wodorotlenek glinu z węglanem magnezu
Wodorotlenek glinu z węglanem magnezu to połączenie dwóch związków chemicznych stosowanych w gastroenterologii jako leki zobojętniające kwas solny w żołądku. Kombinacja tych substancji jest powszechnie wykorzystywana w leczeniu objawów choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz dyspepsji czynnościowej.
Mechanizm działania polega na neutralizacji kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do podwyższenia pH treści żołądkowej. Wodorotlenek glinu (Al(OH)₃) ma długotrwałe działanie zobojętniające, natomiast węglan magnezu (MgCO₃) działa szybciej, ale krócej. Dodatkowo wodorotlenek glinu wykazuje działanie osłaniające błonę śluzową przewodu pokarmowego i wiążące kwasy żółciowe, co jest korzystne w leczeniu refluksu.
Preparat ten może powodować zaparcia (efekt wodorotlenku glinu) lub biegunki (efekt soli magnezu), ale dzięki połączeniu obu substancji efekty te często się równoważą. Należy zachować ostrożność przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na ryzyko akumulacji glinu. Wchłanianie niektórych leków (np. tetracyklin, fluorochinolonów) może być zmniejszone przy jednoczesnym podawaniu z preparatami zawierającymi wodorotlenek glinu i węglan magnezu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Produkt leczniczy Gastal w formie tabletek do ssania zawiera dwie substancje czynne: 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (Aluminii hydroxidum cum Magnesii carbonate gelatum desiccatum) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku (Magnesii hydroxidum) w każdej tabletce. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak mannitol, sorbitol (50 mg), laktoza jednowodna (30 mg), skrobia kukurydziana, sodu cyklaminian, sacharyna sodowa, talk, magnezu stearynian oraz aromat miętowy, które wpływają na właściwości organoleptyczne i fizyczne leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy i sorbitolu, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych substancji. Tabletki mają postać białą do kremowej, okrągłą, z gładką powierzchnią i ściętymi krawędziami, co ułatwia ich stosowanie.
cyklaminian sodu, laktoza jednowodna, mannitol, nietolerancja substancji, niezgodność farmaceutyczna, sacharyna sodowa, skrobia kukurydziana, sorbitol, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka do ssania, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Preparat Gastal zawiera 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w jednej tabletce, wykazując farmakokinetykę typową dla leków zobojętniających kwas żołądkowy. Po podaniu dochodzi do reakcji chemicznej w świetle żołądka, gdzie wodorotlenek glinu reaguje z kwasem solnym, tworząc nierozpuszczalne sole glinu, które są wydalane z kałem bez wchłaniania. Wodorotlenek magnezu natomiast przekształca się w chlorek magnezu, wywierający osmotyczne działanie przeczyszczające w jelicie cienkim, co przeciwdziała zapierającemu efektowi glinu. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek nie obserwuje się działania ogólnoustrojowego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Gastal, zawierającego 450 mg glinu wodorotlenku z magnezem węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku, są ograniczone. Brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym tych związków, a także standardowych testów toksykologicznych dla kompleksu glinu wodorotlenku z magnezem węglanem i magnezu wodorotlenku w formie stosowanej w preparacie. Dostępne badania nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego związków glinu zawartych w produkcie, co potwierdza brak istotnych zagrożeń w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, rozwój embrionalny, środek zobojętniający, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość rakotwórcza, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Lek Gastal, zawierający 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w jednej tabletce, stosowany jest w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak zgaga i niestrawność, oraz w chorobach zapalnych błony śluzowej żołądka, chorobie wrzodowej, refluksowej i przepuklinie rozworu przełykowego. U dorosłych dawka wynosi 1-2 tabletki doraźnie w przypadku zaburzeń czynnościowych lub 1-2 tabletki 3-4 razy na dobę (około 1 godziny po posiłku i przed snem) w chorobach zapalnych, z maksymalną dawką dobową 8 tabletek. U dzieci w wieku 6-12 lat dawka jest połową dawki dorosłych. Stosowanie leku nie powinno przekraczać 2 tygodni, a tabletki należy ssać, co przyspiesza działanie neutralizujące kwas żołądkowy.
choroba refluksowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, kwas żołądkowy, laktoza jednowodna, niestrawność, nietolerancja substancji, przepuklina rozworu przełykowego, sorbitol, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, wywiad medyczny, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Gastal, lek zobojętniający kwas żołądkowy (kod ATC: A02AD01), zawiera w jednej tabletce 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku. Preparat działa buforowo, neutralizując kwas solny w soku żołądkowym i podnosząc pH do zakresu 3-5, co umożliwia prawidłowe trawienie bez ryzyka nadmiernego wydzielania kwasu. Działanie neutralizujące pojawia się natychmiast po podaniu i utrzymuje się około 2 godzin; pojedyncza tabletka zobojętnia 21,5 mmol HCl. Zalecana dawka 2 tabletek skutecznie eliminuje wolny kwas solny, zapewniając optymalny poziom pH dla fizjologii przewodu pokarmowego.
błona śluzowa żołądka, działanie cytoprotekcyjne, działanie zobojętniające, fosfolipidy wewnątrzżołądkowe, kwas solny, kwaśność soku żołądkowego, kwasy żółciowe, laktoza jednowodna, lizolecytyna, nabłonkowy czynnik wzrostu, nadmierne wydzielanie kwasu, pepsyna, prostaglandyna E2, sorbitol, tlenek azotu, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, wodorowęglan sodu, wydzielanie śluzu, zapalenie błony śluzowej, zdolność zobojętniania, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparaty zawierające węglan magnezu, takie jak Gastal (450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem w formie żelu wysuszonego oraz 300 mg magnezu wodorotlenku) oraz Gattart (80 mg węglanu magnezu ciężkiego i 680 mg węglanu wapnia w tabletce), stosowane są jako leki zobojętniające kwas żołądkowy i nie wykazują negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn przemysłowych. Mechanizm działania węglanu magnezu ogranicza się do neutralizacji kwasu solnego w świetle przewodu pokarmowego, bez wywoływania ogólnoustrojowych efektów farmakologicznych, które mogłyby zaburzać funkcje poznawcze lub koordynację psychoruchową. Charakterystyki produktów leczniczych jednoznacznie wskazują na brak konieczności stosowania ostrzeżeń dotyczących ograniczenia aktywności wymagającej koncentracji podczas terapii tymi preparatami.
benzodiazepina, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, kwas solny w żołądku, lek przeciwhistaminowy, mechanizm działania, opioidowy lek przeciwbólowy, politerapia, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka do ssania, węglan magnezu, węglan wapnia, właściwość farmakokinetyczna, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Lek Gastal w dawce 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanu oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w tabletce do ssania jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (30 mg) i sorbitol (50 mg). Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność nerek, ze względu na ryzyko kumulacji jonów glinu i magnezu, co może prowadzić do encefalopatii, osteomalacji, anemii mikrocytarnej oraz hipermagnezemii manifestującej się osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami rytmu serca i hipotensją.
anemia mikrocytarna, dolegliwość żołądkowa, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie przeczyszczające, encefalopatia, hipermagnezemia, hipotensja, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sorbitolu, niewydolność nerek, osteomalacja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Właściwości farmakodynamiczne
Węglan magnezu działa jako silny środek zobojętniający kwas solny w soku żołądkowym, reagując chemicznie według równania MgCO3 + 2HCl → MgCl2 + H2O + CO2, co prowadzi do obniżenia kwaśności do fizjologicznego pH 3-5. W preparatach takich jak Gastal, węglan magnezu występuje w formie połączenia z wodorotlenkiem glinu, co zapewnia szybkie i długotrwałe działanie zobojętniające (około 2 godziny) oraz hamowanie aktywności pepsyny, lizolecytyny i kwasów żółciowych. Jedna tabletka Gastalu zobojętnia 21,5 mmol HCl, a zalecana dawka 2 tabletek skutecznie eliminuje wolny kwas solny, umożliwiając prawidłowe trawienie bez ryzyka następczego nadmiernego wydzielania soku żołądkowego.
błona śluzowa żołądka, działanie cytoprotekcyjne, działanie synergistyczne, działanie zobojętniające, kwas żółciowy, kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lizolecytyna, nabłonkowy czynnik wzrostu, nadkwaśność, pepsyna, pH soku żołądkowego, prostaglandyna E2, tlenek azotu, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorowęglan sodu, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie śluzu, zobojętnianie kwasu, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Gastal, zawierający 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w formie tabletek do ssania o smaku miętowym, jest wskazany do objawowego leczenia stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparat znajduje zastosowanie w dwóch głównych grupach wskazań: po pierwsze, w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością bez obecności choroby organicznej przewodu pokarmowego, takich jak zgaga i niestrawność, charakteryzujące się pieczeniem za mostkiem, uczuciem pełności, wzdęciami oraz dyskomfortem w nadbrzuszu.
choroba organiczna przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie błony śluzowej, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, tabletki do ssania, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Magnez wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest substancją czynną stosowaną w preparatach zobojętniających kwas solny, często w połączeniu z glinu tlenkiem uwodnionym lub glinu wodorotlenkiem z magnezu węglanem. Preparaty takie jak Alumag (200 mg magnezu wodorotlenku + 200 mg glinu tlenku uwodnionego), Gastal o smaku miętowym (300 mg magnezu wodorotlenku + 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem) oraz Maalox (400 mg magnezu wodorotlenku + 460 mg glinu tlenku uwodnionego na 4,3 ml zawiesiny) są powszechnie stosowane w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego. Dane kliniczne jednoznacznie wskazują, że magnez wodorotlenek nie wpływa negatywnie na funkcje psychomotoryczne, takie jak świadomość, czas reakcji czy koordynacja ruchowa, co potwierdzono dla różnych postaci farmaceutycznych tych preparatów. Z punktu widzenia praktyki klinicznej, brak wpływu magnezu wodorotlenku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oznacza, że lekarze nie muszą ostrzegać pacjentów o potencjalnych ograniczeniach w tym zakresie podczas przepisywania tych leków. Informowanie pacjentów o bezpieczeństwie stosowania preparatów zawierających magnez wodorotlenek może jednak zwiększyć komfort terapii i zapobiec nieuzasadnionym samowykluczeniom z aktywności wymagających sprawności psychomotorycznej. W świetle dostępnych danych, preparaty takie jak Alumag, Gastal i Maalox nie wykazują działania sedatywnego ani innych efektów niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne, co jest istotne zwłaszcza u pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności.
charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane leków, działanie sedatywne, funkcje psychomotoryczne, koordynacja psychoruchowa, magnez wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, postać farmaceutyczna, preparaty zobojętniające, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tabletki do ssania, tlenek glinu uwodniony, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, zawiesina doustna, zobojętnianie kwasu solnego