wirusowe zakażenie dróg oddechowych
Wirusowe zakażenia dróg oddechowych stanowią najczęstszą grupę infekcji występujących u ludzi. Wywoływane są przez liczne wirusy, w tym rinowirusy, wirusy grypy, RSV (syncytialny wirus oddechowy), koronawirusy, adenowirusy oraz wirusy paragrypy. W zależności od patogenu i lokalizacji, zakażenia te mogą obejmować górne drogi oddechowe (zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani) lub dolne drogi oddechowe (zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc).
Typowe objawy wirusowych zakażeń dróg oddechowych to katar, kaszel, ból gardła, chrypka, gorączka oraz bóle mięśniowe. U dzieci, osób starszych i pacjentów z obniżoną odpornością infekcje te mogą przybierać cięższy przebieg, prowadząc do powikłań takich jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zaostrzenia astmy czy POChP, a nawet niewydolność oddechowa wymagająca hospitalizacji.
Diagnostyka wirusowych zakażeń dróg oddechowych opiera się głównie na obrazie klinicznym, choć w niektórych przypadkach wykonuje się szybkie testy antygenowe, badania PCR czy posiewy. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje odpoczynek, odpowiednie nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Antybiotykoterapia nie jest skuteczna wobec infekcji wirusowych i powinna być stosowana tylko w przypadku nadkażeń bakteryjnych. Profilaktyka obejmuje szczepienia (np. przeciw grypie), higienę rąk oraz unikanie bliskiego kontaktu z osobami chorymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ondemet
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji (Ondemet) nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Należy zachować szczególną ostrożność podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na leczenie wziewne ze względu na ryzyko przewlekłej niedoczynności kory nadnerczy. Pacjenci wymagający wysokich dawek glikokortykosteroidów lub długotrwałej terapii maksymalnymi dawkami wziewnymi są szczególnie narażeni na niewydolność nadnerczy i mogą wymagać zwiększenia dawki glikokortykosteroidów doustnych w sytuacjach stresowych, np. przed zabiegami chirurgicznymi. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności czy bóle głowy mogą wskazywać na niewystarczającą aktywność glikokortykosteroidową i wymagać korekty dawki.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor izoenzymu CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, niedoczynność kory nadnerczy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie POChP, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budipulmi
Produkt leczniczy Budipulmi (budezonid) w formie zawiesiny do nebulizacji jest wskazany do długotrwałej kontroli astmy, nie zaś do szybkiego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Podczas terapii należy monitorować ryzyko zakażeń grzybiczych jamy ustnej oraz unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV i silnymi inhibitorami CYP3A4 ze względu na potencjalne interakcje. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów poddanych dużym dawkom sterydów lub narażonych na stres. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności czy bóle głowy mogą wskazywać na niewystarczającą aktywność glikokortykosteroidową i wymagać korekty dawki.
aktywność glikokortykosteroidowa, aktywność psychoruchowa, BMI, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CSCR, dysfagia, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, objaw ogólnoustrojowy, ostry napad astmy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wskaźnik masy ciała, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort
Pulmicort, zawierający budezonid, nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótkodziałające leki rozszerzające oskrzela. Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów, w tym budezonidu, wiąże się z ryzykiem zakażeń grzybiczych jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub czasowego przerwania terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) ze względu na ryzyko interakcji. Szczególną ostrożność zaleca się podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W trakcie redukcji dawek mogą pojawić się objawy niewystarczającej aktywności glikokortykosteroidowej, takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności czy wymioty, co może wymagać czasowego zwiększenia dawki.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, doustny glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor izoenzymu CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, nieżyt nosa, osteopenia, POChP, skurcz oskrzeli paradoksalny, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wyprysk, wziewny glikokortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixodil Combo
Flixodil Combo, będący kombinacją salmeterolu i flutykazonu propionianu w dawkach od 25/50 µg do 25/250 µg (dawka dostarczona: 21/44 µg do 21/220 µg), nie jest wskazany do leczenia ostrych zaostrzeń astmy oskrzelowej. Terapia powinna być inicjowana wyłącznie w okresie względnej stabilizacji klinicznej, a pacjent musi posiadać szybkok działający lek rozszerzający oskrzela do doraźnego stosowania. W trakcie leczenia należy monitorować nasilenie objawów astmy, zwłaszcza zwiększone zapotrzebowanie na leki doraźne lub pogorszenie kontroli choroby, co wymaga rewizji schematu terapeutycznego. Nagłe zaostrzenia mogą wymagać pilnej konsultacji i zwiększenia dawki kortykosteroidów. Po uzyskaniu kontroli objawów zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Flixodil Combo, unikając nagłego odstawienia, które może prowadzić do destabilizacji stanu pacjenta.
astma oskrzelowa, ból głowy, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, flutykazon propionian, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, paradoksalny skurcz oskrzeli, salmeterol, skurcz dodatkowy, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaburzenie czynności układu krążenia, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – BDS N
Budezonid w zawiesinie do nebulizacji nie jest lekiem doraźnym w ostrych epizodach astmy i wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z czynną lub przebyłą gruźlicą płuc, zakażeniami grzybiczymi i wirusowymi dróg oddechowych oraz zaburzeniami czynności wątroby, które mogą wpływać na metabolizm kortykosteroidów. Należy monitorować ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli po podaniu, a w przypadku jego wystąpienia przerwać terapię i rozważyć leczenie alternatywne. Pacjenci wymagający dużych dawek kortykosteroidów wziewnych lub długotrwałej terapii są narażeni na niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza w sytuacjach stresowych, co wymaga dostosowania dawki. Działania ogólnoustrojowe, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne, choć rzadsze niż przy doustnych steroidach, powinny być uważnie monitorowane, a dawka kortykosteroidu wziewnego powinna być minimalna, zapewniająca kontrolę astmy.
ból mięśni i stawów, budezonid, centralna retinopatia surowicza środkowa, CSCR, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor aktywności CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol i itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, niewyraźne widzenie, ostry epizod astmy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulmonolog dziecięcy, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wyprysk, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nebulin
Produkt leczniczy Nebulin zawierający budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych typowych dla wziewnych glikokortykosteroidów. Budezonid nie jest wskazany do doraźnego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Należy monitorować pacjentów pod kątem zakażeń grzybiczych jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub czasowego przerwania terapii. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, gdyż istnieje ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W sytuacjach stresowych lub przed zabiegami chirurgicznymi wskazane jest zwiększenie dawki glikokortykosteroidów doustnych, aby zapobiec dekompensacji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
aktywność glikokortykosteroidowa, alergiczny nieżyt nosa, biodostępność leku, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfunkcja nadnerczy, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP 3A4, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, lek rozszerzający oskrzela, nadaktywność psychoruchowa, niedobór kortyzolu, niewydolność kory nadnerczy, oś hormonalna, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wodnisty wyciek z nosa, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie POChP, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Resbud
Produkt leczniczy Resbud, zawierający budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i interakcji lekowych. Budezonid nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. W trakcie terapii mogą pojawić się zakażenia grzybicze jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub przerwania stosowania glikokortykosteroidów wziewnych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności stosowania równoczesnego zachować maksymalny odstęp czasowy. Szczególną uwagę należy zwrócić podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W sytuacjach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi rozważa się zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów.
aktywność glikokortykosteroidowa, aktywność psychoruchowa, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CSCR, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP 3A4, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, silny inhibitor, świszczący oddech, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ondemet
Podczas terapii budezonidem w postaci zawiesiny do nebulizacji (Ondemet 0,25 mg/ml i 0,5 mg/ml) należy pamiętać, że lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie wskazane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. W przypadku utrzymujących się objawów lub zaostrzeń konieczna jest konsultacja lekarska oraz rozważenie krótkotrwałego leczenia doustnymi glikokortykosteroidami. Szczególną ostrożność należy zachować przy przejściu z doustnych steroidów na budezonid ze względu na ryzyko niedoczynności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów po doraźnym leczeniu dużymi dawkami steroidów lub długotrwale stosujących maksymalne dawki wziewnych glikokortykosteroidów. W sytuacjach stresowych może być konieczne zwiększenie dawki glikokortykosteroidów doustnych. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności mogą wskazywać na niewystarczającą aktywność glikokortykosteroidową i wymagać dostosowania dawki.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, glikokortykosteroidy doustne, glikokortykosteroidy wziewne, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitory CYP 3A4, jaskra, kontrola wzrostu, kortyzol, leczenie przeciwgrzybiczne, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, objawy ogólnoustrojowe, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, redystrybucja tkanki tłuszczowej, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort
Produkt leczniczy Pulmicort (budezonid) w postaci zawiesiny do nebulizacji jest wskazany do leczenia przewlekłego astmy, nie zaś do doraźnego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów wiąże się z ryzykiem zakażeń grzybiczych jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub czasowego przerwania terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania budezonidu z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności stosowania równoczesnego zachować maksymalnie długą przerwę między dawkami. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W sytuacjach stresu lub zabiegów chirurgicznych zaleca się rozważenie zwiększenia dawki glikokortykosteroidów doustnych.
BMI, ból mięśniowo-stawowy, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CYP 3A4, dawka glikokortykosteroidu, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, nieżyt nosa, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulmonolog, skuteczna dawka, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wyprysk, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budixon Neb
Budixon Neb, zawierający budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,50 mg/ml, jest wskazany do przewlekłego leczenia astmy, nie zaś do doraźnego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Podczas terapii należy monitorować ryzyko zakażeń grzybiczych jamy ustnej oraz unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV i silnymi inhibitorami CYP3A4 ze względu na potencjalne interakcje. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, gdyż istnieje ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, bóle głowy, nudności mogą wskazywać na niedostateczną aktywność glikokortykosteroidową i wymagać korekty dawki.
ból mięśniowo-stawowy, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budipulmi
Preparat Budipulmi zawierający budezonid w formie zawiesiny do nebulizacji wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza ze względu na ryzyko działań niepożądanych i konieczność stosowania odpowiednich środków ostrożności. Budezonid nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Podczas terapii mogą wystąpić zakażenia grzybicze jamy ustnej, które wymagają leczenia przeciwgrzybiczego lub przerwania terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności stosowania tych leków zachować możliwie najdłuższą przerwę czasową. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W okresie redukcji dawek mogą pojawić się objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności, które mogą wskazywać na konieczność zwiększenia dawki glikokortykosteroidów.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CSCR, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, lek rozszerzający oskrzela, nadmierna aktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, ostry napad astmy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, świst oddechowy, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clindamycin-MIP 600
Klindamycyna w formie tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. miastenia gravis, choroba Parkinsona) oraz u osób z przebytymi chorobami przewodu pokarmowego, zwłaszcza zapaleniem jelita grubego. Długotrwała terapia powyżej 3 tygodni wymaga monitorowania morfologii krwi, parametrów czynności wątroby oraz wskaźników nerkowych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki nefrotoksyczne. Należy zwrócić uwagę na ryzyko rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia przeciwdrobnoustrojowego oraz objawowego. Leki hamujące perystaltykę jelit są bezwzględnie przeciwwskazane w tym powikłaniu.
adrenomimetyk, alergia na penicylinę, choroba Parkinsona, Clostridium difficile, hepatotoksyczność, klindamycyna, kortykosteroid, lek antyhistaminowy, lek nefrotoksyczny, miastenia, morfologia krwi, niewydolność nerek, oddech kontrolowany, oporne szczepy bakterii, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, parametry wątrobowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, terapia przeciwdrobnoustrojowa, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych