dławica stabilna

Dławica stabilna (angina pectoris) to przewidywalny ból w klatce piersiowej, który występuje podczas wysiłku fizycznego lub stresu emocjonalnego, a ustępuje po odpoczynku lub podaniu nitrogliceryny. Jest ona spowodowana niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego wskutek zwężenia tętnic wieńcowych, najczęściej w przebiegu miażdżycy.

Kluczową cechą dławicy stabilnej jest jej przewidywalność – dolegliwości bólowe pojawiają się zazwyczaj przy podobnym poziomie wysiłku i mają podobne nasilenie. Ból ma zwykle charakter ucisku, ściskania lub pieczenia, lokalizuje się za mostkiem i może promieniować do lewego ramienia, szyi, żuchwy lub pleców. Typowy napad trwa od 2 do 10 minut.

Rozpoznanie dławicy stabilnej opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniach nieinwazyjnych (EKG wysiłkowe, echokardiografia, scyntygrafia perfuzyjna) oraz inwazyjnych (koronarografia). Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (beta-blokery, antagoniści wapnia, nitraty, leki przeciwpłytkowe) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację (angioplastykę wieńcową lub pomostowanie aortalno-wieńcowe).

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Molsydomina – Wskazania do stosowania

Molsydomina, dostępna w preparacie Molsidomina WZF w dawkach 2 mg i 4 mg, jest lekiem o działaniu wazodylatacyjnym, stosowanym głównie w leczeniu dławicy piersiowej, niewydolności wieńcowej oraz choroby niedokrwiennej serca (ChNS). Mechanizm działania polega na rozszerzeniu naczyń żylnych, co zmniejsza preload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, oraz tętnic wieńcowych, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. Molsydomina jest skuteczna zarówno w profilaktyce, jak i terapii objawów dławicowych, a jej długotrwałe stosowanie nie prowadzi do rozwoju tolerancji, co stanowi przewagę nad nitratami. Lek może być stosowany jako monoterapia lub w terapii skojarzonej, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków i antagonistów wapnia, a także u osób z dławicą Prinzmetala, po rewaskularyzacji wieńcowej oraz w niewydolności serca o etiologii niedokrwiennej.
angina pectoris, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica naczynioskurczowa, dławica oporna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dławica stabilna, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, inhibitor ACE, molsydomina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, nitrat, pacjent geriatryczny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła choroba nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przezskórna interwencja wieńcowa, sartan, tachykardia odruchowa, terapia skojarzona, wazodylatacja, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Leksykon chorób i schorzeń
Ból w klatce piersiowej – Objawy

Ból w klatce piersiowej to objaw o szerokim spektrum etiologicznym, obejmujący zarówno przyczyny kardiologiczne, jak i pozasercowe. Charakter bólu może być ostry, tępy, palący, pulsujący, ściskający lub kłujący, z lokalizacją od szyi do górnej części brzucha. Szczególnie istotne jest rozpoznanie bólu sercowego, typowo opisywanego jako uczucie nacisku lub ściskania w środkowej części klatki piersiowej, promieniującego do ramion, szyi, szczęki lub pleców. Dławica piersiowa, w tym jej formy stabilna (ból trwający <5 minut, ustępujący po odpoczynku lub nitroglicerynie) i niestabilna (ból >20 minut, występujący w spoczynku, nieustępujący po lekach), oraz zawał mięśnia sercowego (ból dłuższy, intensywniejszy, nieustępujący) stanowią kluczowe rozpoznania różnicowe. Towarzyszące objawy alarmowe to duszność, zimne poty, nudności, zawroty głowy, przyspieszony lub nieregularny rytm serca oraz ból promieniujący do szczęki, lewego ramienia lub między łopatki.
angina pectoris, arytmia, atak paniki, ból mięśniowo-szkieletowy, ból płucny, ból sercowy, ból w klatce piersiowej, costochondritis, dławica mikronaczyniowa, dławica naczynioskurczowa, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica stabilna, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie chrząstek żebrowych, zapalenie opłucnej, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zgaga, zimne poty
Leksykon chorób i schorzeń
Ból w klatce piersiowej – Patofizjologia i mechanizm

Ból w klatce piersiowej jest objawem o złożonej patofizjologii, najczęściej wynikającym z niedokrwienia mięśnia sercowego, dysfunkcji śródbłonka oraz zaburzeń mikrokrążenia wieńcowego. Mechanizm bólu dławicowego opiera się na aktywacji receptorów chemowrażliwych i mechanoreceptorów serca przez mediatory takie jak adenozyna i bradykinina, które stymulują aferentne włókna współczulne i nerwu błędnego, prowadząc do projekcji bólu w klatce piersiowej, ramieniu, szyi i żuchwie. Niedokrwienie rozwija się przy niewystarczającym przepływie wieńcowym, spowodowanym zwężeniem tętnic (≥50% zwężenia w miażdżycy), zaburzeniami skurczu mikrokrążenia lub zmniejszoną zdolnością krwi do przenoszenia tlenu. Dławica stabilna objawia się bólem po wysiłku lub stresie, ustępującym po odpoczynku lub nitroglicerynie, natomiast dławica niestabilna wiąże się z przemijającą agregacją płytek i skurczem naczyń, stanowiąc prekursor zawału mięśnia sercowego. Dławica Prinzmetala i dławica mikronaczyniowa to inne formy, związane odpowiednio ze skurczem tętnic wieńcowych i dysfunkcją małych naczyń. W diagnostyce kluczowe są biomarkery, zwłaszcza troponina, oraz obrazowanie, w tym angiografia tomografii komputerowej tętnic wieńcowych (CCTA), zalecana u pacjentów z pośrednim ryzykiem, umożliwiająca ocenę miażdżycy i planowanie terapii zapobiegawczej.
angiografia tomografii komputerowej, angiotensyna II, badanie PET, ból dławicowy, ból opłucnowy, ból wieńcowy, bradykinina, choroba refluksowa przełyku, dławica mikronaczyniowa, dławica niestabilna, dławica Prinzmetala, dławica stabilna, dysfunkcja śródbłonka, echokardiogram przezklatkowy, endotelina-1, jądro pasma samotnego, mechanoreceptor, metabolizm beztlenowy, miażdżyca tętnic, mikrokrążenie wieńcowe, nadwrażliwość przełyku, nerw błędny, niedokrwienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, rdzeń przedłużony, rezerwa przepływu wieńcowego, tętnica wieńcowa, tlenek azotu, troponina, zakręt obręczy, zespół X sercowy
Leksykon chorób i schorzeń
Ischemia mięśnia sercowego – Objawy

Ischemia mięśnia sercowego to stan niedokrwienia spowodowany zmniejszonym przepływem krwi przez tętnice wieńcowe, prowadzący do niedostatecznego zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen. Objawia się najczęściej dławicą piersiową, charakteryzującą się bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, który może promieniować do ramion, barku, pleców, szyi czy żuchwy. Warto zwrócić uwagę na nieme ischemie, które przebiegają bezobjawowo, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, gdzie zmiany w EKG (np. odcinek ST) i echokardiografii mogą wskazywać na regionalne zaburzenia kurczliwości. Niema ischemia stanowi istotny czynnik ryzyka zwiększonej śmiertelności, a około 70-80% epizodów niedokrwiennych przebiega bez objawów dławicowych. U kobiet, osób starszych i diabetyków częściej występują nietypowe objawy, takie jak duszność, nudności, zmęczenie czy kołatanie serca, co utrudnia rozpoznanie i opóźnia leczenie.
angina pectoris, arytmia, badanie EKG, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica stabilna, echokardiografia, ischemia mięśnia sercowego, kołatanie serca, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, powiększenie serca, scyntygrafia, skrzep krwi, tętnica wieńcowa, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zmiany odcinka ST
Leksykon substancji czynnych
Propranolol – Wskazania do stosowania

Propranolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, znajduje szerokie zastosowanie w kardiologii i innych dziedzinach medycyny. W dawkach 10 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych oraz 1 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań, lek jest wskazany m.in. w leczeniu dławicy piersiowej, nadciśnienia tętniczego, profilaktyce po zawale mięśnia sercowego, kardiomiopatii przerostowej zawężającej oraz nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Propranolol zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, obniża ciśnienie tętnicze poprzez redukcję pojemności minutowej serca i hamowanie uwalniania reniny, a także spowalnia przewodzenie przez węzeł przedsionkowo-komorowy. W stanach nagłych, takich jak ostre zaburzenia rytmu serca czy przełom tarczycowy, stosuje się formę dożylną (1 mg/ml) pod ścisłym nadzorem lekarskim.
alfa-adrenolityk, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, częstoskurcz nadkomorowy, dławica naczynioskurczowa, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica stabilna, drżenie samoistne, działanie przeciwmigrenowe, guz chromochłonny nadnerczy, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, monitorowanie parametrów życiowych, naczynie czaszkowe, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, nadczynność tarczycy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, nagły zgon sercowy, pojemność minutowa serca, prewencja wtórna, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, renina, tabletka powlekana, tachyarytmia nadkomorowa, trzepotanie przedsionków, tyreotoksykoza, układ sercowo-naczyniowy, układ serotoninergiczny, układ wrotny, węzeł przedsionkowo-komorowy, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zawał serca, żylaki przełyku

dławica stabilna

Powiązane wpisy

Molsydomina – Wskazania do stosowania

Ból w klatce piersiowej – Objawy

Ból w klatce piersiowej – Patofizjologia i mechanizm

Ischemia mięśnia sercowego – Objawy

Propranolol – Wskazania do stosowania