spowolnienie wzrostu

Spowolnienie wzrostu to zjawisko kliniczne charakteryzujące się tempem przyrostu wysokości ciała dziecka poniżej norm dla wieku, płci i potencjału genetycznego. Stan ten może manifestować się zmniejszeniem prędkości wzrastania lub obniżeniem pozycji centylowej dziecka na siatkach wzrostowych w kolejnych pomiarach.

Etiologia spowolnienia wzrostu jest wieloczynnikowa i obejmuje: zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, niedobór hormonu wzrostu, nadmiar glikokortykosteroidów), choroby przewlekłe (niewydolność nerek, celiakia, mukowiscydoza), zespoły genetyczne (zespół Turnera, zespół Noonan), niedobory żywieniowe, czy zaburzenia psychospołeczne. W diagnostyce kluczowe jest określenie wieku kostnego, badania hormonalne oraz wykluczenie chorób przewlekłych.

Leczenie spowolnienia wzrostu zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, suplementację hormonalną (np. hormon wzrostu w przypadku jego niedoboru) oraz interwencje żywieniowe. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnego wzrostu końcowego. W przypadkach idiopatycznego niskiego wzrostu bez identyfikacji przyczyny organicznej, rokowanie co do wzrostu końcowego jest zwykle dobre, choć finalny wzrost może być niższy od potencjału genetycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl