL, beta-2-agonista, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, dobra kontrola astmy, drogi oddechowe, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, kontrola astmy, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek adrenergiczny, lek przeciwcholinergiczny, miejsce pozareceptorowe, monoterapia kortykosteroidem, pełna kontrola astmy, profil bezpieczeństwa, przewlekła astma oskrzelowa, rozkurczanie oskrzeli, salmeterol, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby - Leksykon chorób i schorzeń
Mukowiscydoza – Leczenie
Mukowiscydoza (CF) to choroba genetyczna bez leku przyczynowego, wymagająca kompleksowego leczenia w wyspecjalizowanych ośrodkach. Główne cele terapii to kontrola infekcji płucnych, usuwanie śluzu, zapobieganie niedrożności jelitowej, optymalne odżywianie oraz utrzymanie funkcji płuc. Przełomem są modulatory białka CFTR, takie jak iwakaftor, lumakaftor/iwakaftor, tezakaftor/iwakaftor oraz trójskładnikowa terapia eleksakaftor/tezakaftor/iwakaftor (Trikafta/Kaftrio), która zwiększa ppFEV1 o 14-15%. Nowością jest lek Alyftrek zatwierdzony w 2024 r. dla dzieci od 6 lat z mutacją F508del. Terapia obejmuje także fizjoterapię dróg oddechowych, antybiotyki (np. tobramycyna wziewna, aztreonam), mukolityki (dornaza alfa, hipertoniczny roztwór soli), bronchodilatatory i leczenie powikłań, w tym transplantację płuc w ciężkich przypadkach. Pacjenci wymagają diety wysokokalorycznej, suplementacji witamin A, D, E, K oraz enzymów trzustkowych (90-95% z niewydolnością enzymatyczną).
Badania nad terapią genową i komórkową, w tym inhalacyjnym lekiem BI 3720931 oraz protezą molekularną CM001 (amfoterycyna B cystetyczna do inhalacji), otwierają nowe perspektywy leczenia niezależnie od mutacji. Rehabilitacja pulmonologiczna i indywidualne plany leczenia są kluczowe dla poprawy jakości życia. Zalecenia obejmują długoterminowe stosowanie hipertonicznego roztworu soli u pacjentów ≥6 lat, wziewnej tobramycyny, dornazy alfa, iwakaftoru i aztreonamu u chorych z umiarkowaną do ciężką postacią oraz doustnego ibuprofenu w wysokich dawkach u dzieci z FEV1 >60% wartości przewidywanej. Przewlekłe stosowanie kortykosteroidów wziewnych i modyfikatorów leukotrienów nie jest rekomendowane. Wczesna diagnoza i wdrożenie terapii modulującej CFTR znacząco wydłużają przeżycie i poprawiają rokowanie pacjentów z mukowiscydozą.
aktywny cykl technik oddechowych, albuterol, amfoterycyna B, antybiotyk, azytromycyna, badanie przesiewowe noworodków, białko CFTR, bronchodilatator, CRISPR, cukrzyca związana z mukowiscydozą, dornaza alfa, drenaż ułożeniowy, dysfagia, enzym trzustkowy, fizjoterapia klatki piersiowej, hipertoniczny roztwór soli, ibuprofen, iwakaftor, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, lumakaftor, mannitol, modulator CFTR, mukolityk, mukowiscydoza, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niewydolność trzustki, rehabilitacja pulmonologiczna, terapia genowa, terapia komórkowa, tlenoterapia, transplantacja płuc, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salmex (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie leku Salmex, zawierającego salmeterol (50 μg/dawkę inhalacyjną) oraz flutykazon propionian (100, 250 lub 500 μg/dawkę inhalacyjną), wymaga zróżnicowanego podejścia terapeutycznego ze względu na odmienny profil toksyczności obu substancji. Salmeterol, jako długo działający β2-agonista, może wywołać objawy takie jak drżenia, ból głowy, tachykardia (>100 uderzeń/min w spoczynku) oraz hipokaliemia (stężenie potasu ≤3,5 mmol/l), co wymaga zastosowania kardioselektywnych β-adrenolityków z ostrożnością u pacjentów z astmą lub skurczem oskrzeli. W przypadku hipokaliemii wskazana jest suplementacja potasu. W razie konieczności przerwania terapii salmeterolem, należy kontynuować leczenie wziewnym steroidem, aby utrzymać kontrolę choroby podstawowej.
ból głowy, długo działający beta-2 agonista, drżenie, flutykazon propionian, hipokaliemia, kardioselektywny beta-adrenolityk, kortykosteroid wziewny, kortyzol w osoczu, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłabienie mięśniowe, poziom potasu w surowicy, receptor beta-2 adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, skurcz oskrzeli, steroid wziewny, suplementacja potasu, tachykardia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon substancji czynnych
Cyklezonid – Przeciwwskazania stosowania
Cyklezonid jest syntetycznym glikokortykosteroidem wziewnym stosowanym w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, dostępnym w formie aerozolu inhalacyjnego w dawkach 80 μg, 160 μg (Alvesco) oraz 80 μg, 160 μg i 320 μg (Cyxodil). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cyklezonid lub substancje pomocnicze, w tym etanol obecny w ilości 4,7 mg na dawkę inhalacyjną. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), oddechowe (skurcz oskrzeli, kaszel, duszność) oraz ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego.
aerozol inhalacyjny, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cyklezonid, dawka inhalacyjna, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawiera montelukast sodowy w dawce 5 mg, przeznaczony dla dzieci w wieku 6-14 lat, podawany w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przyjmowanych raz na dobę wieczorem. Zaleca się rozgryzanie tabletki przed połknięciem oraz przyjmowanie leku na czczo – 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Terapeutyczny efekt montelukastu obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest wskazana zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń astmy.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czynność płuc, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, kontrola objawów astmy, kortykosteroid wziewny, leczenie wspomagające, lek przeciwzapalny, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objawy nocne, schemat leczenia astmy, tabletka do rozgryzania, wskaźnik kontroli astmy, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to lek wziewny zawierający budezonid (320 mcg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 mcg/dawkę), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz w terapii objawowej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. W astmie lek jest wskazany zarówno u pacjentów z niewystarczającą kontrolą choroby przy monoterapii, jak i u tych, którzy wymagają uproszczenia schematu leczenia poprzez zastąpienie dotychczasowej terapii skojarzonej. W POChP Bufomix Easyhaler stosuje się u pacjentów z FEV1 <70% wartości należnej oraz nawracającymi zaostrzeniami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela. Preparat dostępny jest w formie proszku do inhalacji w inhalatorze Easyhaler, co umożliwia efektywne dostarczanie substancji czynnych do dolnych dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, beta2-mimetyk, budezonid, długo działający beta2-mimetyk, formoterol, inhalator z dozownikiem, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Aurodisc, dostępny w dawkach 50 μg salmeterolu + 100 μg flutykazonu propionianu oraz 50 μg salmeterolu + 250 μg flutykazonu propionianu na dawkę, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zaleca się stosowanie leku dwa razy na dobę, z indywidualnym doborem dawki w zależności od nasilenia choroby, przy czym dawka początkowa dla umiarkowanej astmy to 50/100 μg. W przypadku poprawy stanu klinicznego i stosowania najmniejszej skutecznej dawki, możliwe jest przejście na monoterapię wziewnym kortykosteroidem. U pacjentów z przewagą objawów nocnych zaleca się podawanie leku wieczorem, natomiast przy objawach dziennych – rano. Aurodisc nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat oraz do leczenia początkowego łagodnej astmy, a także nie jest odpowiedni w dawce 50/100 μg dla pacjentów z ciężką astmą.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, łagodna astma, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, monoterapia wziewnym kortykosteroidem, objawy nocne, ograniczenie przepływu w drogach oddechowych, podanie wziewne, przewlekła umiarkowana astma, salmeterol, technika inhalacji, terapia astmy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, β2-agonista - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster jest lekiem wziewnym dostępnym w dwóch dawkach: 50 μg flutykazonu propionianu + 100 μg formoterolu oraz 50 μg flutykazonu propionianu + 250 μg formoterolu na dawkę. Zalecane dawkowanie to jedna inhalacja dwa razy na dobę, dostosowana indywidualnie do ciężkości astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawka 50 μg + 100 μg jest wskazana jako początkowe leczenie podtrzymujące w umiarkowanej astmie, natomiast dawka 50 μg + 250 μg stosowana jest u pacjentów wymagających wyższej dawki kortykosteroidu. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast brak jest wytycznych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
astma ciężka, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła umiarkowana, droga wziewna, flutykazonu propionian, kontrola objawów, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, proszek do inhalacji, technika inhalacji, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, β2-mimetyk długodziałający - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Działania niepożądane
Flutykazon propionian, jako kortykosteroid wziewny, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i czasu terapii, typowe dla tej grupy leków. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz zapalenie części nosowej gardła (≥1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak hipokaliemia (często) i hiperglikemia (niezbyt często). Ponadto, flutykazon może wywoływać zaburzenia psychiczne (lęk, zaburzenia snu, zmiany zachowania) oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, migotanie przedsionków). Występują także działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak chrypka, podrażnienie gardła i paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji.
choroba niedokrwienna serca, drżenie, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, supresja kory nadnerczy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości