właściwość rakotwórcza
Właściwość rakotwórcza (kancerogenna) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania lub przyspieszania rozwoju nowotworu złośliwego. Substancje o takich właściwościach określane są jako kancerogeny lub karcinogeny i mogą oddziaływać poprzez różne mechanizmy, w tym uszkadzanie DNA, zaburzanie procesów naprawy DNA, wpływanie na ekspresję genów czy promowanie proliferacji komórek.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje czynniki rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionych kancerogenów dla ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne i możliwe kancerogeny (grupy 2A i 2B), po substancje niesklasyfikowane i prawdopodobnie nierakotwórcze. Do znanych kancerogenów zalicza się m.in. azbest, benzen, formaldehyd, promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (np. HPV) oraz dym tytoniowy.
Ocena właściwości rakotwórczych substancji opiera się na badaniach epidemiologicznych, eksperymentach na zwierzętach oraz analizach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym. W praktyce klinicznej i zdrowiu publicznym identyfikacja kancerogenów ma kluczowe znaczenie dla profilaktyki nowotworów poprzez ograniczanie ekspozycji na czynniki rakotwórcze w środowisku pracy, życia codziennego oraz w diecie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir control MAX 400 mg
Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir control MAX (400 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych, a długotrwałe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego. W badaniach na zwierzętach (szczury, psy) podawanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi ujawniło przemijający, szkodliwy wpływ na spermatogenezę, jednak w badaniach na myszach oraz u ludzi nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani na parametry nasienia, takie jak liczba, morfologia i ruchliwość plemników.
acyklowir, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo długotrwałego stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, Hascovir control MAX, liczba plemników, morfologia plemników, mutagenność, parametr nasienia, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, spermatogeneza, stosowanie w ciąży, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 99mTc – Tektrotyd 16 mcg HYNIC-[De-Phe^1, Tyr^3-Oktreotyd] TFA
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu radiofarmaceutycznego ⁹⁹ᵐTc-Tektrotyd na modelu mysim, zgodnie z wymogami Farmakopei Polskiej VI, wykazały brak toksyczności ostrej przy maksymalnej dawce iniekcyjnej 0,2 mg Tektrotydu/kg masy ciała oraz aktywności promieniotwórczej 974 MBq/kg masy ciała. Istotnym wskaźnikiem bezpieczeństwa był średni przyrost masy ciała zwierząt doświadczalnych wynoszący około 11% po 2 dniach od podania preparatu, co potwierdza dobrą tolerancję leku. Preparat dostępny jest w formie liofilizatu zawierającego 16 µg HYNIC-[D-Phe¹, Tyr³-Oktreotyd]·TFA, do którego radionuklid ⁹⁹ᵐTc jest dodawany bezpośrednio przed podaniem pacjentowi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verdye 5 mg/ml
Przeprowadzone badania toksyczności ostrej zieleni indocyjaninowej wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu dożylnym wynosiły odpowiednio: 87 mg/kg masy ciała u szczurów, 60 mg/kg u myszy oraz 50-80 mg/kg u królików. Po podaniu dootrzewnowym u myszy LD50 wyniosła 650 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano żadnych makroskopowych ani histopatologicznych zmian w tkankach zwierząt, co wskazuje na brak ostrej toksyczności na poziomie tkanek przy tych dawkach.
Ocena potencjału genotoksycznego zieleni indocyjaninowej obejmowała standardowe testy, takie jak test Amesa, test mutacji genów w locus kinazy tymidynowej (TK+/-) w komórkach L5178Y oraz test aberracji chromosomowej w komórkach V79. Wszystkie testy dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania mutagennego. Pomimo braku badań dotyczących wpływu na reprodukcję, teratogenności i rakotwórczości, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na ryzyko tych działań niepożądanych, co wspiera bezpieczeństwo stosowania zieleni indocyjaninowej w diagnostyce medycznej.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kinaza tymidynowa, LD50, mutacja genów, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, ryzyko kancerogenne, ryzyko reprodukcyjne, substancja czynna, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, właściwość rakotwórcza, wpływ na reprodukcję, zieleń indocyjaninowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Fair-Med 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały istotne zaburzenia rozrodu u szczurów i myszy przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała). Zaobserwowano opóźnienie porodu, przedłużony okres ciąży oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach płodności wyniki były zróżnicowane: w jednym modelu (dawki do 10 mg/kg/dobę, czyli 8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg/m²) nie stwierdzono wpływu na płodność, natomiast w drugim modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), odnotowano obniżenie stężenia FSH, testosteronu, gęstości spermy, liczby dojrzałych spermatydów oraz komórek Sertoliego u samców szczurów, co wskazuje na potencjalne ryzyko zaburzeń spermatogenezy.
amlodypina, badanie bezpieczeństwa stosowania, badanie płodności, dawka terapeutyczna, dojrzała spermatyda, dysfagia, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony okres ciąży, spermatogeneza, testosteron, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Badania przedkliniczne zolmitryptanu wykazały, że lek cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, gdy stosowany jest w dawkach terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziła, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenności podczas terapii klinicznej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania zolmitryptanu.
agonista receptora 5HT1B/1D, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność leku, margines bezpieczeństwa, melanina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność ostra i przewlekła, wiązanie z melaniną, właściwość rakotwórcza, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unasyn 375 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sultamycyliny, proleku sulbaktamu i ampicyliny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach wykazały przemijającą glikogenezę zależną od dawki i czasu ekspozycji, jednak dawki terapeutyczne u ludzi są znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko tego efektu podczas terapii Unasynem. Nie stwierdzono działania mutagennego dla metabolitów leku (ampicylina i sulbaktam) w badaniach genotoksyczności. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach i szczurach, przy dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu, co jest istotne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metronidazol Jelfa
Metronidazol Jelfa w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g jest wskazany do miejscowego stosowania na skórę, z koniecznością zachowania szczególnych środków ostrożności. W trakcie terapii należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV, które prowadzi do inaktywacji metronidazolu i obniżenia skuteczności leczenia, mimo braku dowodów na fototoksyczność. W przypadku podrażnienia skóry zaleca się zmniejszenie częstotliwości aplikacji lub przerwanie terapii oraz konsultację lekarską. Preparat nie powinien mieć kontaktu z oczami i błonami śluzowymi; w razie przypadkowego kontaktu należy przemyć oko dużą ilością chłodnej wody. Metronidazol wymaga ostrożności u pacjentów z dyskrazją krwi i nie powinien być stosowany nadmiernie długo, nawet miejscowo.
charakterystyka produktu leczniczego, dyskrazja, działanie fototoksyczne, glikol propylenowy, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, nieprawidłowości w obrazie krwi, nitroimidazol, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, substancja pomocnicza, właściwość rakotwórcza, żel leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 100 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku sertraliny, substancji czynnej preparatu Asertin 100, obejmują szerokie spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, a obserwowane działania fetotoksyczne były prawdopodobnie wynikiem toksycznego oddziaływania na organizm ciężarnej samicy, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W okresie okołoporodowym odnotowano skrócenie przeżycia nowo narodzonych oraz zmniejszenie ich masy ciała, jednak efekty te występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu i były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa były najprawdopodobniej konsekwencją działania leku na organizm matki, bez istotnego ryzyka przeniesienia tych efektów na ludzi.
Kompleksowe badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego sertraliny, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu Asertin 100 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Brak sygnałów wskazujących na szczególne ryzyko kliniczne pozwala na kontynuację stosowania sertraliny w praktyce lekarskiej, z uwzględnieniem standardowych środków ostrożności.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inhibitor C1-esterazy, pozyskiwany z ludzkiego osocza, wykazuje farmakologiczne właściwości zbliżone do endogennego białka i jest stosowany terapeutycznie w różnych preparatach (Berinert 500, 1500, 2000, 3000 j.m.). Przedkliniczne badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, króliki) nie wykazały toksyczności ani po pojedynczym, ani po wielokrotnym podaniu dożylnym i podskórnym. Ocena tolerancji miejscowej potwierdziła dobrą reakcję kliniczną i histologiczną po różnych drogach podania, w tym dożylnym, podskórnym, dotętniczym i domięśniowym. Szczególnie istotne jest bezpieczeństwo w kontekście ryzyka zakrzepicy – badania in vivo na królikach z dawkami do 800 j.m./kg nie wykazały zwiększonego ryzyka powstawania skrzepów, co potwierdzają również standardowe testy farmakologiczne.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, białko endogenne, bierna anafilaksja skórna, dawka pojedyncza, determinanta antygenowa, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, immunogenność, inhibitor C1-esterazy, osocze ludzkie, pasteryzacja, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, powstawanie przeciwciał, ryzyko zakrzepicy, składnik endogenny, toksyczność dawek, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tworzenie skrzepów, właściwość rakotwórcza, zakrzepowość - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik XIII, obecny w klejach fibrynowych takich jak ARTISS i TISSEEL w stężeniach od 0,6 do 5 j.m./ml, pełni kluczową rolę w stabilizacji skrzepu fibrynowego. Badania przedkliniczne wykazały brak toksyczności ostrej w modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla klejów zawierających nawet 500 j.m./ml trombiny, co uznano za reprezentatywne dla niższych stężeń (4 j.m./ml). Ponadto, testy in vitro na ludzkich fibroblastach potwierdziły dobrą zgodność tkankową i brak cytotoksyczności, co jest istotne z klinicznego punktu widzenia, biorąc pod uwagę rolę fibroblastów w procesie gojenia ran. W testach mutagenności preparatu TISSEEL nie wykazano działania mutagennego, a analiza literaturowa wykluczyła negatywny wpływ resztkowych odczynników S/D na bezpieczeństwo stosowania czynnika XIII.
Pomimo korzystnych wyników dotyczących toksyczności ostrej i zgodności komórkowej, istnieją ograniczenia w dostępnych danych przedklinicznych, zwłaszcza dotyczące toksyczności podostrej i przewlekłej, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wynika to ze specyficznego, miejscowego mechanizmu działania klejów fibrynowych oraz ich zwykle jednorazowego podania w niewielkich objętościach. Podsumowując, czynnik XIII w klejach fibrynowych ARTISS i TISSEEL wykazuje dobrą tolerancję i bezpieczeństwo w badaniach przedklinicznych, jednak konieczne są dalsze badania w zakresie długoterminowego bezpieczeństwa i wpływu na układ immunologiczny.
białko krzepnięcia krwi, czynnik XIII, działanie miejscowe, działanie mutagenne, efekt cytotoksyczny, efekt ogólnoustrojowy, fibroblast, fibroblast ludzki, fibrynogen ludzki, gojenie ran, hodowla fibroblastów, klej fibrynowy, klej tkankowy, model zwierzęcy, roztwór białek klejących, skrzep fibrynowy, stymulacja układu immunologicznego, tkanka łączna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, trombina, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zgodność tkankowa - Leksykon substancji czynnych
Stront – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stront-90 (90Sr) jest izotopem promieniotwórczym wykorzystywanym jako prekursor itru-90 (90Y) w medycynie nuklearnej, szczególnie w radiofarmaceutyku ItraPol, który zawiera itr (90Y) w postaci chlorku itru w roztworze rozcieńczonego kwasu solnego. Izotop 90Y charakteryzuje się określonymi parametrami fizykochemicznymi: okres półtrwania wynosi 2,67 dnia (64,1 godziny), a emisja promieniowania beta ma maksymalną energię 2,28 MeV. W praktyce klinicznej aktywność 90Y w preparacie ItraPol mieści się w zakresie 0,925–37 GBq (46–1840 ng itru) w objętości 0,010–2 ml. Brak jest jednak szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ogólnej, wpływu na zdolności rozrodcze, mutagenności oraz rakotwórczości chlorku itru (90Y), co wymaga ostrożności w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego radiofarmaceutyku.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek itru, cyrkon-90, ekspozycja na promieniowanie, izotop strontu-90, kwas solny, medycyna nuklearna, okres półtrwania, prekursor itru-90, prekursor radiofarmaceutyku, produkty lecznicze znakowane itrem, profil bezpieczeństwa, promieniowanie beta, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk ItraPol, toksyczność chemiczna, właściwość rakotwórcza, właściwości mutagenne, właściwości toksykologiczne, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Distygmina bromek, substancja czynna w produkcie Ubretid, została poddana badaniom przedklinicznym oceniającym toksyczność podostrą i przewlekłą, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) zaobserwowano rozwój tolerancji na lek podczas przewlekłego stosowania inhibitorów cholinesterazy, co wiąże się ze zmniejszeniem liczby receptorów acetylocholinowych. Badania mutagenności specyficznie dla distygminy są niewystarczające, jednak dane dotyczące neostygminy, związku o podobnym mechanizmie działania, nie wskazują na mutagenność. Brak jest również długotrwałych badań oceniających potencjalne właściwości rakotwórcze distygminy bromku, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tej substancji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Filomag B6 40 mg Mg2+ + 5 mg
Substancje czynne produktu leczniczego Filomag B6, tj. magnez, kwas asparaginowy oraz pirydoksyna (witamina B6), wykazują korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Jony magnezu i kwas asparaginowy występują naturalnie w organizmie, a hipermagnezemia pozostaje klinicznie bezobjawowa do stężenia 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) w surowicy krwi. Powyżej tego progu mogą pojawić się objawy hemodynamiczne, a stężenia >7,5 mmol/l wiążą się z ryzykiem zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i potencjalnie śmiertelnym zatrzymaniem akcji serca. Pirydoksyna cechuje się niską toksycznością w dawkach terapeutycznych; jednak dawki >2 g/dobę przez ≥2 miesiące mogą wywołać działania niepożądane ze strony układu nerwowego. Przypadki uzależnienia od witaminy B6 odnotowano przy dawkach 200 mg/dobę przez >30 dni, co znacznie przekracza zawartość 5 mg w jednej tabletce Filomag B6.
działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipermagnezemia, jony magnezu, kwas asparaginowy, neurologiczne działanie niepożądane, pirydoksyna, potencjał genotoksyczny, stężenie magnezu, układ nerwowy, witamina B6, właściwość rakotwórcza, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azelastin POS 1 mg/ml
Badania przedkliniczne chlorowodorku azelastyny wykazały wysoki profil bezpieczeństwa, co ma istotne znaczenie dla praktyki klinicznej. Toksyczność po wielokrotnym podaniu doustnym ujawniała się dopiero przy dawkach 75-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową zalecaną u ludzi, a toksyczność narządowa (hepatotoksyczność i nefrotoksyczność) pojawiała się przy dawkach 200-krotnie wyższych. W badaniach donosowych, odpowiadających klinicznej formie podania, nie stwierdzono działań toksycznych nawet przy dawkach 130-krotnie (szczury) i 25-krotnie (psy) wyższych niż zalecane. Chlorowodorek azelastyny nie wykazywał właściwości uczulających, mutagennych ani rakotwórczych, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz długoterminowe na szczurach i myszach.
azot mocznikowy, badanie toksyczności, chlorowodorek azelastyny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipertrofia komórek wątrobowych, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał uczulający, przenikanie przez łożysko, reakcja nadwrażliwości, rozwój płodu, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, właściwość uczulająca, wydalanie elektrolitów, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ipidakryny chlorowodorku (Ipidacrine hydrochloride Grindeks) wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi odpowiednio 68 mg/kg u myszy, 62 mg/kg u szczurów oraz 55 mg/kg u królików. Toksyny te mieszczą się w zakresie umiarkowanej toksyczności, z nieznacznie większą wrażliwością u większych gatunków. Ocena toksyczności przewlekłej potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z niską częstością i krótkotrwałym charakterem działań niepożądanych, głównie związanych z pobudzeniem receptorów M-cholinergicznych. Profil ten pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania w celu optymalizacji efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka letalna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ipidakryna chlorowodorek, mutagen, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, receptor M-cholinergiczny, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detimedac 200 mg 200 mg
Dakarbazyna, substancja czynna leku Detimedac, wykazuje w badaniach przedklinicznych istotne właściwości mutagenne, rakotwórcze oraz teratogenne. Potwierdzono jej zdolność do indukowania zmian w materiale genetycznym komórek, co ma kluczowe znaczenie dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Mechanizm działania dakarbazyny wiąże się z ryzykiem transformacji nowotworowej, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku, zwłaszcza w kontekście potencjalnych skutków genotoksycznych i kancerogennych.
Badania wykazały również działanie teratogenne dakarbazyny, wskazujące na ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. W związku z tym, stosowanie Detimedac u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży wymaga szczególnej uwagi i ścisłego monitorowania. Zidentyfikowane właściwości farmakodynamiczne leku implikują konieczność starannego nadzoru klinicznego pacjentów podczas terapii oraz po jej zakończeniu, aby minimalizować potencjalne ryzyko mutagenne, kancerogenne i teratogenne.
badanie przedkliniczne, dakarbazyna, Detimedac, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, właściwość farmakodynamiczna, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Krka 30 000 j.m.
Przedkliniczne badania toksykologiczne cholekalcyferolu, składnika produktu Vitamin D3 Krka (30 000 j.m. w tabletce), wykazały, że dawki znacznie przekraczające zalecane terapeutyczne wartości mogą prowadzić do poważnych zaburzeń homeostazy mineralnej, w tym hiperkalcemii, hiperfosfatemii oraz hiper β-lipoproteinemii, szczególnie przy dawkach rzędu 100 000 j.m./kg masy ciała u szczurów. Ekstremalnie wysokie dawki (500 000 j.m./kg) wiązały się z istotnymi zmianami kardiologicznymi, co wskazuje na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły działanie teratogenne cholekalcyferolu przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, manifestujące się małogłowiem, wadami serca oraz zaburzeniami rozwoju szkieletu u potomstwa. W przeciwieństwie do toksyczności rozwojowej, nie stwierdzono właściwości mutagennych ani rakotwórczych, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania witaminy D3.
cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiper β-lipoproteinemia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, homeostaza mineralna, kardiotoksyczność, małogłowie, potencjał teratogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada serca, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwoju szkieletu, zmiana kardiologiczna - Leksykon substancji czynnych
Ambrysentan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambrysentan, antagonista receptora endoteliny (ERA), wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał do obniżania ciśnienia tętniczego przy dużych dawkach, co może prowadzić do niedociśnienia i objawów wazodylatacyjnych. Nie stwierdzono hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. Długotrwałe podawanie u gryzoni powodowało zmiany zapalne i przerost małżowin nosowych przy ekspozycji przekraczającej 3-krotnie AUC kliniczne, natomiast u psów reakcje zapalne były minimalne nawet przy 20-krotnym przekroczeniu ekspozycji. Ambrysentan wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak nie potwierdzono mutagenności ani genotoksyczności in vivo. W 2-letnich badaniach na szczurach i myszach nie zaobserwowano właściwości rakotwórczych, jedynie niewielki wzrost częstości gruczolakowłókniaków sutka u samców szczurów przy 6-krotnie wyższej ekspozycji niż kliniczna (AUC).
ambrysentan, antagonista receptora endoteliny, aspermia, bezdech, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, inhibitor transportu kwasów żółciowych, kostnienie trzonu kości klinowej, niedociśnienie, niedotlenienie, przerost małżowin nosowych, ruchliwość plemników, szmer oddechowy, tętnica pępkowa, układ oddechowy, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej, właściwość rakotwórcza, zanik kanalików nasiennych, zapalenie nabłonka jamy nosowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurobion Advance 100 mg + 50 mg + 1 mg
Neurobion Advance, zawierający 100 mg tiaminy azotanu, 50 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 1 mg cyjanokobalaminy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi przedklinicznymi. Analizy literatury naukowej nie wskazują na ryzyko rakotwórczości, mutagenności ani teratogenności tych witamin z grupy B, nawet przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Substancje te nie wykazują właściwości genotoksycznych w standardowych testach mutagenności, a także nie wpływają negatywnie na rozwój płodu w badaniach przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój płodu, tiamina, tiamina azotan, układ fizjologiczny, witamina z grupy B, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Migea 200 mg
Badania przedkliniczne kwasu tolfenamowego, substancji czynnej preparatu Migea (200 mg), wykazały negatywny wpływ na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych, w tym zmniejszenie częstości implantacji i zwiększoną resorpcję zarodków przy podawaniu we wczesnej ciąży szczurów i królików. Dane dotyczące teratogenności są niejednoznaczne, natomiast stosowanie w okresie około- i poporodowym wiązało się z zaburzeniami porodu oraz obniżoną przeżywalnością potomstwa. Potencjał genotoksyczny oceniano w badaniach in vitro i in vivo; brak jednoznacznych dowodów mutagenności w modelach bakteryjnych, jednak wyniki badań na komórkach ssaków oraz in vivo pozostają nierozstrzygnięte. Dane dotyczące właściwości rakotwórczych są niepełne i nie pozwalają na sformułowanie ostatecznych wniosków.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, czynność nerek, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, implantacja, indeks terapeutyczny, kwas tolfenamowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodka, właściwość rakotwórcza, zagnieżdżenie zarodka, zmiany nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allupol 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności zarówno in vitro, przy stężeniach do 100 μg/ml, jak i in vivo, przy dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy. Testy cytogenetyczne nie wykazały aberracji chromosomowych w ludzkich komórkach krwi, a badania biochemiczne potwierdziły brak wpływu na strukturę DNA i proces transformacji limfocytów. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) przez okres do 2 lat nie wykazały właściwości rakotwórczych allopurynolu, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście potencjalnego ryzyka nowotworowego.
aberracja chromosomowa, allopurynol, badanie cytogenetyczne, badanie embriotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, cykl komórkowy, dawka dobowa, DNA, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutagenność, organogeneza, podanie dootrzewnowe, rakotwórczość, teratogenność, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran PPH 800 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne acyklowiru, substancji czynnej Heviran PPH, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych zarówno in vitro, jak i in vivo. Długoterminowe testy na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego leku. W badaniach reprodukcyjnych, obejmujących królików, myszy i szczury, nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności przy standardowych dawkach. Wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu bardzo wysokich dawek podskórnych, wywołujących toksyczność u samic szczurów, co nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, mutacja genetyczna, objaw toksyczności, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, spermatogeneza, toksyczność acyklowiru, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna, zaburzenie chromosomalne, zagrożenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eligard 22,5 mg 22,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu Eligard 22,5 mg, wykazały wpływ na układ rozrodczy u obu płci, zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania. Zmiany te są odwracalne i ustępują po zakończeniu terapii oraz okresie regeneracji. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano toksyczność i śmiertelność zarodków, co jest zgodne z farmakologicznym wpływem na układ rozrodczy. W badaniach rakotwórczości na szczurach, po podskórnym podawaniu dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę przez ponad 24 miesiące, stwierdzono dawkozależne zwiększenie częstości krwotoków do przysadki, efekt nieobserwowany u myszy.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Eligard, krwotok do przysadki, octan leuproreliny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, właściwość rakotwórcza, zależność od dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchostop Duo na kaszel (120 mg + 830 mg)/15 ml
Produkt leczniczy Bronchostop Duo (120 mg + 830 mg/15 ml) został poddany szczegółowej ocenie genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, obejmujących zarówno cały preparat, jak i jego składniki aktywne, takie jak wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.), olejek tymiankowy oraz suchy ekstrakt korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L.). W żadnym z przeprowadzonych testów nie wykazano działania mutagennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego komórek przy stosowaniu syropu Bronchostop Duo. Ocena ta potwierdza bezpieczeństwo preparatu pod kątem potencjalnej genotoksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, Bronchostop Duo, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, olejek tymianku, potencjał mutagenny, prawoślaz, proces nowotworowy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, tymianek, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fevarin 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Fevarin (maleinian fluwoksaminy) wykazała brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach na zwierzętach. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój płodu zaobserwowano zmniejszenie płodności, zwiększoną śmiertelność płodów oraz obniżenie masy ciała płodów, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa w dawkowaniu terapeutycznym. Dodatkowo, zwiększona śmiertelność okołoporodowa szczeniąt sugeruje konieczność ostrożności przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, efekt farmakologiczny, indukcja nowotworu, liczba plemników, maleinian fluwoksaminy, masa ciała płodu, nadużywanie substancji, potencjał uzależniający, rozrodczość, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, właściwość rakotwórcza, wskaźnik płodności, wydajność krycia, zmiana genetyczna, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermopanten 50 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące deksopantenolu w stężeniu 50 mg/g w maści Dermopanten wykazały niski profil toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z wartością NOEL wynoszącą 9 g/kg masy ciała u szczurów. Nie zaobserwowano ograniczonej tolerancji miejscowej, działań drażniących, alergizujących ani fototoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji na skórę, także przy długotrwałym stosowaniu. W testach in vitro nie wykazano działania mutagennego deksopantenolu ani jego metabolitów, co wskazuje na bezpieczeństwo genetyczne substancji. Brak doniesień o właściwościach rakotwórczych sugeruje niskie ryzyko onkogenezy, choć nie przeprowadzono dedykowanych badań kancerogenności długoterminowej.
badanie kancerogenności, bezpieczeństwo genetyczne, deksopantenol, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, enzym mikrosomalny, funkcja rozrodcza, komórka eukariotyczna, komórka prokariotyczna, NOEL, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, profil toksyczności, reakcja alergiczna, reakcja fotouczuleniowa, rozwój pourodzeniowy, tolerancja miejscowa, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Gastal, zawierającego 450 mg glinu wodorotlenku z magnezem węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku, są ograniczone. Brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym tych związków, a także standardowych testów toksykologicznych dla kompleksu glinu wodorotlenku z magnezem węglanem i magnezu wodorotlenku w formie stosowanej w preparacie. Dostępne badania nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego związków glinu zawartych w produkcie, co potwierdza brak istotnych zagrożeń w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, rozwój embrionalny, środek zobojętniający, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość rakotwórcza, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchostop na kaszel 59,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Bronchostop na kaszel, zawierającego 59,5 mg wyciągu suchego z ziela tymianku (DER 7-13:1), nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego zarówno dla gotowego preparatu w postaci pastylek miękkich, jak i dla ekstraktów oraz olejków eterycznych z Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L. Brak mutagenności wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. Nie zidentyfikowano również szczególnych zagrożeń związanych z dawką 59,5 mg wyciągu na jedną pastylkę, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa produktu w kontekście stosowania u populacji ogólnej.
alkohol benzylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, choroba nowotworowa, działanie mutagenne, fruktoza, glikol propylenowy, kancerogenność, kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność, wyciąg suchy z ziela tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową, głównie hepatonefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycjach przekraczających 58-krotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu dawki wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na zęby przy 58× dawce. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (oddychanie z otwartym pyskiem, ślinotok, pieniste wymioty, ataksję, drżenie, ograniczenie aktywności, zgarbioną postawę) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, które nie występowały przy 6-krotnym przekroczeniu dawki. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłym uszkodzeniem hepatocytów.
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność szczurów oraz rozwój przed- i pourodzeniowy, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u płodów przy ekspozycji >29× dawki klinicznej. U królików zaobserwowano toksyczność matczyną przy dawkach >29×, jednak szeroki margines bezpieczeństwa wyklucza istotne ryzyko dla ludzi. Farmakokinetyka wskazuje na znaczne przenikanie sytagliptyny do mleka samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie przy stosowaniu u kobiet karmiących. Podsumowując, toksyczne efekty sytagliptyny występują jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne (6-67×), co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych w warunkach klinicznych.
ataksja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie układu nerwowego, właściwość rakotwórcza, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Aurovitas 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Aurovitas 200 mg, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na szczurach i myszach. Długotrwałe eksperymenty na dwóch gatunkach gryzoni nie potwierdziły właściwości kancerogennych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej. Badania teratogenności i embriotoksyczności przeprowadzone na szczurach, królikach i myszach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu przy standardowych dawkach, choć w niestandardowym badaniu na szczurach podawanie bardzo dużych dawek podskórnie wywołało wady płodów, związane z toksycznością u samic. Ocena wpływu acyklowiru na płodność wykazała, że dawki znacznie przekraczające terapeutyczne mogą negatywnie oddziaływać na spermatogenezę u psów i szczurów, jednak przy standardowych dawkach terapeutycznych nie obserwowano takich efektów. W badaniach na myszach podawanie doustne nie wykazało wpływu na płodność, co sugeruje minimalne ryzyko zaburzeń rozrodczości przy klinicznym stosowaniu leku. Całość danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa acyklowiru, podkreślając, że działania niepożądane na rozrodczość i rozwój płodu pojawiają się jedynie przy dawkach toksycznych znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – iladiamed (1 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Iladiamed, zawierający oktenidynę dichlorowodorek (1 mg/g) oraz fenoksyetanol (10 mg/g) w formie żelu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów dawka śmiertelna LD50 wynosiła 45-50 mL/kg (doustnie) oraz 10-12 mL/kg (dootrzewnowo), przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Wielokrotne miejscowe stosowanie preparatu na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u zwierząt nie wywoływało toksycznych reakcji. W badaniach przewlekłych dawki oktenidyny od 2 mg/kg u myszy i psów oraz od 8 mg/kg u szczurów wiązały się z podwyższoną śmiertelnością i zmianami zapalno-krwotocznymi w płucach, jednak etiologia tych zmian pozostaje niejasna. Badania teratogenności i embriotoksyczności na królikach i szczurach nie wykazały negatywnego wpływu przy dawkach do 300 mg/kg (skórnie) oraz 650 mg/kg (doustnie). Ponadto, badania wielopokoleniowe nie potwierdziły wpływu na rozrodczość zwierząt.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, badanie wielopokoleniowe, błona śluzowa jamy ustnej, dawka śmiertelna LD50, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, fenoksyetanol, komórka nowotworowa trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, resorpcja zwrotna, substancja antybakteryjna, test Amesa, test Bühlera, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie płuc, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hirudoid 0,3 g/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Hirudoid, zawierającego mukopolisacharydowy polisiarczan w stężeniu 0,3 g/100 g, wykazały, że ostra toksyczność substancji pojawia się jedynie po podaniu układowym bardzo wysokich dawek (różnymi drogami: doustną, podskórną, dootrzewnową i dożylną) i nie ma znaczenia klinicznego przy miejscowym stosowaniu żelu. W badaniach podostrych (13-tygodniowych) na psach i szczurach zaobserwowano dawkozależne efekty toksyczne, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, zwiększenie masy wątroby i nerek od dawki 10 mg/kg m.c. oraz powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i krezkowych od dawki 15 mg/kg m.c. Nie stwierdzono natomiast zmian nowotworowych, co wskazuje na brak potencjału karcynogennego przy średnioterminowym stosowaniu.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, mukopolisacharydowy polisiarczan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, powiększenie wątroby, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozrodczość, zmiana nowotworowa, żywotność płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biseptol 120 100 mg + 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Biseptol, zawierającego sulfametoksazol i trimetoprim, opiera się na szerokim spektrum badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla głównych układów fizjologicznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu, przeprowadzone w dawkach 120 mg, 480 mg i 960 mg, nie wskazały na kumulację toksyczności ani na specyficzne działania niepożądane wykraczające poza znany profil kliniczny. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału uszkadzającego DNA w warunkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, biseptol, działanie niepożądane, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, malformacja płodowa, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, sulfametoksazol, sulfametoksazol i trimetoprim, teratogenność, test genotoksyczności, trimetoprim, właściwość rakotwórcza - Leksykon substancji czynnych
Tyklopidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące tyklopidyny wskazują na niskie ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania na szczurach, myszach i królikach nie wykazały działania teratogennego ani wpływu na płodność, a toksyczność reprodukcyjna pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne (myszy: 200 mg/kg/dobę, szczury: 400 mg/kg/dobę, króliki: 200 mg/kg/dobę). Toksyczne efekty obejmowały zaburzenia kostnienia, opóźnienie wzrostu płodów oraz zwiększoną częstość resorpcji, jednak nie obserwowano ich u królików, co sugeruje międzygatunkowe różnice w metabolizmie i podatności na tyklopidynę. Brak wpływu na płodność oraz nieobecność działania mutagennego i karcynogennego podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji, szczególnie w kontekście długotrwałego stosowania w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego.
chlorowodorek tyklopidyny, długotrwałe stosowanie, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, opóźnienie rozwoju płodu, płodność, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, resorpcja płodu, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, tyklopidyna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu ACTISEPT MED, zawierającego oktenidynę dichlorowodorku (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 mL/kg, a dootrzewnowo 10-12 mL/kg. Dla samej oktenidyny LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe na błony śluzowe jamy ustnej psów przez 4 tygodnie nie wywołało reakcji toksycznych, natomiast podawanie doustne oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni u szczurów i psów skutkowało jedynie poszerzeniem jelita z powodu tworzenia gazów. Zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach od 2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, związane z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc. Badania teratogenności i embriotoksyczności na królikach i szczurach nie wykazały negatywnego wpływu preparatu na rozwój płodów ani rozrodczość zwierząt.
aberracja chromosomowa, aktywność rakotwórcza, badanie teratogenności, działanie fotoalergizujące, efekt drażniący, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe trzustki, mutagenność, mutagenność bakteryjna, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, resorpcja zwrotna, substancja antybakteryjna, teratogenność, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość rakotwórcza, właściwość uczulająca, worek spojówkowy, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Theraflu Total Grip zawiera 500 mg paracetamolu, 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 100 mg gwajafenezyny, jednak nie dysponuje kompleksowymi badaniami przedklinicznymi dotyczącymi całej formulacji. Bezpieczeństwo stosowania preparatu oceniane jest na podstawie danych dotyczących poszczególnych składników. Analiza dostępnych wyników badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego fenylefryny nie wskazuje na istotne zagrożenia przy stosowaniu terapeutycznym. Brak jest jednak standardowych badań klinicznych oceniających wpływ preparatu na reprodukcję i rozwój płodu, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa u kobiet w ciąży.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlorowodorek fenylefryny, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, genotoksyczność, gwajafenezyna, model zwierzęcy, paracetamol, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój potomstwa, substancja czynna, Theraflu Total Grip, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, wczesny rozwój zarodka, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ubretid 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania distygminy bromku obejmują badania toksyczności podostrej i przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) zaobserwowano rozwój tolerancji podczas przewlekłego podawania, co wiąże się ze zmniejszeniem liczby receptorów acetylocholinowych, co może wymagać dostosowania dawkowania w terapii długoterminowej. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego, jednak ich zakres był ograniczony, co wskazuje na potrzebę dalszych analiz. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjału rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, distygmina bromek, działanie mutagenne, modyfikacja dawkowania, potencjał karcynogenny, receptor acetylocholinowy, terapia długotrwała, terapia przewlekła, teratogenność, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja lekowa, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mukopolisacharydowy polisiarczan (MPS), substancja czynna w preparatach takich jak Hirudoid i Mobilat, wykazuje niską toksyczność ostrą przy miejscowym stosowaniu, co potwierdzają badania na myszach, szczurach i psach. W badaniach toksyczności podostrej (13 tygodni) u psów i szczurów zaobserwowano dawkozależne zmiany, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, zwiększenie masy wątroby i nerek od 10 mg/kg mc., oraz powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i krezkowych od 15 mg/kg mc. Nie stwierdzono zmian nowotworowych po długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego mukopolisacharydowego polisiarczanu, gdyż nie przeprowadzono badań długoterminowych w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakokinetyka, mukopolisacharydowy polisiarczan, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko onkogenne, stężenie systemowe, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Verdye 5 mg/ml
Produkt leczniczy VERDYE (5 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) zawierający zieleń indocyjaninową wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Analiza 242 przypadków nie wykazała negatywnego wpływu na przebieg ciąży, płód ani noworodka, jednak brak jest szerokich danych epidemiologicznych oraz badań dotyczących teratogenności, karcinogenności i wpływu na reprodukcję u zwierząt, co pozostawia potencjalne ryzyko nieznane. Wskazane jest unikanie wielokrotnego stosowania w ciągu doby u pacjentek ciężarnych oraz zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu leku w tej grupie. Brak jest również danych potwierdzających przenikanie zieleni indocyjaninowej do mleka kobiecego, co rodzi potencjalne ryzyko ekspozycji dziecka karmionego piersią. W przypadku konieczności zastosowania VERDYE u kobiet karmiących, zaleca się rozważenie czasowego przerwania karmienia, uwzględniając korzyści terapeutyczne dla matki. Ponadto, nie przeprowadzono badań oceniających wpływ substancji na płodność u kobiet i mężczyzn, co wymaga poinformowania pacjentek w wieku rozrodczym o braku danych w tym zakresie. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być indywidualna, oparta na analizie stanu klinicznego oraz dostępnych alternatywach diagnostycznych lub terapeutycznych.
alternatywna metoda diagnostyczna, ciąża, działanie szkodliwe, działanie teratogenne, ekspozycja dziecka, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, mleko ludzkie, płodność, produkt leczniczy, przebieg ciąży, substancja czynna, właściwość rakotwórcza, zieleń indocyjaninowa - Leksykon substancji czynnych
Omega-3 kwasy estry etylowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne estrów etylowych kwasów omega-3, substancji czynnej preparatu Omacor, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu dawki 1000 mg dziennie, zawierającej 460 mg EPA i 380 mg DHA. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły toksyczności, a szczegółowa ocena genotoksyczności i karcynogenności potwierdziła brak działania mutagennego i rakotwórczego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu i pourodzeniowy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Dane te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Omacor w kontekście stosowania klinicznego.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ester etylowy kwasu dokozaheksaenowego, ester etylowy kwasu eikozapentaenowego, ester etylowy kwasu omega-3, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, Omacor, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, terapia przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość rakotwórcza - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erytromycyna wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdzają badania przedkliniczne na zwierzętach, gdzie dawka LD50 dla cyklicznego węglanu erytromycyny wynosiła 5,8 g/kg masy ciała u szczurów oraz 4,05 g/kg u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone przez 90 dni na szczurach przy dawkach 0,0125%, 0,025% i 0,05% dawki LD50, nie wykazały istotnych zmian patologicznych w narządach takich jak wątroba, nerki, płuca, śledziona i jelita, z wyjątkiem odwracalnego powiększenia wątroby. Dodatkowo, nie stwierdzono wzrostu hepatotoksyczności ani patologii hematologicznych przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała. Erytromycyna nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych w testach in vitro i długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, a także nie wpływa negatywnie na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy w badaniach na zwierzętach.
badanie hematologiczne, cykliczny węglan erytromycyny, dawka LD50, działanie uczulające, enzym wątrobowy, erytromycyna, hepatotoksyczność, laktobionian, octan cynku dwuwodny, powiększenie wątroby, substancja antybiotykowa, teratogeneza, test maksymalizacji, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tretynoina, właściwość fotouczulająca, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, wytwarzanie żółci, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Ambrisentan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambrisentan, stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora endoteliny (ERA) działanie obniżające ciśnienie tętnicze, prowadząc do niedociśnienia i rozszerzenia naczyń. Nie stwierdzono hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. W badaniach na zwierzętach obserwowano zmiany zapalne i przerost małżowin kości sitowej u szczurów przy ekspozycji trzykrotnie przekraczającej AUC kliniczną. Ambrisentan wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak bez mutagenności in vivo. W dwuletnich badaniach na szczurach i myszach nie wykazano właściwości rakotwórczych, choć przy 6-krotnie wyższej ekspozycji od dawki klinicznej zaobserwowano wzrost częstości gruczolakowłókniaków sutka u samców szczurów.
ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, bezdech, działanie klastogenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, kostnienie trzonu kości klinowej, niedociśnienie, niedotlenienie, pole pod krzywą stężenia leku, przerost małżowin kości sitowej, ruchliwość plemników, szmer oddechowy, tętnicze nadciśnienie płucne, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej, właściwość rakotwórcza, zanik kanalików nasiennych, zapalenie nabłonka jamy nosowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalatan 0,05 mg/ml
Latanoprost, substancja czynna produktu Xalatan (50 μg/ml), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w badaniach ogólnoustrojowych, jak i miejscowych. Współczynnik bezpieczeństwa wynosi co najmniej 1000, co oznacza, że dawka toksyczna jest co najmniej 1000-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna (około 1,5 μg/oko/dobę). Badania na małpach wykazały jedynie przemijające zwiększenie częstości oddechów po dożylnym podaniu dawek około 100-krotnie wyższych niż terapeutyczne, co przypisuje się krótkotrwałemu skurczowi oskrzeli. Nie stwierdzono potencjału alergizującego. Miejscowo, przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, nie zaobserwowano toksyczności, jednak odnotowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Testy mutagenne były generalnie negatywne, z wyjątkiem aberracji chromosomowych in vitro, które są charakterystyczne dla całej grupy prostaglandyn. Badania kancerogenne na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, analog prostaglandyny F2α, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie teratogenne, jaskra, latanoprost, limfocyt, melanocyt, mutacja genowa, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał alergizujący, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, właściwość rakotwórcza, Xalatan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchipret TE 15 g + 1,5 g
Na podstawie badań przedklinicznych, toksyczność preparatu Bronchipret TE, zawierającego wyciągi z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) oraz liści bluszczu (Hedera helix L.), jest oceniana jako niska. W badaniach toksyczności ostrej podanie 15-krotnie skoncentrowanego roztworu Bronchipret TE szczurom w dawce do 10 g/kg masy ciała nie wywołało śmierci ani objawów toksycznych, a LD50 nie zostało określone. Nie stwierdzono również potencjału mutagennego w testach in vitro (test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy) oraz in vivo (mikrojąderkowy test). Brak jest danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz efektów powtórnego stosowania preparatu.
alkohol etylowy, badanie karcynogenności, bluszcz pospolity, chłoniak, działanie teratogenne, maltitol, potencjał mutagenny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sorbitol, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tymianek hiszpański, tymianek pospolity, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoAmlo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej ApoAmlo, wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) mogą powodować opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W kontekście płodności wyniki były zróżnicowane: w jednym modelu stosowanie dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższej niż dawka ludzka w mg/m²) nie wpływało negatywnie na płodność, natomiast w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby spermatyd i komórek Sertoliego. Te rozbieżności sugerują, że wpływ amlodypiny na funkcje rozrodcze może zależeć od czasu ekspozycji i schematu dawkowania.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność potomstwa, spermatyda, substancja czynna, testosteron w osoczu, toksyczny wpływ na rozmnażanie, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetirizine Genoptim SPH 10 mg
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetirizine Genoptim SPH, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych przeprowadzonych zgodnie z obowiązującymi standardami. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu. Długotrwałe podawanie cetyryzyny zwierzętom laboratoryjnym nie ujawniło toksyczności ani zagrożeń związanych z przewlekłym stosowaniem. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak uszkodzeń DNA i aberracji chromosomowych, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Ponadto, badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów w grupach eksperymentalnych w porównaniu do kontroli.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cetyryzyna dichlorowodorek, długotrwała ekspozycja, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Softasept N niezabarwiony (78,83 g + 10 g)/100 g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Softasept N niezabarwiony nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy przestrzeganiu zalecanych wskazań, dawkowania oraz sposobu stosowania. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że etanol, jedna z substancji czynnych, po wchłonięciu do organizmu wykazuje działanie hepatotoksyczne oraz teratogenne, prowadząc do uszkodzeń wątroby, wad rozwojowych płodów, utraty ciąży oraz redukcji płodności u samców szczura. Alkohol izopropylowy wykazuje podobne działania toksyczne, w tym potencjalne uszkodzenia narządów wewnętrznych i wpływ na rozrodczość. Etanol wykazuje również klastogenne działanie genotoksyczne oraz może przyspieszać rozwój komórek rakowych w obecności innych czynników rakotwórczych, natomiast alkohol izopropylowy nie wykazał jednoznacznych właściwości rakotwórczych, choć istnieją teoretyczne przesłanki dotyczące potencjalnego ryzyka kancerogennego.
alkohol izopropylowy, czynnik rakotwórczy, dane przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, etanol, kancerogeneza, potencjał genotoksyczny, redukcja płodności, ryzyko kancerogenne, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie narządów wewnętrznych, utrata ciąży, wady rozwojowe płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozrodczość