tachykardia wieloogniskowa

Tachykardia wieloogniskowa (multifocal atrial tachycardia, MAT) to rodzaj arytmii nadkomorowej charakteryzujący się nieregularnym rytmem serca z częstością 100-150/min, pochodzącym z wielu różnych ognisk w przedsionkach. W zapisie EKG wyróżnia się obecność co najmniej trzech morfologicznie różnych załamków P oraz zmiennych odstępów PP i PR.

Tachykardia wieloogniskowa występuje najczęściej u pacjentów z zaawansowanymi chorobami płuc, zwłaszcza POChP, a także w przebiegu niewydolności serca, zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz w toksycznym działaniu leków, szczególnie teofiliny. Może wystąpić również w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego.

Leczenie tachykardii wieloogniskowej opiera się przede wszystkim na eliminacji czynników wywołujących, w tym wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych, optymalizacji leczenia choroby podstawowej oraz odstawieniu leków mogących powodować arytmię. W przypadku objawowej MAT stosuje się leki blokujące kanały wapniowe (werapamil, diltiazem) lub beta-blokery (przy braku przeciwwskazań płucnych). Należy unikać leków antyarytmicznych klasy I i III, które mają ograniczoną skuteczność i mogą nasilać arytmię.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl